[{"data":1,"prerenderedAt":-1},["ShallowReactive",2],{"grammar-exercise-01a17dfd-d4f2-70b1-a81d-e4373e7e2961":3,"grammar-exercise-lesson-01a17dfd-cdb1-77c2-aae2-e32f84e9c08f":265},{"id":4,"grammarPage":5,"title":6,"instructions":7,"seoTitle":8,"seoDescription":9,"displayOrder":10,"type":11,"questions":12,"ogImageUrl":264},"01a17dfd-d4f2-70b1-a81d-e4373e7e2961","\u002Fapi\u002Fgrammar_pages\u002F01a17dfd-cdb1-77c2-aae2-e32f84e9c08f","پیوند جمله‌ها و وفاداری به متن","با توجه به بافت و هدف اعلام‌شده، بازنویسی یا تصمیمی را انتخاب کنید که معنا، لحن و ابهام واقعی متن را حفظ کند.","بازنویسی ساخت‌های کهن؛ پیوندها و حفظ معنا","بازنویسی ساخت‌های کهن را در قالب پرسش‌های جای‌خالی دربارهٔ پیوند زمانی و علّی، مقایسه، ابهام روایت و حفظ لحن ادبی در بندهای کوتاه فارسی تمرین کنید.",1,"word_select",[13,35,53,69,88,107,138,169,188,207,226,245],{"id":14,"sentenceTemplate":15,"displayOrder":16,"explanation":17,"exampleSentence":18,"blanks":19},"01a17dfd-d4f2-7551-a81d-e4373faec0e4","متن فقط ترتیب دو رویداد را بیان می‌کند، نه علت را: «چون پرده کنار رفت، بازیگر وارد شد.» برای آشکارکردن رابطه: __1__ پرده کنار رفت، بازیگر وارد شد.",0,"بافت رابطه را صرفاً زمانی معرفی کرده است؛ «وقتی» آن را روشن می‌کند. دو گزینهٔ دیگر کناررفتن پرده را علت ورود بازیگر معرفی می‌کنند و اطلاعاتی تأییدنشده می‌افزایند.","وقتی جلسه تمام شد، صندلی‌ها را جمع کردیم.",[20],{"id":21,"blankNumber":10,"options":22},"01a17dfd-d4f2-74a5-a81d-e4373f54c80a",[23,27,31],{"id":24,"optionText":25,"isCorrect":26,"displayOrder":16},"01a17dfd-d4f2-739d-a81d-e4373ebca095","چون‌که",false,{"id":28,"optionText":29,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-d4f2-741d-a81d-e4373eea1178","وقتی",true,{"id":32,"optionText":33,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-d4f2-7469-a81d-e4373f0766a5","به این علت که",2,{"id":36,"sentenceTemplate":37,"displayOrder":10,"explanation":38,"exampleSentence":39,"blanks":40},"01a17dfd-d4f2-76e5-a81d-e437435115e4","در این متن، خرابی پل علت توقف است: «چون پل ویران بود، کاروان پیش نرفت.» بازنویسیِ صریحِ رابطه: کاروان __1__ خرابی پل پیش نرفت.","«به‌دلیل» علتِ تصریح‌شده را حفظ می‌کند. «با وجود» رابطهٔ تقابلی می‌سازد و «پس از» تنها ترتیب زمانی را نشان می‌دهد، نه علت توقف را.","به‌دلیل قطع برق، نمایش زودتر پایان یافت.",[41],{"id":42,"blankNumber":10,"options":43},"01a17dfd-d4f2-7681-a81d-e437431bd892",[44,47,50],{"id":45,"optionText":46,"isCorrect":26,"displayOrder":16},"01a17dfd-d4f2-75e1-a81d-e43740821761","با وجود",{"id":48,"optionText":49,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-d4f2-7619-a81d-e437417bb4bb","پس از",{"id":51,"optionText":52,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-d4f2-764d-a81d-e4374232e44e","به‌دلیل",{"id":54,"sentenceTemplate":55,"displayOrder":34,"explanation":56,"exampleSentence":57,"blanks":58},"01a17dfd-d4f2-7865-a81d-e43745acfc91","جمله تصویر تشبیهی می‌سازد: «صدایش چون نسیم نرم بود.» برای روشن‌کردن همین رابطه: صدایش __1__ نسیم نرم بود.","در اینجا «چون» برای مقایسه است؛ «مانند» همان تشبیه را بیان می‌کند. علت یا زمان، رابطهٔ داده‌شده در متن نیست.","آب برکه مانند آینه صاف بود.",[59],{"id":60,"blankNumber":10,"options":61},"01a17dfd-d4f2-7801-a81d-e43744f936a0",[62,65,67],{"id":63,"optionText":64,"isCorrect":30,"displayOrder":16},"01a17dfd-d4f2-775d-a81d-e43743ea1b0a","مانند",{"id":66,"optionText":52,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-d4f2-7795-a81d-e43744a1ca46",{"id":68,"optionText":49,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-d4f2-77cd-a81d-e43744eb57a8",{"id":70,"sentenceTemplate":71,"displayOrder":72,"explanation":73,"exampleSentence":74,"blanks":75},"01a17dfd-d4f2-79dd-a81d-e437484e0057","دربارهٔ «چون فرستاده رسید، گفت‌وگو قطع شد» هیچ بافت دیگری نداریم و خوانش زمانی و علّی هر دو ممکن‌اند. تصمیم وفادار به متن این است که __1__.",3,"نبود بافت اجازهٔ انتخاب قطعی میان زمان و علت را نمی‌دهد. هم اثبات علت و هم نفی قطعی آن اطلاعاتی فراتر از متن وارد می‌کند.","در «چون چراغ روشن شد، صدا خاموش شد»، بدون بافت نمی‌توان رابطهٔ علّی را قطعی دانست.",[76],{"id":77,"blankNumber":10,"options":78},"01a17dfd-d4f2-7981-a81d-e437478750f7",[79,82,85],{"id":80,"optionText":81,"isCorrect":26,"displayOrder":16},"01a17dfd-d4f2-78d9-a81d-e43745f34815","رسیدن فرستاده را قطعاً علت قطع گفت‌وگو بدانیم",{"id":83,"optionText":84,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-d4f2-7915-a81d-e43746b18335","ابهام را حفظ کنیم یا آن را در یادداشت توضیح دهیم",{"id":86,"optionText":87,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-d4f2-794d-a81d-e43746dbd9fb","هرگونه رابطهٔ علّی را قطعاً رد کنیم",{"id":89,"sentenceTemplate":90,"displayOrder":91,"explanation":92,"exampleSentence":93,"blanks":94},"01a17dfd-d4f2-7b55-a81d-e4374bc598a4","در «چون هوا سرد بود، در را بستند»، بافت رابطهٔ علّی را تأیید می‌کند و عبارت برای خوانندهٔ امروز روشن است. اگر هدف فقط نثر معیار امروز باشد، __1__.",4,"«چون» در فارسی امروز هم کاربرد دارد و تغییر آن الزامی نیست. تبدیل اجباری به «وقتی» نیز علتِ روشن در بافت را صرفاً به رابطهٔ زمانی تبدیل می‌کند.","چون وقت کمی داشتیم، مسیر کوتاه‌تر را انتخاب کردیم.",[95],{"id":96,"blankNumber":10,"options":97},"01a17dfd-d4f2-7af1-a81d-e4374af5bd3a",[98,101,104],{"id":99,"optionText":100,"isCorrect":26,"displayOrder":16},"01a17dfd-d4f2-7a55-a81d-e437492e07f9","باید چون را در همهٔ موارد حذف کرد",{"id":102,"optionText":103,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-d4f2-7a89-a81d-e437494a67ff","باید چون را به وقتی تبدیل کرد",{"id":105,"optionText":106,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-d4f2-7ac1-a81d-e4374a006818","می‌توان چون را نگه داشت",{"id":108,"sentenceTemplate":109,"displayOrder":110,"explanation":111,"exampleSentence":112,"blanks":113},"01a17dfd-d4f2-7ddd-a81d-e43751155abc","در این بند، عادت گذشته و داشتنِ وسیله باید حفظ شود: «باغبان را چرخی بود که هر آدینه با آن میوه همی‌برد.» بازنویسی: باغبان چرخی __1__ که هر جمعه با آن میوه __2__.",5,"«را ... بود» داشتن در گذشته را می‌رساند و «هر آدینه» تکرار کار را مشخص می‌کند. تغییر زمان داشتن یا جایگزینی گزارش عادت با صورت التزامی، معنای بند را حفظ نمی‌کند.","خیاط مغازه‌ای داشت که هر روز پیش از طلوع آفتاب آن را باز می‌کرد.",[114,126],{"id":115,"blankNumber":10,"options":116},"01a17dfd-d4f2-7c81-a81d-e4374e61ced6",[117,120,123],{"id":118,"optionText":119,"isCorrect":30,"displayOrder":16},"01a17dfd-d4f2-7bdd-a81d-e4374c02108a","داشت",{"id":121,"optionText":122,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-d4f2-7c15-a81d-e4374cbdca59","دارد",{"id":124,"optionText":125,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-d4f2-7c4d-a81d-e4374d849e90","خواهد داشت",{"id":127,"blankNumber":34,"options":128},"01a17dfd-d4f2-7d81-a81d-e43750e171d4",[129,132,135],{"id":130,"optionText":131,"isCorrect":26,"displayOrder":16},"01a17dfd-d4f2-7ce5-a81d-e4374ef7dd8c","ببرد",{"id":133,"optionText":134,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-d4f2-7d19-a81d-e4374fbb6602","می‌برد",{"id":136,"optionText":137,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-d4f2-7d4d-a81d-e437502f7e84","برده باشد",{"id":139,"sentenceTemplate":140,"displayOrder":141,"explanation":142,"exampleSentence":143,"blanks":144},"01a17dfd-d4f3-7151-aa4a-06256c970daa","در این بند، راهنما مخاطب است و حکمِ ناممکن‌بودن، شخص مشخصی ندارد: «رهگذر راهنما را گفت: از این دیوار نتوان بالا رفت.» بازنویسی: رهگذر __1__ گفت: از این دیوار __2__.",6,"«را گفت» راهنما را مخاطب می‌کند، نه موضوع یا منبع سخن. مخاطب‌داشتنِ نقل‌قول به معنای شخصی‌بودنِ حکم درون آن نیست؛ «نمی‌توان» ناممکن‌بودنِ بدون شخص معین را حفظ می‌کند.","به دوستم گفتم: بدون نردبان نمی‌توان به آن قفسه رسید.",[145,157],{"id":146,"blankNumber":10,"options":147},"01a17dfd-d4f2-7f51-a81d-e437532752c7",[148,151,154],{"id":149,"optionText":150,"isCorrect":26,"displayOrder":16},"01a17dfd-d4f2-7e79-a81d-e43751b22928","دربارهٔ راهنما",{"id":152,"optionText":153,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-d4f2-7eb5-a81d-e437522f8e6c","از راهنما",{"id":155,"optionText":156,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-d4f2-7f0d-a81d-e4375279472d","به راهنما",{"id":158,"blankNumber":34,"options":159},"01a17dfd-d4f3-70ed-aa4a-06256c322d38",[160,163,166],{"id":161,"optionText":162,"isCorrect":30,"displayOrder":16},"01a17dfd-d4f3-7021-aa4a-06256a8c7ce0","نمی‌توان بالا رفت",{"id":164,"optionText":165,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-d4f3-7071-aa4a-06256ae0f2c8","نباید بالا رفت",{"id":167,"optionText":168,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-d4f3-70b9-aa4a-06256bd5ebec","نمی‌توانی بالا بروی",{"id":170,"sentenceTemplate":171,"displayOrder":172,"explanation":173,"exampleSentence":174,"blanks":175},"01a17dfd-d4f3-72e9-aa4a-06256f4994d2","«دختر نزد مادربزرگ آمد. مادربزرگ او را گفت: بنشین.» مرجع «او» دختر است. بازنویسی: دختر نزد مادربزرگ آمد. __1__: بنشین.",7,"در بند دوم مادربزرگ گوینده و دختر مخاطب است. روشن‌کردن مرجع ضمیر مجاز است، اما جابه‌جاکردن نقش‌ها یا تبدیل مخاطب به موضوع سخن معنای متن را تغییر می‌دهد.","پزشک به اتاق آمد و پرستار به او گفت: بیمار بیدار است.",[176],{"id":177,"blankNumber":10,"options":178},"01a17dfd-d4f3-7281-aa4a-06256e84016f",[179,182,185],{"id":180,"optionText":181,"isCorrect":26,"displayOrder":16},"01a17dfd-d4f3-71e9-aa4a-06256d42616f","دختر به مادربزرگ گفت",{"id":183,"optionText":184,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-d4f3-721d-aa4a-06256e3d0cc3","مادربزرگ به دختر گفت",{"id":186,"optionText":187,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-d4f3-7251-aa4a-06256e6792dc","مادربزرگ دربارهٔ دختر گفت",{"id":189,"sentenceTemplate":190,"displayOrder":191,"explanation":192,"exampleSentence":193,"blanks":194},"01a17dfd-d4f3-748d-aa4a-0625713e2de9","هدف، حفظ لحن ستایش‌آمیز و ادبی در نثر معیار نوشتاری امروز است: «سخنش چون چراغ، راه را روشن همی‌کرد.» بازنویسی مناسب: __1__.",8,"گزینهٔ درست صورت کهن فعل را امروزی می‌کند و تصویر ستایش‌آمیز را نگه می‌دارد. صورت گفتاری با سبک نوشتاریِ تعیین‌شده سازگار نیست؛ گزینهٔ منفی نیز معنا را وارونه می‌کند.","در نثر ادبی امروز هم می‌توان نوشت: امیدش همچون نوری در دل ما می‌تابید.",[195],{"id":196,"blankNumber":10,"options":197},"01a17dfd-d4f3-7425-aa4a-062570fa5cac",[198,201,204],{"id":199,"optionText":200,"isCorrect":30,"displayOrder":16},"01a17dfd-d4f3-7371-aa4a-06256fd2ddb8","سخنش مانند چراغ، راه را روشن می‌کرد",{"id":202,"optionText":203,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-d4f3-73b1-aa4a-0625709252b7","حرفاش مثل چراغ، راه رو روشن می‌کرد",{"id":205,"optionText":206,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-d4f3-73e9-aa4a-062570e19577","سخنش راه را روشن نمی‌کرد",{"id":208,"sentenceTemplate":209,"displayOrder":210,"explanation":211,"exampleSentence":212,"blanks":213},"01a17dfd-d4f3-75f9-aa4a-062572b456af","متن می‌گوید: «شاید این خبر درست باشد.» نویسنده صحت خبر را تأیید نکرده است. در بازنویسی باید نوشت: __1__.",9,"«شاید» احتمال را نشان می‌دهد؛ «ممکن است» آن را حفظ می‌کند. نه یقین به درستی و نه یقین به نادرستی از متن به دست نمی‌آید. عبارت امروزیِ متن اصلی را نیز می‌توان بی‌تغییر نگه داشت.","احتمال دارد نویسنده این بخش را بعداً افزوده باشد؛ این یک فرض است، نه نتیجه‌ای قطعی.",[214],{"id":215,"blankNumber":10,"options":216},"01a17dfd-d4f3-759d-aa4a-0625723a8b0e",[217,220,223],{"id":218,"optionText":219,"isCorrect":26,"displayOrder":16},"01a17dfd-d4f3-74f9-aa4a-062571663226","این خبر حتماً درست است",{"id":221,"optionText":222,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-d4f3-7535-aa4a-062571bf2c93","این خبر بی‌گمان نادرست است",{"id":224,"optionText":225,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-d4f3-7569-aa4a-062571c335a6","ممکن است این خبر درست باشد",{"id":227,"sentenceTemplate":228,"displayOrder":229,"explanation":230,"exampleSentence":231,"blanks":232},"01a17dfd-d4f3-7775-aa4a-062575c9db0c","در روایتِ گذشته، «بار را بر زمین بنهاد» فقط گذاشتن بار را گزارش می‌کند و علت را نمی‌گوید. بازنویسیِ بدون اطلاعات افزوده: __1__.",10,"«بنهاد» در این روایت فعل گذشته است. خستگی یا قصد استراحت می‌تواند حدس خواننده باشد، اما متن آن را تأیید نمی‌کند؛ بازنویسی نباید این حدس‌ها را به گزارش اضافه کند.","«پنجره را گشود» را می‌توان «پنجره را باز کرد» نوشت، بی‌آنکه دلیل بازکردن را حدس بزنیم.",[233],{"id":234,"blankNumber":10,"options":235},"01a17dfd-d4f3-7711-aa4a-062574d8fd71",[236,239,242],{"id":237,"optionText":238,"isCorrect":26,"displayOrder":16},"01a17dfd-d4f3-766d-aa4a-062572bf2e4b","چون خسته بود، بار را روی زمین گذاشت",{"id":240,"optionText":241,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-d4f3-76a9-aa4a-0625739ce37f","بار را روی زمین گذاشت",{"id":243,"optionText":244,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-d4f3-76dd-aa4a-062573f18ccc","برای استراحت، بار را روی زمین گذاشت",{"id":246,"sentenceTemplate":247,"displayOrder":248,"explanation":249,"exampleSentence":250,"blanks":251},"01a17dfd-d4f3-78f5-aa4a-062578420fd2","متن فرمانی روشن دارد: «پدر فرزند را گفت: آرام باش.» در بازنویسی معیار امروز: پدر به فرزند گفت: __1__.",11,"«آرام باش» فرمانی طبیعی در فارسی امروز است و نیازی به تغییر ندارد. «آرام بود» خبر گذشته و «شاید آرام باشد» احتمال است؛ هر دو مقصودِ فرمان را از بین می‌برند.","مربی به بازیکنان گفت: آماده باشید؛ مسابقه به‌زودی شروع می‌شود.",[252],{"id":253,"blankNumber":10,"options":254},"01a17dfd-d4f3-7895-aa4a-062577c234a3",[255,258,261],{"id":256,"optionText":257,"isCorrect":30,"displayOrder":16},"01a17dfd-d4f3-77e9-aa4a-0625765d2b47","آرام باش",{"id":259,"optionText":260,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-d4f3-7829-aa4a-062576e8a201","آرام بود",{"id":262,"optionText":263,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-d4f3-7861-aa4a-06257785dee4","شاید آرام باشد","\u002Fuploads\u002Fimages\u002Fgpimg_3fbc64d3-717f-45ab-87c7-362979472816_hero.webp?v=1793115149",{"title":266,"slug":267,"language":268,"level":269},"بازنویسی ساخت‌های کهن به فارسی امروز","baznevisiye-sakhthaye-kohan","fa","C2"]