[{"data":1,"prerenderedAt":-1},["ShallowReactive",2],{"grammar-exercise-01a17dfd-d563-76f7-b630-b5737faabb78":3,"grammar-exercise-lesson-01a17dfd-cdbe-7a75-ab78-981ee04f9de1":243},{"id":4,"grammarPage":5,"title":6,"instructions":7,"seoTitle":8,"seoDescription":9,"displayOrder":10,"type":11,"questions":12,"ogImageUrl":242},"01a17dfd-d563-76f7-b630-b5737faabb78","\u002Fapi\u002Fgrammar_pages\u002F01a17dfd-cdbe-7a75-ab78-981ee04f9de1","زمان، زاویه دید و بازنویسی روایت","با توجه به بافت و هدف هر بازنویسی، گزینه درست را انتخاب کنید؛ صورت‌های پذیرفتنی را با الزام‌های دستوری اشتباه نگیرید.","نقل آزاد غیرمستقیم؛ تمرین زمان و زاویه دید","در تمرین جای خالی نقل آزاد غیرمستقیم، زمان فعل، مرکز اشاره و مرز صدای راوی و شخصیت را در روایت‌های سفر، دیدار و کار و در بازنویسی جمله‌ها بررسی کنید.",1,"word_select",[13,35,53,71,90,109,128,147,166,185,204,223],{"id":14,"sentenceTemplate":15,"displayOrder":16,"explanation":17,"exampleSentence":18,"blanks":19},"01a17dfd-d563-7a33-b630-b57383787d33","ویراستاری می‌گوید: «در فارسی، هر بار که نقل مستقیم را غیرمستقیم می‌کنیم، باید زمان فعل را عقب ببریم.» ارزیابی درست این دستور __1__ است.",0,"فارسی دستور خودکار عقب‌بردن زمان ندارد. این نکته به معنی ممنوع‌بودن تغییر زمان هم نیست؛ رابطه رویدادها و بافت تعیین‌کننده‌اند.","«هنوز فرصت دارم» را، اگر فرصت همچنان باقی باشد، می‌توان با «گفت که هنوز فرصت دارد» گزارش کرد.",[20],{"id":21,"blankNumber":10,"options":22},"01a17dfd-d563-79db-b630-b573828f6328",[23,27,31],{"id":24,"optionText":25,"isCorrect":26,"displayOrder":16},"01a17dfd-d563-793b-b630-b57380409fac","درست؛ این تغییر در همه بافت‌ها اجباری است",false,{"id":28,"optionText":29,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-d563-7987-b630-b57380e5b502","نادرست؛ زمان با رابطه رویدادها و زاویه دید انتخاب می‌شود",true,{"id":32,"optionText":33,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-d563-79b3-b630-b57381c5080e","نادرست؛ زمان فعل در هیچ بازنویسی‌ای نباید تغییر کند",2,{"id":36,"sentenceTemplate":37,"displayOrder":10,"explanation":38,"exampleSentence":39,"blanks":40},"01a17dfd-d563-7b4f-b630-b57386814e59","راوی روز جمعه ماجرای دوشنبه را تعریف می‌کند: «دوشنبه، آزاده نگران دیدار سه‌شنبه بود. فردا باید روبه‌روی مدیر می‌نشست. چه می‌گفت؟» در این بافت، «فردا» به __1__ اشاره دارد.","متن دیدار سه‌شنبه و نگرانی دوشنبه را روشن کرده است. مرکز اشاره «فردا» اکنونِ آزاده در داستان است، نه جمعه‌ای که راوی روایت می‌کند.","شنبه بهروز منتظر تماس یکشنبه بود؛ فردا بالاخره خبر می‌رسید.",[41],{"id":42,"blankNumber":10,"options":43},"01a17dfd-d563-7b13-b630-b57385b44f73",[44,47,50],{"id":45,"optionText":46,"isCorrect":26,"displayOrder":16},"01a17dfd-d563-7aa7-b630-b57383bf8f1a","شنبه، نسبت به زمان روایت‌کردن",{"id":48,"optionText":49,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-d563-7acf-b630-b573847750e9","دوشنبه، هم‌زمان با نگرانی آزاده",{"id":51,"optionText":52,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-d563-7af3-b630-b57385137bb4","سه‌شنبه، نسبت به موقعیت آزاده",{"id":54,"sentenceTemplate":55,"displayOrder":34,"explanation":56,"exampleSentence":57,"blanks":58},"01a17dfd-d563-7c3f-b630-b57389b08dee","«پنجشنبه شب، هما به سفر جمعه فکر می‌کرد. فردا راهی می‌شد. چه راه درازی!» در این بافت، سفر نسبت به لحظه فکرکردن هما __1__.","سفر جمعه از منظر پنجشنبه شب آینده است. صورت «راهی می‌شد» در چارچوب روایت گذشته، رویدادی پیش رو را بازنمایی می‌کند.","عصر پیش از امتحان، مسعود بی‌قرار بود؛ صبح باید پاسخ همه پرسش‌ها را می‌داد.",[59],{"id":60,"blankNumber":10,"options":61},"01a17dfd-d563-7c03-b630-b5738964a029",[62,65,68],{"id":63,"optionText":64,"isCorrect":30,"displayOrder":16},"01a17dfd-d563-7b97-b630-b573872c933e","هنوز پیش رو بود، با وجود صورت گذشته فعل",{"id":66,"optionText":67,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-d563-7bbf-b630-b57387c43d6b","حتماً پایان یافته بود، چون فعل صورت گذشته دارد",{"id":69,"optionText":70,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-d563-7be3-b630-b573886c98fb","هم‌زمان در حال پایان‌یافتن بود، چون «فردا» آمده است",{"id":72,"sentenceTemplate":73,"displayOrder":74,"explanation":75,"exampleSentence":76,"blanks":77},"01a17dfd-d563-7d27-b630-b5738c7da153","بافت روشن می‌کند که «فردا» در گزارش «او گفت که فردا برمی‌گردد» روز پس از سخن‌گفتن شخصیت است. تبدیل «فردا» به «روز بعد» __1__.",3,"با روشن‌بودن مرکز اشاره، «فردا» می‌تواند حفظ شود. «روز بعد» گزینه‌ای برای گزارش فاصله‌دارتر است، نه تنها صورت درست.","در گزارش رویدادهای هفته گذشته می‌توان نوشت: «پزشک گفت که روز بعد نتیجه آماده می‌شود.»",[78],{"id":79,"blankNumber":10,"options":80},"01a17dfd-d563-7cef-b630-b5738bb97ffe",[81,84,87],{"id":82,"optionText":83,"isCorrect":26,"displayOrder":16},"01a17dfd-d563-7c87-b630-b5738a9ded3a","برای درست‌شدن هر نقل غیرمستقیم اجباری است",{"id":85,"optionText":86,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-d563-7caf-b630-b5738b351a18","برای گزارش فاصله‌دارتر ممکن است، اما الزام دستوری نیست",{"id":88,"optionText":89,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-d563-7ccf-b630-b5738b554ebc","در فارسی همیشه نادرست است، حتی در گزارش فاصله‌دار",{"id":91,"sentenceTemplate":92,"displayOrder":93,"explanation":94,"exampleSentence":95,"blanks":96},"01a17dfd-d563-7e0b-b630-b57390223774","در جمله «فرزانه گفت که فردا باید به کارگاه برود»، باقی‌ماندن «فردا» __1__.",4,"ساخت هنوز به «گفت که» وابسته است. حفظ اشاره زمانی به‌تنهایی نوع نقل را آزاد نمی‌کند.","«سعید فکر کرد که حالا باید منتظر بماند» با وجود «حالا»، همچنان بند وابسته دارد.",[97],{"id":98,"blankNumber":10,"options":99},"01a17dfd-d563-7dd3-b630-b5738fa5e56a",[100,103,106],{"id":101,"optionText":102,"isCorrect":26,"displayOrder":16},"01a17dfd-d563-7d6f-b630-b5738cd53489","جمله را خودبه‌خود به نقل مستقیم تبدیل می‌کند",{"id":104,"optionText":105,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-d563-7d93-b630-b5738db19772","برای اثبات نقل آزاد غیرمستقیم کافی است",{"id":107,"optionText":108,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-d563-7db3-b630-b5738ea7face","وابستگی اندیشه به «گفت که» را از بین نمی‌برد",{"id":110,"sentenceTemplate":111,"displayOrder":112,"explanation":113,"exampleSentence":114,"blanks":115},"01a17dfd-d563-7f47-b630-b57393003f0b","هدف، بازنویسی اندیشه نادر در چارچوب سوم‌شخص است، نه نقل مستقیم یا تک‌گویی اول‌شخص. صورت مناسب کدام است؟ «نادر به مسیر تاریک نگاه کرد. چرا باید تنها __1__؟»",5,"صاحب اندیشه نادر است و هدف صریحاً حفظ چارچوب سوم‌شخص است؛ «برمی‌گشتم» اول‌شخص و «برمی‌گشتی» دوم‌شخص این چارچوب را تغییر می‌دهند.","پروانه به پل نگاه کرد. آیا می‌توانست از آن عبور کند؟",[116],{"id":117,"blankNumber":10,"options":118},"01a17dfd-d563-7f07-b630-b57392eb22fd",[119,122,125],{"id":120,"optionText":121,"isCorrect":30,"displayOrder":16},"01a17dfd-d563-7e5b-b630-b57390a7fcf8","برمی‌گشت",{"id":123,"optionText":124,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-d563-7ea3-b630-b573915b3196","برمی‌گشتم",{"id":126,"optionText":127,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-d563-7edf-b630-b573925751aa","برمی‌گشتی",{"id":129,"sentenceTemplate":130,"displayOrder":131,"explanation":132,"exampleSentence":133,"blanks":134},"01a17dfd-d564-70a3-af50-b45a0800dcc9","در بازنویسی سوم‌شخص، لیلا تنها صاحب اندیشه است و هیچ گوینده یا مخاطب تازه‌ای وارد نمی‌شود: «لیلا به فهرست نگاه کرد. چرا نام __1__ را حذف کرده بودند؟»",6,"«او» به لیلا برمی‌گردد و چارچوب سوم‌شخص را حفظ می‌کند. «من» یا «تو» مرکز شخصی جمله را برخلاف شرط بازنویسی تغییر می‌دهد.","کامران به میز خالی رسید. پس وسایل او کجا بود؟",[135],{"id":136,"blankNumber":10,"options":137},"01a17dfd-d564-7067-af50-b45a07292092",[138,141,144],{"id":139,"optionText":140,"isCorrect":26,"displayOrder":16},"01a17dfd-d563-7f93-b630-b57393c32d22","من",{"id":142,"optionText":143,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-d564-7017-af50-b45a064b31e9","او",{"id":145,"optionText":146,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-d564-7043-af50-b45a06d1be2b","تو",{"id":148,"sentenceTemplate":149,"displayOrder":150,"explanation":151,"exampleSentence":152,"blanks":153},"01a17dfd-d564-725f-af50-b45a0a04bf67","از «شهاب فکر کرد که اتاق کوچک است» فقط «فکر کرد که» حذف شده و جمله «اتاق کوچک است» باقی مانده است. این حذف به‌تنهایی __1__.",7,"حذف عبارت معرفی‌کننده شرط کافی نیست؛ جمله باقی‌مانده می‌تواند توصیف عادی راوی نیز باشد. پیوند با تجربه شخصیت باید از قرینه‌ها روشن شود.","«پنجره باز بود» بدون بافت می‌تواند فقط گزارشی از وضعیت اتاق باشد.",[154],{"id":155,"blankNumber":10,"options":156},"01a17dfd-d564-71d7-af50-b45a09e6196e",[157,160,163],{"id":158,"optionText":159,"isCorrect":26,"displayOrder":16},"01a17dfd-d564-70f7-af50-b45a08860124","ثابت می‌کند که جمله حتماً صدای ذهنی شهاب را اجرا می‌کند",{"id":161,"optionText":162,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-d564-7147-af50-b45a08c6a914","جمله باقی‌مانده را الزاماً از نظر دستوری نادرست می‌کند",{"id":164,"optionText":165,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-d564-718f-af50-b45a0957e098","نقل آزاد غیرمستقیم را ثابت نمی‌کند؛ بافت و لحن هم باید بررسی شوند",{"id":167,"sentenceTemplate":168,"displayOrder":169,"explanation":170,"exampleSentence":171,"blanks":172},"01a17dfd-d564-7433-af50-b45a0cd4ddcd","برای نزدیک‌شدن به ذهن پریسا، کدام ادامه مناسب‌تر است؟ «پریسا با دیدن اتاق رزروشده اخم کرد. __1__» هدف، اجرای اعتراض اوست، نه فقط گزارش ناراحتی‌اش.",8,"پرسش‌های گزینه درست اعتراض پریسا را در چارچوب سوم‌شخص اجرا می‌کنند. گزینه دوم گزارش حالت است و سومی به فعل گفتن وابسته است؛ هر دو دستوری‌اند، اما هدف تعیین‌شده را برآورده نمی‌کنند.","بسته را باز کرد و رنگ از صورتش پرید. این بود هدیه‌ای که آن‌همه منتظرش مانده بود؟",[173],{"id":174,"blankNumber":10,"options":175},"01a17dfd-d564-73e7-af50-b45a0beec797",[176,179,182],{"id":177,"optionText":178,"isCorrect":30,"displayOrder":16},"01a17dfd-d564-72f3-af50-b45a0a4237b2","این بود اتاق دلبازشان؟ چطور قرار بود یک هفته اینجا بماند؟",{"id":180,"optionText":181,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-d564-7337-af50-b45a0b2dc9e2","او از اندازه اتاق ناراضی بود و ماندن در آن را دشوار می‌دانست.",{"id":183,"optionText":184,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-d564-73a3-af50-b45a0b9e96b3","او گفت که اتاق کوچک است و از ماندن در آن رضایت ندارد.",{"id":186,"sentenceTemplate":187,"displayOrder":188,"explanation":189,"exampleSentence":190,"blanks":191},"01a17dfd-d564-7533-af50-b45a0f8000b0","«هوشنگ منتظر همکارش بود. باز این آدم بی‌مسئولیت دیر کرده بود!» ادامه داستان نشان می‌دهد که همکارش برای کمک به مصدومی توقف کرده بود. این ادامه __1__.",9,"اطلاعات بعدی علت موجه تأخیر را نشان می‌دهد و اعتبار داوری هوشنگ را زیر سؤال می‌برد. داوری شخصیت را نباید از ابتدا نظر تأییدشده نویسنده گرفت.","رعنا در دل راننده را بی‌دقت خواند؛ کمی بعد فهمید که ترمز ناگهانی جان کودکی را نجات داده است.",[192],{"id":193,"blankNumber":10,"options":194},"01a17dfd-d564-74f7-af50-b45a0f478ac7",[195,198,201],{"id":196,"optionText":197,"isCorrect":26,"displayOrder":16},"01a17dfd-d564-747f-af50-b45a0d261d5b","ثابت می‌کند که نویسنده همکار را بی‌مسئولیت می‌داند",{"id":199,"optionText":200,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-d564-74a7-af50-b45a0de568f9","زمینه فاصله‌گرفتن از داوری عجولانه هوشنگ را فراهم می‌کند",{"id":202,"optionText":203,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-d564-74cb-af50-b45a0ea2d8f1","نشان می‌دهد که تعبیر ارزشی حتماً سخن خود همکار بوده است",{"id":205,"sentenceTemplate":206,"displayOrder":207,"explanation":208,"exampleSentence":209,"blanks":210},"01a17dfd-d564-7623-af50-b45a111cf958","از داستانی فقط عبارت «چه پیروزی بزرگی!» باقی مانده و هیچ اطلاعاتی درباره گوینده یا صاحب تجربه نداریم. دقیق‌ترین تحلیل این است که __1__.",10,"تعبیر ارزشی و تعجب بدون بافت منشأ صدا را قطعی نمی‌کنند. باید امکان بازتاب نگاه شخصیت را از انتساب قطعی جدا کرد.","برای فهمیدن اینکه «عجب تصمیم عاقلانه‌ای!» جدی است یا طعنه‌آمیز و به چه کسی تعلق دارد، باید بافت را خواند.",[211],{"id":212,"blankNumber":10,"options":213},"01a17dfd-d564-75e7-af50-b45a10801b5c",[214,217,220],{"id":215,"optionText":216,"isCorrect":26,"displayOrder":16},"01a17dfd-d564-757f-af50-b45a0fad24ea","این عبارت قطعاً داوری نویسنده واقعی است",{"id":218,"optionText":219,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-d564-75a3-af50-b45a10006a91","وجود تعجب ثابت می‌کند که عبارت از ذهن شخصیت آمده است",{"id":221,"optionText":222,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-d564-75c7-af50-b45a107770ab","این عبارت می‌تواند بازتاب نگاه شخصیت باشد، اما انتسابش قطعی نیست",{"id":224,"sentenceTemplate":225,"displayOrder":226,"explanation":227,"exampleSentence":228,"blanks":229},"01a17dfd-d564-770b-af50-b45a1390dbd0","در «مریم کنار نسرین نشست. چرا باید او عذرخواهی می‌کرد؟» نویسنده می‌خواهد خواننده بداند که مریم خود را موظف به عذرخواهی می‌بیند، اما این مرجع روشن نشده است. در بازنویسی بهتر است __1__.",11,"هم‌پوشانی عمدی صداها با ابهام ناخواسته مرجع ضمیر یکسان نیست. برای رساندن قصد مشخص نویسنده باید پیوند تجربه و ضمیر با مریم روشن شود.","سوسن از اینکه تقصیر را به گردنش انداخته بودند رنجید. چرا باید او پاسخ‌گو می‌بود، نه مسئول اصلی؟",[230],{"id":231,"blankNumber":10,"options":232},"01a17dfd-d564-76cf-af50-b45a12c77644",[233,236,239],{"id":234,"optionText":235,"isCorrect":30,"displayOrder":16},"01a17dfd-d564-766b-af50-b45a11cbde5d","با قرینه‌ای روشن شود که صاحب تجربه و مرجع «او» مریم است",{"id":237,"optionText":238,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-d564-768f-af50-b45a1222aced","ابهام مرجع حتماً حفظ شود، چون هر ابهامی چندصدایی ایجاد می‌کند",{"id":240,"optionText":241,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-d564-76af-af50-b45a1237058c","همه ضمیرها به اول‌شخص تبدیل شوند، چون نقل آزاد فقط اول‌شخص است","\u002Fuploads\u002Fimages\u002Fgpimg_c6216999-afc3-45e8-91e2-ecf6eaf405aa_hero.webp?v=1793115149",{"title":244,"slug":245,"language":246,"level":247},"چندصدایی و نقل آزاد غیرمستقیم","chandsedayi-va-naghle-azad","fa","C2"]