[{"data":1,"prerenderedAt":-1},["ShallowReactive",2],{"grammar-exercise-01a17dfd-d785-747a-950b-d0fb2128892d":3,"grammar-exercise-lesson-01a17dfd-cdfe-79f8-a41f-ebed0cb561ef":167},{"id":4,"grammarPage":5,"title":6,"instructions":7,"seoTitle":8,"seoDescription":9,"displayOrder":10,"type":11,"questions":12,"ogImageUrl":166},"01a17dfd-d785-747a-950b-d0fb2128892d","\u002Fapi\u002Fgrammar_pages\u002F01a17dfd-cdfe-79f8-a41f-ebed0cb561ef","پیدا کردن خطا در ساخت ماضی التزامی","در هر جمله یک واژه نادرست است. آن را پیدا کنید و تصحیح مناسب را انتخاب کنید.","ماضی التزامی با باید: یافتن خطای ساخت","در تمرین یافتن و اصلاح خطا، ساخت باید با ماضی التزامی را در جمله‌هایی دربارهٔ نشانه‌های کارهای گذشته، اتفاق‌های روزمره و تکمیل کار پیش از مهلت بررسی کنید.",2,"find_and_fix",[13,33,53,73,90,108,129,145],{"id":14,"sentenceTemplate":15,"displayOrder":16,"explanation":17,"exampleSentence":18,"blanks":19,"payload":20},"01a17dfd-d785-75fe-950b-d0fb22045a2e","زمین خیس است؛ باید دیشب بارید باشد.",0,"پیش از «باشد» در ماضی التزامی، صفت مفعولی لازم است: «باریده باشد». خیس بودن زمین نشانهٔ حدس دربارهٔ بارش گذشته است. «بارید» ماضی ساده و «ببارد» مضارع التزامی است؛ هیچ‌کدام جای صفت مفعولی نمی‌آید. مثال: با دیدن برف روی ماشین، گفتم باید هوا خیلی سرد شده باشد.","زمین خیس است؛ باید دیشب باریده باشد.",[],{"words":21,"correct":29,"wrongIndex":30,"corrections":31},[22,23,24,25,26,27,28],"زمین","خیس","است؛","باید","دیشب","بارید","باشد.","باریده",5,[32,29],"ببارد",{"id":34,"sentenceTemplate":35,"displayOrder":36,"explanation":37,"exampleSentence":38,"blanks":39,"payload":40},"01a17dfd-d785-7656-950b-d0fb22168c75","لوله باید شکست باشد؛ آب از آن بیرون می‌زند.",1,"ساخت درست «لوله باید شکسته باشد» است: صفت مفعولی با «باشد» همراه می‌شود. بیرون زدن آب نشانهٔ شکستگی احتمالی لوله است. «شکست» و «می‌شکند» فعل‌های صرف‌شده‌اند، نه صفت مفعولی. مثال: از صدای آشپزخانه حدس زدم که باید لیوانی افتاده باشد.","لوله باید شکسته باشد؛ آب از آن بیرون می‌زند.",[],{"words":41,"correct":50,"wrongIndex":10,"corrections":51},[42,25,43,44,45,46,47,48,49],"لوله","شکست","باشد؛","آب","از","آن","بیرون","می‌زند.","شکسته",[52,50],"می‌شکند",{"id":54,"sentenceTemplate":55,"displayOrder":10,"explanation":56,"exampleSentence":57,"blanks":58,"payload":59},"01a17dfd-d785-7692-950b-d0fb22818619","این بوی غذا نشان می‌دهد که باید چیزی سوخت باشد.","در «باید چیزی سوخته باشد»، واژهٔ «سوخته» صفت مفعولی است. بوی غذا مبنای نتیجه‌گیری دربارهٔ اتفاقی پیشین است. «سوخت» ماضی ساده و «بسوزد» مضارع التزامی است؛ با قرار گرفتن پیش از «باشد» ماضی التزامی نمی‌سازند. مثال: قابلمه سیاه شده است؛ باید غذا مدت زیادی روی آتش مانده باشد.","این بوی غذا نشان می‌دهد که باید چیزی سوخته باشد.",[],{"words":60,"correct":69,"wrongIndex":70,"corrections":71},[61,62,63,64,65,66,25,67,68,28],"این","بوی","غذا","نشان","می‌دهد","که","چیزی","سوخت","سوخته",8,[69,72],"بسوزد",{"id":74,"sentenceTemplate":75,"displayOrder":76,"explanation":77,"exampleSentence":78,"blanks":79,"payload":80},"01a17dfd-d785-76ca-950b-d0fb23637a19","از سکوتش پیداست؛ باید از حرفم رنجید باشد.",3,"برای ساخت ماضی التزامی، «رنجیده» پیش از «باشد» می‌آید. سکوت شخص نشانه‌ای برای حدس دربارهٔ رنجیدن اوست، نه تضمین آن. «رنجید» و «برنجد» صورت‌های صرف‌شده‌اند و در این جایگاه درست نیستند. مثال: جواب سلامم را نمی‌دهد؛ باید از رفتار دیروز من ناراحت شده باشد.","از سکوتش پیداست؛ باید از حرفم رنجیده باشد.",[],{"words":81,"correct":86,"wrongIndex":87,"corrections":88},[46,82,83,25,46,84,85,28],"سکوتش","پیداست؛","حرفم","رنجید","رنجیده",6,[89,86],"برنجد",{"id":91,"sentenceTemplate":92,"displayOrder":93,"explanation":94,"exampleSentence":95,"blanks":96,"payload":97},"01a17dfd-d785-76fa-950b-d0fb23b36953","نامه باید رسید باشد؛ گیرنده از محتوایش خبر دارد.",4,"ترکیب «رسیده باشد» ماضی التزامی است. آگاهی گیرنده از محتوای نامه نشانهٔ احتمالی رسیدن آن است. «رسید» ماضی ساده و «می‌رسد» مضارع اخباری است؛ هیچ‌کدام نمی‌تواند به جای صفت مفعولی پیش از «باشد» بیاید. مثال: بسته هنوز اینجا نیست؛ ممکن است به نشانی قبلی رفته باشد.","نامه باید رسیده باشد؛ گیرنده از محتوایش خبر دارد.",[],{"words":98,"correct":105,"wrongIndex":10,"corrections":106},[99,25,100,44,101,46,102,103,104],"نامه","رسید","گیرنده","محتوایش","خبر","دارد.","رسیده",[105,107],"می‌رسد",{"id":109,"sentenceTemplate":110,"displayOrder":30,"explanation":111,"exampleSentence":112,"blanks":113,"payload":114},"01a17dfd-d785-772e-950b-d0fb2489cd64","من خودم باید قبلاً اینجا آمده باشی؛ همهٔ کوچه‌ها برایم آشناست.","«من خودم» فاعل اول‌شخص مفرد است؛ بنابراین پایان ماضی التزامی باید «باشم» باشد. «باشی» و «باشید» برای مخاطب‌اند. آشنا بودن کوچه‌ها نشانه‌ای برای حدس دربارهٔ آمدن قبلی خود گوینده است.","من خودم باید قبلاً اینجا آمده باشم؛ همهٔ کوچه‌ها برایم آشناست.",[],{"words":115,"correct":126,"wrongIndex":87,"corrections":127},[116,117,25,118,119,120,121,122,123,124,125],"من","خودم","قبلاً","اینجا","آمده","باشی؛","همهٔ","کوچه‌ها","برایم","آشناست.","باشم؛",[126,128],"باشید؛",{"id":130,"sentenceTemplate":131,"displayOrder":87,"explanation":132,"exampleSentence":133,"blanks":134,"payload":135},"01a17dfd-d785-775e-950b-d0fb253ecc5f","باید تا فردا یخ گوشت آب می‌شود باشد.","در «آب شده باشد»، بخش پایانی فعل مرکب به صورت صفت مفعولی «شده» می‌آید. «می‌شود» و «بشود» فعل صرف‌شده‌اند و پیش از «باشد» این ساخت را نمی‌سازند. «تا فردا» نیز نشان می‌دهد که ماضی التزامی لزوماً به گذشته اشاره نمی‌کند. مثال: پیش از شروع جلسه، باید چراغ‌های سالن روشن شده باشند.","باید تا فردا یخ گوشت آب شده باشد.",[],{"words":136,"correct":142,"wrongIndex":87,"corrections":143},[25,137,138,139,140,45,141,28],"تا","فردا","یخ","گوشت","می‌شود","شده",[142,144],"بشود",{"id":146,"sentenceTemplate":147,"displayOrder":148,"explanation":149,"exampleSentence":150,"blanks":151,"payload":152},"01a17dfd-d785-778a-950b-d0fb256ab81d","ما هردو باید تا شروع کلاس فردا تکلیفمان را نوشته باشم.",7,"«ما هردو» فاعل اول‌شخص جمع است و «تکلیفمان» نیز به همان دو نفر اشاره دارد؛ پایان ماضی التزامی باید «باشیم» باشد، نه صورت مفرد «باشم» یا صورت مخاطب «باشید». مهلت فردا نشان می‌دهد که جمله ضرورت کامل شدن تکلیف را بیان می‌کند، نه حدس دربارهٔ گذشته.","ما هردو باید تا شروع کلاس فردا تکلیفمان را نوشته باشیم.",[],{"words":153,"correct":162,"wrongIndex":163,"corrections":164},[154,155,25,137,156,157,138,158,159,160,161],"ما","هردو","شروع","کلاس","تکلیفمان","را","نوشته","باشم.","باشیم.",10,[165,162],"باشید.","\u002Fuploads\u002Fimages\u002Fgpimg_c3064a2e-2168-4ac6-b203-b37f5caa6e62_hero.webp?v=1793115150",{"title":168,"slug":169,"language":170,"level":171},"احتمال دربارهٔ گذشته با باید و ماضی التزامی","ehtemale-gozashte","fa","B2"]