[{"data":1,"prerenderedAt":-1},["ShallowReactive",2],{"grammar-exercise-01a17dfd-e097-7628-b5e3-ade072b3d783":3,"grammar-exercise-lesson-01a17dfd-cf26-73a5-b85a-92c9a0d76985":255},{"id":4,"grammarPage":5,"title":6,"instructions":7,"seoTitle":8,"seoDescription":9,"displayOrder":10,"type":11,"questions":12,"ogImageUrl":254},"01a17dfd-e097-7628-b5e3-ade072b3d783","\u002Fapi\u002Fgrammar_pages\u002F01a17dfd-cf26-73a5-b85a-92c9a0d76985","ی پایانی و بُوَد: تحلیل و بازنویسی بافتی","با توجه به بافت و هدف بازنویسی، گزینهٔ درست را انتخاب کنید. عبارت‌های کهن، مثال‌های آموزشیِ ساخته‌شده‌اند. بازنویسی‌ها به فارسی معیار معاصر ایران هستند.","تمرین ی پایانی و بُوَد در خواندن متن کهن","در این تمرین انتخاب گزینه، ی پایانی و بُوَد را در جمله‌هایی دربارهٔ عادت، آرزو و داوری بررسی کنید؛ شخص فعل، معنای شرط و برابر امروزی را از بافت بیابید.",1,"word_select",[13,35,53,71,90,121,140,159,178,197,216,235],{"id":14,"sentenceTemplate":15,"displayOrder":16,"explanation":17,"exampleSentence":18,"blanks":19},"01a17dfd-e097-7960-b5e3-ade075202ffe","در «آنان هر بهار نهال کاشتندی»، تجزیهٔ درست فعل __1__ است.",0,"«ند» شناسهٔ سوم‌شخص جمع است و ی تاریخی پس از آن آمده است. فاعل «آنان» و قید «هر بهار» خوانش جمع و عادتی را تأیید می‌کنند.","در «مردمان شب‌ها گرد آمدندی»، «ند» شخص و شمار فعل را نشان می‌دهد.",[20],{"id":21,"blankNumber":10,"options":22},"01a17dfd-e097-7904-b5e3-ade0749b7615",[23,27,31],{"id":24,"optionText":25,"isCorrect":26,"displayOrder":16},"01a17dfd-e097-7844-b5e3-ade072d10487","کاشت + ن + دی",false,{"id":28,"optionText":29,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-e097-78a8-b5e3-ade07339e7f1","کاشت + ند + ی",true,{"id":32,"optionText":33,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-e097-78dc-b5e3-ade073e20ddf","کاشتند + یِ دوم‌شخص مفرد",2,{"id":36,"sentenceTemplate":37,"displayOrder":10,"explanation":38,"exampleSentence":39,"blanks":40},"01a17dfd-e097-7a7c-b5e3-ade076b1fd19","بازنویسی خنثیِ عادت در «کودکان هر شام گرد آتش نشستندی» چنین است: کودکان هر شام گرد آتش __1__.","«هر شام» عادت را مشخص می‌کند و «کودکان» فاعل جمع است؛ «می‌نشستند» هر دو را حفظ می‌کند. دو گزینهٔ دیگر به‌ترتیب نمود و شخص را تغییر می‌دهند.","مردم آن محله جمعه‌ها در میدان جمع می‌شدند.",[41],{"id":42,"blankNumber":10,"options":43},"01a17dfd-e097-7a3c-b5e3-ade07671a107",[44,47,50],{"id":45,"optionText":46,"isCorrect":26,"displayOrder":16},"01a17dfd-e097-79bc-b5e3-ade075fa0175","نشسته بودند",{"id":48,"optionText":49,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-e097-79e8-b5e3-ade076044ba0","می‌نشستی",{"id":51,"optionText":52,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-e097-7a18-b5e3-ade0766c4d5d","می‌نشستند",{"id":54,"sentenceTemplate":55,"displayOrder":34,"explanation":56,"exampleSentence":57,"blanks":58},"01a17dfd-e097-7b74-b5e3-ade079a80e3e","گوینده اکنون اسب ندارد و سفر را ناممکن می‌داند: «اگر اسب داشتمی، به شهر رفتمی». مجموع جمله بیانگر __1__ است.","نبودن اسب و ناممکن‌دانستن سفر، همراه با شرط «اگر»، خوانش خلاف واقع را روشن می‌کند؛ این دو فعل گزارش قطعیِ گذشته نیستند.","اگر راه باز بود، به دیدن شما می‌آمدم؛ اما راه بسته است.",[59],{"id":60,"blankNumber":10,"options":61},"01a17dfd-e097-7b34-b5e3-ade07927d423",[62,65,68],{"id":63,"optionText":64,"isCorrect":30,"displayOrder":16},"01a17dfd-e097-7ac8-b5e3-ade07759b5e3","فرض خلاف واقع",{"id":66,"optionText":67,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-e097-7af0-b5e3-ade077feb19c","گزارش قطعیِ سفری انجام‌شده",{"id":69,"optionText":70,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-e097-7b14-b5e3-ade078c53249","دستور مستقیم به شنونده",{"id":72,"sentenceTemplate":73,"displayOrder":74,"explanation":75,"exampleSentence":76,"blanks":77},"01a17dfd-e097-7c60-b5e3-ade07c01eb94","در «اگر فرصت داشتمی، بیشتر آموختمی»، جزء تعیین‌کنندهٔ اول‌شخص مفرد در هر دو فعل __1__ است.",3,"صورت‌ها به «داشت + م + ی» و «آموخت + م + ی» تحلیل می‌شوند. ی تاریخی پس از شناسه آمده و نباید خودکار شناسهٔ «تو» دانسته شود.","در صورت آموزشی «نوشتمی»، «م» شخص فعل را مشخص می‌کند.",[78],{"id":79,"blankNumber":10,"options":80},"01a17dfd-e097-7c24-b5e3-ade07be5c1c0",[81,84,87],{"id":82,"optionText":83,"isCorrect":26,"displayOrder":16},"01a17dfd-e097-7bbc-b5e3-ade07a058536","ی پایانی به‌تنهایی",{"id":85,"optionText":86,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-e097-7be4-b5e3-ade07a8a4979","م پیش از ی پایانی",{"id":88,"optionText":89,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-e097-7c04-b5e3-ade07b760767","واژهٔ اگر",{"id":91,"sentenceTemplate":92,"displayOrder":93,"explanation":94,"exampleSentence":95,"blanks":96},"01a17dfd-e097-7df4-b5e3-ade0814642e2","گوینده اکنون توان ندارد: «اگر توان داشتمی، بار برداشتمی». بازنویسی با حفظ همین فرض: اگر توان __1__، بار را __2__.",4,"شناسهٔ «م» در هر دو فعل باید حفظ شود. در این فرض خلاف واقع، «داشتم» و «برمی‌داشتم» مناسب‌اند؛ «برداشتم» نتیجه را به گزارش انجام عمل تبدیل می‌کند و صورت‌های دیگر شخص را عوض می‌کنند.","اگر وقت آزاد داشتم، در کلاس نقاشی شرکت می‌کردم.",[97,109],{"id":98,"blankNumber":10,"options":99},"01a17dfd-e097-7d14-b5e3-ade07ecbd253",[100,103,106],{"id":101,"optionText":102,"isCorrect":26,"displayOrder":16},"01a17dfd-e097-7cac-b5e3-ade07caf9052","داشتی",{"id":104,"optionText":105,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-e097-7cd0-b5e3-ade07d35bb70","داشتند",{"id":107,"optionText":108,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-e097-7cf4-b5e3-ade07e1774a1","داشتم",{"id":110,"blankNumber":34,"options":111},"01a17dfd-e097-7dac-b5e3-ade0809bff16",[112,115,118],{"id":113,"optionText":114,"isCorrect":30,"displayOrder":16},"01a17dfd-e097-7d48-b5e3-ade07ee124be","برمی‌داشتم",{"id":116,"optionText":117,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-e097-7d6c-b5e3-ade07fc8a294","برداشتم",{"id":119,"optionText":120,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-e097-7d90-b5e3-ade07ff90b86","برمی‌داشتند",{"id":122,"sentenceTemplate":123,"displayOrder":124,"explanation":125,"exampleSentence":126,"blanks":127},"01a17dfd-e097-7ef4-b5e3-ade084efc3b6","از یک نوشته فقط واژهٔ «بودی» خواناست؛ فاعل و جمله‌های اطراف در دست نیستند. تحلیل مسئولانه این است که __1__.",5,"«بودی» بدون بافت می‌تواند تحلیل‌های متفاوت داشته باشد. هیچ‌یک از دو حکم قطعی دربارهٔ ی از اطلاعات موجود نتیجه نمی‌شود.","اگر مرجع فاعل در سطر پیشین باشد، خواندن آن سطر می‌تواند تحلیل صورت مبهم را روشن کند.",[128],{"id":129,"blankNumber":10,"options":130},"01a17dfd-e097-7eb8-b5e3-ade0842c788a",[131,134,137],{"id":132,"optionText":133,"isCorrect":26,"displayOrder":16},"01a17dfd-e097-7e54-b5e3-ade0824340a8","ی را حتماً شناسهٔ تو بدانیم",{"id":135,"optionText":136,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-e097-7e78-b5e3-ade08293b033","ی را حتماً نشانگر خلاف واقع بدانیم",{"id":138,"optionText":139,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-e097-7e98-b5e3-ade083889836","ابهام ی پایانی را تا یافتن بافت حفظ کنیم",{"id":141,"sentenceTemplate":142,"displayOrder":143,"explanation":144,"exampleSentence":145,"blanks":146},"01a17dfd-e098-7034-8a7c-69e9cceec946","در گفت‌وگوی امروزی «تو دیروز مسئول پذیرش بودی»، ی پایانی __1__ است.",6,"بافت امروزی، فاعل «تو» و گزارش گذشته، خوانش معمول «بود + ی» را مشخص می‌کنند. وجود ی به‌تنهایی دلیل تاریخی یا شرطی‌بودن فعل نیست.","آیا تو هم دیروز در جلسه حاضر بودی؟",[147],{"id":148,"blankNumber":10,"options":149},"01a17dfd-e097-7f9c-b5e3-ade0869b22a0",[150,153,156],{"id":151,"optionText":152,"isCorrect":30,"displayOrder":16},"01a17dfd-e097-7f38-b5e3-ade0854aba02","شناسهٔ دوم‌شخص مفرد",{"id":154,"optionText":155,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-e097-7f5c-b5e3-ade086034449","نشانگر تاریخیِ عادت پس از شناسهٔ جمع",{"id":157,"optionText":158,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-e097-7f7c-b5e3-ade08668c2c3","نشانهٔ قطعیِ شرط خلاف واقع",{"id":160,"sentenceTemplate":161,"displayOrder":162,"explanation":163,"exampleSentence":164,"blanks":165},"01a17dfd-e098-7120-8a7c-69e9d00b1ec9","در خوانشِ حرکت‌گذاری‌شدهٔ «بُوَد»، بن و شناسه به‌ترتیب __1__ هستند.",7,"«بُوَد» از بن حال «بُو» و شناسهٔ سوم‌شخص مفرد «د» ساخته شده است؛ نباید آن را صرفاً از روی حروف با «بود» گذشته یکی دانست.","در «این راه کوتاه بُوَد»، حرکت‌گذاری خوانش بن حال را آشکار می‌کند.",[166],{"id":167,"blankNumber":10,"options":168},"01a17dfd-e098-70e4-8a7c-69e9cf5827b0",[169,172,175],{"id":170,"optionText":171,"isCorrect":26,"displayOrder":16},"01a17dfd-e098-7080-8a7c-69e9cd5f9c94","بود و بدون شناسه",{"id":173,"optionText":174,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-e098-70a4-8a7c-69e9cdc7d7c1","بُو و د",{"id":176,"optionText":177,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-e098-70c4-8a7c-69e9ceb15574","ب و ود",{"id":179,"sentenceTemplate":180,"displayOrder":181,"explanation":182,"exampleSentence":183,"blanks":184},"01a17dfd-e098-7204-8a7c-69e9d1a683e7","نویسنده حکمی کلی و قطعی می‌دهد: «دانش چراغ راه بُوَد». در بازنویسی خنثی با حفظ این حکم، دانش چراغ راه __1__.",8,"بافت صریحاً حکم کلی و قطعی است؛ «است» آن را حفظ می‌کند. «بود» حکم را به گذشته می‌برد و «باشد» در این جملهٔ مستقل همان بیان خبریِ خنثی را نمی‌دهد.","در یک تعریف عمومی می‌نویسیم: آب برای زندگی ضروری است.",[185],{"id":186,"blankNumber":10,"options":187},"01a17dfd-e098-71cc-8a7c-69e9d1568139",[188,191,194],{"id":189,"optionText":190,"isCorrect":26,"displayOrder":16},"01a17dfd-e098-7164-8a7c-69e9d030b48a","بود",{"id":192,"optionText":193,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-e098-718c-8a7c-69e9d0577e90","باشد",{"id":195,"optionText":196,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-e098-71ac-8a7c-69e9d079ddec","است",{"id":198,"sentenceTemplate":199,"displayOrder":200,"explanation":201,"exampleSentence":202,"blanks":203},"01a17dfd-e098-72f0-8a7c-69e9d4587d8f","در «شاید این خبر درست بُوَد»، بازنویسی «شاید این خبر درست باشد» __1__.",9,"«شاید» بافت احتمال را می‌سازد و «باشد» در این بازنویسی مناسب است. این انتخاب نه قطعیت گذشته می‌رساند و نه برای همهٔ کاربردهای بُوَد یک برابر ثابت تعیین می‌کند.","شاید پاسخ این پرسش ساده‌تر از تصور ما باشد.",[204],{"id":205,"blankNumber":10,"options":206},"01a17dfd-e098-72b8-8a7c-69e9d3814301",[207,210,213],{"id":208,"optionText":209,"isCorrect":26,"displayOrder":16},"01a17dfd-e098-724c-8a7c-69e9d1f42034","خبر را به گزارشی قطعی از گذشته تبدیل می‌کند",{"id":211,"optionText":212,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-e098-7278-8a7c-69e9d25e8e24","احتمالِ نشان‌داده‌شده با شاید را حفظ می‌کند",{"id":214,"optionText":215,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-e098-7298-8a7c-69e9d2c2923f","ثابت می‌کند که برابر بُوَد در همهٔ جمله‌ها باشد است",{"id":217,"sentenceTemplate":218,"displayOrder":219,"explanation":220,"exampleSentence":221,"blanks":222},"01a17dfd-e098-7484-8a7c-69e9d6b71067","در گزارش امروزی «دیروز انبار خالی بود؛ امروز آن را پر کرده‌اند»، خوانش «بود» به‌عنوان فعل گذشته با __1__ تأیید می‌شود.",10,"زمان و تقابل دو وضعیت، خوانش گذشته را در همین جمله تأیید می‌کنند. شکل نوشتاری «بود» در متن کهن همیشه گذشته نیست؛ همچنین نداشتن شناسه قاعدهٔ همهٔ فعل‌های گذشته نیست.","هفتهٔ پیش سالن بسته بود، اما اکنون باز است.",[223],{"id":224,"blankNumber":10,"options":225},"01a17dfd-e098-7408-8a7c-69e9d6ae42de",[226,229,232],{"id":227,"optionText":228,"isCorrect":30,"displayOrder":16},"01a17dfd-e098-7338-8a7c-69e9d4d4599c","قید دیروز و تقابل وضعیت دیروز با امروز",{"id":230,"optionText":231,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-e098-737c-8a7c-69e9d503b4c3","این قاعده که هر نوشتهٔ بود همیشه گذشته است",{"id":233,"optionText":234,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-e098-73c8-8a7c-69e9d5ed040d","این قاعده که هیچ فعل گذشته‌ای شناسه ندارد",{"id":236,"sentenceTemplate":237,"displayOrder":238,"explanation":239,"exampleSentence":240,"blanks":241},"01a17dfd-e098-75b8-8a7c-69e9d9448599","در جملهٔ ادبی معاصر «با شنیدن خبر، چهره‌اش روشن گشت»، جایگزینی «گشت» با «شد» بیشتر __1__ است.",11,"تفاوت «گشت» و «شد» در این کاربرد بیشتر واژگانی و سبکی است، نه تفاوت شخص یا وجود ی تاریخی. «گشت» در فارسی ادبی معاصر هم کاربرد دارد.","بازنویسی خنثیِ «پس از گفت‌وگو آرام گشت» این است: پس از گفت‌وگو آرام شد.",[242],{"id":243,"blankNumber":10,"options":244},"01a17dfd-e098-7578-8a7c-69e9d847e49f",[245,248,251],{"id":246,"optionText":247,"isCorrect":26,"displayOrder":16},"01a17dfd-e098-7500-8a7c-69e9d6de8e31","تبدیل شخص فعل از سوم‌شخص به دوم‌شخص",{"id":249,"optionText":250,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-e098-752c-8a7c-69e9d703ee92","حذف شناسهٔ تاریخیِ ی پایانی",{"id":252,"optionText":253,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-e098-7554-8a7c-69e9d79add13","تغییر واژه برای رسیدن به بیان خنثیِ امروز","\u002Fuploads\u002Fimages\u002Fgpimg_4743645c-21ce-4e33-957c-0c35c7c78507_hero.webp?v=1793115152",{"title":256,"slug":257,"language":258,"level":259},"شناخت همی و صورت‌های کهن فعل در متن","hami-va-felhaye-kohan","fa","C2"]