[{"data":1,"prerenderedAt":-1},["ShallowReactive",2],{"grammar-exercise-01a17dfd-e2b4-75f0-a95e-1985f9ae965d":3,"grammar-exercise-lesson-01a17dfd-cf6c-792e-a4f3-627f68e367f6":243},{"id":4,"grammarPage":5,"title":6,"instructions":7,"seoTitle":8,"seoDescription":9,"displayOrder":10,"type":11,"questions":12,"ogImageUrl":242},"01a17dfd-e2b4-75f0-a95e-1985f9ae965d","\u002Fapi\u002Fgrammar_pages\u002F01a17dfd-cf6c-792e-a4f3-627f68e367f6","آرایش جمله و مسیر دریافت تصویر","با توجه به بافت و ساخت جمله، گزینه‌ای را انتخاب کنید که تحلیل را دقیق کامل می‌کند.","جابه‌جایی ارکان جمله؛ تمرین تحلیل بافت","جابه‌جایی ارکان جمله در نثر ادبی را با پرسش‌های انتخابی بررسی کنید؛ جمله‌ها دربارهٔ روایت، ادامهٔ موضوع، تقابل و تأخیر در معرفی تصویر و محتوای اندیشه‌اند.",0,"word_select",[13,35,53,71,90,109,128,147,166,185,204,223],{"id":14,"sentenceTemplate":15,"displayOrder":10,"explanation":16,"exampleSentence":17,"blanks":18},"01a17dfd-e2b4-7a4c-a95e-1985fbbc8bde","«سخن هنوز دربارهٔ همان نقشه بود. آن نقشه را راهنما سال‌ها نگه داشته بود.» پیش‌آوردن مفعول در پیوند با جملهٔ نخست، __1__ را نشان می‌دهد.","نقشه پیش‌تر موضوع سخن شده است و جملهٔ دوم همان موضوع را دنبال می‌کند؛ مفعول دیگری برای تقابل صریح نیامده و نهاد نیز پیش از فعل است.","از باغ قدیمی حرف می‌زدیم؛ آن باغ را شهرداری خریده بود.",[19],{"id":20,"blankNumber":21,"options":22},"01a17dfd-e2b4-79c0-a95e-1985fae5ff0b",1,[23,27,31],{"id":24,"optionText":25,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-e2b4-78d0-a95e-1985fa4b3695","تقابل صریح دو مفعول",false,{"id":28,"optionText":29,"isCorrect":30,"displayOrder":21},"01a17dfd-e2b4-7930-a95e-1985fabaf8e9","ادامهٔ موضوع پیشین",true,{"id":32,"optionText":33,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-e2b4-797c-a95e-1985fad462d0","معرفی نهاد پس از فعل",2,{"id":36,"sentenceTemplate":37,"displayOrder":21,"explanation":38,"exampleSentence":39,"blanks":40},"01a17dfd-e2b4-7c34-a95e-1985fdce5e1b","«کلید را نگهبان برداشت؛ چراغ را مسافر.» در این عبارت، قرینهٔ روشن تقابل __1__ است.","دو بند با مفعول آغاز شده‌اند و دو شیء و دو شخص را در برابر هم می‌گذارند. تقابل از این رابطه پیدا می‌شود، نه صرفاً از آغازین‌بودن یک مفعول.","نان را خواهر آورد؛ آب را برادر.",[41],{"id":42,"blankNumber":21,"options":43},"01a17dfd-e2b4-7bbc-a95e-1985fd267a46",[44,47,50],{"id":45,"optionText":46,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-e2b4-7aec-a95e-1985fc05a69c","قرارگرفتن همهٔ نهادها پس از فعل",{"id":48,"optionText":49,"isCorrect":26,"displayOrder":21},"01a17dfd-e2b4-7b34-a95e-1985fc21b13b","طول زیاد گروه‌های متممی",{"id":51,"optionText":52,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-e2b4-7b78-a95e-1985fcfb41fa","آرایش موازی دو بند و تفاوت اجزای آن‌ها",{"id":54,"sentenceTemplate":55,"displayOrder":34,"explanation":56,"exampleSentence":57,"blanks":58},"01a17dfd-e2b4-7e08-a95e-1985ff9526db","«تا آن شب، پنجره روشن می‌ماند. از فردای آن شب، خانه در تاریکی فرو رفت.» گروه آغازین جملهٔ دوم، __1__ را مشخص می‌کند.","«از فردای آن شب» زمان آغاز تاریکی خانه را تعیین می‌کند؛ این گروه نه نهاد است و نه مفعول.","از پایان زمستان، رفت‌وآمد به روستا دوباره آغاز شد.",[59],{"id":60,"blankNumber":21,"options":61},"01a17dfd-e2b4-7d94-a95e-1985ff90a376",[62,65,68],{"id":63,"optionText":64,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-e2b4-7cc4-a95e-1985fe82dae7","نقطهٔ آغاز وضعیت تازه",{"id":66,"optionText":67,"isCorrect":26,"displayOrder":21},"01a17dfd-e2b4-7d08-a95e-1985ff61576b","شخص انجام‌دهندهٔ رویداد",{"id":69,"optionText":70,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-e2b4-7d50-a95e-1985ff6760df","مفعول در تقابل با مفعولی دیگر",{"id":72,"sentenceTemplate":73,"displayOrder":74,"explanation":75,"exampleSentence":76,"blanks":77},"01a17dfd-e2b5-7053-9f58-a42077d16e34","«چشم راوی به راه تاریک مانده بود. از پیچ جاده پدیدار شد چراغِ یک کامیون.» در جملهٔ دوم، معرفیِ __1__ تا پس از فعل عقب افتاده است.",3,"«چراغِ یک کامیون» نهادِ «پدیدار شد» است و پس از آن آمده؛ متمم مکانی «از پیچ جاده» پیش از فعل قرار دارد.","سرانجام از دور رسید بوی نان تازه.",[78],{"id":79,"blankNumber":21,"options":80},"01a17dfd-e2b4-7f68-a95e-198601b0f773",[81,84,87],{"id":82,"optionText":83,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-e2b4-7e98-a95e-1985ffd45f58","متمم مکانی",{"id":85,"optionText":86,"isCorrect":30,"displayOrder":21},"01a17dfd-e2b4-7ee0-a95e-1986004d2131","نهاد",{"id":88,"optionText":89,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-e2b4-7f24-a95e-1986011af5a3","مفعول دارای را",{"id":91,"sentenceTemplate":92,"displayOrder":93,"explanation":94,"exampleSentence":95,"blanks":96},"01a17dfd-e2b5-7227-9f58-a42079f1a928","«زن کنار بخاری نشسته بود. هنوز فکر می‌کرد به دیداری که سال‌ها به تعویق افتاده بود.» در جملهٔ دوم، __1__ پس از فعل آشکار می‌شود.",4,"گروه «به دیداری که...» متممِ «فکر می‌کرد» است. آمدن آن پس از فعل، آگاهی از محتوای فکر را عقب می‌اندازد؛ نهاد از جملهٔ پیش معلوم است.","او دل بسته بود به روزی که دوباره دریا را ببیند.",[97],{"id":98,"blankNumber":21,"options":99},"01a17dfd-e2b5-71af-9f58-a42079c56ed9",[100,103,106],{"id":101,"optionText":102,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-e2b5-70e7-9f58-a420781f6154","هویت زن در قالب نهاد",{"id":104,"optionText":105,"isCorrect":26,"displayOrder":21},"01a17dfd-e2b5-712b-9f58-a42078567b69","شیء دیده‌شده در قالب مفعول",{"id":107,"optionText":108,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-e2b5-716f-9f58-a42078da2b3f","محتوای اندیشه در قالب متمم",{"id":110,"sentenceTemplate":111,"displayOrder":112,"explanation":113,"exampleSentence":114,"blanks":115},"01a17dfd-e2b5-742f-9f58-a4207d08250a","در تحلیل آرایش جمله، وقتی گفته می‌شود «این متمم وزن بیشتری دارد»، منظور از وزن، __1__ است.",5,"وزنِ جزء در این بحث به طول و پیچیدگی آن اشاره دارد، نه وزن شعر یا شدت عاطفه. متمم بلند می‌تواند انتخاب جایگاه پس از فعل را توجیه کند.","در «امیدوار بود به فرصتی که بتواند همهٔ اشتباه‌های گذشته را جبران کند»، متمم به سبب بند وابسته بلند است.",[116],{"id":117,"blankNumber":21,"options":118},"01a17dfd-e2b5-73b3-9f58-a4207c489bd4",[119,122,125],{"id":120,"optionText":121,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-e2b5-72b7-9f58-a4207a4cdc7c","طول و پیچیدگی نحوی آن",{"id":123,"optionText":124,"isCorrect":26,"displayOrder":21},"01a17dfd-e2b5-72fb-9f58-a4207aed70fb","الگوی هجاهای کوتاه و بلند آن",{"id":126,"optionText":127,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-e2b5-733f-9f58-a4207b9532ea","شدت عاطفهٔ بیان‌شده در آن",{"id":129,"sentenceTemplate":130,"displayOrder":131,"explanation":132,"exampleSentence":133,"blanks":134},"01a17dfd-e2b5-7603-9f58-a4207f1c7eb1","ویراستاری فقط از جایگاه آغازین «این اتاق را» نتیجه می‌گیرد که حتماً تأکید تقابلی دارد. برای اصلاح این تحلیل باید گفت: __1__.",6,"آغاز جمله به‌تنهایی کارکرد جزء را تعیین نمی‌کند؛ مفعول آغازین می‌تواند موضوعِ ازپیش‌مطرح‌شده باشد. نفی همیشگی برجستگی نیز به همان اندازه نادرست است.","«این کوچه را خوب می‌شناسم» می‌تواند ادامهٔ گفت‌وگویی دربارهٔ همان کوچه باشد.",[135],{"id":136,"blankNumber":21,"options":137},"01a17dfd-e2b5-758f-9f58-a4207e3fb6c9",[138,141,144],{"id":139,"optionText":140,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-e2b5-74c3-9f58-a4207d82aa2e","هر مفعول آغازین الزاماً کانون تقابل است",{"id":142,"optionText":143,"isCorrect":30,"displayOrder":21},"01a17dfd-e2b5-7507-9f58-a4207e26371d","باید بافت و تقابل معنایی را هم بررسی کرد",{"id":145,"optionText":146,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-e2b5-754b-9f58-a4207e2f62dc","آغاز جمله هیچ‌گاه برجستگی ایجاد نمی‌کند",{"id":148,"sentenceTemplate":149,"displayOrder":150,"explanation":151,"exampleSentence":152,"blanks":153},"01a17dfd-e2b5-77e7-9f58-a420823afda7","در گفت‌وگویی روزمره می‌شنویم: «این فیلم را من قبلاً دیده‌ام.» از پیش‌آوردن مفعول در این جمله، __1__.",7,"مفعول پیش از نهاد در زبان روزمره هم طبیعی است. ارزش ادبی را باید در پیوند آرایش با روایت سنجید، نه از روی همین ترتیب به‌تنهایی.","در پاسخ به پرسشی دربارهٔ خرید می‌گوییم: «این پارچه را مادرم انتخاب کرده است.»",[154],{"id":155,"blankNumber":21,"options":156},"01a17dfd-e2b5-776f-9f58-a420815e3579",[157,160,163],{"id":158,"optionText":159,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-e2b5-769b-9f58-a4207fd5e615","می‌توان نامعیاربودن جمله را نتیجه گرفت",{"id":161,"optionText":162,"isCorrect":26,"displayOrder":21},"01a17dfd-e2b5-76eb-9f58-a420800398de","می‌توان الزام نویسنده به کاربرد نثر ادبی را نتیجه گرفت",{"id":164,"optionText":165,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-e2b5-772f-9f58-a420808f537d","نمی‌توان به‌تنهایی ادبی‌بودن نثر را نتیجه گرفت",{"id":167,"sentenceTemplate":168,"displayOrder":169,"explanation":170,"exampleSentence":171,"blanks":172},"01a17dfd-e2b5-79cb-9f58-a420847116ca","در گزارشی اداری آمده است: «کمیته موافقت کرد با پیشنهادی که هزینهٔ تعمیر ساختمان را کاهش می‌داد.» پس‌آیی متمم بلند نشان می‌دهد که این آرایش __1__.",8,"طول متمم می‌تواند پس‌آیی آن را در متن غیرادبی نیز توجیه کند. حرف اضافهٔ «با» و وابسته‌های متمم حفظ شده‌اند و رابطه گسسته نیست.","در گزارش جلسه نوشته‌اند: «اعضا اشاره کردند به مشکلاتی که در بررسی نخست ثبت نشده بود.»",[173],{"id":174,"blankNumber":21,"options":175},"01a17dfd-e2b5-7953-9f58-a42084415b8b",[176,179,182],{"id":177,"optionText":178,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-e2b5-787b-9f58-a420829e80e1","در نثر غیرادبی نیز امکان دارد",{"id":180,"optionText":181,"isCorrect":26,"displayOrder":21},"01a17dfd-e2b5-78cf-9f58-a42082ca3ee5","فقط در روایت ادبی مجاز است",{"id":183,"optionText":184,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-e2b5-7913-9f58-a420839472c9","حتماً رابطهٔ فعل و متمم را از بین می‌برد",{"id":186,"sentenceTemplate":187,"displayOrder":188,"explanation":189,"exampleSentence":190,"blanks":191},"01a17dfd-e2b5-7b9b-9f58-a42087244210","«مسافر چمدان را کنار در گذاشت.» دربارهٔ فعل‌پایانی‌بودن این جمله، کدام تحلیل دقیق است؟ این ترتیب __1__.",9,"فعل غالباً در پایان بند می‌آید، اما اثر جمله همچنان به بافت وابسته است. فعل‌پایانی‌بودن نه تقابل را حذف می‌کند و نه موضوع سخن را.","در «ساک را در اتاق گذاشت، نه در راهرو»، فعل‌پایانی‌بودن بند مانع تقابل مکانی نیست.",[192],{"id":193,"blankNumber":21,"options":194},"01a17dfd-e2b5-7b27-9f58-a42086ec9c4a",[195,198,201],{"id":196,"optionText":197,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-e2b5-7a5b-9f58-a42084aae6a2","هر نوع تقابل معنایی را ناممکن می‌کند",{"id":199,"optionText":200,"isCorrect":30,"displayOrder":21},"01a17dfd-e2b5-7a9f-9f58-a4208513f4da","به‌تنهایی خنثی‌بودن جمله را ثابت نمی‌کند",{"id":202,"optionText":203,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-e2b5-7ae3-9f58-a42085f55df1","نشان می‌دهد هیچ جزئی نمی‌تواند موضوع سخن باشد",{"id":205,"sentenceTemplate":206,"displayOrder":207,"explanation":208,"exampleSentence":209,"blanks":210},"01a17dfd-e2b5-7d67-9f58-a4208a37ce6a","دو صورت را مقایسه کنید: «برفی نرم بر بام نشست» و «بر بام نشست برفی نرم». در صورت دوم، خواننده __1__.",10,"در صورت دوم «برفی نرم» پس از «نشست» آمده، ولی مکان در آغاز معرفی شده است. این تحلیل ترتیب دریافت اطلاعات را توصیف می‌کند، نه برتری همیشگی یک صورت را.","در «از باغ گذشت نسیمی سرد»، فعل پیش از نهاد به خواننده می‌رسد.",[211],{"id":212,"blankNumber":21,"options":213},"01a17dfd-e2b5-7cef-9f58-a420898ba2a5",[214,217,220],{"id":215,"optionText":216,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-e2b5-7c1f-9f58-a42087998c9e","پیش از فعل، نهاد را می‌شناسد",{"id":218,"optionText":219,"isCorrect":26,"displayOrder":21},"01a17dfd-e2b5-7c67-9f58-a420880fda88","پس از فعل، برای نخستین بار مکان را می‌شناسد",{"id":221,"optionText":222,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-e2b5-7cab-9f58-a42088c2cb81","پیش از معرفی نهاد با فعل روبه‌رو می‌شود",{"id":224,"sentenceTemplate":225,"displayOrder":226,"explanation":227,"exampleSentence":228,"blanks":229},"01a17dfd-e2b5-7f37-9f58-a4208d776c92","نویسنده بدون ارتباط با مسیر روایت، در همهٔ جمله‌ها نهاد را پس از فعل می‌آورد. در بازخوانی، خطر اصلیِ این تکرار __1__ است.",11,"پس‌آیی زمانی مؤثر است که با روایت تناسب داشته باشد؛ تکرار بی‌دلیل آن تضمینی برای تصویرسازی نیست و می‌تواند نثر را تصنعی کند.","اگر شناساندن باغبان از پیش لازم باشد، «باغبان از راه رسید» ممکن است از «از راه رسید باغبان» مناسب‌تر باشد.",[230],{"id":231,"blankNumber":21,"options":232},"01a17dfd-e2b5-7ebf-9f58-a4208d4b3115",[233,236,239],{"id":234,"optionText":235,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-e2b5-7df7-9f58-a4208b36df1d","تصنعی‌شدن نثر بر اثر آرایش بی‌دلیل",{"id":237,"optionText":238,"isCorrect":26,"displayOrder":21},"01a17dfd-e2b5-7e3b-9f58-a4208c2f725e","تبدیل خودکار همهٔ نهادها به مفعول",{"id":240,"optionText":241,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-e2b5-7e7f-9f58-a4208d0de325","حذف امکان فهم زمان رویدادها","\u002Fuploads\u002Fimages\u002Fgpimg_576bde34-be6f-4fc1-9123-2372450da9fb_hero.webp?v=1793115153",{"title":244,"slug":245,"language":246,"level":247},"جابه‌جایی ارکان جمله در نثر ادبی","jabejayi-dar-nasre-adabi","fa","C2"]