[{"data":1,"prerenderedAt":-1},["ShallowReactive",2],{"grammar-exercise-01a17dfd-e4f4-7b8f-ae05-ad58814c7e4f":3,"grammar-exercise-lesson-01a17dfd-cfb2-71ee-a1db-1e20c1c41a91":255},{"id":4,"grammarPage":5,"title":6,"instructions":7,"seoTitle":8,"seoDescription":9,"displayOrder":10,"type":11,"questions":12,"ogImageUrl":254},"01a17dfd-e4f4-7b8f-ae05-ad58814c7e4f","\u002Fapi\u002Fgrammar_pages\u002F01a17dfd-cfb2-71ee-a1db-1e20c1c41a91","ساخت شکافته: کانون و هماهنگی فعل","با توجه به بافت و هدف هر جمله، گزینهٔ مناسب را انتخاب کنید.","تمرین جملهٔ شکافته و هماهنگی فعل در فارسی","در تمرین‌های جای خالی جملهٔ شکافته، کانون شخص، زمان و علت را در موقعیت‌های کاری و روزمره تشخیص دهید و هماهنگی فعل و حفظ نقش اجزای جمله را بررسی کنید.",0,"word_select",[13,35,53,71,90,121,140,159,178,197,216,235],{"id":14,"sentenceTemplate":15,"displayOrder":10,"explanation":16,"exampleSentence":17,"blanks":18},"01a17dfd-e4f5-70fb-a98c-c83a43767102","«دانشجویی را می‌شناسم که پیشنهاد تازه را مطرح کرد» و «آن دانشجو بود که پیشنهاد تازه را مطرح کرد، نه استاد» از نظر سازمان پیام تفاوت دارند: __1__.","در جملهٔ اول، بند «که» وابستهٔ «دانشجویی» و برای شناسایی مفعول «می‌شناسم» است. جملهٔ دوم هویت پیشنهاددهنده را در برابر استاد قرار می‌دهد.","مهندسی را دیدم که پل را طراحی کرده بود؛ این جمله به‌خودی‌خود ساخت شکافته ندارد.",[19],{"id":20,"blankNumber":21,"options":22},"01a17dfd-e4f5-706b-a98c-c83a42c85a75",1,[23,27,31],{"id":24,"optionText":25,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-e4f4-7ecf-ae05-ad58820d6512","هر دو هویت پیشنهاددهنده را با ساخت شکافته اصلاح می‌کنند",false,{"id":28,"optionText":29,"isCorrect":30,"displayOrder":21},"01a17dfd-e4f4-7f6f-ae05-ad588235a153","اولی مفعول را توصیف می‌کند؛ دومی پیشنهاددهنده را برجسته می‌کند",true,{"id":32,"optionText":33,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-e4f5-701f-a98c-c83a41dddafb","اولی پیشنهاددهنده را برجسته می‌کند؛ دومی مفعول را توصیف می‌کند",2,{"id":36,"sentenceTemplate":37,"displayOrder":21,"explanation":38,"exampleSentence":39,"blanks":40},"01a17dfd-e4f5-72af-a98c-c83a470a1a41","دو پاسخ را مقایسه کنید: «سه‌شنبه فروش آغاز شد، نه دوشنبه» و «سه‌شنبه بود که فروش آغاز شد، نه دوشنبه». تفاوت آن‌ها این است که __1__.","آغازشدن جمله با زمان و وجود «نه دوشنبه» برای شکافته‌بودن کافی نیست. در جملهٔ دوم، کانون با «بود» و بند «که» از بقیهٔ پیام جدا شده است.","پاییز بود که به این شهر آمدیم، نه تابستان.",[41],{"id":42,"blankNumber":21,"options":43},"01a17dfd-e4f5-7243-a98c-c83a462ad7b8",[44,47,50],{"id":45,"optionText":46,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-e4f5-718f-a98c-c83a445cf799","فقط دومی تقابل دارد، چون اولی فاقد فعل ربطی است",{"id":48,"optionText":49,"isCorrect":26,"displayOrder":21},"01a17dfd-e4f5-71d3-a98c-c83a450d065d","هر دو شکافته‌اند، چون عبارت زمانی در آغاز آمده است",{"id":51,"optionText":52,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-e4f5-720b-a98c-c83a45d014a2","هر دو تقابل دارند، اما فقط دومی آن را با ساخت شکافته بیان می‌کند",{"id":54,"sentenceTemplate":55,"displayOrder":34,"explanation":56,"exampleSentence":57,"blanks":58},"01a17dfd-e4f5-7433-a98c-c83a4b7793dc","«به‌دلیل خرابی آسانسور بود که جلسه در طبقهٔ همکف برگزار شد، نه به‌دلیل گرما.» کدام ادامه با اطلاعات همین جمله سازگار است؟ __1__","جمله گرما را به‌عنوان علت رد و خرابی آسانسور را برجسته می‌کند، اما نقش همهٔ علت‌های احتمالی دیگر را صریحاً نفی نمی‌کند.","فقط به‌دلیل تعمیرات بود که سالن بسته شد؛ هیچ علت دیگری در کار نبود.",[59],{"id":60,"blankNumber":21,"options":61},"01a17dfd-e4f5-73b3-a98c-c83a4a95bd47",[62,65,68],{"id":63,"optionText":64,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-e4f5-7303-a98c-c83a4807073d","شاید علت دیگری هم در انتخاب محل نقش داشته باشد.",{"id":66,"optionText":67,"isCorrect":26,"displayOrder":21},"01a17dfd-e4f5-732b-a98c-c83a48c46ea4","پس هیچ عامل دیگری در انتخاب محل نقش نداشته است.",{"id":69,"optionText":70,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-e4f5-734f-a98c-c83a49c11b65","پس گرما نیز از علت‌های انتخاب محل بوده است.",{"id":72,"sentenceTemplate":73,"displayOrder":74,"explanation":75,"exampleSentence":76,"blanks":77},"01a17dfd-e4f5-7607-a98c-c83a4cdf266a","در «مریم است که این گزارش را نوشته است»، نوشتن پیش‌تر انجام شده است. نسبت زمان دو فعل را چگونه باید توضیح داد؟ __1__",3,"«است» کانون را در موقعیت فعلی معرفی می‌کند؛ «نوشته است» به کار انجام‌شده مربوط است. فعل بند «که» زمان فعل ربطی را به‌طور خودکار تعیین نمی‌کند.","این پژوهشگر است که پاسخ مسئله را پیدا کرده است.",[78],{"id":79,"blankNumber":21,"options":80},"01a17dfd-e4f5-7593-a98c-c83a4c99987d",[81,84,87],{"id":82,"optionText":83,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-e4f5-74c3-a98c-c83a4bb93d1e","گذشته‌بودن نوشتن الزاماً ایجاب می‌کند که «است» به «بود» تبدیل شود.",{"id":85,"optionText":86,"isCorrect":30,"displayOrder":21},"01a17dfd-e4f5-750b-a98c-c83a4c282e87","هویت نویسنده اکنون برجسته می‌شود؛ زمان دو فعل لازم نیست یکسان باشد.",{"id":88,"optionText":89,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-e4f5-754f-a98c-c83a4c59cff8","وجود «است» ایجاب می‌کند که نوشتن گزارش هنوز در حال انجام باشد.",{"id":91,"sentenceTemplate":92,"displayOrder":93,"explanation":94,"exampleSentence":95,"blanks":96},"01a17dfd-e4f5-791f-a98c-c83a50d13288","«فکر می‌کردی همسایه پنجره را بسته؟ این من __1__ که پنجره را __2__، نه همسایه.»",4,"«من» انجام‌دهنده است؛ هم فعل ربطی «بودم» و هم «بستم» باید اول‌شخص مفرد باشند. صورت‌های دوم‌شخص و سوم‌شخص با «من» سازگار نیستند.","این من هستم که هر صبح چراغ‌ها را روشن می‌کنم.",[97,109],{"id":98,"blankNumber":21,"options":99},"01a17dfd-e4f5-776f-a98c-c83a4ea80c54",[100,103,106],{"id":101,"optionText":102,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-e4f5-7697-a98c-c83a4d51bbdd","بودی",{"id":104,"optionText":105,"isCorrect":30,"displayOrder":21},"01a17dfd-e4f5-76db-a98c-c83a4e25aa15","بودم",{"id":107,"optionText":108,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-e4f5-771f-a98c-c83a4e67e525","بود",{"id":110,"blankNumber":34,"options":111},"01a17dfd-e4f5-78ab-a98c-c83a4fe2fe93",[112,115,118],{"id":113,"optionText":114,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-e4f5-77e3-a98c-c83a4ea82781","بست",{"id":116,"optionText":117,"isCorrect":26,"displayOrder":21},"01a17dfd-e4f5-7827-a98c-c83a4f154e36","بستی",{"id":119,"optionText":120,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-e4f5-786b-a98c-c83a4fd06f01","بستم",{"id":122,"sentenceTemplate":123,"displayOrder":124,"explanation":125,"exampleSentence":126,"blanks":127},"01a17dfd-e4f5-7b27-a98c-c83a53c3a27a","«کسی که نشانی را به مهمان داد تو بودی، نه من.» در سازمان این جمله، __1__.",5,"«کسی که نشانی را به مهمان داد» زمینه را معرفی می‌کند و «تو بودی» هویت آن شخص را روشن می‌کند. این ترتیب شبه‌شکافته است؛ کل جمله برای شناسایی انجام‌دهنده سازمان یافته است.","کسی که در را باز کرد من بودم، نه نگهبان.",[128],{"id":129,"blankNumber":21,"options":130},"01a17dfd-e4f5-7ab3-a98c-c83a5342088a",[131,134,137],{"id":132,"optionText":133,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-e4f5-79e7-a98c-c83a5165191c","ابتدا نقشِ انجام‌دهنده مطرح و سپس هویت او مشخص می‌شود",{"id":135,"optionText":136,"isCorrect":26,"displayOrder":21},"01a17dfd-e4f5-7a2b-a98c-c83a525742a4","بند «که» فقط مفعولِ یک فعل مانند «شناختن» را توصیف می‌کند",{"id":138,"optionText":139,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-e4f5-7a6f-a98c-c83a52a8cee0","هویت کانونی پیش از بندِ معرفی‌کنندهٔ رویداد قرار می‌گیرد",{"id":141,"sentenceTemplate":142,"displayOrder":143,"explanation":144,"exampleSentence":145,"blanks":146},"01a17dfd-e4f5-7cf3-a98c-c83a556b78dd","ویراستار «این ما بودیم که برای مهمان‌ها غذا پختیم» را به «فقط ما برای مهمان‌ها غذا پختیم؛ هیچ‌کس دیگری غذا نپخت» تغییر داده است. بدون بافت بیشتر، این تغییر __1__.",6,"ساخت شکافته «ما» را برجسته می‌کند، اما به‌تنهایی همیشه مشارکت دیگران را رد نمی‌کند. «فقط» و جملهٔ پس از آن این رد را صریح می‌کنند.","این نرگس بود که کمک کرد؛ شاید دیگران هم کمک کرده باشند.",[147],{"id":148,"blankNumber":21,"options":149},"01a17dfd-e4f5-7c7f-a98c-c83a54951b84",[150,153,156],{"id":151,"optionText":152,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-e4f5-7bb7-a98c-c83a53e70f5e","صرفاً ترتیب اجزا را عوض می‌کند و هیچ اثری بر دامنهٔ ادعا ندارد",{"id":154,"optionText":155,"isCorrect":26,"displayOrder":21},"01a17dfd-e4f5-7bfb-a98c-c83a5435f395","تقابل را حذف می‌کند و جمله را به خبری بدون تأکید تبدیل می‌کند",{"id":157,"optionText":158,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-e4f5-7c3f-a98c-c83a544e2895","انحصار را صریح می‌کند و ممکن است ادعایی فراتر از جملهٔ نخست بیفزاید",{"id":160,"sentenceTemplate":161,"displayOrder":162,"explanation":163,"exampleSentence":164,"blanks":165},"01a17dfd-e4f5-7ec7-a98c-c83a572b9aae","«صبح بود که من کلید را پیدا __1__، نه عصر.»",7,"«صبح» زمان رویداد است، نه فاعل آن. فعل «پیدا کردم» با «من» هماهنگ می‌شود، نه با جزء کانونی.","پس از ناهار بود که ما از موزه بیرون آمدیم.",[166],{"id":167,"blankNumber":21,"options":168},"01a17dfd-e4f5-7e4f-a98c-c83a571a06a6",[169,172,175],{"id":170,"optionText":171,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-e4f5-7d83-a98c-c83a564b180c","کرد",{"id":173,"optionText":174,"isCorrect":30,"displayOrder":21},"01a17dfd-e4f5-7dc7-a98c-c83a565d8296","کردم",{"id":176,"optionText":177,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-e4f5-7e0b-a98c-c83a56ec6046","کردی",{"id":179,"sentenceTemplate":180,"displayOrder":181,"explanation":182,"exampleSentence":183,"blanks":184},"01a17dfd-e4f6-7107-8062-37cbc5d26bd2","«به‌دلیل سرما بود که ما زودتر به خانه __1__، نه به‌دلیل تاریکی.»",8,"«به‌دلیل سرما» علت است؛ «ما» همچنان فاعل بند «که» است و «برگشتیم» می‌خواهد.","به‌خاطر شلوغی بود که من از خرید منصرف شدم.",[185],{"id":186,"blankNumber":21,"options":187},"01a17dfd-e4f6-708f-8062-37cbc5c216dd",[188,191,194],{"id":189,"optionText":190,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-e4f5-7f5f-a98c-c83a57656495","برگشتند",{"id":192,"optionText":193,"isCorrect":26,"displayOrder":21},"01a17dfd-e4f6-7003-8062-37cbc4b83bf4","برگشتم",{"id":195,"optionText":196,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-e4f6-704f-8062-37cbc534b77d","برگشتیم",{"id":198,"sentenceTemplate":199,"displayOrder":200,"explanation":201,"exampleSentence":202,"blanks":203},"01a17dfd-e4f6-72d7-8062-37cbc8db607b","در بازنویسی «ناهید این قرارداد را امضا کرد، نه بهرام» به صورت «کسی که این قرارداد را امضا کرد ناهید بود، نه بهرام»، __1__.",9,"در ساخت شبه‌شکافته، «کسی که این قرارداد را امضا کرد» ابتدا زمینه را می‌آورد و «ناهید بود» هویت را مشخص می‌کند. «این قرارداد را» همچنان مفعول «امضا کرد» است؛ تغییر سازمان پیام نقش آن را عوض نمی‌کند.","کسی که آن نامه را خواند پزشک بود، نه پرستار.",[204],{"id":205,"blankNumber":21,"options":206},"01a17dfd-e4f6-7263-8062-37cbc7ec93aa",[207,210,213],{"id":208,"optionText":209,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-e4f6-7197-8062-37cbc6075ed4","نقش مفعولی قرارداد حفظ شده و هویت امضاکننده پس از زمینه آمده است",{"id":211,"optionText":212,"isCorrect":26,"displayOrder":21},"01a17dfd-e4f6-71db-8062-37cbc6f69ff3","قرارداد به فاعل تبدیل شده و هویت امضاکننده پس از زمینه آمده است",{"id":214,"optionText":215,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-e4f6-721f-8062-37cbc7291024","نقش مفعولی قرارداد حفظ شده و هویت امضاکننده پیش از زمینه آمده است",{"id":217,"sentenceTemplate":218,"displayOrder":219,"explanation":220,"exampleSentence":221,"blanks":222},"01a17dfd-e4f6-74cf-8062-37cbcc170836","نویسنده بدون اشاره به فردی حاضر و بدون نام‌بردن قبلی از لیلا، می‌نویسد: «این لیلا بود که پاسخ درست را پیدا کرد.» در این بافت، «این» __1__.",10,"«این» در این الگو می‌تواند نقش برجسته‌ساز داشته باشد. نبود اشارهٔ محیطی یا مرجعِ پیش‌تر معرفی‌شده، جمله را ناقص نمی‌کند.","در پاسخ رسمی نوشتند: این کارشناس بود که خطر را تشخیص داد.",[223],{"id":224,"blankNumber":21,"options":225},"01a17dfd-e4f6-7457-8062-37cbcb62a88f",[226,229,232],{"id":227,"optionText":228,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-e4f6-7383-8062-37cbc9c64e36","حتماً به شخصی بازمی‌گردد که پیش‌تر در متن معرفی شده است",{"id":230,"optionText":231,"isCorrect":26,"displayOrder":21},"01a17dfd-e4f6-73d3-8062-37cbca893657","برای کامل‌بودن جمله باید به فردی حاضر در محیط اشاره کند",{"id":233,"optionText":234,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-e4f6-7417-8062-37cbcb2c3977","می‌تواند جزئی از ساخت برجسته‌ساز باشد و مرجع اشاره‌ای جداگانه نخواهد",{"id":236,"sentenceTemplate":237,"displayOrder":238,"explanation":239,"exampleSentence":240,"blanks":241},"01a17dfd-e4f6-76b7-8062-37cbce8e958c","برای اصلاح علت تأخیر، نویسنده «به‌دلیل ترافیک بود که دیر رسیدیم» را بدون «این» نوشته است. این انتخاب __1__.",11,"این جزء اجباری الگو نیست؛ افزودن آن به کانون علّی ممکن است جمله را سنگین کند. صورت بدون آن نیز شکافته است.","پس از تعطیلات بود که تعمیرگاه دوباره باز شد.",[242],{"id":243,"blankNumber":21,"options":244},"01a17dfd-e4f6-7643-8062-37cbce01924e",[245,248,251],{"id":246,"optionText":247,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-e4f6-755b-8062-37cbcc69e88c","ساخت را از حالت شکافته خارج می‌کند",{"id":249,"optionText":250,"isCorrect":30,"displayOrder":21},"01a17dfd-e4f6-759f-8062-37cbcca99464","معتبر است و با کانون علّی معمولاً روان‌تر است",{"id":252,"optionText":253,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-e4f6-75ff-8062-37cbcd6047c5","فقط در گفتار غیررسمی مجاز است","\u002Fuploads\u002Fimages\u002Fgpimg_ef6d6049-f93d-4c52-8910-3d2b55f7d435_hero.webp?v=1793115153",{"title":256,"slug":257,"language":258,"level":259},"جملهٔ شکافته و کانون تقابلی","jomleye-shekafte","fa","C1"]