[{"data":1,"prerenderedAt":-1},["ShallowReactive",2],{"grammar-exercise-01a17dfd-e7cc-797c-8a7d-761863a810cb":3,"grammar-exercise-lesson-01a17dfd-d00c-7267-8bd5-1f3a02b9a249":237},{"id":4,"grammarPage":5,"title":6,"instructions":7,"seoTitle":8,"seoDescription":9,"displayOrder":10,"type":11,"questions":12,"ogImageUrl":236},"01a17dfd-e7cc-797c-8a7d-761863a810cb","\u002Fapi\u002Fgrammar_pages\u002F01a17dfd-d00c-7267-8bd5-1f3a02b9a249","شناخت مصدر و ساختن بن گذشته","برای کامل کردن هر جمله، گزینهٔ درست را انتخاب کنید.","مصدر و بن گذشته؛ تمرین شناخت و ساخت","مصدر و بن گذشته را با پرسش‌های جای‌خالی تمرین کنید؛ جمله‌ها دربارهٔ نام کار، جست‌وجوی فعل در فرهنگ لغت و ساختن بن گذشتهٔ هفت فعل پرکاربرد فارسی هستند.",0,"word_select",[13,35,53,71,90,109,127,144,163,179,198,217],{"id":14,"sentenceTemplate":15,"displayOrder":10,"explanation":16,"exampleSentence":17,"blanks":18},"01a17dfd-e7cc-7ce8-8a7d-761864db6e1b","کدام شکل فقط نام کار است و شخص و زمان ندارد؟ __1__","دیدن مصدر و نام کار است. دیدم و می‌بینم هر دو کارِ «من» را با زمان بیان می‌کنند.","آمدنِ شما خبر خوبی است.",[19],{"id":20,"blankNumber":21,"options":22},"01a17dfd-e7cc-7c60-8a7d-761864a1843e",1,[23,27,31],{"id":24,"optionText":25,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-e7cc-7b6c-8a7d-7618641e2edd","دیدم",false,{"id":28,"optionText":29,"isCorrect":30,"displayOrder":21},"01a17dfd-e7cc-7bc8-8a7d-761864277ef9","دیدن",true,{"id":32,"optionText":33,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-e7cc-7c18-8a7d-7618645acc52","می‌بینم",2,{"id":36,"sentenceTemplate":37,"displayOrder":21,"explanation":38,"exampleSentence":39,"blanks":40},"01a17dfd-e7cc-7edc-8a7d-761866b84e3e","در فرهنگ لغت، برای پیدا کردن فعل «می‌خورم» معمولاً به دنبال __1__ می‌گردیم.","فعل را معمولاً با مصدر در فرهنگ لغت پیدا می‌کنیم؛ مصدرِ می‌خورم، خوردن است. خور بن حال و خوردم فعل صرف‌شده است.","برای پیدا کردن «می‌کنم» در فرهنگ لغت، «کردن» را جست‌وجو کنید.",[41],{"id":42,"blankNumber":21,"options":43},"01a17dfd-e7cc-7e5c-8a7d-761866b4ad19",[44,47,50],{"id":45,"optionText":46,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-e7cc-7d88-8a7d-7618654d75ce","خور",{"id":48,"optionText":49,"isCorrect":26,"displayOrder":21},"01a17dfd-e7cc-7dd4-8a7d-7618658c52ef","خوردم",{"id":51,"optionText":52,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-e7cc-7e18-8a7d-7618661cdc42","خوردن",{"id":54,"sentenceTemplate":55,"displayOrder":34,"explanation":56,"exampleSentence":57,"blanks":58},"01a17dfd-e7cd-712a-8949-526dcc1c18e6","مصدرِ فعل «نوشتیم» __1__ است.","نوشتن نام کار و مصدر است؛ نوشت بن گذشته و نویس بن حال همین فعل است.","خواندنِ این نامه آسان است.",[59],{"id":60,"blankNumber":21,"options":61},"01a17dfd-e7cd-70ae-8949-526dcba214a5",[62,65,68],{"id":63,"optionText":64,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-e7cc-7f6c-8a7d-761866daae16","نوشتن",{"id":66,"optionText":67,"isCorrect":26,"displayOrder":21},"01a17dfd-e7cd-701e-8949-526dca9b4e65","نوشت",{"id":69,"optionText":70,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-e7cd-706a-8949-526dcac213f4","نویس",{"id":72,"sentenceTemplate":73,"displayOrder":74,"explanation":75,"exampleSentence":76,"blanks":77},"01a17dfd-e7cd-7306-8949-526dce7c272c","از مصدر «رفتن» فقط «ن» آخر را بردارید؛ __1__ می‌ماند.",3,"حذف ن آخرِ رفتن، بن گذشتهٔ رفت را می‌سازد. رو بن حال است و رفتم شناسهٔ م دارد.","در «برادرم زود رفت»، رفت همان بن گذشته است.",[78],{"id":79,"blankNumber":21,"options":80},"01a17dfd-e7cd-728e-8949-526dce771786",[81,84,87],{"id":82,"optionText":83,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-e7cd-71ba-8949-526dccdabef2","رو",{"id":85,"optionText":86,"isCorrect":30,"displayOrder":21},"01a17dfd-e7cd-7202-8949-526dcdbbfb36","رفت",{"id":88,"optionText":89,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-e7cd-724a-8949-526dcde14745","رفتم",{"id":91,"sentenceTemplate":92,"displayOrder":93,"explanation":94,"exampleSentence":95,"blanks":96},"01a17dfd-e7cd-7512-8949-526dd18935d2","بن گذشتهٔ «آمدن» __1__ است.",4,"با برداشتن ن آخرِ آمدن، آمد می‌ماند. آمدن مصدر و آی بن حال است.","در «مهمان آمد»، بن گذشته به‌تنهایی فعل جمله است.",[97],{"id":98,"blankNumber":21,"options":99},"01a17dfd-e7cd-748e-8949-526dd16e2c87",[100,103,106],{"id":101,"optionText":102,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-e7cd-73ae-8949-526dcf56b13e","آمدن",{"id":104,"optionText":105,"isCorrect":26,"displayOrder":21},"01a17dfd-e7cd-740a-8949-526dcf8238fd","آی",{"id":107,"optionText":108,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-e7cd-744e-8949-526dd07e4ecf","آمد",{"id":110,"sentenceTemplate":111,"displayOrder":112,"explanation":113,"exampleSentence":114,"blanks":115},"01a17dfd-e7cd-76de-8949-526dd3a419ae","در کارت «دیدن ← بن گذشته»، جای بن گذشته باید __1__ باشد.",5,"بن گذشته از حذف ن آخر مصدر ساخته می‌شود: دیدن ← دید. بین بن حال است؛ م در دیدم جزو بن نیست.","در «گربه را دیدم»، بخش دید بن گذشته است.",[116],{"id":117,"blankNumber":21,"options":118},"01a17dfd-e7cd-7666-8949-526dd2f6aa92",[119,122,125],{"id":120,"optionText":121,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-e7cd-759e-8949-526dd1e992dc","دید",{"id":123,"optionText":124,"isCorrect":26,"displayOrder":21},"01a17dfd-e7cd-75e2-8949-526dd228ab37","بین",{"id":126,"optionText":25,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-e7cd-7626-8949-526dd25fefef",{"id":128,"sentenceTemplate":129,"displayOrder":130,"explanation":131,"exampleSentence":132,"blanks":133},"01a17dfd-e7cd-78a6-8949-526dd703fcb3","برای ساختن بن گذشتهٔ «خوردن»، «ن» آخر را حذف می‌کنیم: __1__.",6,"فقط ن آخر حذف می‌شود؛ د باقی می‌ماند و بن گذشتهٔ خورد ساخته می‌شود. خور بن حال است.","در «ناهار خوردم»، خورد بن گذشته است.",[134],{"id":135,"blankNumber":21,"options":136},"01a17dfd-e7cd-7836-8949-526dd6087f71",[137,139,141],{"id":138,"optionText":46,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-e7cd-776a-8949-526dd45e05bc",{"id":140,"optionText":52,"isCorrect":26,"displayOrder":21},"01a17dfd-e7cd-77ae-8949-526dd5281d0c",{"id":142,"optionText":143,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-e7cd-77f6-8949-526dd54c8c92","خورد",{"id":145,"sentenceTemplate":146,"displayOrder":147,"explanation":148,"exampleSentence":149,"blanks":150},"01a17dfd-e7cd-7a72-8949-526dda1b7dda","بن گذشتهٔ «خواندن» __1__ است، نه بن حال آن.",7,"با حذف ن آخرِ خواندن به خواند می‌رسیم. خوان بن حال و خواندن مصدر است.","در «خواهرم پیام را خواند»، خواند فعل جمله هم هست.",[151],{"id":152,"blankNumber":21,"options":153},"01a17dfd-e7cd-79fe-8949-526dd937ac9e",[154,157,160],{"id":155,"optionText":156,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-e7cd-7936-8949-526dd774a9f7","خوان",{"id":158,"optionText":159,"isCorrect":30,"displayOrder":21},"01a17dfd-e7cd-797a-8949-526dd84162db","خواند",{"id":161,"optionText":162,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-e7cd-79be-8949-526dd885d8a5","خواندن",{"id":164,"sentenceTemplate":165,"displayOrder":166,"explanation":167,"exampleSentence":168,"blanks":169},"01a17dfd-e7cd-7c46-8949-526ddcc95743","در «نشانی را نوشتم»، بن گذشتهٔ فعل __1__ است.",8,"نوشت بن گذشتهٔ نوشتن است و در نوشتم دیده می‌شود. نویس بن حال و نوشتن مصدر است.","او نامش را نوشت.",[170],{"id":171,"blankNumber":21,"options":172},"01a17dfd-e7cd-7bd2-8949-526ddc796d25",[173,175,177],{"id":174,"optionText":67,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-e7cd-7afe-8949-526ddaab82ed",{"id":176,"optionText":70,"isCorrect":26,"displayOrder":21},"01a17dfd-e7cd-7b42-8949-526ddaee26e5",{"id":178,"optionText":64,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-e7cd-7b8e-8949-526ddb8442d4",{"id":180,"sentenceTemplate":181,"displayOrder":182,"explanation":183,"exampleSentence":184,"blanks":185},"01a17dfd-e7cd-7e0e-8949-526ddde95b1e","با حذف «ن» آخرِ مصدر «کردن»، بن گذشتهٔ __1__ ساخته می‌شود.",9,"حذف ن آخر، کرد را باقی می‌گذارد. کن بن حال است؛ کردن هنوز مصدر است.","در «اتاق را تمیز کردم»، کرد بن گذشتهٔ کردن است.",[186],{"id":187,"blankNumber":21,"options":188},"01a17dfd-e7cd-7d9a-8949-526dddd1f199",[189,192,195],{"id":190,"optionText":191,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-e7cd-7cd2-8949-526ddd3062a4","کن",{"id":193,"optionText":194,"isCorrect":26,"displayOrder":21},"01a17dfd-e7cd-7d16-8949-526ddd6f9f5a","کردن",{"id":196,"optionText":197,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-e7cd-7d5a-8949-526ddda5f903","کرد",{"id":199,"sentenceTemplate":200,"displayOrder":201,"explanation":202,"exampleSentence":203,"blanks":204},"01a17dfd-e7ce-7037-8e13-ad6a01eeff66","در جملهٔ «او به خانه آمد»، «آمد» هم فعل جمله است و هم __1__ فعل «آمدن».",10,"برای او در گذشتهٔ ساده، بن گذشته می‌تواند خودِ فعل جمله باشد. مصدر آمدن و بن حال آی است.","در «او غذا خورد»، خورد هم بن گذشته است و هم فعل جمله.",[205],{"id":206,"blankNumber":21,"options":207},"01a17dfd-e7cd-7f66-8949-526ddfbcc366",[208,211,214],{"id":209,"optionText":210,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-e7cd-7e9a-8949-526dddf1927f","مصدرِ",{"id":212,"optionText":213,"isCorrect":30,"displayOrder":21},"01a17dfd-e7cd-7ede-8949-526dde7f4690","بن گذشتهٔ",{"id":215,"optionText":216,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-e7cd-7f22-8949-526dded9c581","بن حالِ",{"id":218,"sentenceTemplate":219,"displayOrder":220,"explanation":221,"exampleSentence":222,"blanks":223},"01a17dfd-e7ce-7207-8e13-ad6a044e6fc2","از «خواندن» به «خواند» رسیده‌ایم. برای ساختن این بن گذشته، __1__ را حذف کرده‌ایم.",11,"قاعده حذف فقط ن آخر مصدر است. حذف دن به خوان می‌رسد و حذف هر دو ن نیز بن گذشتهٔ درست را نمی‌سازد.","نوشتن با حذف ن آخر به نوشت تبدیل می‌شود.",[224],{"id":225,"blankNumber":21,"options":226},"01a17dfd-e7ce-7193-8e13-ad6a03ade87d",[227,230,233],{"id":228,"optionText":229,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-e7ce-70cb-8e13-ad6a024e2c4c","فقط «ن» آخر",{"id":231,"optionText":232,"isCorrect":26,"displayOrder":21},"01a17dfd-e7ce-710f-8e13-ad6a025d71a3","دو حرف «دن»",{"id":234,"optionText":235,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-e7ce-7153-8e13-ad6a02b37868","هر دو حرف «ن»","\u002Fuploads\u002Fimages\u002Fgpimg_c0e4aa2e-d3d3-489c-bd6a-1ed6153e5513_hero.webp?v=1793115154",{"title":238,"slug":239,"language":240,"level":241},"مصدر، بن گذشته و بن حال","masdar-va-bon","fa","A1"]