[{"data":1,"prerenderedAt":-1},["ShallowReactive",2],{"grammar-exercise-01a17dfd-ea86-7d97-8b5f-2d0d76006e32":3,"grammar-exercise-lesson-01a17dfd-d061-744d-8578-5bad7535f908":241},{"id":4,"grammarPage":5,"title":6,"instructions":7,"seoTitle":8,"seoDescription":9,"displayOrder":10,"type":11,"questions":12,"ogImageUrl":240},"01a17dfd-ea86-7d97-8b5f-2d0d76006e32","\u002Fapi\u002Fgrammar_pages\u002F01a17dfd-d061-744d-8578-5bad7535f908","موضوع‌سازی و کانون اصلاح اطلاعات","بافت، سبک و عبارت اصلاحی را بخوانید؛ سپس تحلیل درست موضوع، مرجع ضمیر یا کانون را انتخاب کنید.","موضوع و کانون؛ تمرین ضمیر و اصلاح اطلاعات","موضوع و کانون را با انتخاب گزینه در جمله‌های گفتاری و رسمی تمرین کنید؛ موقعیت‌های خانوادگی و کاری، مرجع ضمیر و اصلاح شخص، زمان و مکان را روشن می‌کنند.",1,"word_select",[13,35,53,71,89,107,126,145,164,183,202,221],{"id":14,"sentenceTemplate":15,"displayOrder":16,"explanation":17,"exampleSentence":18,"blanks":19},"01a17dfd-ea87-71ec-a8d1-672389d44ca4","در گفتار: «این پیراهن، دیروز دوختمش.» ضمیر «ـش» به __1__ اشاره می‌کند.",0,"پیراهن در آغاز موضوع شده و «ـش» در ادامه به همان پیراهن برمی‌گردد. گوینده انجام‌دهندهٔ دوختن است و دیروز زمان است، نه مرجع ضمیر.","در گفتار «آن عکس، هنوز نگهش داشته‌ام»، ضمیر پیوسته به عکس برمی‌گردد.",[20],{"id":21,"blankNumber":10,"options":22},"01a17dfd-ea87-7164-a8d1-6723893a13e6",[23,27,31],{"id":24,"optionText":25,"isCorrect":26,"displayOrder":16},"01a17dfd-ea87-7078-a8d1-6723881e7028","گوینده",false,{"id":28,"optionText":29,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-ea87-70d4-a8d1-672388422a0c","این پیراهن",true,{"id":32,"optionText":33,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-ea87-7120-a8d1-672388816e66","دیروز",2,{"id":36,"sentenceTemplate":37,"displayOrder":10,"explanation":38,"exampleSentence":39,"blanks":40},"01a17dfd-ea87-73c0-a8d1-67238d8931b5","در گفتار: «این صندلی، خودم ساختمش.» ضمیر پیوستهٔ «ـش» در «ساختمش» نقش __1__ دارد.","«ـش» به صندلی، یعنی چیز ساخته‌شده، اشاره می‌کند و مفعول است. سازنده گوینده است؛ ضمیر نه فاعل است و نه زمان را بیان می‌کند.","در «آن فیلم، دوباره دیدمش»، ضمیر «ـش» مفعولِ دیدن است.",[41],{"id":42,"blankNumber":10,"options":43},"01a17dfd-ea87-7350-a8d1-67238cf38419",[44,47,50],{"id":45,"optionText":46,"isCorrect":26,"displayOrder":16},"01a17dfd-ea87-7284-a8d1-67238ab97847","فاعل",{"id":48,"optionText":49,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-ea87-72cc-a8d1-67238b893ca8","قید زمان",{"id":51,"optionText":52,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-ea87-7310-a8d1-67238c5851a2","مفعول",{"id":54,"sentenceTemplate":55,"displayOrder":34,"explanation":56,"exampleSentence":57,"blanks":58},"01a17dfd-ea87-74b8-a8d1-67238f6de4ff","در گفتار: «مینا، خواهرش در تبریز زندگی می‌کند.» موضوعِ جداشده در آغاز جمله __1__ است.","مینا با مکث در آغاز موضوع شده است؛ ادامهٔ جمله دربارهٔ خواهر او خبر می‌دهد. خواهر فاعلِ زندگی‌کردن و تبریز مکان است، نه موضوعِ جداشدهٔ آغازین.","«بهنام، پدرش بازنشسته شده است» در گفتار می‌تواند خبری دربارهٔ خانوادهٔ بهنام بدهد.",[59],{"id":60,"blankNumber":10,"options":61},"01a17dfd-ea87-747c-a8d1-67238e921cef",[62,65,68],{"id":63,"optionText":64,"isCorrect":30,"displayOrder":16},"01a17dfd-ea87-7410-a8d1-67238db29176","مینا",{"id":66,"optionText":67,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-ea87-7438-a8d1-67238e2f2cdd","خواهر مینا",{"id":69,"optionText":70,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-ea87-7458-a8d1-67238e3a7b35","تبریز",{"id":72,"sentenceTemplate":73,"displayOrder":74,"explanation":75,"exampleSentence":76,"blanks":77},"01a17dfd-ea87-75a4-a8d1-6723919201ad","در گفتار: «کامران، دخترش برنده شد.» فاعلِ «برنده شد» __1__ است.",3,"دخترِ کامران برنده شده است؛ کامران موضوعِ آغازین و مرجع «ـش» است، نه فاعل فعل. گوینده نیز در جمله نقشی به‌عنوان برنده ندارد.","در «رویا، همسرش سفر کرده است»، مسافر همسر رویاست، نه خود رویا.",[78],{"id":79,"blankNumber":10,"options":80},"01a17dfd-ea87-7568-a8d1-67239177c77f",[81,84,87],{"id":82,"optionText":83,"isCorrect":26,"displayOrder":16},"01a17dfd-ea87-7500-a8d1-672390016582","کامران",{"id":85,"optionText":86,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-ea87-7528-a8d1-67239004068d","دختر کامران",{"id":88,"optionText":25,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-ea87-7548-a8d1-672390881507",{"id":90,"sentenceTemplate":91,"displayOrder":92,"explanation":93,"exampleSentence":94,"blanks":95},"01a17dfd-ea87-76a0-a8d1-672394ae0b3b","در گفتار: «پروانه، پسرش دانشجوست.» ضمیر «ـش» در «پسرش» به __1__ برمی‌گردد.",4,"«پسرش» یعنی پسرِ پروانه؛ ضمیر پیوند موضوع آغازین با ادامهٔ جمله را نشان می‌دهد. ضمیر به خود پسر یا گوینده برنمی‌گردد.","در «وحید، خانه‌اش نزدیک ایستگاه است»، «ـش» صاحب خانه، یعنی وحید، را مشخص می‌کند.",[96],{"id":97,"blankNumber":10,"options":98},"01a17dfd-ea87-7664-a8d1-672394203ee6",[99,102,104],{"id":100,"optionText":101,"isCorrect":26,"displayOrder":16},"01a17dfd-ea87-75fc-a8d1-672392083280","پسر پروانه",{"id":103,"optionText":25,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-ea87-7624-a8d1-672392cdefd1",{"id":105,"optionText":106,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-ea87-7644-a8d1-672393946b3d","پروانه",{"id":108,"sentenceTemplate":109,"displayOrder":110,"explanation":111,"exampleSentence":112,"blanks":113},"01a17dfd-ea87-7788-a8d1-67239607e944","برای تبدیل گفتار «این پرده، خودم شستمش» به نوشتار رسمی با مفعولِ دارای «را» و بدون ضمیر مفعولی پیوسته، کدام صورت خواسته شده است؟ __1__",5,"گزینهٔ درست هم «را» دارد و هم ضمیر مفعولی پیوسته را حذف کرده است. دو گزینهٔ دیگر گفتاری و قابل‌فهم‌اند، اما شرایط بازنویسیِ خواسته‌شده را ندارند؛ آن‌ها را مطلقاً نادرست نمی‌دانیم.","برای گزارش رسمی می‌توان به‌جای «آن نامه، فرستادمش» نوشت: «آن نامه را فرستادم.»",[114],{"id":115,"blankNumber":10,"options":116},"01a17dfd-ea87-774c-a8d1-672395cf8451",[117,120,123],{"id":118,"optionText":119,"isCorrect":30,"displayOrder":16},"01a17dfd-ea87-76e8-a8d1-6723950b672d","این پرده را خودم شستم.",{"id":121,"optionText":122,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-ea87-770c-a8d1-67239588e4c4","این پرده، خودم شستمش.",{"id":124,"optionText":125,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-ea87-772c-a8d1-672395cab36d","خودم شستمش.",{"id":127,"sentenceTemplate":128,"displayOrder":129,"explanation":130,"exampleSentence":131,"blanks":132},"01a17dfd-ea87-786c-a8d1-67239981b6ce","در گزارش رسمی می‌خواهیم داریوش را صریحاً موضوع معرفی کنیم و بگوییم همکارش استعفا داده است. کدام صورت هر دو هدف را دارد؟ __1__",6,"ساخت «دربارهٔ داریوش باید گفت» موضوع را صریح می‌کند و «همکارش» استعفادهنده است. گزینهٔ اول موضوع و خبر را عوض می‌کند؛ گزینهٔ سوم خود داریوش را استعفادهنده معرفی می‌کند.","«دربارهٔ ناهید باید گفت که فروشگاهش تعطیل شده است» ناهید را صریحاً موضوع قرار می‌دهد.",[133],{"id":134,"blankNumber":10,"options":135},"01a17dfd-ea87-7834-a8d1-67239896ac86",[136,139,142],{"id":137,"optionText":138,"isCorrect":26,"displayOrder":16},"01a17dfd-ea87-77d0-a8d1-672396fd76b2","دربارهٔ همکار داریوش باید گفت که داریوش استعفا داده است.",{"id":140,"optionText":141,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-ea87-77f4-a8d1-6723976c30af","دربارهٔ داریوش باید گفت که همکارش استعفا داده است.",{"id":143,"optionText":144,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-ea87-7814-a8d1-672398268ab7","دربارهٔ داریوش باید گفت که خودش استعفا داده است.",{"id":146,"sentenceTemplate":147,"displayOrder":148,"explanation":149,"exampleSentence":150,"blanks":151},"01a17dfd-ea87-794c-a8d1-67239ca38b66","برداشت قبلی: حمید گزارش را نوشت. اصلاح: «الهام گزارش را نوشت، نه حمید.» کانونِ اصلاح __1__ است.",7,"«نه حمید» نشان می‌دهد هویت نویسنده اصلاح می‌شود؛ پس الهام کانون است. گزارش و نوشتن آن در هر دو بیان ثابت‌اند. کانون اینجا در آغاز جمله است.","«مدیر جلسه را لغو کرد، نه معاون» شخص تصمیم‌گیرنده را اصلاح می‌کند.",[152],{"id":153,"blankNumber":10,"options":154},"01a17dfd-ea87-7914-a8d1-67239ba6ea39",[155,158,161],{"id":156,"optionText":157,"isCorrect":26,"displayOrder":16},"01a17dfd-ea87-78b0-a8d1-67239a45bbda","گزارش",{"id":159,"optionText":160,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-ea87-78d4-a8d1-67239ac8c45e","نوشت",{"id":162,"optionText":163,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-ea87-78f8-a8d1-67239b8c74d5","الهام",{"id":165,"sentenceTemplate":166,"displayOrder":167,"explanation":168,"exampleSentence":169,"blanks":170},"01a17dfd-ea87-7a3c-a8d1-67239ef81b50","برداشت قبلی: مونا آدرس را فرستاد. اصلاح: «مونا شماره را فرستاد، نه آدرس.» کانونِ اصلاح __1__ است.",8,"تقابل «شماره، نه آدرس» چیزی را که فرستاده شده اصلاح می‌کند. فرستنده و عمل فرستادن عوض نشده‌اند؛ بنابراین مونا و فعل کانونِ این اصلاح نیستند.","«برای سفر چمدان خریدم، نه کوله» نوع وسیلهٔ خریداری‌شده را اصلاح می‌کند.",[171],{"id":172,"blankNumber":10,"options":173},"01a17dfd-ea87-7a00-a8d1-67239e14a1af",[174,177,180],{"id":175,"optionText":176,"isCorrect":30,"displayOrder":16},"01a17dfd-ea87-7994-a8d1-67239ce8b991","شماره",{"id":178,"optionText":179,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-ea87-79c0-a8d1-67239d523889","مونا",{"id":181,"optionText":182,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-ea87-79e4-a8d1-67239db2f3f9","فرستاد",{"id":184,"sentenceTemplate":185,"displayOrder":186,"explanation":187,"exampleSentence":188,"blanks":189},"01a17dfd-ea87-7b1c-a8d1-6723a19083b4","برداشت قبلی: جلسه دوشنبه برگزار شد. اصلاح: «جلسه سه‌شنبه برگزار شد، نه دوشنبه.» اطلاعاتی که اصلاح می‌شود __1__ است.",9,"سه‌شنبه و دوشنبه دو زمان‌اند؛ عبارت «نه دوشنبه» تقابل زمانی را روشن می‌کند. جمله دربارهٔ مکان یا هویت برگزارکننده اصلاحی ندارد.","«قطار ظهر رسید، نه صبح» زمان رسیدن را تصحیح می‌کند.",[190],{"id":191,"blankNumber":10,"options":192},"01a17dfd-ea87-7ae4-a8d1-6723a176b34c",[193,196,199],{"id":194,"optionText":195,"isCorrect":26,"displayOrder":16},"01a17dfd-ea87-7a80-a8d1-67239f97fbba","مکان برگزاری",{"id":197,"optionText":198,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-ea87-7aa4-a8d1-6723a0516009","زمان برگزاری",{"id":200,"optionText":201,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-ea87-7ac4-a8d1-6723a0b5fdd1","شخص برگزارکننده",{"id":203,"sentenceTemplate":204,"displayOrder":205,"explanation":206,"exampleSentence":207,"blanks":208},"01a17dfd-ea87-7bfc-a8d1-6723a4049b72","برداشت قبلی: نمایشگاه در مدرسه بود. اصلاح: «نمایشگاه در کتابخانه بود، نه در مدرسه.» در این متنِ بدون صدا، نشانهٔ صریحِ تقابل مکانی __1__ است.",10,"«نه در مدرسه» مکان قبلی را صریحاً رد می‌کند و کانون مکانی را روشن می‌سازد. جای موضوع یا فعل به‌تنهایی چنین تقابلی را نشان نمی‌دهد؛ برای این تشخیص شنیدن تکیه لازم نیست.","در «درمانگاه کنار بانک است، نه کنار پارک»، عبارت اصلاحی بدون نیاز به صدا مکان مورد نظر را روشن می‌کند.",[209],{"id":210,"blankNumber":10,"options":211},"01a17dfd-ea87-7bc4-a8d1-6723a3054b36",[212,215,218],{"id":213,"optionText":214,"isCorrect":26,"displayOrder":16},"01a17dfd-ea87-7b60-a8d1-6723a1de966e","آغازشدن جمله با نمایشگاه",{"id":216,"optionText":217,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-ea87-7b84-a8d1-6723a2a80ace","قرارگرفتن بود در پایان بخش اول",{"id":219,"optionText":220,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-ea87-7ba4-a8d1-6723a2fef1a1","عبارت نه در مدرسه",{"id":222,"sentenceTemplate":223,"displayOrder":224,"explanation":225,"exampleSentence":226,"blanks":227},"01a17dfd-ea87-7cdc-a8d1-6723a635d658","می‌دانیم کسی هزینه را پرداخت کرده است، اما نام او را اشتباه شنیده‌ایم. اصلاح: «شیرین بود که هزینه را پرداخت کرد، نه مسعود.» در ساخت «… بود که …»، کانون __1__ است.",11,"پرداخت هزینه از قبل معلوم است؛ نام پیش از «بود که» هویت پرداخت‌کننده را روشن و اصلاح می‌کند. هزینه و عمل پرداخت خبر تازهٔ مورد نظر نیستند.","«نگهبان بود که صدای زنگ را شنید، نه مهمان» هویت شنونده را برجسته می‌کند.",[228],{"id":229,"blankNumber":10,"options":230},"01a17dfd-ea87-7ca0-a8d1-6723a5f3b141",[231,234,237],{"id":232,"optionText":233,"isCorrect":30,"displayOrder":16},"01a17dfd-ea87-7c40-a8d1-6723a4600db8","شیرین",{"id":235,"optionText":236,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-ea87-7c64-a8d1-6723a4a9e35d","هزینه",{"id":238,"optionText":239,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-ea87-7c84-a8d1-6723a56a510b","پرداخت کرد","\u002Fuploads\u002Fimages\u002Fgpimg_3189422c-6e9b-40ca-a354-bc493f35bae9_hero.webp?v=1793115155",{"title":242,"slug":243,"language":244,"level":245},"موضوع و کانون در ترتیب واژه‌ها","mozu-va-kanun","fa","B2"]