[{"data":1,"prerenderedAt":-1},["ShallowReactive",2],{"grammar-exercise-01a17dfd-ec33-7b9d-9b80-2b9bf81b449d":3,"grammar-exercise-lesson-01a17dfd-d0a4-7c11-a444-473b8bd4cae8":253},{"id":4,"grammarPage":5,"title":6,"instructions":7,"seoTitle":8,"seoDescription":9,"displayOrder":10,"type":11,"questions":12,"ogImageUrl":252},"01a17dfd-ec33-7b9d-9b80-2b9bf81b449d","\u002Fapi\u002Fgrammar_pages\u002F01a17dfd-d0a4-7c11-a444-473b8bd4cae8","جای اجزای جمله و نقش ضمیرها","با توجه به جمله و بافت داده‌شده، گزینه‌ای را انتخاب کنید که تحلیل یا بازنویسی را درست کامل می‌کند.","تمرین نحو گفتاری و نوشتاری: ترتیب و ضمیر","تفاوت نحو گفتاری و نوشتاری را با پرسش‌های جای‌خالی تمرین کنید؛ جمله‌ها دربارهٔ رفت‌وآمد، خرید و کارهای روزانه‌اند و جای فعل و نقش ضمیر را بررسی می‌کنند.",0,"word_select",[13,35,53,71,90,109,128,147,166,185,204,233],{"id":14,"sentenceTemplate":15,"displayOrder":10,"explanation":16,"exampleSentence":17,"blanks":18},"01a17dfd-ec33-7e45-9b80-2b9bfb7e91ab","در دو جملهٔ «من امروز می‌روم» و «من امروز می‌رم»، تفاوتِ نشان‌داده‌شده در __1__ است.","در هر دو جمله، «من»، «امروز» و فعل به همان ترتیب آمده‌اند؛ کوتاه‌شدن صورت فعل به‌تنهایی تغییر نحوی نیست.","«او اینجا می‌ماند» و «او اینجا می‌مونه» نیز ترتیب یکسانی دارند.",[19],{"id":20,"blankNumber":21,"options":22},"01a17dfd-ec33-7df1-9b80-2b9bfb31d363",1,[23,27,31],{"id":24,"optionText":25,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-ec33-7d55-9b80-2b9bf8fcaa8d","صورت فعل، نه ترتیب اجزا",true,{"id":28,"optionText":29,"isCorrect":30,"displayOrder":21},"01a17dfd-ec33-7d99-9b80-2b9bf9d472b8","ترتیب فاعل و فعل",false,{"id":32,"optionText":33,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-ec33-7dc9-9b80-2b9bfac478e5","جای قید زمان",2,{"id":36,"sentenceTemplate":37,"displayOrder":21,"explanation":38,"exampleSentence":39,"blanks":40},"01a17dfd-ec33-7f41-9b80-2b9bfd4a8946","در گفت‌وگوی «می‌رسه، قطار؟»، نام قطار پس از فعل آمده است. در بازنویسی معمول با فاعل پیش از فعل می‌نویسیم: __1__","بازنویسی باید پرسش مثبت و زمان فعل را حفظ کند؛ «رسید» زمان را تغییر می‌دهد و «نمی‌رسد» پرسش را منفی می‌کند.","«شروع شد، مسابقه؟» را می‌توان به صورت «مسابقه شروع شد؟» نوشت.",[41],{"id":42,"blankNumber":21,"options":43},"01a17dfd-ec33-7f05-9b80-2b9bfcc84034",[44,47,50],{"id":45,"optionText":46,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-ec33-7e99-9b80-2b9bfc2b26b0","قطار رسید؟",{"id":48,"optionText":49,"isCorrect":26,"displayOrder":21},"01a17dfd-ec33-7ec1-9b80-2b9bfc3e705f","قطار می‌رسد؟",{"id":51,"optionText":52,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-ec33-7ee5-9b80-2b9bfcbf95a8","قطار نمی‌رسد؟",{"id":54,"sentenceTemplate":55,"displayOrder":34,"explanation":56,"exampleSentence":57,"blanks":58},"01a17dfd-ec34-7095-93d7-52b722a669f1","گوینده «دیشب رفتم نونوایی» را بدون مکث میان فعل و مقصد می‌گوید. «نونوایی» در این جمله __1__ است.","نانوایی جایی است که گوینده به آن رفته است. مقصد در این الگوی روزمره می‌تواند بی‌مکث پس از فعل بیاید؛ ضمیر بازگشتی به موضوع نیز نداریم.","در «بچه‌ها رفتن استخر»، استخر مقصد حرکت است.",[59],{"id":60,"blankNumber":21,"options":61},"01a17dfd-ec34-7059-93d7-52b721b0e420",[62,65,68],{"id":63,"optionText":64,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-ec33-7f89-9b80-2b9bfd629348","موضوع جدا با ضمیر اشاره‌کننده",{"id":66,"optionText":67,"isCorrect":30,"displayOrder":21},"01a17dfd-ec34-700d-93d7-52b71ffdac1d","فاعلِ پس از فعل",{"id":69,"optionText":70,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-ec34-7035-93d7-52b720c5e524","مقصدِ فعل حرکت",{"id":72,"sentenceTemplate":73,"displayOrder":74,"explanation":75,"exampleSentence":76,"blanks":77},"01a17dfd-ec34-718d-93d7-52b725504554","برای تبدیل «صبح رفتم اداره» به بیان معمول نثر معیار، با حفظ مقصد و زمان، کدام صورت مناسب است؟ __1__",3,"«به اداره» مقصدِ رفتن را آشکار می‌کند. «از اداره» مبدأ را می‌رساند و «ماندم» حرکت به مقصد را به ماندن تبدیل می‌کند.","بیان معمول نوشتاریِ «می‌رم درمانگاه»، «به درمانگاه می‌روم» است.",[78],{"id":79,"blankNumber":21,"options":80},"01a17dfd-ec34-7141-93d7-52b724962bff",[81,84,87],{"id":82,"optionText":83,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-ec34-70d9-93d7-52b722dc9025","صبح از اداره رفتم.",{"id":85,"optionText":86,"isCorrect":26,"displayOrder":21},"01a17dfd-ec34-7101-93d7-52b7233ffb16","صبح به اداره رفتم.",{"id":88,"optionText":89,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-ec34-7121-93d7-52b7242ac866","صبح در اداره ماندم.",{"id":91,"sentenceTemplate":92,"displayOrder":93,"explanation":94,"exampleSentence":95,"blanks":96},"01a17dfd-ec34-7271-93d7-52b7285e5a2d","در «رفتم فروشگاه»، نبودن «به» نمونه‌ای از حذف حرف اضافه در الگوی __1__ است، نه مجوز حذف همهٔ حرف‌های اضافه.",4,"قید مهم این الگو، مقصدِ فعل حرکت در گفت‌وگوی روزمره است؛ درس حذف را به همهٔ متمم‌ها یا همهٔ فعل‌ها تعمیم نمی‌دهد.","«رفتم دانشگاه» را می‌توان در نثر معیار «به دانشگاه رفتم» نوشت.",[97],{"id":98,"blankNumber":21,"options":99},"01a17dfd-ec34-7239-93d7-52b727c8c800",[100,103,106],{"id":101,"optionText":102,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-ec34-71d1-93d7-52b7262628be","مقصد پس از فعل حرکت در گفت‌وگوی روزمره",{"id":104,"optionText":105,"isCorrect":30,"displayOrder":21},"01a17dfd-ec34-71f9-93d7-52b7265ae899","هر نوع متمم در نثر رسمی",{"id":107,"optionText":108,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-ec34-7219-93d7-52b726dc96cc","همهٔ جمله‌های دارای فعل",{"id":110,"sentenceTemplate":111,"displayOrder":112,"explanation":113,"exampleSentence":114,"blanks":115},"01a17dfd-ec34-7351-93d7-52b7296f98d2","در «پرونده رو می‌فرستم، تا عصر»، ویرگول مکث پیش از زمان را نشان می‌دهد. «تا عصر» __1__ است.",5,"«تا عصر» زمان را بیان می‌کند و پس از مکث آمده است؛ نه مقصد حرکت است و نه ضمیر. این شیوه می‌تواند زمان را جداگانه برجسته کند.","در «جواب می‌دم، بعد از شام»، زمان پس از پیام اصلی اضافه شده است.",[116],{"id":117,"blankNumber":21,"options":118},"01a17dfd-ec34-7315-93d7-52b7294e91e3",[119,122,125],{"id":120,"optionText":121,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-ec34-72b5-93d7-52b72861c40a","مقصدی که بی‌مکث پس از فعل حرکت آمده",{"id":123,"optionText":124,"isCorrect":30,"displayOrder":21},"01a17dfd-ec34-72d5-93d7-52b728f53913","ضمیری که به پرونده برمی‌گردد",{"id":126,"optionText":127,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-ec34-72f9-93d7-52b72908ac33","زمانی که پس از پیام اصلی جداگانه افزوده شده",{"id":129,"sentenceTemplate":130,"displayOrder":131,"explanation":132,"exampleSentence":133,"blanks":134},"01a17dfd-ec34-7451-93d7-52b72aee531a","در «این بسته، هنوز بازش نکردم»، موضوع جدا و ضمیرِ اشاره‌کننده به آن به‌ترتیب __1__ هستند.",6,"موضوع صحبت بسته است و «ـش» به همان بسته برمی‌گردد. «ـم» در فعل، شناسهٔ گوینده است؛ «هنوز» موضوع صحبت نیست.","«اون نامه، گذاشتمش توی کشو» نیز موضوع جدا و ضمیر مفعولی دارد.",[135],{"id":136,"blankNumber":21,"options":137},"01a17dfd-ec34-7419-93d7-52b72ac0e7ed",[138,141,144],{"id":139,"optionText":140,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-ec34-73b1-93d7-52b729774b59","«این بسته» و «ـم»",{"id":142,"optionText":143,"isCorrect":26,"displayOrder":21},"01a17dfd-ec34-73d9-93d7-52b72a1ce659","«این بسته» و «ـش»",{"id":145,"optionText":146,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-ec34-73f9-93d7-52b72a2e9182","«هنوز» و «ـش»",{"id":148,"sentenceTemplate":149,"displayOrder":150,"explanation":151,"exampleSentence":152,"blanks":153},"01a17dfd-ec34-7535-93d7-52b72d3eef2d","در «این عکس، دیروز چاپش کردم»، «این عکس» صرفاً به دلیل قرارگرفتن در ابتدای جمله __1__.",7,"انجام‌دهندهٔ چاپ گوینده است و شناسهٔ «ـم» آن را نشان می‌دهد. عکس موضوع جداست و ضمیر «ـش» نقش مفعولی دارد.","در «اون کیف، خودم خریدمش»، کیف خریدار نیست؛ موضوع صحبت است.",[154],{"id":155,"blankNumber":21,"options":156},"01a17dfd-ec34-74fd-93d7-52b72d373a53",[157,160,163],{"id":158,"optionText":159,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-ec34-7499-93d7-52b72bd24c90","فاعل نیست؛ موضوع جداست",{"id":161,"optionText":162,"isCorrect":30,"displayOrder":21},"01a17dfd-ec34-74bd-93d7-52b72c60b485","فاعل است؛ چاپ‌کردن کارِ عکس است",{"id":164,"optionText":165,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-ec34-74dd-93d7-52b72c938c04","قید زمان است؛ زمان چاپ را می‌گوید",{"id":167,"sentenceTemplate":168,"displayOrder":169,"explanation":170,"exampleSentence":171,"blanks":172},"01a17dfd-ec34-7625-93d7-52b72ef10c1b","برای بازنویسی یکپارچهٔ «این پیراهن، دیروز اتوش کردم»، با حفظ انجام‌دهنده و مفعول می‌نویسیم: __1__",8,"«این پیراهن را» مفعول صریح می‌شود و «کردم» گوینده را حفظ می‌کند. «کرد» شخص فعل و «آن» اشارهٔ موجود در جمله را تغییر می‌دهد.","صورت یکپارچهٔ «این فرش، خودم شستمش»، «این فرش را خودم شستم» است.",[173],{"id":174,"blankNumber":21,"options":175},"01a17dfd-ec34-75ed-93d7-52b72edc5bc9",[176,179,182],{"id":177,"optionText":178,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-ec34-7585-93d7-52b72dd46e3b","دیروز این پیراهن را اتو کرد.",{"id":180,"optionText":181,"isCorrect":30,"displayOrder":21},"01a17dfd-ec34-75a9-93d7-52b72e4b7c80","دیروز آن پیراهن را اتو کردم.",{"id":183,"optionText":184,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-ec34-75cd-93d7-52b72e4ca5dc","دیروز این پیراهن را اتو کردم.",{"id":186,"sentenceTemplate":187,"displayOrder":188,"explanation":189,"exampleSentence":190,"blanks":191},"01a17dfd-ec34-7709-93d7-52b731defbdf","در «این اتاق، پنجره‌ش کوچیکه»، «ـش» رابطه‌ای برابر با __1__ را نشان می‌دهد.",9,"ضمیر به اتاق برمی‌گردد و وابستگی پنجره به اتاق را نشان می‌دهد؛ ضمیر مفعولیِ فعل نیست و تغییری مانند «کوچک شد» را بیان نمی‌کند.","در «این چمدون، دسته‌ش شکسته»، منظور دستهٔ چمدان است.",[192],{"id":193,"blankNumber":21,"options":194},"01a17dfd-ec34-76d1-93d7-52b731932f3a",[195,198,201],{"id":196,"optionText":197,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-ec34-766d-93d7-52b72fea774c","این اتاق را",{"id":199,"optionText":200,"isCorrect":26,"displayOrder":21},"01a17dfd-ec34-7691-93d7-52b73042bd67","پنجرهٔ این اتاق",{"id":202,"optionText":203,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-ec34-76b1-93d7-52b73102561e","این اتاق کوچک شد",{"id":205,"sentenceTemplate":206,"displayOrder":207,"explanation":208,"exampleSentence":209,"blanks":210},"01a17dfd-ec34-7881-93d7-52b735875bad","در پاسخ به «پزشک را دیدی؟»، گوینده می‌گوید «بله، دیدمش». در فعل پاسخ، «ـم» __1__ و «ـش» __2__ است.",10,"«ـم» نشان می‌دهد گوینده کسی را دیده و «ـش» به پزشک، یعنی مفعول، برمی‌گردد. مرجع ضمیر از پرسش قبلی روشن است.","در «دنبالت گشتم و پیدایت کردم»، «ـت» و «ـم» به‌ترتیب مفعول و فاعل را مشخص می‌کنند.",[211,223],{"id":212,"blankNumber":21,"options":213},"01a17dfd-ec34-77b1-93d7-52b7334059bc",[214,217,220],{"id":215,"optionText":216,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-ec34-774d-93d7-52b7326544c8","ضمیر مفعولی",{"id":218,"optionText":219,"isCorrect":30,"displayOrder":21},"01a17dfd-ec34-776d-93d7-52b73269e3a6","نشانهٔ پرسش",{"id":221,"optionText":222,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-ec34-7791-93d7-52b732823cd2","شناسهٔ فاعل",{"id":224,"blankNumber":34,"options":225},"01a17dfd-ec34-7849-93d7-52b734d49d52",[226,228,230],{"id":227,"optionText":216,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-ec34-77e9-93d7-52b73355fb23",{"id":229,"optionText":222,"isCorrect":30,"displayOrder":21},"01a17dfd-ec34-7809-93d7-52b733aa9385",{"id":231,"optionText":232,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-ec34-7829-93d7-52b7349de0fc","نشانهٔ زمان",{"id":234,"sentenceTemplate":235,"displayOrder":236,"explanation":237,"exampleSentence":238,"blanks":239},"01a17dfd-ec34-7985-93d7-52b737abf3a5","در یادداشتی معیار دربارهٔ یک همکار آمده است: «دیروز دیدمش». دربارهٔ این ساخت باید گفت: __1__",11,"ضمیر مفعولیِ پیوسته الزاماً به موضوع جدا نیاز ندارد و در نوشتار معیار نیز پذیرفته است. «او را دیدم» انتخابی صریح‌تر است، نه اصلاح یک خطای قطعی.","«او را شناختم» مفعولِ «شناختمش» را به صورت صریح بیان می‌کند.",[240],{"id":241,"blankNumber":21,"options":242},"01a17dfd-ec34-794d-93d7-52b7374987a4",[243,246,249],{"id":244,"optionText":245,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-ec34-78d9-93d7-52b7358de78d","فقط با آوردن موضوع جدا در ابتدای جمله درست است",{"id":247,"optionText":248,"isCorrect":26,"displayOrder":21},"01a17dfd-ec34-78fd-93d7-52b735af3bd1","در نوشتار معیار هم درست است؛ مفعول را می‌توان صریح‌تر بیان کرد",{"id":250,"optionText":251,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-ec34-792d-93d7-52b73658eb15","در نوشتار معیار همیشه نادرست است","\u002Fuploads\u002Fimages\u002Fgpimg_448dd596-3006-427a-8e7e-322c8c5c8028_hero.webp?v=1793115155",{"title":254,"slug":255,"language":256,"level":257},"تفاوت نحوی فارسی گفتاری و نوشتاری","nahve-goftari-va-neveshtari","fa","B2"]