[{"data":1,"prerenderedAt":-1},["ShallowReactive",2],{"grammar-exercise-01a17dfd-f313-77f2-b2a0-8c60182ecc78":3,"grammar-exercise-lesson-01a17dfd-d199-7127-ab60-ffa26e151844":312},{"id":4,"grammarPage":5,"title":6,"instructions":7,"seoTitle":8,"seoDescription":9,"displayOrder":10,"type":11,"questions":12,"ogImageUrl":311},"01a17dfd-f313-77f2-b2a0-8c60182ecc78","\u002Fapi\u002Fgrammar_pages\u002F01a17dfd-d199-7127-ab60-ffa26e151844","مقصود روشن در دعوت و درخواست","بافت هر موقعیت را بخوانید و گزینه‌ای را انتخاب کنید که کارکرد عبارت یا مقصود گوینده را درست نشان می‌دهد.","تمرین تعارف، مقصود روشن و جهت احترام در فارسی","در موقعیت‌های دعوت، درخواست و مکاتبه، جهت احترام و مقصود گوینده را بسنجید؛ کاربرد فعل‌های فروتنانه، ضمیر محترمانه و پاسخ روشن را در بافت تمرین کنید.",1,"word_select",[13,35,53,71,90,109,128,147,166,185,204,223,242,261,292],{"id":14,"sentenceTemplate":15,"displayOrder":16,"explanation":17,"exampleSentence":18,"blanks":19},"01a17dfd-f313-7b96-b2a0-8c601ba42fe8","دو همکار هم‌سن و هم‌رتبه هنوز آشنایی نزدیکی ندارند و با یکدیگر رسمی صحبت می‌کنند. در این موقعیت، عاملِ توضیح‌دهندهٔ فاصلهٔ اجتماعی __1__ است.",0,"هم‌سن‌بودن و هم‌رتبه‌بودن، اختلاف سن و مقام را در این موقعیت کنار می‌گذارد؛ ناآشنایی و نوع رابطه رسمیت را توضیح می‌دهد. این به معنی بی‌تأثیربودن سن و مقام در موقعیت‌های دیگر نیست.","دو دوست قدیمی با وجود اختلاف سن، یکدیگر را «تو» خطاب می‌کنند.",[20],{"id":21,"blankNumber":10,"options":22},"01a17dfd-f313-7b2a-b2a0-8c601ac64875",[23,27,31],{"id":24,"optionText":25,"isCorrect":26,"displayOrder":16},"01a17dfd-f313-7a8e-b2a0-8c60189a6866","میزان آشنایی و نوع رابطه",true,{"id":28,"optionText":29,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-f313-7ad6-b2a0-8c601979d636","تفاوت جایگاه در سلسله‌مراتب",false,{"id":32,"optionText":33,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-f313-7b06-b2a0-8c601a67fffe","اختلاف سن و تفاوت نسل",2,{"id":36,"sentenceTemplate":37,"displayOrder":10,"explanation":38,"exampleSentence":39,"blanks":40},"01a17dfd-f313-7c9e-b2a0-8c601e73cd54","در نخستین دیدار با یک همکار ناآشنا، می‌خواهید در خطاب رسمی معیار از او بخواهید کاری انجام دهد: «ممکن است این پرونده را __1__؟»","در خطاب رسمی معیار به یک نفر، شناسهٔ دوم‌شخص جمع احترام را حفظ می‌کند. «بررسی کنم» کنش را به گوینده نسبت می‌دهد؛ «بررسی کنی» خطاب مفرد است و در این رابطه می‌تواند بیش‌ازحد خودمانی برداشت شود. تغییر یک‌طرفه به خطاب مفرد نشانهٔ صمیمیت پذیرفته‌شده نیست.","ممکن است شمارهٔ پرونده را دوباره بفرمایید؟",[41],{"id":42,"blankNumber":10,"options":43},"01a17dfd-f313-7c62-b2a0-8c601dc1fda2",[44,47,50],{"id":45,"optionText":46,"isCorrect":30,"displayOrder":16},"01a17dfd-f313-7bf6-b2a0-8c601c9c07c3","بررسی کنی",{"id":48,"optionText":49,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-f313-7c1e-b2a0-8c601d6b4528","بررسی کنید",{"id":51,"optionText":52,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-f313-7c42-b2a0-8c601d7a958c","بررسی کنم",{"id":54,"sentenceTemplate":55,"displayOrder":34,"explanation":56,"exampleSentence":57,"blanks":58},"01a17dfd-f313-7d8e-b2a0-8c601f7fe9f3","میزبان می‌گوید: «خوشحال می‌شویم شنبه ساعت هفت برای شام به خانهٔ ما بیایید.» اگر فقط همین جمله را داشته باشیم، می‌توان گفت زمان و مکان مشخص __1__.","جزئیات، پیشنهاد میزبان را روشن‌تر می‌کند؛ این جمله از توافق قبلی یا وظیفهٔ مهمان خبر نمی‌دهد. برای سنجش جدی‌بودن دعوت باید رفتار میزبان را هم در نظر گرفت؛ تعارف و قصد واقعی می‌توانند هم‌زمان وجود داشته باشند.","وقتی میزبان دربارهٔ ساعت رسیدن و تعداد مهمان‌ها پرسید، دعوتش روشن‌تر شد.",[59],{"id":60,"blankNumber":10,"options":61},"01a17dfd-f313-7d56-b2a0-8c601f2c2971",[62,65,68],{"id":63,"optionText":64,"isCorrect":30,"displayOrder":16},"01a17dfd-f313-7cea-b2a0-8c601e89bb80","از توافق قبلی خبر می‌دهد، اما ساعت رسیدن مهمان هنوز معلوم نیست",{"id":66,"optionText":67,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-f313-7d12-b2a0-8c601e99510a","قصد دعوت را روشن‌تر می‌کند، اما پذیرش مهمان هنوز معلوم نیست",{"id":69,"optionText":70,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-f313-7d32-b2a0-8c601ee99b55","وظیفهٔ حضور را تعیین می‌کند، اما علت دعوت میزبان هنوز معلوم نیست",{"id":72,"sentenceTemplate":73,"displayOrder":74,"explanation":75,"exampleSentence":76,"blanks":77},"01a17dfd-f313-7e76-b2a0-8c6021e171cf","همکاری در نخستین هفتهٔ آشنایی، دعوت شام را با «ممنون از دعوتتان؛ با خوشحالی می‌آیم» پاسخ می‌دهد. در ارزیابی رابطه و پاسخ او، این جمله __1__.",3,"«می‌آیم» پذیرش را روشن می‌کند و «دعوتتان» خطاب محترمانه را نگه می‌دارد. پاسخ نه شرطِ اصرار میزبان دارد و نه به خطاب مفرد تغییر کرده است؛ رد اولیه برای ادب لازم نیست.","با کمال میل در جشن شما شرکت می‌کنم؛ از اینکه دعوتم کردید ممنونم.",[78],{"id":79,"blankNumber":10,"options":80},"01a17dfd-f313-7e3e-b2a0-8c6021168c11",[81,84,87],{"id":82,"optionText":83,"isCorrect":30,"displayOrder":16},"01a17dfd-f313-7dda-b2a0-8c601fbca21b","پذیرش را به تکرار پیشنهاد میزبان وابسته می‌کند",{"id":85,"optionText":86,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-f313-7dfe-b2a0-8c60200212ac","پذیرش را با حفظ خطاب محترمانه بیان می‌کند",{"id":88,"optionText":89,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-f313-7e1e-b2a0-8c602084ea15","پذیرش را با تغییر خطاب به صورت صمیمی بیان می‌کند",{"id":91,"sentenceTemplate":92,"displayOrder":93,"explanation":94,"exampleSentence":95,"blanks":96},"01a17dfd-f313-7f5e-b2a0-8c6024d10202","مهمان می‌گوید «مزاحم نمی‌شوم» و میزبان دوباره او را دعوت می‌کند. مهمان سپس می‌گوید «از لطفتان ممنونم؛ امشب نمی‌آیم، لطفاً منتظرم نباشید». پاسخ دوم، در مقایسه با پاسخ نخست، __1__.",4,"«مزاحم نمی‌شوم» ممکن است تعارف برداشت شود؛ «نمی‌آیم» همراه با درخواستِ منتظرنماندن، تصمیم را روشن می‌کند. مهمان نه از میزبان اجازهٔ نرفتن می‌گیرد و نه زمان دیگری پیشنهاد می‌کند.","ممنونم، اما این بار شرکت نمی‌کنم؛ امیدوارم به شما خوش بگذرد.",[97],{"id":98,"blankNumber":10,"options":99},"01a17dfd-f313-7f22-b2a0-8c6023e9c586",[100,103,106],{"id":101,"optionText":102,"isCorrect":30,"displayOrder":16},"01a17dfd-f313-7ebe-b2a0-8c6022ad179e","خودداری مهمان را به موافقت میزبان وابسته می‌کند",{"id":104,"optionText":105,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-f313-7ee2-b2a0-8c6023615810","خودداری مهمان را به پیشنهاد زمان دیگری تبدیل می‌کند",{"id":107,"optionText":108,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-f313-7f06-b2a0-8c60236c4663","امکان برداشتِ تعارف از خودداری مهمان را کمتر می‌کند",{"id":110,"sentenceTemplate":111,"displayOrder":112,"explanation":113,"exampleSentence":114,"blanks":115},"01a17dfd-f314-70ba-a164-e9d03170c8c5","کنار پنجرهٔ باز نشسته‌اید و سردتان است. به همکارتان می‌گویید: «ممکن است پنجره را ببندید؟» این پرسش در این بافت معمولاً __1__.",5,"گوینده با فعل دوم‌شخص «ببندید» انجام کار را از مخاطب می‌خواهد. برای اجازه‌گرفتن جهت انجام کار توسط خودش، می‌توانست بگوید «اجازه می‌دهید پنجره را ببندم؟»؛ جملهٔ حاضر پیشنهاد کمک گوینده هم نیست.","متن روی صفحه کوچک است؛ ممکن است آن را کمی بزرگ‌تر کنید؟",[116],{"id":117,"blankNumber":10,"options":118},"01a17dfd-f314-707e-a164-e9d03104a99a",[119,122,125],{"id":120,"optionText":121,"isCorrect":30,"displayOrder":16},"01a17dfd-f314-700e-a164-e9d02ed6301f","پرسشی دربارهٔ اجازهٔ گوینده برای بستن پنجره است",{"id":123,"optionText":124,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-f314-703a-a164-e9d02fcada3e","پیشنهادِ کمک گوینده به همکار برای بستن پنجره است",{"id":126,"optionText":127,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-f314-705e-a164-e9d0303b7ba1","درخواستِ بستن پنجره است",{"id":129,"sentenceTemplate":130,"displayOrder":131,"explanation":132,"exampleSentence":133,"blanks":134},"01a17dfd-f314-71a6-a164-e9d032d1fbad","همکاری می‌نویسد: «اگر فرصت دارید، لطفاً یادداشتم را بخوانید.» مخاطب پاسخ می‌دهد که امروز وقت ندارد. با تکیه بر ساخت درخواست، پاسخ مخاطب __1__.",6,"شرط «اگر فرصت دارید» به وقت مخاطب مربوط است؛ اعلام نداشتن وقت به همان شرط پاسخ می‌دهد. مخاطب زمانی برای انجام کار تعیین نکرده و تعهدی هم نپذیرفته است.","اگر وقت دارید، نظرتان را دربارهٔ عنوان تازه بگویید.",[135],{"id":136,"blankNumber":10,"options":137},"01a17dfd-f314-716a-a164-e9d032884299",[138,141,144],{"id":139,"optionText":140,"isCorrect":26,"displayOrder":16},"01a17dfd-f314-7102-a164-e9d031fb1224","به شرطی مربوط است که انجام کار به آن وابسته شده است",{"id":142,"optionText":143,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-f314-7126-a164-e9d031fd63fb","زمانی را تعیین می‌کند که انجام کار به آن موکول شده است",{"id":145,"optionText":146,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-f314-714a-a164-e9d032113b38","از تعهدی خبر می‌دهد که انجام کار با آن پذیرفته شده است",{"id":148,"sentenceTemplate":149,"displayOrder":150,"explanation":151,"exampleSentence":152,"blanks":153},"01a17dfd-f314-728e-a164-e9d034b1e355","در نامهٔ اداری آمده است: «احتراماً به استحضار می‌رسانم که گزارش آماده است؛ خواهشمند است نظر خود را اعلام فرمایید.» در این عبارت، جهت احترام چنین است: __1__.",7,"«می‌رسانم» به اطلاع‌دادنِ نویسنده مربوط است؛ «اعلام فرمایید» از مخاطب نظر می‌خواهد. «اعلام کنید» نیز در نامهٔ اداری می‌تواند درست باشد، اما «فرمایید» کنش مخاطب را احترام‌آمیزتر بیان می‌کند.","به استحضار می‌رسانم که نسخهٔ تازه آماده است؛ خواهشمند است دریافت آن را تأیید فرمایید.",[154],{"id":155,"blankNumber":10,"options":156},"01a17dfd-f314-7252-a164-e9d0349d2514",[157,160,163],{"id":158,"optionText":159,"isCorrect":30,"displayOrder":16},"01a17dfd-f314-71ee-a164-e9d033ce19ee","اطلاع‌دادنِ مخاطب فروتنانه و کنشِ نویسنده احترام‌آمیز بیان شده است",{"id":161,"optionText":162,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-f314-7212-a164-e9d03422dda2","اطلاع‌دادنِ نویسنده فروتنانه و کنشِ مخاطب احترام‌آمیز بیان شده است",{"id":164,"optionText":165,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-f314-7232-a164-e9d034828e3f","اطلاع‌دادنِ نویسنده و اعلام نظرِ خود او احترام‌آمیز بیان شده است",{"id":167,"sentenceTemplate":168,"displayOrder":169,"explanation":170,"exampleSentence":171,"blanks":172},"01a17dfd-f314-73ba-a164-e9d0385326fe","در دستورالعمل آمده است: «بدون فرم تکمیل‌شده، ثبت‌نام انجام نمی‌شود.» مسئول سپس می‌نویسد: «لطفاً فرم را تا سه‌شنبه بفرستید.» در این بافت، افزودن «لطفاً» __1__.",8,"دستورالعمل، تکمیل فرم را شرط ثبت‌نام قرار داده است. «لطفاً» ادب را می‌افزاید، اما نه این شرط را برمی‌دارد و نه به‌خودی‌خود مهلت را تغییر می‌دهد. درخواست مستقیم در چنین دستور کاری روشنی مناسب است.","حضور در جلسه برای اعضای گروه ضروری است؛ لطفاً به‌موقع حاضر شوید.",[173],{"id":174,"blankNumber":10,"options":175},"01a17dfd-f314-7336-a164-e9d03775e575",[176,179,182],{"id":177,"optionText":178,"isCorrect":26,"displayOrder":16},"01a17dfd-f314-72d6-a164-e9d035423520","لحن درخواست را نرم می‌کند و شرط ثبت‌نام را نگه می‌دارد",{"id":180,"optionText":181,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-f314-72fa-a164-e9d03592a36f","ارسال فرم را اختیاری می‌کند و مهلت ثبت‌نام را نگه می‌دارد",{"id":183,"optionText":184,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-f314-731a-a164-e9d0367c3d1a","مهلت ارسال را انعطاف‌پذیر می‌کند و شرط ثبت‌نام را نگه می‌دارد",{"id":186,"sentenceTemplate":187,"displayOrder":188,"explanation":189,"exampleSentence":190,"blanks":191},"01a17dfd-f314-75a2-a164-e9d03b00992c","مخاطب درخواست را رد کرده است، اما گوینده همان درخواست را بارها با «لطفاً» تکرار می‌کند. در ارزیابی این رفتار، «لطفاً» __1__.",9,"تکرار همان خواسته پس از پاسخ منفی، پذیرفتن پاسخ یا پس‌گرفتن درخواست نیست. واژهٔ ادب می‌تواند صورت بیان را نرم کند، اما نادیده‌گرفتن پاسخ مخاطب همچنان می‌تواند فشارآور باشد.","وقتی همکارم گفت وقت ندارد، پاسخ دادم: «متوجه‌ام؛ از شخص دیگری کمک می‌گیرم.»",[192],{"id":193,"blankNumber":10,"options":194},"01a17dfd-f314-752a-a164-e9d03ace881e",[195,198,201],{"id":196,"optionText":197,"isCorrect":30,"displayOrder":16},"01a17dfd-f314-7456-a164-e9d038e7266c","بیان را مؤدبانه‌تر می‌کند و تکرار را نشانهٔ پذیرفتن پاسخ منفی می‌سازد",{"id":199,"optionText":200,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-f314-749a-a164-e9d039d82c76","بیان را مؤدبانه‌تر می‌کند و تکرار را نشانهٔ پس‌گرفتن درخواست می‌سازد",{"id":202,"optionText":203,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-f314-74ea-a164-e9d03a561b66","بیان را مؤدبانه‌تر می‌کند، اما فشار ناشی از اصرار را از بین نمی‌برد",{"id":205,"sentenceTemplate":206,"displayOrder":207,"explanation":208,"exampleSentence":209,"blanks":210},"01a17dfd-f314-776e-a164-e9d03d7e821f","همکارتان واقعاً فایل گمشده را پیدا کرده است. وقتی از او تشکر می‌کنید، می‌گوید: «کاری نکردم.» در این بافت، او معمولاً __1__.",10,"انجام کمک در بافت قطعی است؛ بنابراین «کاری نکردم» پاسخ فروتنانه به تشکر است، نه عذرخواهی بابت ناکامی. یابندهٔ فایل نیز خود همکار است؛ او از شما بابت یافتن آن تشکر نمی‌کند. پاسخ سادهٔ «خواهش می‌کنم» هم طبیعی است.","پس از کمک به همسایه گفتم: «خواهش می‌کنم، وظیفه بود.»",[211],{"id":212,"blankNumber":10,"options":213},"01a17dfd-f314-76fa-a164-e9d03cc52e5f",[214,217,220],{"id":215,"optionText":216,"isCorrect":26,"displayOrder":16},"01a17dfd-f314-762e-a164-e9d03b0a6663","زحمت خودش را کم‌رنگ می‌کند",{"id":218,"optionText":219,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-f314-7676-a164-e9d03bd0cae7","بابت ناتوانی در یافتن فایل عذرخواهی می‌کند",{"id":221,"optionText":222,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-f314-76b6-a164-e9d03c6d83bc","از شما برای یافتن فایل تشکر می‌کند",{"id":224,"sentenceTemplate":225,"displayOrder":226,"explanation":227,"exampleSentence":228,"blanks":229},"01a17dfd-f314-793a-a164-e9d04008d41f","تماسی کوتاه و دوستانه با همکاری داشته‌اید؛ او با رضایت پاسخ داده است. در پایان می‌گویید: «ببخشید، مزاحمتان شدم.» این عبارت __1__.",11,"رضایت همکار در بافت روشن است. گوینده با «شدم» وقت‌گرفتنِ خودش از مخاطب را برجسته می‌کند؛ این جمله نه عذرخواهی مخاطب است و نه گلایه از تماس او. از آن نمی‌توان مزاحمت واقعی یا نارضایتی را نتیجه گرفت.","پس از پرسیدن نشانی گفتم: «شرمنده‌ام که وقتتان را گرفتم؛ بسیار ممنون.»",[230],{"id":231,"blankNumber":10,"options":232},"01a17dfd-f314-78c6-a164-e9d03f908c18",[233,236,239],{"id":234,"optionText":235,"isCorrect":30,"displayOrder":16},"01a17dfd-f314-77fe-a164-e9d03ddbc680","از زبان مخاطب عذرخواهی می‌کند، چون او وقت گوینده را گرفته است",{"id":237,"optionText":238,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-f314-7842-a164-e9d03df1adbb","ملاحظهٔ وقت مخاطب را نشان می‌دهد، حتی اگر مزاحمتی پیش نیامده باشد",{"id":240,"optionText":241,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-f314-7886-a164-e9d03ecdb1ba","از رفتار مخاطب گلایه می‌کند، چون او تماس را بیش از حد طول داده است",{"id":243,"sentenceTemplate":244,"displayOrder":245,"explanation":246,"exampleSentence":247,"blanks":248},"01a17dfd-f314-7b0e-a164-e9d04248b065","پژوهشگر در جلسه‌ای رسمی و غیرطنزآمیز، پیش از توضیح پاسخ خودش می‌گوید: «بنده در پاسخ به پرسش شما __1__ که این نتیجه هنوز قطعی نیست.»",12,"«بنده» به خود گوینده اشاره دارد و در این بافت رسمیت یا فروتنی را می‌رساند؛ «عرض می‌کنم» نیز سخن خود اوست. «می‌فرمایم» احترام را به خود برمی‌گرداند و «تشریف می‌آورم» علاوه بر همین مشکل، فعلِ بیان پاسخ نیست.","بنده اطلاع دقیقی ندارم؛ اجازه بدهید پس از بررسی پاسخ بدهم.",[249],{"id":250,"blankNumber":10,"options":251},"01a17dfd-f314-7a96-a164-e9d041cd3880",[252,255,258],{"id":253,"optionText":254,"isCorrect":30,"displayOrder":16},"01a17dfd-f314-79ca-a164-e9d0405bd305","می‌فرمایم",{"id":256,"optionText":257,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-f314-7a12-a164-e9d041507059","تشریف می‌آورم",{"id":259,"optionText":260,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-f314-7a56-a164-e9d041b71be2","عرض می‌کنم",{"id":262,"sentenceTemplate":263,"displayOrder":264,"explanation":265,"exampleSentence":266,"blanks":267},"01a17dfd-f314-7d16-a164-e9d0472e7770","میزبان در دیداری رسمی و غیرطنزآمیز به مهمان می‌گوید: «شما دیروز تلفنی __1__ که با قطار می‌آیید؛ خوشحالم که امروز به شهر ما __2__.»",13,"هر دو کنش به مهمان مربوط‌اند: سخن دیروز او با «فرمودید» و آمدن امروز او با «تشریف آوردید» بیان می‌شود. صورت‌های اول‌شخص، صاحب کنش را عوض می‌کنند؛ «فرمودم» و «تشریف آوردم» نیز در این بافت احترام را نادرست به خود گوینده برمی‌گردانند.","شما فرمودید که جلسه زودتر شروع می‌شود؛ ممنونم که اطلاع دادید.",[268,280],{"id":269,"blankNumber":10,"options":270},"01a17dfd-f314-7c32-a164-e9d044c2660a",[271,274,277],{"id":272,"optionText":273,"isCorrect":30,"displayOrder":16},"01a17dfd-f314-7ba2-a164-e9d042d6bbee","عرض کردم",{"id":275,"optionText":276,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-f314-7bde-a164-e9d0439bd099","فرمودید",{"id":278,"optionText":279,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-f314-7c06-a164-e9d04452e489","فرمودم",{"id":281,"blankNumber":34,"options":282},"01a17dfd-f314-7cda-a164-e9d046cea8c5",[283,286,289],{"id":284,"optionText":285,"isCorrect":26,"displayOrder":16},"01a17dfd-f314-7c72-a164-e9d04561397f","تشریف آوردید",{"id":287,"optionText":288,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-f314-7c96-a164-e9d0462901a5","به خدمتتان رسیدم",{"id":290,"optionText":291,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-f314-7cba-a164-e9d046941ef5","تشریف آوردم",{"id":293,"sentenceTemplate":294,"displayOrder":295,"explanation":296,"exampleSentence":297,"blanks":298},"01a17dfd-f314-7e1a-a164-e9d04a9fca4a","منشی دربارهٔ استادی که هنوز نرسیده است می‌گوید: «ایشان تا چند دقیقهٔ دیگر تشریف می‌آورند.» در این جمله، __1__.",14,"مرجع «ایشان» همان یک استاد است و «می‌آورند» فعل جمعِ احترام‌آمیز برای اوست. منشی دربارهٔ فرد غایب سخن می‌گوید، نه با مخاطب حاضر یا دربارهٔ خودش. «ایشان» در بافت‌های دیگر می‌تواند مرجع جمع داشته باشد.","خانم رضایی هنوز در دفتر نیستند؛ ایشان پس از جلسه برمی‌گردند.",[299],{"id":300,"blankNumber":10,"options":301},"01a17dfd-f314-7dde-a164-e9d049f0aba7",[302,305,308],{"id":303,"optionText":304,"isCorrect":30,"displayOrder":16},"01a17dfd-f314-7d76-a164-e9d048139237","ضمیر و فعل جمع، خطاب محترمانه به استاد حاضر را نشان می‌دهند",{"id":306,"optionText":307,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-f314-7d9a-a164-e9d048b85210","ضمیر و فعل جمع، فروتنی منشی دربارهٔ آمدن خودش را نشان می‌دهند",{"id":309,"optionText":310,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-f314-7dbe-a164-e9d049b39dbf","ضمیر و فعل جمع، احترام به همان استاد غایب را نشان می‌دهند","\u002Fuploads\u002Fimages\u002Fgpimg_6a457381-ca1d-46ac-bcc6-71cda247f06e_hero.webp?v=1793115157",{"title":313,"slug":314,"language":315,"level":316},"تعارف، فروتنی و فاصلهٔ اجتماعی","taarof-va-faseleye-ejtemai","fa","C1"]