[{"data":1,"prerenderedAt":-1},["ShallowReactive",2],{"grammar-exercise-01a17dfd-f4cd-7f94-8273-4fc8f652ae66":3,"grammar-exercise-lesson-01a17dfd-d1db-765a-a842-09020fb0ee1b":243},{"id":4,"grammarPage":5,"title":6,"instructions":7,"seoTitle":8,"seoDescription":9,"displayOrder":10,"type":11,"questions":12,"ogImageUrl":242},"01a17dfd-f4cd-7f94-8273-4fc8f652ae66","\u002Fapi\u002Fgrammar_pages\u002F01a17dfd-d1db-765a-a842-09020fb0ee1b","ارزیابی و تردید: تفسیر وجه در بافت","جمله و بافت را بخوانید و صورت فعل یا تفسیر مناسب را برای کامل کردن جمله انتخاب کنید.","تمرین انتخاب و تفسیر وجه در ارزیابی و تردید","با توجه به بافت، صورت فعل و تفسیر مناسب را انتخاب کنید و نقش وجه را در ارزیابی واقعیت، پیشنهاد، بیان تردید و اطمینان در جمله‌های فارسی بررسی کنید.",0,"word_select",[13,35,53,71,90,109,128,147,166,185,204,223],{"id":14,"sentenceTemplate":15,"displayOrder":10,"explanation":16,"exampleSentence":17,"blanks":18},"01a17dfd-f4ce-74a5-9ce0-dbb915f62339","خودمان دیدیم که نادر بدون نقشه راه را پیدا کرد. می‌گوییم: «عجیب است که مسیر را این‌قدر خوب بشناسد!» در این بافت، التزامی شناخت مسیر را __1__.","مشاهدهٔ مستقیم در بافت، شناخت مسیر را معلوم کرده است. «بشناسد» این واقعیت را خلاف انتظار نشان می‌دهد؛ التزامی نه آن را نامعلوم می‌کند و نه نفی.","مهارت او را در اجرا دیدیم؛ شگفت‌انگیز است که در این سن چنین خوب بنوازد!",[19],{"id":20,"blankNumber":21,"options":22},"01a17dfd-f4ce-741d-9ce0-dbb9156c8b7a",1,[23,27,31],{"id":24,"optionText":25,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-f4ce-72f9-9ce0-dbb913d1c47d","به رویدادی نامعلوم تبدیل می‌کند",false,{"id":28,"optionText":29,"isCorrect":30,"displayOrder":21},"01a17dfd-f4ce-7355-9ce0-dbb914a1946b","در چارچوب داوری و انتظار قرار می‌دهد",true,{"id":32,"optionText":33,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-f4ce-73d5-9ce0-dbb914e353aa","به‌طور قطعی نفی می‌کند",2,{"id":36,"sentenceTemplate":37,"displayOrder":21,"explanation":38,"exampleSentence":39,"blanks":40},"01a17dfd-f4ce-7699-9ce0-dbb919107b3e","بعد از پایان جلسه، مدیر به همکارش می‌گوید: «خوب است که امروز مسئله را مطرح کردی.» در این جمله، مطرح‌کردن مسئله __1__.","«بعد از پایان جلسه» و «مطرح کردی» نشان می‌دهند که عمل انجام شده است. «خوب است» اینجا ارزیابی است، نه پیشنهاد برای آینده یا انکار رویداد.","از اینکه دیروز به همسایه کمک کردی خوشحالم.",[41],{"id":42,"blankNumber":21,"options":43},"01a17dfd-f4ce-7625-9ce0-dbb918390f5a",[44,47,50],{"id":45,"optionText":46,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-f4ce-7545-9ce0-dbb9166f5a84","پیشنهادی برای جلسهٔ بعد است",{"id":48,"optionText":49,"isCorrect":26,"displayOrder":21},"01a17dfd-f4ce-759d-9ce0-dbb916b5ca2b","رویدادی است که وقوعش انکار می‌شود",{"id":51,"optionText":52,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-f4ce-75e1-9ce0-dbb917713d77","رویدادی رخ‌داده است که مثبت ارزیابی می‌شود",{"id":54,"sentenceTemplate":55,"displayOrder":34,"explanation":56,"exampleSentence":57,"blanks":58},"01a17dfd-f4ce-7865-9ce0-dbb91b6b13b2","هنوز برنامهٔ سفر مشخص نشده است. دوستی پیشنهاد می‌کند: «خوب است که هفتهٔ آینده با قطار برویم.» این جمله __1__.","برنامه هنوز مشخص نیست و جمله صریحاً پیشنهاد معرفی شده است. «برویم» در چارچوب این پیشنهاد است، نه گزارش گذشته یا اعلام قطعیت.","برای کاهش هزینه‌ها، بهتر است اتاق کوچک‌تری اجاره کنیم.",[59],{"id":60,"blankNumber":21,"options":61},"01a17dfd-f4ce-77f1-9ce0-dbb91a9ab25c",[62,65,68],{"id":63,"optionText":64,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-f4ce-7729-9ce0-dbb9195f4d33","امکانی برای آینده را پیشنهاد می‌کند",{"id":66,"optionText":67,"isCorrect":26,"displayOrder":21},"01a17dfd-f4ce-776d-9ce0-dbb919c4bd16","سفری انجام‌شده را گزارش می‌کند",{"id":69,"optionText":70,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-f4ce-77ad-9ce0-dbb919ec281a","وقوع سفر را قطعی اعلام می‌کند",{"id":72,"sentenceTemplate":73,"displayOrder":74,"explanation":75,"exampleSentence":76,"blanks":77},"01a17dfd-f4ce-7a31-9ce0-dbb91e956d10","دیروز خوب استراحت کردید، اما برای فردا هنوز برنامه‌ای ندارید. پزشک در توصیه‌ای کتبی خطاب به شما می‌نویسد: «بهتر است فردا هم در خانه __1__.»",3,"پس از «بهتر است»، توصیه با التزامی «استراحت کنید» بیان می‌شود. «استراحت کردید» گزارش گذشته است و با فردا سازگار نیست؛ «استراحت می‌کنید» صورت اخباری است و در این ساختِ توصیه در فارسی معیار نمی‌آید. زمان و کارکرد جمله نیز در انتخاب دخیل‌اند.","از اینکه امروز آمدید خوشحالم؛ بهتر است فردا زودتر بیایید.",[78],{"id":79,"blankNumber":21,"options":80},"01a17dfd-f4ce-79b9-9ce0-dbb91ddd1987",[81,84,87],{"id":82,"optionText":83,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-f4ce-78f1-9ce0-dbb91c186bc0","استراحت کردید",{"id":85,"optionText":86,"isCorrect":30,"displayOrder":21},"01a17dfd-f4ce-7939-9ce0-dbb91c9eb98d","استراحت کنید",{"id":88,"optionText":89,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-f4ce-7979-9ce0-dbb91d0adb8b","استراحت می‌کنید",{"id":91,"sentenceTemplate":92,"displayOrder":93,"explanation":94,"exampleSentence":95,"blanks":96},"01a17dfd-f4ce-7bf9-9ce0-dbb922205c80","می‌دانیم سارا شمارهٔ جدید را حفظ نیست. «عجیب است که شماره را حفظ نیست» و «عجیب است که شماره را حفظ نباشد» در این بافت هر دو می‌توانند طبیعی باشند. جملهٔ دوم __1__.",4,"التزامی در ارزیابی با واقعیت معلوم سازگار است. «حفظ نباشد» ندانستن را در چارچوب انتظار می‌آورد، نه اینکه دانستهٔ مشترک را باطل کند.","همه دیدیم که او دیر رسید؛ عجیب است که با این همه تأکید باز هم دیر رسیده باشد.",[97],{"id":98,"blankNumber":21,"options":99},"01a17dfd-f4ce-7b85-9ce0-dbb9215bb7ca",[100,103,106],{"id":101,"optionText":102,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-f4ce-7abd-9ce0-dbb91e958e90","با معلوم‌بودن ندانستن ناسازگار است",{"id":104,"optionText":105,"isCorrect":26,"displayOrder":21},"01a17dfd-f4ce-7b01-9ce0-dbb91f862f37","ثابت می‌کند که سارا شماره را حفظ است",{"id":107,"optionText":108,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-f4ce-7b45-9ce0-dbb92069e6c3","ندانستنِ معلوم را در چارچوب انتظار گوینده قرار می‌دهد",{"id":110,"sentenceTemplate":111,"displayOrder":112,"explanation":113,"exampleSentence":114,"blanks":115},"01a17dfd-f4ce-7dcd-9ce0-dbb9247da8f9","دربارهٔ ادعای یک فروشنده می‌گوییم: «شک دارم که این دستگاه واقعاً کم‌مصرف باشد.» با این جمله، __1__.",5,"«شک دارم» نشانهٔ خودداری از تأیید ادعاست. تردید در کم‌مصرف‌بودن نه تأیید قطعی آن است و نه اثبات پرمصرف‌بودن.","در اینکه این مسیر کوتاه‌تر باشد تردید دارم؛ هنوز مسافت‌ها را مقایسه نکرده‌ام.",[116],{"id":117,"blankNumber":21,"options":118},"01a17dfd-f4ce-7d59-9ce0-dbb923fcccfc",[119,122,125],{"id":120,"optionText":121,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-f4ce-7c85-9ce0-dbb9229a1f81","کم‌مصرف‌بودن دستگاه را تأیید نمی‌کنیم",{"id":123,"optionText":124,"isCorrect":26,"displayOrder":21},"01a17dfd-f4ce-7cc9-9ce0-dbb9231d0afb","پرمصرف‌بودن دستگاه را قطعی اعلام می‌کنیم",{"id":126,"optionText":127,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-f4ce-7d15-9ce0-dbb923c20da0","کم‌مصرف‌بودن دستگاه را قطعی اعلام می‌کنیم",{"id":129,"sentenceTemplate":130,"displayOrder":131,"explanation":132,"exampleSentence":133,"blanks":134},"01a17dfd-f4cf-7011-9325-d2c10e786e29","پس از آزمایش‌های مکرر، کارشناس می‌گوید: «شکی نیست که آب این چشمه سالم است.» نفی در «شکی نیست» متوجه __1__ است.",6,"آنچه نفی می‌شود وجود شک است، نه سلامت آب یا آزمایش‌ها. گوینده محتوای متمم را با اطمینان تأیید می‌کند.","هیچ تردیدی ندارم که این امضا متعلق به خود اوست.",[135],{"id":136,"blankNumber":21,"options":137},"01a17dfd-f4ce-7f29-9ce0-dbb927865841",[138,141,144],{"id":139,"optionText":140,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-f4ce-7e59-9ce0-dbb924dc4e11","سلامت آب است و آن را رد می‌کند",{"id":142,"optionText":143,"isCorrect":30,"displayOrder":21},"01a17dfd-f4ce-7ea1-9ce0-dbb925c764a4","تردید است و به تأیید سلامت آب می‌انجامد",{"id":145,"optionText":146,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-f4ce-7ee5-9ce0-dbb9268f5e31","آزمایش‌هاست و انجام آن‌ها را رد می‌کند",{"id":148,"sentenceTemplate":149,"displayOrder":150,"explanation":151,"exampleSentence":152,"blanks":153},"01a17dfd-f4cf-7181-9325-d2c111948b9e","از نتیجهٔ تعمیر خبری نداریم. مدیر در گزارش رسمی می‌نویسد: «با توجه به کمبود قطعه، بعید است که آسانسور تا صبح تعمیر __1__.»",7,"در این گزارش، «بعید است که» وقوع تعمیر را کم‌احتمال معرفی می‌کند و ماضی التزامی «شده باشد» می‌گیرد. «شده است» و «شده بود» صورت‌های اخباری‌اند و در این ساختِ فارسی معیار جای آن نمی‌آیند. کم‌احتمال‌بودن نیز به معنی محال‌بودن نیست.","بعید است که بسته تا دیروز به روستا رسیده باشد؛ بااین‌حال باید از گیرنده بپرسیم.",[154],{"id":155,"blankNumber":21,"options":156},"01a17dfd-f4cf-713d-9325-d2c110c913e7",[157,160,163],{"id":158,"optionText":159,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-f4cf-70a9-9325-d2c10ed509c8","شده است",{"id":161,"optionText":162,"isCorrect":26,"displayOrder":21},"01a17dfd-f4cf-70f1-9325-d2c10eecec66","شده بود",{"id":164,"optionText":165,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-f4cf-711d-9325-d2c10fe87dea","شده باشد",{"id":167,"sentenceTemplate":168,"displayOrder":169,"explanation":170,"exampleSentence":171,"blanks":172},"01a17dfd-f4cf-726d-9325-d2c114a83621","مربی پیش از نخستین مسابقه برای دلگرمی به ورزشکار می‌گوید: «شک ندارم که از پس این رقابت برآیی.» مربی با این جمله __1__.",8,"مربی پیش از مسابقه به مخاطب دلگرمی می‌دهد و شک را نفی می‌کند. التزامی «برآیی» در این خطاب اطمینان‌بخش طبیعی است؛ نشانهٔ تردید مربی یا گزارشی از نتیجهٔ گذشته نیست.","در آغاز دوره به او گفتم: «شک ندارم که این مهارت را یاد بگیری.»",[173],{"id":174,"blankNumber":21,"options":175},"01a17dfd-f4cf-7231-9325-d2c113db1a71",[176,179,182],{"id":177,"optionText":178,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-f4cf-71c9-9325-d2c111af688b","به ورزشکار دربارهٔ موفقیت در مسابقه اطمینان می‌دهد",{"id":180,"optionText":181,"isCorrect":26,"displayOrder":21},"01a17dfd-f4cf-71ed-9325-d2c1125ec425","دربارهٔ توانایی ورزشکار ابراز تردید می‌کند",{"id":183,"optionText":184,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-f4cf-7211-9325-d2c113266411","موفقیت ورزشکار در مسابقهٔ پایان‌یافته را تأیید می‌کند",{"id":186,"sentenceTemplate":187,"displayOrder":188,"explanation":189,"exampleSentence":190,"blanks":191},"01a17dfd-f4cf-736d-9325-d2c1170a0842","بازرس پس از بررسی همهٔ مدارک، نتیجه را در دو جملهٔ مستقل اعلام می‌کند: «هیچ شکی باقی نمانده است. این امضا متعلق به مدیر __1__.»",9,"بازرس شک را برطرف‌شده می‌داند و سپس نتیجه را در جمله‌ای خبری و مستقل بیان می‌کند؛ «است» مناسب است. «باشد» اینجا صورت معمولِ اعلام نتیجه نیست و «بودن» مصدر است، نه فعل صرف‌شدهٔ جمله. وجود واژهٔ «شک» در جملهٔ قبل، التزامی را الزامی نمی‌کند.","دیگر تردیدی نداریم. این نسخه همان نسخهٔ اصلی است.",[192],{"id":193,"blankNumber":21,"options":194},"01a17dfd-f4cf-7319-9325-d2c1164df4b2",[195,198,201],{"id":196,"optionText":197,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-f4cf-72b1-9325-d2c1154b142d","باشد",{"id":199,"optionText":200,"isCorrect":26,"displayOrder":21},"01a17dfd-f4cf-72d9-9325-d2c115b57f80","بودن",{"id":202,"optionText":203,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-f4cf-72f9-9325-d2c115f3acf9","است",{"id":205,"sentenceTemplate":206,"displayOrder":207,"explanation":208,"exampleSentence":209,"blanks":210},"01a17dfd-f4cf-7535-9325-d2c119a73fb7","کسی می‌گوید: «شک دارم که نگهبان صدای زنگ را شنیده باشد.» شنیدن زنگ در گفتهٔ او چه جایگاهی دارد؟ «او شنیدن زنگ را __1__.»",10,"گوینده در تأیید شنیدن تردید دارد. او شنیدن را واقعیتی پذیرفته‌شده معرفی نکرده و دربارهٔ آن ابراز تعجب نکرده است؛ همچنین تردیدش به معنی انکار وقوع شنیدن نیست.","نمی‌دانم دعوت‌نامه را خوانده است یا نه؛ تردید من ثابت نمی‌کند که آن را نخوانده است.",[211],{"id":212,"blankNumber":21,"options":213},"01a17dfd-f4cf-74e9-9325-d2c119403b36",[214,217,220],{"id":215,"optionText":216,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-f4cf-73f1-9325-d2c117648900","واقعیتی پذیرفته‌شده می‌داند که از آن تعجب کرده است",{"id":218,"optionText":219,"isCorrect":30,"displayOrder":21},"01a17dfd-f4cf-743d-9325-d2c117ba97b1","ادعایی می‌داند که در تأییدش تردید دارد",{"id":221,"optionText":222,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-f4cf-7499-9325-d2c118a7198f","اتفاقی می‌داند که وقوعش را انکار کرده است",{"id":224,"sentenceTemplate":225,"displayOrder":226,"explanation":227,"exampleSentence":228,"blanks":229},"01a17dfd-f4cf-7669-9325-d2c11c5eae04","همسایه خودش گفته است که هیچ‌وقت به حیاط نمی‌آید و همه این گفته را پذیرفته‌ایم. می‌گوییم: «عجیب است که هیچ‌وقت به حیاط نیاید.» در این بافت، گوینده __1__.",11,"بافت صریحاً نیامدن را دانسته‌ای پذیرفته‌شده معرفی می‌کند. «عجیب است» آن را ارزیابی می‌کند؛ التزامی «نیاید» اینجا نه خبر را نامعلوم می‌کند و نه درخواستِ نیامدن است. بدون این بافت، صورت التزامی به‌تنهایی معلوم‌بودن رویداد را نشان نمی‌داد.","می‌دانیم که او همیشه تنها کار می‌کند؛ عجیب است که با وجود این همه همکار، تنها کار کند.",[230],{"id":231,"blankNumber":21,"options":232},"01a17dfd-f4cf-761d-9325-d2c11bc50b5c",[233,236,239],{"id":234,"optionText":235,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-f4cf-7581-9325-d2c11a48e155","نیامدن را پذیرفته و آن را خلاف انتظار می‌داند",{"id":237,"optionText":238,"isCorrect":26,"displayOrder":21},"01a17dfd-f4cf-75b9-9325-d2c11adb0306","در درستی خبر نیامدن تردید دارد و منتظر تأیید آن است",{"id":240,"optionText":241,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-f4cf-75e9-9325-d2c11b121828","از همسایه می‌خواهد که از این پس به حیاط نیاید","\u002Fuploads\u002Fimages\u002Fgpimg_4b5ee62e-cb52-41d3-b923-c9337a3395b6_hero.webp?v=1793115157",{"title":244,"slug":245,"language":246,"level":247},"وجه در ارزیابی، تردید و پیش‌فرض","vajh-va-pishfarz","fa","C1"]