[{"data":1,"prerenderedAt":-1},["ShallowReactive",2],{"grammar-exercise-01a17dfd-f7bc-7347-9392-077139e92c32":3,"grammar-exercise-lesson-01a17dfd-d23c-7f1b-8a62-1a439ba9dc57":255},{"id":4,"grammarPage":5,"title":6,"instructions":7,"seoTitle":8,"seoDescription":9,"displayOrder":10,"type":11,"questions":12,"ogImageUrl":254},"01a17dfd-f7bc-7347-9392-077139e92c32","\u002Fapi\u002Fgrammar_pages\u002F01a17dfd-d23c-7f1b-8a62-1a439ba9dc57","بافت، تأکید و لحن ذرات","با توجه به مقصود گوینده و توضیح موقعیت، جای خالی را کامل کنید. لحن را فقط بر پایهٔ اطلاعاتی که در سؤال آمده است بسنجید.","تمرین ذرات گفت‌وگو: مقصود، تأکید و لحن","در این تمرین جای خالی، تأثیر بافت و لحن را بر دیگر، هم و که در موقعیت‌های خانوادگی و گروهی بررسی کنید؛ موضوع جمله‌ها دعوت، انتظار، اعتراض و پایان بحث است.",1,"word_select",[13,35,53,71,90,109,128,147,166,185,204,223],{"id":14,"sentenceTemplate":15,"displayOrder":16,"explanation":17,"exampleSentence":18,"blanks":19},"01a17dfd-f7bc-7857-9392-07713c6b54c9","در یک بازی گروهی، چند نفر پیشنهاد داده‌اند. میزبان با لحنی گرم به عضو تازه می‌گوید: «تو هم یه پیشنهاد بده دیگه!» در این جملهٔ گفتاری، نقش «هم» و «دیگه» به‌ترتیب __1__ است.",0,"چند نفر قبلاً پیشنهاد داده‌اند و «هم» پس از «تو» عضو تازه را به آنان می‌افزاید. «دیگه» درخواست مشارکت را تقویت می‌کند؛ لحن گرمِ ذکرشده آن را دعوتی صمیمانه می‌سازد، نه اعلام پایان بازی.","گفتاری: همه برای عکس ایستاده‌اند و دوستشان را صدا می‌زنند: «شما هم بیایید دیگه!»",[20],{"id":21,"blankNumber":10,"options":22},"01a17dfd-f7bc-77d3-9392-07713c209eda",[23,27,31],{"id":24,"optionText":25,"isCorrect":26,"displayOrder":16},"01a17dfd-f7bc-76e7-9392-07713ab9c186","یادآوری پیشنهاد قبلی مخاطب و اعلام پایان بازی",false,{"id":28,"optionText":29,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-f7bc-7743-9392-07713ae85c2b","افزودن مخاطب به پیشنهاددهندگان و تقویت درخواست",true,{"id":32,"optionText":33,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-f7bc-778f-9392-07713bdcad15","تقویت درخواست و افزودن یک پیشنهاد به پیشنهادهای مخاطب",2,{"id":36,"sentenceTemplate":37,"displayOrder":10,"explanation":38,"exampleSentence":39,"blanks":40},"01a17dfd-f7bc-7a2b-9392-077140b01514","همکار پیش از آنکه شما فرصت خواندن پیام را داشته باشید، می‌نویسد: «پاسخ بده دیگر!» در این جمله، «دیگر» __1__.","«دیگر» در پایان این جملهٔ امری درخواست پاسخ را تقویت می‌کند. چون هنوز فرصت پاسخ فراهم نشده، جمله ممکن است فشارآور شنیده شود. این ذره نه مخاطب را به گروهی می‌افزاید و نه از پاسخی قبلی خبر می‌دهد.","گفتاری: «انتخاب کن دیگه!» وقتی هنوز منو را نخوانده‌اید، ممکن است عجولانه و فشارآور به نظر برسد.",[41],{"id":42,"blankNumber":10,"options":43},"01a17dfd-f7bc-79b7-9392-07713fc24040",[44,47,50],{"id":45,"optionText":46,"isCorrect":30,"displayOrder":16},"01a17dfd-f7bc-78eb-9392-07713d5a5e5c","درخواست پاسخ را تقویت می‌کند و ممکن است فشارآور شنیده شود",{"id":48,"optionText":49,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-f7bc-7933-9392-07713e1c0663","مخاطب را به جمع پاسخ‌دهندگان می‌افزاید و ممکن است همراهی برساند",{"id":51,"optionText":52,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-f7bc-7977-9392-07713ecfa769","پاسخ قبلی مخاطب را یادآوری می‌کند و ممکن است گلایه برساند",{"id":54,"sentenceTemplate":55,"displayOrder":34,"explanation":56,"exampleSentence":57,"blanks":58},"01a17dfd-f7bc-7c07-9392-0771423ee7df","دو خواهر دربارهٔ یک موضوع چند بار بحث کرده‌اند. یکی خسته می‌گوید: «تمامش کنیم دیگر؛ هر دو حرفمان را زده‌ایم.» «دیگر» در این بافت، __1__ را تقویت می‌کند.","«تمامش کنیم» و «هر دو حرفمان را زده‌ایم» مقصود پایان بحث را روشن می‌کنند. «دیگر» این خواست را تقویت می‌کند، اما چیزی دربارهٔ پایان رابطه نمی‌گوید.","بیایید استراحت کنیم دیگر؛ برای امروز به‌اندازهٔ کافی تمرین کرده‌ایم.",[59],{"id":60,"blankNumber":10,"options":61},"01a17dfd-f7bc-7b97-9392-077142075ebd",[62,65,68],{"id":63,"optionText":64,"isCorrect":26,"displayOrder":16},"01a17dfd-f7bc-7acb-9392-077141092c0c","درخواست افزودن موضوعی تازه",{"id":66,"optionText":67,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-f7bc-7b13-9392-07714177271a","خبر پایان‌یافتن رابطهٔ دو خواهر",{"id":69,"optionText":70,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-f7bc-7b53-9392-0771418ce60c","خواستِ پایان‌دادن به بحث",{"id":72,"sentenceTemplate":73,"displayOrder":74,"explanation":75,"exampleSentence":76,"blanks":77},"01a17dfd-f7bc-7dcf-9392-0771449a66e9","در متن فقط نوشته شده است: «بیا دیگر!» هیچ توضیحی دربارهٔ رابطهٔ افراد یا آهنگ گفتار نداریم. کدام تحلیل از نقش ذره و اطلاعات موجود درست است؟ __1__.",3,"«دیگر» در پایان «بیا دیگر!» دعوت یا درخواست را تقویت می‌کند؛ افزودن فردی تازه یا یادآوری آمدن قبلی از آن برنمی‌آید. علامت تعجب نیز برای تعیین لحن دقیق کافی نیست؛ آهنگ و رابطهٔ افراد اهمیت دارند.","«بنشین دیگر!» با لحن گرم و لحن تند می‌تواند دو اثر متفاوت داشته باشد.",[78],{"id":79,"blankNumber":10,"options":80},"01a17dfd-f7bc-7d5b-9392-077143b0ba85",[81,84,87],{"id":82,"optionText":83,"isCorrect":30,"displayOrder":16},"01a17dfd-f7bc-7c97-9392-077142af1ca7","دیگر دعوت را تقویت می‌کند؛ صمیمانه یا سرزنش‌آمیزبودن لحن هنوز روشن نیست",{"id":85,"optionText":86,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-f7bc-7cdb-9392-07714332c502","دیگر دعوت‌شونده‌ای تازه را اضافه می‌کند؛ میزان صمیمیت هنوز روشن نیست",{"id":88,"optionText":89,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-f7bc-7d1b-9392-0771436788d7","دیگر آمدن قبلی مخاطب را یادآوری می‌کند؛ میزان دلخوری هنوز روشن نیست",{"id":91,"sentenceTemplate":92,"displayOrder":93,"explanation":94,"exampleSentence":95,"blanks":96},"01a17dfd-f7bc-7f97-9392-0771471041f0","در پاسخ به پرسش دربارهٔ محل کار، کسی می‌گوید: «دیگر در آن دفتر کار نمی‌کنم؛ ماه پیش استعفا دادم.» سپس هنگام طولانی‌شدن بحث می‌گوید: «بحث را تمام کنیم دیگر!» نقش «دیگر» در این دو جمله به‌ترتیب __1__ است.",4,"در جملهٔ اول، استعفای ماه پیش روشن می‌کند که کارکردن در آن دفتر پایان یافته است. در جملهٔ دوم، «تمام کنیم» پیشنهاد یا درخواست است، نه گزارش کاری انجام‌شده؛ «دیگر» این درخواست را تقویت می‌کند.","«دیگر منتظر پاسخ نیستم؛ خودم تصمیم گرفته‌ام» پایان انتظار را می‌رساند؛ «پاسخ بده دیگر!» درخواست پاسخ را تقویت می‌کند.",[97],{"id":98,"blankNumber":10,"options":99},"01a17dfd-f7bc-7f23-9392-07714701f260",[100,103,106],{"id":101,"optionText":102,"isCorrect":26,"displayOrder":16},"01a17dfd-f7bc-7e5b-9392-0771458bd414","تقویت اعتراض به پرسش و گزارش پایان‌یافتن بحث",{"id":104,"optionText":105,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-f7bc-7e9f-9392-07714593e34e","بیان پایان یک وضعیت و تقویت درخواست پایان بحث",{"id":107,"optionText":108,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-f7bc-7ee3-9392-07714620d6e7","بیان پایان یک وضعیت و یادآوری بحثی که قبلاً تمام شده است",{"id":110,"sentenceTemplate":111,"displayOrder":112,"explanation":113,"exampleSentence":114,"blanks":115},"01a17dfd-f7bd-71c0-9b3f-9d9542c0ebc3","نادر قبلاً با اتوبوس سفر کرده و اکنون سفر با قطار را به تجربه‌های خودش اضافه می‌کند. برای برجسته‌کردن وسیلهٔ افزوده‌شده می‌گوید: «__1__»",5,"سؤال افزودن وسیله‌ای به تجربه‌های خود نادر را می‌خواهد؛ «هم» پس از «با قطار» همین بخش را برجسته می‌کند. «من هم» شخص را می‌افزاید و «من که» بیشتر زمینهٔ تقابل یا یادآوری دارد. آن دو جمله فی‌نفسه نادرست نیستند، اما پاسخ این مقصود مشخص نیستند.","برای رسیدن به دانشگاه، با دوچرخه هم رفته‌ام؛ فقط از مترو استفاده نکرده‌ام.",[116],{"id":117,"blankNumber":10,"options":118},"01a17dfd-f7bd-714c-9b3f-9d95426642e5",[119,122,125],{"id":120,"optionText":121,"isCorrect":26,"displayOrder":16},"01a17dfd-f7bd-7080-9b3f-9d95408eb4c9","من هم با قطار سفر کرده‌ام.",{"id":123,"optionText":124,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-f7bd-70c8-9b3f-9d95412bd776","با قطار هم سفر کرده‌ام.",{"id":126,"optionText":127,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-f7bd-710c-9b3f-9d9542084993","من که با قطار سفر کرده‌ام.",{"id":129,"sentenceTemplate":130,"displayOrder":131,"explanation":132,"exampleSentence":133,"blanks":134},"01a17dfd-f7bd-7390-9b3f-9d9545e5858b","اعضای گروه پوستر چاپ‌شده را می‌بینند؛ عنوان اصلی جا افتاده است. مسئول با نارضایتی می‌گوید: «این هم از پوسترمان! این‌همه وقت گذاشتیم.» برداشت منفی از این عبارت، __1__.",6,"جاافتادن عنوان و نارضایتی مسئول، خوانش گلایه را پشتیبانی می‌کنند. «هم» اینجا از پیوستن مسئول به مخالفان یا چاپ دوباره خبر نمی‌دهد. همین ساخت در موقعیتی مطلوب می‌تواند اعلام آماده‌شدن چیزی باشد؛ منفی‌بودن خاصیت ثابت آن نیست.","کیک سوخته بود؛ با ناراحتی گفتم: «این هم از کیکی که برای جشن پختم!»",[135],{"id":136,"blankNumber":10,"options":137},"01a17dfd-f7bd-7320-9b3f-9d9544eb661a",[138,141,144],{"id":139,"optionText":140,"isCorrect":30,"displayOrder":16},"01a17dfd-f7bd-7250-9b3f-9d954398b2b4","از نقص کار و نارضایتیِ بیان‌شده در بافت می‌آید",{"id":142,"optionText":143,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-f7bd-7294-9b3f-9d9543e18902","از اشارهٔ هم به پیوستن مسئول به مخالفان چاپ پوستر می‌آید",{"id":145,"optionText":146,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-f7bd-72e0-9b3f-9d954481e565","از اشارهٔ هم به چاپ دوبارهٔ پوستری با همان نقص می‌آید",{"id":148,"sentenceTemplate":149,"displayOrder":150,"explanation":151,"exampleSentence":152,"blanks":153},"01a17dfd-f7bd-7484-9b3f-9d954915edae","کارمندی به مراجعه‌کننده می‌گوید: «این بخش که مسئول صدور کارت نیست.» نمی‌دانیم مراجعه‌کننده قبلاً این موضوع را می‌دانسته یا نه. کاربرد «که» نشان می‌دهد گوینده __1__.",7,"«که» گفت‌وگویی لازم نیست به دانسته‌ای واقعاً مشترک اشاره کند. اینجا مسئول‌نبودن بخش در برابر انتظار مراجعه‌کننده برجسته می‌شود؛ از حضور ذره نمی‌توان آگاهی قبلی مخاطب را اثبات کرد.","اگر کسی در ورودی پارک کند، ممکن است نگهبان بگوید: «اینجا که جای پارک نیست.»",[154],{"id":155,"blankNumber":10,"options":156},"01a17dfd-f7bd-744c-9b3f-9d9548e9b49b",[157,160,163],{"id":158,"optionText":159,"isCorrect":26,"displayOrder":16},"01a17dfd-f7bd-73e0-9b3f-9d954667fa75","این بخش را به بخش‌های دیگری می‌افزاید که مسئول صدور کارت نیستند",{"id":161,"optionText":162,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-f7bd-7408-9b3f-9d954701136f","اطلاعات مربوط به بخش را به‌صورت جملهٔ وابسته معرفی می‌کند",{"id":164,"optionText":165,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-f7bd-7428-9b3f-9d9547f99f1d","موضوع را طوری مطرح می‌کند که انتظار دارد مخاطب آن را بپذیرد",{"id":167,"sentenceTemplate":168,"displayOrder":169,"explanation":170,"exampleSentence":171,"blanks":172},"01a17dfd-f7bd-7570-9b3f-9d954bb1470c","در «مطمئنم که بسته رسیده است»، «که» با جملهٔ پس از خود ارتباط نحوی دارد؛ در «بسته که رسیده است؛ چرا هنوز نگرانید؟»، رسیدن بسته در برابر نگرانی برجسته می‌شود. نقش «که» در این دو جمله به‌ترتیب __1__ است.",8,"در جملهٔ اول، «بسته رسیده است» محتوای اطمینان را بیان می‌کند. در جملهٔ دوم، «که» پس از «بسته» وضعیت رسیدن آن را مبنای پاسخ به نگرانی قرار می‌دهد؛ صرف حضور یک واژه، نقش یکسانی نمی‌سازد.","«فهمیدم که در باز است» گزارشی با جملهٔ وابسته است؛ «در که باز است؛ وارد شوید» بازبودن در را برجسته می‌کند.",[173],{"id":174,"blankNumber":10,"options":175},"01a17dfd-f7bd-7534-9b3f-9d954b48fafa",[176,179,182],{"id":177,"optionText":178,"isCorrect":26,"displayOrder":16},"01a17dfd-f7bd-74cc-9b3f-9d95497cfc2a","یادآوری در گفت‌وگو و معرفی جملهٔ وابسته",{"id":180,"optionText":181,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-f7bd-74f4-9b3f-9d9549c47269","معرفی جملهٔ وابسته و یادآوری در گفت‌وگو",{"id":183,"optionText":184,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-f7bd-7514-9b3f-9d954a978a5b","افزودن یک مورد و اصرار بر پایان بحث",{"id":186,"sentenceTemplate":187,"displayOrder":188,"explanation":189,"exampleSentence":190,"blanks":191},"01a17dfd-f7bd-7654-9b3f-9d954e7b1caf","کسی می‌پرسد: «چرا هیچ‌کس نظرش را ننوشته است؟» پاسخ‌دهنده می‌خواهد نوشته‌شدن نظر خودش را در برابر این ادعا برجسته کند، نه خود را به نویسندگان دیگری بیفزاید. پاسخ متناسب با این مقصود، «__1__» است.",9,"مقصودِ تصریح‌شده، دفاع در برابر ادعای «هیچ‌کس» است. «من که» وضعیت گوینده را در تقابل با آن ادعا قرار می‌دهد؛ «من هم» افزودن شخص و «یک نظر دیگر» افزودن نظر را می‌رساند.","«کسی رسید را نگه نداشته است.» ـ «من که رسیدم را دارم؛ همین‌جاست.»",[192],{"id":193,"blankNumber":10,"options":194},"01a17dfd-f7bd-761c-9b3f-9d954e0091de",[195,198,201],{"id":196,"optionText":197,"isCorrect":26,"displayOrder":16},"01a17dfd-f7bd-75b4-9b3f-9d954c2234c7","من هم نظرم را نوشته‌ام؛ پایین صفحه را ببینید.",{"id":199,"optionText":200,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-f7bd-75dc-9b3f-9d954ccd9265","یک نظر دیگر نوشته‌ام؛ پایین صفحه را ببینید.",{"id":202,"optionText":203,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-f7bd-75fc-9b3f-9d954d3a4e58","من که نظرم را نوشته‌ام؛ پایین صفحه را ببینید.",{"id":205,"sentenceTemplate":206,"displayOrder":207,"explanation":208,"exampleSentence":209,"blanks":210},"01a17dfd-f7bd-7744-9b3f-9d9550ef9a1b","در بازنویسیِ «کمی منتظر بمان دیگر»، نویسنده «دیگر» را حذف می‌کند تا فشار احتمالی درخواست کمتر شود. نتیجهٔ «کمی منتظر بمان» __1__.",10,"ذره در این کاربرد برای دستوری‌بودن جمله لازم نیست. حذف آن می‌تواند اصرار یا دلخوری ناخواسته را کاهش دهد، هرچند لحن نهایی همچنان به آهنگ و بافت وابسته است.","برای درخواست خنثی‌تر می‌توان به‌جای «نگاه کن دیگر»، فقط گفت: «نگاه کن.»",[211],{"id":212,"blankNumber":10,"options":213},"01a17dfd-f7bd-770c-9b3f-9d9550bc90cf",[214,217,220],{"id":215,"optionText":216,"isCorrect":26,"displayOrder":16},"01a17dfd-f7bd-769c-9b3f-9d954f76b14b","درخواست را به گزارشی دربارهٔ پایان انتظار تبدیل می‌کند",{"id":218,"optionText":219,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-f7bd-76c0-9b3f-9d954fdf334e","یادآوریِ منتظرماندن قبلی مخاطب را از جمله حذف می‌کند",{"id":221,"optionText":222,"isCorrect":30,"displayOrder":34},"01a17dfd-f7bd-76e0-9b3f-9d9550a7ec42","همچنان دستوری است، اما بخشی از اثر گفت‌وگویی تغییر می‌کند",{"id":224,"sentenceTemplate":225,"displayOrder":226,"explanation":227,"exampleSentence":228,"blanks":229},"01a17dfd-f7bd-78c8-9b3f-9d9556a4e0fe","در گفت‌وگویی، مخاطب قبلاً به چند نفر وعدهٔ کمک داده است. گوینده می‌گوید: «به من هم قول دادی که!» در این پاسخ، «هم» __1__ و «که» __2__ را برجسته می‌کند.",11,"«هم» پس از «به من» گوینده را به کسانی می‌افزاید که وعده گرفته‌اند. «که» پایانی، وعدهٔ قبلی را یادآوری می‌کند؛ جملهٔ وابسته‌ای پس از آن نیست و پایان رابطه نیز از متن برنمی‌آید. دو ذره به دو بخش متفاوتی از بافت پاسخ می‌دهند.","گفتاری: «برای شما هم جا نگه داشتم که! چرا کنار در ایستاده‌اید؟»",[230,242],{"id":231,"blankNumber":10,"options":232},"01a17dfd-f7bd-77f0-9b3f-9d95537b7b88",[233,236,239],{"id":234,"optionText":235,"isCorrect":30,"displayOrder":16},"01a17dfd-f7bd-778c-9b3f-9d9551b850ef","افزوده‌شدن گوینده به دریافت‌کنندگان وعده",{"id":237,"optionText":238,"isCorrect":26,"displayOrder":10},"01a17dfd-f7bd-77b0-9b3f-9d95526c9f6a","افزوده‌شدن مخاطب به وعده‌دهندگان",{"id":240,"optionText":241,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-f7bd-77d0-9b3f-9d9552dee66e","افزوده‌شدن وعده‌ای تازه برای آینده",{"id":243,"blankNumber":34,"options":244},"01a17dfd-f7bd-788c-9b3f-9d9556722a49",[245,248,251],{"id":246,"optionText":247,"isCorrect":26,"displayOrder":16},"01a17dfd-f7bd-7828-9b3f-9d955428e348","محتوای جملهٔ وابستهٔ بعدی",{"id":249,"optionText":250,"isCorrect":30,"displayOrder":10},"01a17dfd-f7bd-7848-9b3f-9d955502fdf1","داده‌شدن قبلی وعده به گوینده",{"id":252,"optionText":253,"isCorrect":26,"displayOrder":34},"01a17dfd-f7bd-786c-9b3f-9d955587a722","پایان همیشگی رابطه با مخاطب","\u002Fuploads\u002Fimages\u002Fgpimg_dc19efd0-105f-4776-be52-eff5a5778ef9_hero.webp?v=1793115158",{"title":256,"slug":257,"language":258,"level":259},"ذرات دیگر، هم و که در بافت گفت‌وگو","zarreha-dar-goftogu","fa","C1"]