[{"data":1,"prerenderedAt":-1},["ShallowReactive",2],{"grammar-page-la-appositio-et-concordia-ad-sensum":3,"grammar-exercises-by-page-01a1aafe-f2c6-7784-89e7-461064b14106":22,"exercise-list-path-la-none":49},{"id":4,"title":5,"slug":6,"seoDescription":7,"content":8,"language":9,"level":10,"displayOrder":11,"grammarTopics":12,"createdAt":18,"updatedAt":19,"totalExercises":17,"vocabularyLists":20,"readyImages":21},"01a1aafe-f2c6-7784-89e7-461064b14106","Appositio et concordia ad sensum","appositio-et-concordia-ad-sensum","Appositionis casum et concordiam disce; distingue genus grammaticum a sexu et numerum formae a multitudine, ut concordiam ad sensum recte intellegas.","Appositio eandem rem alio nomine explicat; concordia ad sensum interdum rem significatam potius quam formam vocabuli sequitur. Utramque rationem distinguere debes: casus appositionis, genus nominum et numerus praedicati non eadem lege omnia reguntur.\n\n## 1. Quid appositio explicet\n\nNomen in appositione positum idem significat atque nomen cui adiungitur, sed aliquid addit: nomen proprium, munus, genus rei vel iudicium scribentis. Non novum subiectum additur, sed idem homo eademve res accuratius describitur.\n\n:::example\n**Cicero, consul Romanus**, orationem habuit.\n\n**Rhenus, flumen rapidum**, agros dividit.\n:::\n\nIn priore exemplo *Cicero* et *consul* eundem hominem significant; in altero *Rhenus* et *flumen* idem flumen. Appositio neque coniunctione *et* neque verbo *est* cum nomine coniungitur.\n\n## 2. Casus communis, genus proprium\n\nAppositio regulariter eodem casu ponitur quo nomen explicatum. Genus autem et numerus nominum non necesse est congruant: utrumque nomen suam formam servat.\n\n| Nomen explicatum | Appositio | Sententia |\n| --- | --- | --- |\n| Nominativus: Cicero | consul Romanus | Cicero, **consul Romanus**, adest. |\n| Accusativus: Ciceronem | consulem Romanum | Ciceronem, **consulem Romanum**, vidi. |\n| Dativus: Ciceroni | consuli Romano | Ciceroni, **consuli Romano**, epistulam misi. |\n| Ablativus: Cicerone | consule Romano | Cum Cicerone, **consule Romano**, locutus sum. |\n\nAdiectivum quod intra appositionem nomen definit cum illo nomine congruit. Itaque in sententia *Rhenus, flumen rapidum, agros dividit*, **rapidum** neutrum est propter **flumen**, quamquam **Rhenus** masculinum est.\n\n:::example\n**Athenas, urbem claram**, visitavi.\n:::\n\n*Athenas* pluralis numeri est, *urbem* singularis; utrumque tamen accusativi casus est. *Claram* cum *urbem*, non cum *Athenas*, congruit.\n\n:::warning\nAppositionem ne adiectivi instar tractes. Casus communis non efficit ut duo substantiva idem genus eundemque numerum habeant.\n:::\n\n## 3. Appositio et nomen praedicativum\n\nNon omne nomen quod eundem hominem significat appositio est. Vide num nomen tantum explicet quis sit homo, an ad id pertineat quod de eo affirmatur.\n\n:::example\n**Cicero, consul Romanus**, orationem habuit.\n\nCicero **consul creatus est**.\n:::\n\nIn prima sententia *consul Romanus* Ciceronem explicat; res narrata est oratio habita. In altera *consul* ad praedicatum pertinet: sententia narrat quod munus Cicero acceperit. Si *consul* tollitur, id ipsum quod creatione effectum est non iam exprimitur.\n\nAppositio saepe quasi explicatio interiecta legitur, sed commata sola constructionem non definiunt. Interpunctio in editionibus recentioribus legenti subvenit; sensus et munus verborum potiora sunt.\n\n## 4. Numerus secundum multitudinem\n\nNomen collectivum singulari forma plures homines significare potest. Praedicatum tum vel formam singularem sequitur, vel, ubi singuli homines cogitantur, plurali numero ponitur. Haec altera ratio **concordia ad sensum**, etiam *constructio ad sensum*, appellatur.\n\n:::example\n**Pars militum discessit**; reliqui in castris manserunt.\n\n**Pars militum discesserunt**; reliqui in castris manserunt.\n:::\n\nIn prima sententia **discessit** cum forma singulari *pars* congruit. In altera **discesserunt** ad milites qui illam partem constituunt refertur. Utraque constructio admitti potest; altera partem ut unum corpus, altera homines complectitur.\n\nPluralis non simpliciter efficitur quia nomen plurale *militum* proximum est. Illi milites sunt homines quorum discessus narratur: inde concordia ad sensum intellegitur.\n\n:::note\nConcordia ad sensum in prosa classica invenitur, sed non est licentia quemlibet numerum eligendi. Natura nominis et contextus efficere debent ut multitudo facile intellegatur. Concordia secundum formam manet ratio ordinaria.\n:::\n\n## 5. Genus secundum homines significatos\n\nConcordia ad sensum etiam genus afficere potest. Nomen grammaticum et homines eo nomine significati non semper eiusdem generis sunt.\n\n:::example\nDuo **milia militum** in proelio **occisi sunt**.\n:::\n\n*Milia* neutri generis est; **duo** formam eius sequitur. **Occisi**, contra, masculinum est, quia milites significatos respicit. Numerus hic iam pluralis est: concordia ad sensum in genere participii apparet.\n\nForma **occisa sunt**, si *milia* respicitur, concordiam grammaticam servat; non propterea mendosa est. Differentia inter formam et sensum agnoscenda est, non altera ratio temere damnanda.\n\nHoc ab appositione distingue: in *Rhenus, flumen rapidum* adiectivum *rapidum* ordinariam concordiam cum nomine *flumen* servat. Diversum genus duorum substantivorum per se concordiam ad sensum non constituit.\n\n## 6. Quomodo constructionem discernas\n\n1. **Rem significatam quaere:** duo nomina eandem rem explicant, an nomen pars est praedicati?\n2. **Casum examina:** in appositione regulari nomen explicans casum nominis explicati sequitur.\n3. **Concordiam localem observa:** adiectivum appositionis cum suo nomine congruit.\n4. **Formam et sensum compara:** praedicatum singularem formam nominis collectivī sequitur, an plures homines significatos?\n5. **Contextum consule:** concordiam ad sensum agnosce ubi sensus eam sustinet; formam grammaticam legitimam ne pro errore habeas.\n\n**Appositio** alterum nomen eiusdem rei addit. **Concordia ad sensum** formam praedicati ex hominibus vel rebus significatis explicat.","la","C1",164,[13],{"id":14,"name":5,"level":10,"language":9,"isCompleted":15,"completionPercentage":16,"totalExercises":17,"completedExercises":16},"01a1aafe-f1d2-7a01-b35b-a10260b98222",false,0,3,"2026-11-05T09:16:37+00:00","2026-11-05T13:29:44+00:00",[],[],[23,33,40],{"@id":24,"@type":25,"id":26,"grammarPage":27,"title":28,"instructions":29,"displayOrder":16,"type":30,"questionCount":31,"blankCount":31,"isCompleted":15,"ogImageUrl":32},"\u002Fapi\u002Fgrammar_exercises\u002F01a1aafe-fb55-7af3-b3b6-85a10c995d04","GrammarExercise","01a1aafe-fb55-7af3-b3b6-85a10c995d04","\u002Fapi\u002Fgrammar_pages\u002F01a1aafe-f2c6-7784-89e7-461064b14106","Appositio: casus et concordia localis","Elige formam vel descriptionem quae sententiae et muneri verborum conveniat.","word_select",12,"\u002Fuploads\u002Fimages\u002Fgpimg_761530c5-820c-4d78-ad6d-603b7f3a960f_hero.webp?v=1793870199",{"@id":34,"@type":25,"id":35,"grammarPage":27,"title":36,"instructions":37,"displayOrder":38,"type":30,"questionCount":31,"blankCount":31,"isCompleted":15,"ogImageUrl":39},"\u002Fapi\u002Fgrammar_exercises\u002F01a1aafe-fb6c-7f18-ad61-279053132530","01a1aafe-fb6c-7f18-ad61-279053132530","Forma et sensus in concordia praedicati","Lege sententiam et condicionem propositam. Elige formam vel explicationem congruentem; concordiam legitimam secundum formam ne damna.",1,"\u002Fuploads\u002Fimages\u002Fgpimg_681487c8-b560-4f66-9e0f-f22d7c4fdca8_hero.webp?v=1793870199",{"@id":41,"@type":25,"id":42,"grammarPage":27,"title":43,"instructions":44,"displayOrder":45,"type":46,"questionCount":47,"blankCount":16,"isCompleted":15,"ogImageUrl":48},"\u002Fapi\u002Fgrammar_exercises\u002F01a1aafe-fb82-7d1c-a77d-45ee42095e42","01a1aafe-fb82-7d1c-a77d-45ee42095e42","Appositio: casum communem restitue","Unum verbum in quaque sententia mendosum est. Id elige, deinde correctionem aptam.",2,"find_and_fix",8,"\u002Fuploads\u002Fimages\u002Fgpimg_d574eb64-f20b-4db6-8a6b-e0268f9d2be8_hero.webp?v=1793870199",null]