[{"data":1,"prerenderedAt":-1},["ShallowReactive",2],{"grammar-page-la-condiciones-in-oratione-obliqua":3,"grammar-exercises-by-page-01a1aafe-f308-728b-987b-180e33b52327":26,"exercise-list-path-la-none":44},{"id":4,"title":5,"slug":6,"seoDescription":7,"content":8,"language":9,"level":10,"displayOrder":11,"grammarTopics":12,"createdAt":19,"updatedAt":20,"totalExercises":21,"vocabularyLists":22,"primaryTopicHub":23,"readyImages":25},"01a1aafe-f308-728b-987b-180e33b52327","Condiciones in oratione obliqua","condiciones-in-oratione-obliqua","Condiciones in oratione obliqua: coniunctivus in protasi, infinitivus in apodosi, consecutio temporum et discrimen inter spem futuri et rem non factam.","## A condicione recta ad orationem obliquam\n\nCum condicionem alienis verbis referas, duas partes separatim considera: **protasim**, quae condicionem ponit, et **apodosim**, quae quid ea condicione eveniat declarat. Modus obliquus discrimina quaedam obscurat; tempus, contextus et forma apodosis adiuvant ut sententiam recte intellegas.\n\nHic condiciones tractantur quarum apodosis aliquid affirmat. Quaestiones et iussa condicionibus adiuncta suas constructiones servant.\n\n- In protasi, quae ad orationem obliquam pertinet, **coniunctivus** adhibetur.\n- Apodosis enuntiativa plerumque in **accusativum cum infinitivo** transit.\n- Condicio contra rem non eodem modo refertur atque simplex exspectatio futuri.\n\n## Condicio aperta: modus mutatur, sententia manet\n\nConiunctivus protasis non per se indicat rem falsam aut parum probabilem esse. Potest tantum ostendere verba alterius referri.\n\n:::example\nMarcus dicit: «Si Lucius valet, laetor».\n\nMarcus dicit **si Lucius valeat, se laetari**.\n\nMarcus dixit **si Lucius valeret, se laetari**.\n:::\n\nIn primo exemplo obliquo **valeat** praesentiam sequitur; in altero **valeret** tempus historicum. Utrumque condicionem apertam referre potest. Infinitivus **laetari** laetitiam cum dicendi tempore coniunctam exprimit, etiam post **dixit**.\n\nPersonae quoque accommodantur: **laetor** fit **se laetari**, quia Marcus de se loquitur. Non satis est solos modos mutare.\n\n## Condicio futura et consecutio temporum\n\nIn condicione futura apodosis plerumque infinitivum futurum accipit. In protasi tempora coniunctivi secundum consecutionem disponuntur; ubi actio condicionis ante effectum perficitur, perfectum vel plusquamperfectum adhiberi potest.\n\n| Oratio recta | Post verbum praesentis temporis | Post verbum temporis historici |\n| --- | --- | --- |\n| Si Lucius veniet, eum adiuvabo. | Marcus dicit si Lucius **veniat**, se eum **adiuturum esse**. | Marcus dixit si Lucius **veniret**, se eum **adiuturum esse**. |\n| Si Lucius venerit, eum adiuvabo. | Marcus dicit si Lucius **venerit**, se eum **adiuturum esse**. | Marcus dixit si Lucius **venisset**, se eum **adiuturum esse**. |\n\nIn altera serie **venerit** orationis rectae futurum exactum est; eadem forma post **dicit** perfectum coniunctivi est. Sensus est: adventus prius perficietur, deinde auxilium dabitur.\n\n:::warning\n**Venisset** post **dixit** non necessario condicionem contra rem praeteritam significat. Potest futurum exactum orationis rectae repraesentare. In tabula adventus adhuc futurus erat eo tempore quo Marcus locutus est.\n:::\n\nParticipium futuri cum subiecto infinitivi congruit: **Marcus dicit se adiuturum esse**, sed **Iulia dicit se adiuturam esse**.\n\n## Condicio possibilis: discrimen interdum obscuratur\n\nCondicio cum coniunctivo praesentis, qua eventus possibilis proponitur, in oratione obliqua formas accipere potest quae etiam condicionem futuram apertam referunt.\n\n:::example\nMarcus dicit: «Si Lucius veniat, eum adiuvem».\n\nMarcus dicit **si Lucius veniat, se eum adiuturum esse**.\n\nMarcus dixit **si Lucius veniret, se eum adiuturum esse**.\n:::\n\nHae formae obliquae etiam primae seriei tabulae conveniunt. Itaque ex **veniat** vel **veniret** solo non potes certo efficere utrum Marcus adventum simpliciter exspectaverit an ut possibilem proposuerit. Contextum consule; ne distinctionem restituas quam verba obliqua non servant.\n\n## Condicio contra rem: apodosis diligenter legenda\n\nIn condicionibus contra rem imperfectum et plusquamperfectum coniunctivi protasis plerumque servantur. In apodosi activa forma **participii futuri cum fuisse** usitatissima est: **adiuturum fuisse**.\n\n| Sensus orationis rectae | Oratio recta | Oratio obliqua |\n| --- | --- | --- |\n| Condicio contra rem praesentem | Si Lucius adesset, eum adiuvarem. | Marcus dicit si Lucius **adesset**, se eum **adiuturum fuisse**. |\n| Condicio contra rem praeteritam | Si Lucius adfuisset, eum adiuvissem. | Marcus dicit si Lucius **adfuisset**, se eum **adiuturum fuisse**. |\n\nEadem forma **adiuturum fuisse** utrique apodosi respondet. Discrimen temporis igitur ex protasi et contextu petendum est. **Fuisse** hic non cogit ut tota condicio ad rem praeteritam referatur.\n\nPost **dixit** quoque dici potest: **Marcus dixit si Lucius adesset, se eum adiuturum fuisse**. Absentia tum ad tempus sermonis Marci pertinet, non necessario ad tempus quo tu narrationem legis.\n\n:::note\nHaec formula ad apodosim activam pertinet; non est unica omnium verborum ratio. Ubi participium futuri deest aut apodosis passiva est, adhiberi potest **futurum fuisse ut** cum coniunctivo: **Dicit si auxilium advenisset, futurum fuisse ut urbs servaretur**. Ne participium activum pro forma passiva substituas.\n:::\n\n## Quomodo condicionem obliquam examines\n\n1. **Protasim ab apodosi distingue.** Vide quid condicionem ponat, quid ex ea sequatur.\n2. **Tempus dicendi reperi.** Imperfectum aut plusquamperfectum protasis ex consecutione ortum esse potest.\n3. **Infinitivum apodosis examina.** Compara **adiuturum esse** cum **adiuturum fuisse**.\n4. **Contextum adhibe.** Formae obliquae non omnia discrimina orationis rectae conservant.\n5. **Personas et concordiam recognosce.** Subiectum infinitivi accusativum postulat; participium cum eo congruit.\n\nPraecipuum discrimen retine: **si venisset, se adiuturum esse** adventum adhuc exspectatum referre potest; **si adfuisset, se adiuturum fuisse** condicionem contra rem praeteritam exprimit. Non sola protasis, sed utraque pars simul legenda est.","la","C1",148,[13],{"id":14,"name":15,"level":10,"language":9,"isCompleted":16,"completionPercentage":17,"totalExercises":18,"completedExercises":17},"01a1aafe-f1d8-7f5d-b45b-2ab6c500cfc4","Modi et condiciones in sermone relato",false,0,6,"2026-11-05T09:16:37+00:00","2026-11-05T13:29:44+00:00",2,[],{"name":15,"slug":24,"language":9},"modi-et-condiciones-in-sermone-relato-c1",[],[27,37],{"@id":28,"@type":29,"id":30,"grammarPage":31,"title":32,"instructions":33,"displayOrder":17,"type":34,"questionCount":35,"blankCount":35,"isCompleted":16,"ogImageUrl":36},"\u002Fapi\u002Fgrammar_exercises\u002F01a1aafe-fd5f-7121-b6e1-3a2f730b7d60","GrammarExercise","01a1aafe-fd5f-7121-b6e1-3a2f730b7d60","\u002Fapi\u002Fgrammar_pages\u002F01a1aafe-f308-728b-987b-180e33b52327","Condiciones apertae et futurae","Elige formam vel interpretationem aptam. In conversionibus sensum orationis rectae et consecutionem temporum ordinariam serva; repraesentationem temporum ne adhibe.","word_select",12,"\u002Fuploads\u002Fimages\u002Fgpimg_808b2f2d-9d47-4ba0-aa14-351cb9e6e4bd_hero.webp?v=1793870200",{"@id":38,"@type":29,"id":39,"grammarPage":31,"title":40,"instructions":41,"displayOrder":42,"type":34,"questionCount":35,"blankCount":35,"isCompleted":16,"ogImageUrl":43},"\u002Fapi\u002Fgrammar_exercises\u002F01a1aafe-fd73-72be-a19a-bac64c2796ab","01a1aafe-fd73-72be-a19a-bac64c2796ab","Possibilitas et condiciones contra rem","Elige formam vel interpretationem quam contextus sustinet. In conversionibus sensum datum serva; condicionem ex protasi et apodosi simul iudica.",1,"\u002Fuploads\u002Fimages\u002Fgpimg_a105ee38-4f21-4bca-b004-55614415dd5d_hero.webp?v=1793870200",null]