[{"data":1,"prerenderedAt":-1},["ShallowReactive",2],{"grammar-page-la-infinitivus-in-ier-et-formae-poeticae":3,"grammar-exercises-by-page-01a1aafe-f431-73ea-95aa-e7a6034f4de8":26,"exercise-list-path-la-none":44},{"id":4,"title":5,"slug":6,"seoDescription":7,"content":8,"language":9,"level":10,"displayOrder":11,"grammarTopics":12,"createdAt":19,"updatedAt":20,"totalExercises":21,"vocabularyLists":22,"primaryTopicHub":23,"readyImages":25},"01a1aafe-f431-73ea-95aa-e7a6034f4de8","Infinitivus in -ier et formae poeticae","infinitivus-in-ier-et-formae-poeticae","Infinitivus in -ier cum formis in -ri et -i comparatur; explicantur usus poeticus, verba deponentia et genetivi plurales in -um in carminibus Latinis.","Infinitivus in **-ier** antiqui sermonis vestigium est, quod poetae etiam aetate classica retinent. Ad eum recte interpretandum, formam a significatione separabis: terminatio insolita neque novum tempus neque novum modum constituit. Cum hac forma conferentur paucae terminationes nominales et verbales carminibus aptae; non tamen quidquid in versu insolens videtur proprium est poeseos.\n\n## 1. Forma antiqua, usus poeticus\n\nInfinitivi praesentis formae in **-ier** respondent formis passivis usitatis in **-rī** vel **-ī**: **amārier** idem valet ac **amārī**, **legier** ac **legī**. Inveniuntur in prisca Latinitate, etiam apud poetas scaenicos; posteriores poetae eas interdum retinent vel revocant.\n\nIn prosa classica communi formas in **-rī** et **-ī** plerumque eliges. In carmine autem forma longior et metro et colori antiquo servire potest. Haec duo munera non semper separari possunt; ex sola terminatione non efficitur poetam gravitatem aut sollemnitatem quaesivisse.\n\n:::note\n**Antiquum** et **poeticum** non idem significant. Forma vetus in sermone antiquiore usitata esse potuit, quam poeta posterior consulto adhibet. Ne usum comoediae priscae ad sollemnitatem epicam temere referas.\n:::\n\n## 2. Quae formae inter se respondeant\n\nTabula correspondentias ostendit, non praeceptum quo quodlibet verbum in quamlibet terminationem libere mutes. In scribendo auctoritatem et genus dicendi respice. Ubi «ex analogia» adscriptum est, forma hic ad comparationem fingitur, non ut testimonium usus traditi affertur; neque inde concludendum est eam apud auctores nusquam legi. Formae passivae interdum vim mediam habent, ut **accingier** in loco infra explicato.\n\n| Verbum | Infinitivus usitatus | Forma in -ier | Vox et verbi genus | Testimonium vel exemplum ex analogia |\n| --- | --- | --- | --- | --- |\n| amō | **amārī** | **amārier** | passiva; verbum activum | ex analogia |\n| legō | **legī** | **legier** | passiva; verbum activum | ex analogia |\n| loquor | **loquī** | **loquier** | forma passiva, significatio activa; verbum deponens | ex analogia |\n| accingō | **accingī** | **accingier** | passiva, hic vi media; verbum activum | Vergilius, *Aeneis* 4.493 |\n\nIn **amārier** vocalis longa ante *r* servatur. In **legier**, **loquier**, **accingier** littera *i* ante *e* brevis est. Ne igitur longitudinem finalis **-ī** formae usitatae in alteram formam transferas.\n\nForma in **-ier** unam syllabam plus habet quam forma respondens in **-rī** vel **-ī**. Metrum igitur ad electionem pertinere potest; totius tamen versus mensuram examinabis, non solum numerum litterarum.\n\n:::example\n**dulce caput, magicas invitam accingier artis**\n\nVergilius, *Aeneis* 4.493.\n\nVersum in sex pedes divide; in *invitam accingier* syllaba finalis *-tam* eliditur:\n\n**dulce ca | put magi | cas in | vit(am) ac | cingier | artis**\n\n**— ⏑ ⏑ | — ⏑ ⏑ | — — | — — | — ⏑ ⏑ | — ×**\n\nQuintum pedem efficiunt syllabae *cin-gi-er*: prima positione longa est, duae sequentes breves sunt; *-er* ante vocalem vocabuli *artis* breve manet. Si **accingī** substituas, finalis **-ī** ante vocalem vocabuli *artis* eliditur: **accing(ī) artis**. In syllabis **cin-gī** distinguendae sunt syllaba *cin*, positione longa, et vocalis longa *ī*, quae hic eliditur. Forma **accingier** elisionem vitat, syllabam addit et dactylum quinti pedis praebet; **accingī** hoc loco metro non conveniret. Non igitur syllabas tantum numera: earum quoque quantitates et fines verborum considera.\n:::\n\n## 3. Constructio et verba deponentia\n\nForma mutata, constructio infinitivi manet. Infinitivus praesentis in oratione obliqua plerumque rem verbo principali contemporaneam significat; **-ier** per se nec praeteritum nec futurum indicat.\n\nExempla sequentia ad formas comparandas ficta sunt, non testimonia ex auctoribus excerpta. Formae in **-ier** hic ex analogia adhibentur, sicut in tabula supra indicatum est.\n\n:::example\n**Dīcit librum legī.** → **Dīcit librum legier.**\n\nUtraque sententia librum legi significat; *librum* subiectum est infinitivi passivi.\n\n**Dīcit sē loquī.** → **Dīcit sē loquier.**\n\nUtraque sententia eum qui dicit loqui significat. Verbum deponens est: subiectum ipsum loquitur.\n:::\n\nIn versu Vergiliano supra allato, **accingier** respondet formae **accingī**, a verbo *accingō*. Dido se invitam ad artes magicas accingere testatur: forma passiva hic vim mediam habet, quasi «se parare». **Invitam** ad Didonem refertur; **magicas artis**, id est *magicas artēs*, accusativus est qui rem ad quam se parat indicat. Forma antiqua et dactylum praebet et cum genere epico congruit; sola tamen terminatio peculiarem sollemnitatem non probat.\n\n:::warning\nNe omnes formas in **-ier** sensu passivas interpreteris. **Loquier** non significat aliquem verbis commemorari, sed loqui. Prius verbum agnosce, deinde eius vocem et constructionem explica.\n:::\n\n## 4. Aliae terminationes in carminibus\n\nNon omnis forma poetis grata eadem ratione a forma communi differt. Ad comparationem utiles sunt genetivi plurales secundae declinationis in **-um**, ubi prosa communis saepe **-ōrum** habet.\n\n| Forma in carminibus frequens | Forma explicatior | Casus et numerus |\n| --- | --- | --- |\n| **deum** | **deōrum** | genetivus pluralis |\n| **virum** | **virōrum** | genetivus pluralis |\n\nHi genetivi antiquam terminationem servant; non simpliciter pro litteris per licentiam omissis habendi sunt. Neque terminatio **-um** ubique poetica est: in quibusdam vocabulis et locutionibus etiam prosa eam recipit, ut **sestertium** in rationibus pecuniae. Non igitur omnibus nominibus secundae declinationis eadem libertas tribuenda est.\n\n:::example\n**Dona deum** → dona deorum.\n\n**Facta virum** → facta virorum.\n\nHic **deum** et **virum** genetivi plurales sunt. At in **deum videt** et **virum videt** eaedem litterae accusativum singularem exprimunt.\n:::\n\nForma per se igitur casum non semper demonstrat. In *facta virum* nomen *facta* et nexus sententiae interpretationem adiuvant; in *virum videt* regimen verbi aliam analysin postulat.\n\n### Genetivi primae declinationis\n\nEtiam quaedam nomina primae declinationis genetivum pluralem poeticum in **-um** habent: **caelicolum** pro **caelicolārum**, a *caelicola*, et **Aeneadum** pro **Aeneadārum**, ab *Aeneada*. Hanc terminationem praesertim in nominibus compositis et patronymicis agnosces; non est libera omnium nominum primae declinationis variatio.\n\nAb his distingue genetivum **singularem** antiquum in **-āī**: **aulāī** pro **aulae**, **pictāī** pro **pictae**. In **-āī** duae vocales longae duas syllabas efficiunt, cum **-ae** diphthongus unam efficiat. Sic et numerus et mensura a genetivis pluralibus supra tractatis differunt.\n\n### Perfectum in -ēre\n\nIn carminibus saepe leguntur **fuēre** pro **fuērunt** et **dīxēre** pro **dīxērunt**. Terminatio **-ēre** tertiam personam pluralem perfecti indicativi activi exprimit; infinitivum non facit. Itaque **multī vēnēre** idem valet ac *multī vēnērunt*, non ac *multī venīre*. Haec terminatio etiam in prosa, praesertim apud historicos, occurrit: poetis grata est, non poeseos propria.\n\n## 5. Ratio legendi et summa\n\nCum formam insolentem in carmine offenderis, hoc ordine procede:\n\n1. **Verbum vel nomen agnosce**: ad quod lemma forma pertinet?\n2. **Formam usitatam confer**: *legier → legī*; *deum → deōrum*, si genetivus pluralis requiritur.\n3. **Constructionem examina**: quae vox, quis casus, quod subiectum vel obiectum convenit?\n4. **Metrum et genus dicendi considera**: quid forma longior aut brevior versui praestat? Num color antiquus ex contextu confirmatur?\n\nHos gradus ad locum Vergilianum adhibe: *accingier* ad *accingō* pertinet et formae *accingī* respondet; Dido ipsa se ad artes magicas parat; in quinto pede syllabae *cin-gi-er* dactylum efficiunt. Ita lemma, constructio et mensura inter se confirmantur.\n\n**-ier** formam infinitivi praesentis variat, non eius tempus aut regimen. In deponentibus vis propria verbi manet. **-um** pro **-ōrum** in certis genetivis legitur, sed cum accusativo singulari specie congruere potest. Formam igitur numquam a sententia, aetate et genere dicendi seiunge.","la","C2",171,[13],{"id":14,"name":15,"level":10,"language":9,"isCompleted":16,"completionPercentage":17,"totalExercises":18,"completedExercises":17},"01a1aafe-f1ea-78e0-96c5-698cba298e3b","Formae traditae praeter paradigmatum usum communem",false,0,8,"2026-11-05T09:16:37+00:00","2026-11-05T13:29:44+00:00",2,[],{"name":15,"slug":24,"language":9},"formae-traditae-praeter-usum-communem-c2",[],[27,37],{"@id":28,"@type":29,"id":30,"grammarPage":31,"title":32,"instructions":33,"displayOrder":17,"type":34,"questionCount":35,"blankCount":35,"isCompleted":16,"ogImageUrl":36},"\u002Fapi\u002Fgrammar_exercises\u002F01a1aaff-07ca-78eb-a2cd-bfc9c7d5fbf7","GrammarExercise","01a1aaff-07ca-78eb-a2cd-bfc9c7d5fbf7","\u002Fapi\u002Fgrammar_pages\u002F01a1aafe-f431-73ea-95aa-e7a6034f4de8","Infinitivos antiquos interpreta","Elige formam vel explicationem aptam. Sententiae ad exercitationem fictae sunt; formas antiquas cum usu communi confer.","word_select",12,"\u002Fuploads\u002Fimages\u002Fgpimg_f0216801-060c-4bee-9ca8-83688c9f856f_hero.webp?v=1793870202",{"@id":38,"@type":29,"id":39,"grammarPage":31,"title":40,"instructions":41,"displayOrder":42,"type":34,"questionCount":35,"blankCount":35,"isCompleted":16,"ogImageUrl":43},"\u002Fapi\u002Fgrammar_exercises\u002F01a1aaff-07df-7f11-b1cf-0180e1119dcf","01a1aaff-07df-7f11-b1cf-0180e1119dcf","Terminationes similes, formae diversae","Elige explicationem quae formae et contextui convenit. Casum, numerum, tempus atque usum metricum distingue.",1,"\u002Fuploads\u002Fimages\u002Fgpimg_b7ec5691-cc86-4ec2-8219-ca6b9b82bdac_hero.webp?v=1793870202",null]