[{"data":1,"prerenderedAt":-1},["ShallowReactive",2],{"grammar-page-la-odi-memini-coepi-perfecta-sensu-proprio":3,"grammar-exercises-by-page-01a1aafe-f4c0-7741-8b07-5b56ef7b83f9":88,"exercise-list-path-la-none":106},{"id":4,"title":5,"slug":6,"seoDescription":7,"content":8,"language":9,"level":10,"displayOrder":11,"grammarTopics":12,"createdAt":18,"updatedAt":19,"totalExercises":17,"vocabularyLists":20,"readyImages":87},"01a1aafe-f4c0-7741-8b07-5b56ef7b83f9","Odi, memini, coepi: perfecta sensu proprio","odi-memini-coepi-perfecta-sensu-proprio","Disce quomodo odi et memini praesentia, coepi autem initium praeteritum significent; distingue tempora, infinitivos atque usum formarum memento et coeptus.","## 1. Forma perfecta, sensus non semper praeteritus\n\nVerba **ōdī, meminī, coepī** in prosa classica praecipue formis perfecti eiusque temporum utuntur. Non tamen idem de omnibus iudicandum est: **ōdī** et **meminī** plerumque statum praesentem significant; **coepī** initium rei praeteritae indicat. Hanc differentiam servare debes etiam in infinitivis et oratione obliqua.\n\nHis cognitis poteris:\n\n- formam perfecti a tempore rei significatae distinguere;\n- tempora horum verborum ex contextu interpretari;\n- formas **mementō** et **coeptus est** recte adhibere.\n\n## 2. Odi et memini: status praesens\n\n**Ōdī** idem fere valet ac *odium habeo*; **meminī**, *memoria teneo*. Forma perfecta statum iam constitutum exprimit, qui nunc manet. Ne igitur omnem perfecti formam ad rem praeteritam referas.\n\n:::example\n**Ōdī superbiam.** — Nunc mihi superbia invisa est.\n\n**Meminī illīus diēī.** — Illius diei memoriam nunc teneo.\n:::\n\n**Meminī** genetivum vel accusativum regit. De personis genetivus frequens est, ut **meminī tuī**; de rebus uterque casus adhibetur: **Meminī illīus diēī** et **Meminī illum diem** eandem memoriam exprimere possunt. Genetivus igitur personis non reservatur, neque ex sola casus mutatione tempus significatum mutatur.\n\n:::note\n**Testimonium poeticum:** Catullus, carm. 85, scribit **«Ōdī et amō»**. In hoc epigrammate **ōdī** cum praesenti **amō** coniungitur: poeta odium et amorem simul in se esse significat. Forma perfecta hic odium praeteritum non indicat.\n:::\n\nCum status ad praeteritum refertur, adhibentur **ōderam** et **memineram**; cum ad futurum, **ōderō** et **meminerō**.\n\n| Forma grammatica | Odium | Memoria | Tempus plerumque significatum |\n| --- | --- | --- | --- |\n| Perfectum indicativi | **ōdī** | **meminī** | praesens |\n| Plusquamperfectum indicativi | **ōderam** | **memineram** | praeteritum |\n| Futurum exactum | **ōderō** | **meminerō** | futurum |\n| Infinitivus perfecti | **ōdisse** | **meminisse** | status cum verbo regente plerumque contemporaneus |\n\n:::example\n**Tum quoque superbiam ōderam.** — Etiam illo tempore odium habebam.\n\n**Tum adhūc illīus diēī memineram.** — Illo tempore memoria nondum exciderat.\n\n**Semper tuī meminerō.** — Memoria tui mihi manebit.\n:::\n\n:::note\nTabula usum praecipuum ostendit. Contextus tamen respiciendus est: praesertim **meminī** interdum actum recordandi, non solum memoriam permanentem, exprimit. Forma sola interpretationem non semper absolvit.\n:::\n\n## 3. Formae cognoscendae et iussum memoriae\n\nTerminationes perfecti regulares sunt, quamquam series praesentis usitati deest. In prima persona singulari **meminī** desinit in **-ī**, non in *-iī*.\n\n| Persona | Ōdī | Meminī | Coepī |\n| --- | --- | --- | --- |\n| Prima singularis | **ōdī** | **meminī** | **coepī** |\n| Secunda singularis | **ōdistī** | **meministī** | **coepistī** |\n| Tertia singularis | **ōdit** | **meminit** | **coepit** |\n| Prima pluralis | **ōdimus** | **meminimus** | **coepimus** |\n| Secunda pluralis | **ōdistis** | **meministis** | **coepistis** |\n| Tertia pluralis | **ōdērunt** | **meminērunt** | **coepērunt** |\n\nIn tertia persona plurali etiam **ōdēre, meminēre, coepēre** leguntur: hae formae legitimae sunt, non infinitivi.\n\nVerbum **meminī** habet etiam imperativum futuri **mementō**, si unum alloqueris, et **mementōte**, si plures. His formis aliquem mones ut rem memoria teneat; non necesse est tempus futurum expresse addere.\n\n:::example\n**Mementō huius diēī.**\n\n**Mementōte beneficiōrum.**\n:::\n\n## 4. Coepi: initium vere praeteritum\n\n**Coepī** ab aliis duobus differt: non statum praesentem, sed initium iam factum significat. Cum infinitivo frequenter ponitur. Si initium nunc fit, usitate dicis **incipiō**, non **coepī**.\n\n| Forma | Quid significet | Exemplum |\n| --- | --- | --- |\n| **coepī** | initium praeteritum | **Herī librum legere coepī.** |\n| **coeperam** | initium ante aliud tempus praeteritum | **Iam legere coeperam, cum vēnistī.** |\n| **coeperō** | initium ante terminum futurum | **Cum legere coeperō, mē nōlī interpellāre.** |\n| **coepisse** | initium verbo regenti anterius | **Dīcit sē legere coepisse.** |\n\nEx **legere coepī** non sequitur librum totum lectum esse. Initium affirmatur; exitus actionis non indicatur.\n\n:::warning\n**Nunc legere incipiō** et **herī legere coepī** diversa tempora significant. Ne regulam qua **ōdī** sensum praesentem habet ad **coepī** transferas.\n:::\n\n## 5. Infinitivi et coniunctivus ex sensu interpretandi\n\nIn oratione obliqua discrimen servatur: **ōdisse** et **meminisse** statum cum verbo regente contemporaneum significare possunt; **coepisse** initium anterius significat.\n\n:::example\n**Dīcit sē superbiam ōdisse.** — Dicit se nunc odium habere.\n\n**Dīxit sē illīus diēī meminisse.** — Dixit se illo tempore memoriam tenere.\n\n**Dīcit sē librum legere coepisse.** — Initium lectionis ante hanc declarationem factum est.\n:::\n\nAliud est **meminisse** ipsum interpretari, aliud infinitivum qui a **meminī** pendet. Post **meminī**, infinitivus praesentis etiam de re praeterita adhibetur, praesertim cum quis rem a se perceptam quasi ante oculos revocat.\n\n:::example\n**Meminī mē puerum in hōc hortō lūdere.** — Nunc recordor me puerum ibi lusisse; **lūdere** non significat me nunc ludere.\n:::\n\nEtiam in coniunctivo forma et sensus distinguendi sunt. **Ōderim** et **meminerim**, quamvis forma perfecta sint, sensum praesentem habere possunt; **ōdissem** et **meminissem** statum praeteritum exprimere possunt. Vis coniunctivi ex constructione pendet.\n\n:::example\n**Nesciō cūr mē ōderit.** — Causam odii praesentis ignoro.\n\n**Nesciēbam cūr mē ōdisset.** — Causam odii quod tum habebat ignorabam.\n:::\n\n:::note\n**Testimonium tragicum in prosa philosophica citatum:** **«Ōderint dum metuant»** (Accius, *Atreus*, apud Ciceronem, *De officiis* 1.97). **Ōderint** est tertia persona pluralis coniunctivi perfecti, hic vi concessiva: odium aliorum conceditur, dummodo metuant. Non agitur de odio iam finito; forma perfecta vim praesentis habet. Cicero dictum Atreo tyranno aptum esse iudicat: brevis sententia ingenium personae exprimit, non praeceptum ab auctore probatum.\n:::\n\n## 6. Coeptus et summa distinctionum\n\nCum infinitivo passivo saepe adhibetur **coeptus est**, non **coepit**. Participium **coeptus** cum subiecto genere et numero congruit. Haec constructio praesertim usitata est ubi subiectum actionem patitur.\n\n:::example\n**Pōns aedificārī coeptus est.**\n\n**Portae claudī coeptae sunt.**\n:::\n\n:::note\nNe ex hoc usu regulam sine exceptione facias: **coepī** quoque cum infinitivo passivo invenitur. Contra, forma passiva infinitivi deponentis non per se postulat **coeptus**: recte dicitur **loquī coepit**, quoniam subiectum loquitur.\n:::\n\nCum has formas legis, hoc ordine iudica:\n\n1. **Verbum agnosce:** **ōdī** et **meminī** plerumque statum significant; **coepī**, initium.\n2. **Tempus ex sensu constitue:** **memineram** memoriam tunc manentem, **coeperam** initium iam ante factum indicat.\n3. **Constructionem inspice:** **meminisse** et infinitivus a **meminī** pendens separatim interpretandi sunt.\n4. **Concordiam verifica:** in **portae claudī coeptae sunt**, **coeptae** ad **portae** refertur.\n\nSumma: **forma perfecta non semper rem praeteritam significat; coepī tamen initium praeteritum retinet.**","la","C1",161,[13],{"id":14,"name":5,"level":10,"language":9,"isCompleted":15,"completionPercentage":16,"totalExercises":17,"completedExercises":16},"01a1aafe-f1d9-7f2d-a7b5-85f264406283",false,0,2,"2026-11-05T09:16:37+00:00","2026-11-05T13:29:44+00:00",[21],{"id":22,"title":23,"vocabularyListWords":24,"isPublished":38},"01a1aaff-3e74-733f-9015-8645658361b8","Vocabula: Odi, memini, coepi: perfecta sensu proprio",[25,43,57,72],{"id":26,"vocabularyWord":27,"displayOrder":30},"01a1aaff-3e74-73c7-9015-864565c77adb",{"id":28,"word":29,"frequency":30,"level":31,"language":9,"partsOfSpeech":32,"audio":15},"01a1aaff-2066-7036-9e07-fa7ce9292203","ōdī",1,"B1",[33,39],{"id":34,"partOfSpeech":35,"definition":36,"exampleSentences":37,"isPrimary":38,"meaningOrder":30},"01a1ab93-1507-7c1c-a215-11d730bc9073","VERB","Aliquem vel aliquid vehementer aversārī et odium in animō habēre; contrārium est verbō amō. Forma perfectī sēnsum praesentis habet.","Ōdī profānum vulgus et arceō.\nŌdī et amō; quārē id faciam, fortasse requīris.\nEgo mendācium ōdī, quia fidem tollit.",true,{"id":40,"partOfSpeech":35,"definition":41,"exampleSentences":42,"isPrimary":15,"meaningOrder":17},"01a1ab93-1507-7c64-a215-11d730e2c69f","Rem aliquam aegrē ferre quia nōbīs displicet; aliquid nōn amāre nec probāre.","Ōdī hanc viam longam et asperam.\nŌdī strepitum urbis; rūrī vīvere mālō.",{"id":44,"vocabularyWord":45,"displayOrder":17},"01a1aaff-3e74-7403-9015-8645661fadae",{"id":46,"word":47,"frequency":30,"level":31,"language":9,"partsOfSpeech":48,"audio":15},"01a1aaff-2057-7971-9eb1-60344d912309","meminī",[49,53],{"id":50,"partOfSpeech":35,"definition":51,"exampleSentences":52,"isPrimary":38,"meaningOrder":30},"01a1ab93-1506-747b-9eb3-488e3fa22142","Rem praeteritam in animō tenēre et memoriā recolere; nōn oblīvīscī.","Meminī patris meī, virī fortis et bonī.\nPuerī verba magistrī semper meminērunt.\nMeministīne diem illum quō in urbem vēnimus?",{"id":54,"partOfSpeech":35,"definition":55,"exampleSentences":56,"isPrimary":15,"meaningOrder":17},"01a1ab93-1506-74cf-9eb3-488e3fe65d76","Dē aliquā rē vel aliquō in sermōne aut scrīpto mentiōnem facere; commemorāre.","Cicerō in librō suō Catōnis saepe meminit.\nPoēta in carmine bellī Troiānī meminit.\nHistoricus in operē suō multōrum rēgum meminit.",{"id":58,"vocabularyWord":59,"displayOrder":71},"01a1aaff-3e74-742b-9015-8645662573a5",{"id":60,"word":61,"frequency":30,"level":31,"language":9,"partsOfSpeech":62,"audio":15},"01a1aaff-1fd4-7775-a164-89b7fa32bc29","coepī",[63,67],{"id":64,"partOfSpeech":35,"definition":65,"exampleSentences":66,"isPrimary":38,"meaningOrder":30},"01a1ab93-1306-7c90-a94d-784b48ca62ce","Initium alicuius reī agendae facere; incipere. Verbum defectīvum, quod fōrmās perfectī tantum habet. Cum īnfīnītīvō adhibētur.","Puer librum legere coepit.\nPosteā imber cadere coepit.\nCum sōl occidere coepisset, domum rediimus.",{"id":68,"partOfSpeech":35,"definition":69,"exampleSentences":70,"isPrimary":15,"meaningOrder":17},"01a1ab93-1306-7cd4-a94d-784b494900e7","Rem aliquam initiō suscipere vel ōrdīrī, cum accūsātīvō coniūnctum; item in passīvō (coeptus sum) cum īnfīnītīvō passīvō, ubi subiectum ipsum rēs est quae incipitur.","Mīlitēs bellum coepērunt.\nCōnsul ōrātiōnem coepit.\nPōns aedificārī coeptus est.",3,{"id":73,"vocabularyWord":74,"displayOrder":86},"01a1aaff-3e74-7457-9015-864567023f45",{"id":75,"word":76,"frequency":30,"level":31,"language":9,"partsOfSpeech":77,"audio":15},"01a1aaff-1ffb-74ac-bd2b-720a7ac80c3a","incipiō",[78,82],{"id":79,"partOfSpeech":35,"definition":80,"exampleSentences":81,"isPrimary":38,"meaningOrder":30},"01a1ab93-130a-72e8-bfa2-2f2faadb1459","Aliquid prīmum agere vel facere; initium rei facere, id est ōrdīrī (verbum transitīvum et intransitīvum).","Magister lectiōnem hodiē māne incipit.\nPuerī, simul atque sōl oritur, labōrāre incipiunt.\nBellum inter cīvitātēs ex parvā causā incēpit.",{"id":83,"partOfSpeech":35,"definition":84,"exampleSentences":85,"isPrimary":15,"meaningOrder":17},"01a1ab93-130a-7338-bfa2-2f2fab9770b9","Cōnsilium capere et rem audācter aggredī; rem novam susceptam inchoāre.","Magnum opus incipere dēbēmus, sed nōn timēmus.\nQuid tantī incipis, amīce, sine auxiliō?\nDux nova cōnsilia incipiēbat, quae mīlitēs mīrābantur.",4,[],[89,99],{"@id":90,"@type":91,"id":92,"grammarPage":93,"title":94,"instructions":95,"displayOrder":16,"type":96,"questionCount":97,"blankCount":97,"isCompleted":15,"ogImageUrl":98},"\u002Fapi\u002Fgrammar_exercises\u002F01a1aaff-0d2c-771d-92e7-1b08be6a68b8","GrammarExercise","01a1aaff-0d2c-771d-92e7-1b08be6a68b8","\u002Fapi\u002Fgrammar_pages\u002F01a1aafe-f4c0-7741-8b07-5b56ef7b83f9","Odium et memoria: formae et sensus","Elige formam vel interpretationem quae contextui convenit. Tempus rei a forma grammatica distingue.","word_select",14,"\u002Fuploads\u002Fimages\u002Fgpimg_41cd4ba7-a90b-4e0c-ab01-273102c4feb1_hero.webp?v=1793870204",{"@id":100,"@type":91,"id":101,"grammarPage":93,"title":102,"instructions":103,"displayOrder":30,"type":96,"questionCount":104,"blankCount":104,"isCompleted":15,"ogImageUrl":105},"\u002Fapi\u002Fgrammar_exercises\u002F01a1aaff-0d45-7879-b5b9-20f6d5c39f2a","01a1aaff-0d45-7879-b5b9-20f6d5c39f2a","Coepi et perfecta in constructionibus","Elige responsum contextui aptum. In infinitivis tempus relativum, in participiis concordiam considera.",13,"\u002Fuploads\u002Fimages\u002Fgpimg_30fd525d-c722-482e-9076-d8879a9eb3f6_hero.webp?v=1793870204",null]