ردگیری زمان و صدای سخن در روایت
هر قطعه را بخوانید و گزینهای را انتخاب کنید که ارجاع زمانی یا جایگاه سخن را با توجه به قرینههای متن درست توضیح میدهد.
«تابستان سال ۱۳۷۵ بود. برای نخستین بار به بندر رسیدیم. پدر روی اسکله مینشیند و کفشهایش را درمیآورد.» فعل «مینشیند» در این قطعه
«ماجرای شکست گروه را نوشتم و در پایان، حکمی کلی آوردم: هیچ انسانی از خطا مصون نیست.» فعل «نیست» در حکم پایانی
«پیرمرد در سال ۱۳۳۰ به روستا برگشت. وارد میدان میشود؛ چاه خشک است و هیچ سطلی کنار آن نیست.» دربارهٔ «است» و «نیست» میتوان گفت که
«سرباز کیف را بست و به دوستش گفت: «برای رفتن آمادهام.» سپس از اتاق بیرون رفت.» صورت حالِ «آمادهام» در این متن
«آن عصر، نقاش قلم را زمین میگذارد. از نتیجه راضی نیست و دوباره به بوم نزدیک میشود.» عبارت «راضی نیست»
«امروز که این سطرها را مینویسم، دستم میلرزد. اما در آن روز دور، نوجوانی بیباکم: از دیوار بالا میروم و به باغ میپرم.» دو عبارت «دستم میلرزد» و «بالا میروم»، بهترتیب،
نویسندهای خاطرهٔ گمشدن خود در کودکی را با فعلهای حال بازگو کرده است. ویراستار میگوید: «چون این متن تاریخ مستند نیست، اصطلاح حال تاریخی دربارهٔ آن درست نیست.» این نظر
«در زمستان کودکیام، هر شب برق میرفت. آن شب هم چراغ خاموش میشود و ما دور بخاری جمع میشویم.» تبدیل «خاموش میشود» به حال تاریخی در این بافت به این معناست که
«امروز در حاشیهٔ خاطراتم مینویسم: هنوز نشانی آن خانه را میدانم.» برای تاریخی دانستنِ «میدانم»، صرفِ حضور جمله در کتاب خاطرات
Practice ردگیری زمان و صدای سخن در روایت with this interactive fill-in-the-blank exercise of 12 questions. Choose the option that correctly completes each sentence, then submit to check your answers and get detailed feedback on every choice.
Practicing grammar in real sentences — rather than memorising rules in isolation — is one of the most effective ways to make a structure stick. You can retry as many times as you like to build accuracy and confidence using ردگیری زمان و صدای سخن در روایت in everyday Persian.
Looking for more practice? See all exercises for this lesson.
