Oppositio et fines interpretationis
Elige interpretationem quam verba et contextus sustinent.
«Illam consul sententiam probavit, non hanc». Aperte opponuntur
«Coronam poetae dedit, non militi». Oppositio hic
Quaeritur: «Mihi an sorori meae vestes paravisti?» Respondetur: «Istas tibi vestes paravi, non sorori tuae». Responsum oppositionem ponit inter
In «Hanc tibi pecuniam reddidi, non fratri tuo», verba non fratri tuo ostendunt opponi
«Parvum ex tota mercede servus retinuit nummum». Nummum in fine
Ante hanc sententiam nummus iam commemoratus est: «Parvum ex tota mercede servus retinuit nummum». Nomen finale hic
«Summam in tanto periculo ostendit constantiam». Sine alio indicio, quomodo vocabulum summam pronuntiandum sit
In epistula tranquilla, sine querella aut comparatione cum alieno auxilio, legitur: «Tuam mihi operam pollicitus es». In hac sententia
«Publicam utilitatem sequimur, non privatum commodum». Verba publicam utilitatem continuo posita
Orator duos ordines eiusdem sententiae recitat. Uterque eundem nexum rerum servat; alterum eligit quia extrema verba auribus aptius cadunt. Causam electionis hic praebent
Ordinem insolitiorem in carmine invenisti eumque in oratione soluta imitari vis. Ut causam versui propriam a causis prosae distinguas, prius considera
In tua sententia adiectivum separatum ad duo nomina aeque pertinere potest, neque contextus dubitationem tollit. Consilium lectionis est ut
Practice Oppositio et fines interpretationis with this interactive fill-in-the-blank exercise of 12 questions. Choose the option that correctly completes each sentence, then submit to check your answers and get detailed feedback on every choice.
Practicing grammar in real sentences — rather than memorising rules in isolation — is one of the most effective ways to make a structure stick. You can retry as many times as you like to build accuracy and confidence using Oppositio et fines interpretationis in everyday Latin.
Looking for more practice? See all exercises for this lesson.
