A2 · ElementaryLesson 2 of 4

گذشتهٔ استمراری و عادت‌های گذشته

ساخت و کاربرد گذشتهٔ استمراری با می و نمی برای بیان عادت‌های گذشته و کارهای در حال انجام، همراه با صرف فعل، مثال‌های روزمره و نشانه‌های زمان در گذشته.

برای گفتن عادت‌های گذشته یا کاری که در زمانی از گذشته در حال انجام بوده، از گذشتهٔ استمراری استفاده می‌کنیم: «آن روزها هر شب کتاب می‌خواندم.» شکل دیگرِ نام این زمان، «ماضی استمراری» است.

۱. دو کاربرد اصلی

گذشتهٔ استمراری دو کاربرد مهم دارد. زمان و موقعیت جمله به ما کمک می‌کند معنی آن را بفهمیم.

  • عادت در گذشته: کاری چند بار یا به‌طور منظم انجام می‌شده است.
  • کار در حال انجام در گذشته: در زمان مورد نظر، کار هنوز ادامه داشته است.

عادت: وقتی دانش‌آموز بودم، هر روز با اتوبوس به مدرسه می‌رفتم.

کار در حال انجام: دیروز وقتی به خانه رسیدم، مادرم در آشپزخانه غذا می‌پخت.

در مثال اول، رفتن به مدرسه تکرار می‌شده است. در مثال دوم، پختن غذا هنگام رسیدن من ادامه داشته است.

۲. ساخت فعل با می

ساخت معمول گذشتهٔ استمراری چنین است:

می + بن گذشته + شناسه

«شناسه» پایان فعل است و شخص را نشان می‌دهد. برای پیدا کردن بن گذشته، «ن» پایانیِ مصدر را برمی‌داریم: رفتن ← رفت و خواندن ← خواند.

شخص گذشتهٔ استمراریِ خواندن
من می‌خواندم
تو می‌خواندی
او می‌خواند
ما می‌خواندیم
شما می‌خواندید
آن‌ها می‌خواندند

برای «او»، بعد از بن گذشته شناسه‌ای اضافه نمی‌کنیم: می‌خواند.

در فعل‌هایی مثل «کار کردن»، «می» به بخش فعلی می‌پیوندد: کار می‌کردم.

من قبلاً در یک فروشگاه کار می‌کردم.

ما عصرها در پارک قدم می‌زدیم.

شما آن روزها کجا زندگی می‌کردید؟

«می» را با نیم‌فاصله به فعل وصل کنید: می‌رفتم، نه «می رفتم».

۳. گفتن عادت‌های گذشته

عبارت‌هایی مثل آن روزها، قبلاً، هر روز، هر جمعه و وقتی بچه بودم برای بیان عادت‌های گذشته مفیدند. این عبارت‌ها اجباری نیستند؛ گاهی زمان از جمله‌های قبل روشن است.

وقتی بچه بودم، تابستان‌ها به خانهٔ مادربزرگم می‌رفتم.

برادرم هر جمعه با دوستانش فوتبال بازی می‌کرد.

آن روزها ما معمولاً شام را زود می‌خوردیم.

با تغییر عبارت زمان، می‌توانیم دربارهٔ زمان‌های متفاوت حرف بزنیم:

  • حالا هر روز پیاده به محل کار می‌روم.
  • سال گذشته هر روز پیاده به محل کار می‌رفتم.

گذشتهٔ استمراری دربارهٔ گذشته خبر می‌دهد. برای اینکه روشن کنیم عادت امروز ادامه ندارد، می‌توانیم جمله‌ای اضافه کنیم: «قبلاً با اتوبوس می‌رفتم، اما حالا پیاده می‌روم.»

Quick check

Try one question now.

1
من آن سال‌ها برای خانواده‌ام نامه .

Check your answer when you are ready. No sign-in needed.

۴. منفی کردن و پرسیدن

برای منفی کردن، به‌جای می‌ از نمی‌ استفاده می‌کنیم. پایان فعل تغییر نمی‌کند.

مثبت منفی
می‌رفتم نمی‌رفتم
می‌خواند نمی‌خواند
کار می‌کردیم کار نمی‌کردیم

وقتی بچه بودم، قهوه نمی‌خوردم.

آن روزها خواهرم جمعه‌ها کار نمی‌کرد.

— قبلاً کجا زندگی می‌کردید؟

— در شیراز زندگی می‌کردیم.

برای پرسیدن، لازم نیست شکل فعل را عوض کنیم: «آن روزها هر روز ورزش می‌کردی؟» در گفتار، آهنگ صدا پرسش را نشان می‌دهد.

به همهٔ فعل‌های مربوط به گذشته «می» اضافه نکنید. برای بیان حالت و داشتن در گذشتهٔ معمول، از بود و داشت استفاده می‌کنیم:

«وقتی بچه بودم، یک دوچرخه داشتم و هر روز با آن به پارک می‌رفتم.»

۵. مرور کوتاه

برای ساختن جمله، این سه مرحله را دنبال کنید:

  1. موقعیت گذشته را مشخص کنید: وقتی دانشجو بودم.
  2. فعل را با شخص جمله هماهنگ کنید: کار می‌کردم.
  3. اگر لازم است، تکرار را نشان دهید: هر تابستان.

جملهٔ کامل: «وقتی دانشجو بودم، هر تابستان در یک فروشگاه کار می‌کردم.»

می‌کردم می‌تواند عادت یا کارِ در حال انجام در گذشته را نشان دهد؛ موقعیت جمله معنی را روشن می‌کند. شکل منفی آن نمی‌کردم است.

You reached the end

You reached the end

Now make it stick.

Save your progress, or start the exercises. Practice with detailed feedback after you submit, or save your progress and come back.

Practice exercises

Was this lesson helpful?

Last updated October 27, 2026