Futurum primae et secundae coniugationis
Futūrum prīmae et secundae coniugātiōnis: disce formās activās in -bō, -bis, -bit, sex persōnās et ūsum cum crās; distingue praesēns et futūrum.
Quid futūrum indicat?
Futūrum indicat quid posteā fīet. Hīc formās activās prīmae et secundae coniugātiōnis discis: amābō, monēbō. Sex persōnās cognōscis et praesēns ā futūrō distinguis.
Nunc labōrō. Crās labōrābō.
Nunc epistulam scrībō. Crās amīcum vocābō.
Nunc tempus praesēns indicat; crās diem post hunc diem indicat. Cum dīcis labōrābō, labōrem futūrum significās.
Quōmodo formae fiunt?
In prīmā coniugātiōne īnfīnītīvus in -āre exit: amāre. In secundā in -ēre exit: monēre.
Ā formā īnfīnītīvī tolle -re. Manent amā- et monē-. Adde terminātiōnēs futūrī.
| Persōna | Terminātiō | Amāre | Monēre |
|---|---|---|---|
| ego | -bō | amābō | monēbō |
| tū | -bis | amābis | monēbis |
| is, ea | -bit | amābit | monēbit |
| nōs | -bimus | amābimus | monēbimus |
| vōs | -bitis | amābitis | monēbitis |
| iī, eae | -bunt | amābunt | monēbunt |
Eōdem modō fīunt vocābō ā vocāre et habēbō ab habēre.
Ordinem retinē: -bō, -bis, -bit, -bimus, -bitis, -bunt. In ultimā formā est u, nōn i: amābunt, monēbunt.
Persōnam aptam ēlige
Terminātiō ostendit quis aliquid faciet. Itaque ego, tū, nōs saepe nōn adduntur.
- Ego crās labōrābō.
- Tū amīcum vocābis.
- Iūlia cēnam parābit.
- Nōs pecūniam habēbimus.
- Vōs hīc habitābitis.
- Amīcī nōs exspectābunt.
Futūrum etiam in quaestiōnibus adhibētur. Ad negandum nōn adde.
Vocābisne Mārcum?
Ita, Mārcum vocābō.
Habēbitisne crās pecūniam?
Nōn, crās pecūniam nōn habēbimus.
Praesēns et futūrum distingue
Praesēns rem quae nunc fit indicāre potest; futūrum rem quae posteā fīet indicat.
| Praesēns: nunc | Futūrum: crās |
|---|---|
| amās | amābis |
| vocāmus | vocābimus |
| monent | monēbunt |
| habētis | habēbitis |
Monēs est praesēns; monēbis est futūrum. In formā monēbis nōn satis est -s addere: -bis additur ad monē-.
Hae terminātiōnēs ad prīmam et secundam coniugātiōnem pertinent, nōn ad omnia verba Latīna.
Verba crās, mox, posteā tempus saepe clārius indicant, sed nōn semper necessāria sunt. Tē exspectābō per sē rem futūram indicat.
Breviter repetāmus
Ut futūrum rectē formēs:
- Coniugātiōnem cognōsce: -āre an -ēre?
- -re tolle: vocāre → vocā-; habēre → habē-.
- Persōnam ēlige et terminātiōnem adde: vocābimus, habēbunt.
Nunc vocāmus; crās vocābimus. Nunc habent; crās habēbunt.
You reached the end
You reached the endNow make it stick.
Save your progress, or start the exercises. Practice with detailed feedback after you submit, or save your progress and come back.
Was this lesson helpful?
Last updated November 5, 2026