A2 · ElementaryLesson 1 of 2

Futurum primae et secundae coniugationis

Futūrum prīmae et secundae coniugātiōnis: disce formās activās in -bō, -bis, -bit, sex persōnās et ūsum cum crās; distingue praesēns et futūrum.

By the flumi team About 3 min read Grammar learning path: Futurum activum: amabo et legam

Quid futūrum indicat?

Futūrum indicat quid posteā fīet. Hīc formās activās prīmae et secundae coniugātiōnis discis: amābō, monēbō. Sex persōnās cognōscis et praesēns ā futūrō distinguis.

Nunc labōrō. Crās labōrābō.

Nunc epistulam scrībō. Crās amīcum vocābō.

Nunc tempus praesēns indicat; crās diem post hunc diem indicat. Cum dīcis labōrābō, labōrem futūrum significās.

Quōmodo formae fiunt?

In prīmā coniugātiōne īnfīnītīvus in -āre exit: amāre. In secundā in -ēre exit: monēre.

Ā formā īnfīnītīvī tolle -re. Manent amā- et monē-. Adde terminātiōnēs futūrī.

Persōna Terminātiō Amāre Monēre
ego -bō amābō monēbō
tū -bis amābis monēbis
is, ea -bit amābit monēbit
nōs -bimus amābimus monēbimus
vōs -bitis amābitis monēbitis
iī, eae -bunt amābunt monēbunt

Eōdem modō fīunt vocābō ā vocāre et habēbō ab habēre.

Ordinem retinē: -bō, -bis, -bit, -bimus, -bitis, -bunt. In ultimā formā est u, nōn i: amābunt, monēbunt.

Persōnam aptam ēlige

Terminātiō ostendit quis aliquid faciet. Itaque ego, tū, nōs saepe nōn adduntur.

  • Ego crās labōrābō.
  • Tū amīcum vocābis.
  • Iūlia cēnam parābit.
  • Nōs pecūniam habēbimus.
  • Vōs hīc habitābitis.
  • Amīcī nōs exspectābunt.

Futūrum etiam in quaestiōnibus adhibētur. Ad negandum nōn adde.

Vocābisne Mārcum?

Ita, Mārcum vocābō.

Habēbitisne crās pecūniam?

Nōn, crās pecūniam nōn habēbimus.

Praesēns et futūrum distingue

Praesēns rem quae nunc fit indicāre potest; futūrum rem quae posteā fīet indicat.

Praesēns: nunc Futūrum: crās
amās amābis
vocāmus vocābimus
monent monēbunt
habētis habēbitis

Monēs est praesēns; monēbis est futūrum. In formā monēbis nōn satis est -s addere: -bis additur ad monē-.

Hae terminātiōnēs ad prīmam et secundam coniugātiōnem pertinent, nōn ad omnia verba Latīna.

Verba crās, mox, posteā tempus saepe clārius indicant, sed nōn semper necessāria sunt. Tē exspectābō per sē rem futūram indicat.

Breviter repetāmus

Ut futūrum rectē formēs:

  1. Coniugātiōnem cognōsce: -āre an -ēre?
  2. -re tolle: vocāre → vocā-; habēre → habē-.
  3. Persōnam ēlige et terminātiōnem adde: vocābimus, habēbunt.

Nunc vocāmus; crās vocābimus. Nunc habent; crās habēbunt.

You reached the end

You reached the end

Now make it stick.

Save your progress, or start the exercises. Practice with detailed feedback after you submit, or save your progress and come back.

Practice exercises

Was this lesson helpful?

Last updated November 5, 2026