A2 · ElementaryLesson 1 of 4

Imperfectum activum

Imperfectum activum indicativi: formae quinque generum verborum et verbi sum, actiones praeteritae nondum confectae, consuetudines et descriptiones.

Quid imperfectum significat?

Imperfectum activum indicativi rem praeteritam ostendit. Rem describis dum fit, aut dicis quid saepe fiebat. Hic formas quattuor coniugationum, verba ut capiō et verbum sum discis.

Tum Iūlia epistulam scrībēbat.

Cotīdiē puerī in hortō lūdēbant.

Via erat longa.

In prima sententia Iulia scribit eo tempore de quo narras. In secunda pueri saepe ludunt. In tertia viam describis.

Quomodo formae fiunt?

In verbis regularibus imperfectum habet -bā-. Ante -m et -t, atque ante -nt, vocalis brevis est: -bam, -bat, -bant.

Verbum Pars ante -bam Prima persona singularis
amō, amāre amā- amābam
moneō, monēre monē- monēbam
legō, legere legē- legēbam
capiō, capere capiē- capiēbam
audiō, audīre audiē- audiēbam

Verbum capiō est tertiae coniugationis, sed in praesenti habet -iō. In imperfecto habet -iēbam, sicut audiō.

Formas inter se compara: amābam, monēbam, legēbam, capiēbam, audiēbam. Deinde personam muta; pars ante -bam eadem manet.

Personae et numeri

Terminationes sunt -bam, -bās, -bat, -bāmus, -bātis, -bant.

Persona amāre monēre legere capere audīre
ego amābam monēbam legēbam capiēbam audiēbam
tū amābās monēbās legēbās capiēbās audiēbās
is, ea amābat monēbat legēbat capiēbat audiēbat
nōs amābāmus monēbāmus legēbāmus capiēbāmus audiēbāmus
vōs amābātis monēbātis legēbātis capiēbātis audiēbātis
iī, eae amābant monēbant legēbant capiēbant audiēbant

Pronomina non semper necessaria sunt. Legēbāmus idem significat ac nōs legēbāmus.

Ego librum legēbam; tū epistulam scrībēbās.

Magister monēbat; discipulī audiēbant.

Nōs in agrō labōrābāmus; vōs aquam portābātis.

Quick check

Try one question now.

1
Ego pavimentum .

Check your answer when you are ready. No sign-in needed.

Res quae fiebant et consuetudines

Imperfectum pluribus modis adhibes:

  • Rem ostendis quae certo tempore fiebat: Tum cēnam parābam.
  • Consuetudinem praeteritam ostendis: Cotīdiē ad forum ambulābāmus.
  • Locum aut vitam praeteritam describis: In parvā vīllā habitābant.

Verba tum, saepe et cotīdiē sensum adiuvant, sed imperfectum etiam sine his verbis adhibetur.

Imperfectum finem rei non ostendit. Epistulam scrībēbam non significat epistulam numquam confectam esse: tantum dicis quid eo tempore faciebas.

Cotīdiē non semper imperfectum postulat. Tempus quo res fit considera:

Nunc cotīdiē labōrō.

Tum cotīdiē labōrābam.

Verbum sum et brevis repetitio

Verbum sum formas proprias habet. In imperfecto non habet -bā-.

Persona Imperfectum verbi sum
ego eram
tū erās
is, ea erat
nōs erāmus
vōs erātis
iī, eae erant

Tum eram puer.

Via erat longa, et viātōrēs erant fessī.

Cum imperfectum scribis:

  1. Cogita de re praeterita: quid fiebat? Quid saepe faciebas? Qualis locus erat?
  2. Elige formam verbi: amābam, monēbam, legēbam, capiēbam, audiēbam; sed eram.
  3. Elige personam et numerum: legēbam — ego; legēbāmus — nos.

You reached the end

You reached the end

Now make it stick.

Save your progress, or start the exercises. Practice with detailed feedback after you submit, or save your progress and come back.

Practice exercises

Was this lesson helpful?

Last updated November 5, 2026