Imperfectum activum
Imperfectum activum indicativi: formae quinque generum verborum et verbi sum, actiones praeteritae nondum confectae, consuetudines et descriptiones.
Quid imperfectum significat?
Imperfectum activum indicativi rem praeteritam ostendit. Rem describis dum fit, aut dicis quid saepe fiebat. Hic formas quattuor coniugationum, verba ut capiō et verbum sum discis.
Tum Iūlia epistulam scrībēbat.
Cotīdiē puerī in hortō lūdēbant.
Via erat longa.
In prima sententia Iulia scribit eo tempore de quo narras. In secunda pueri saepe ludunt. In tertia viam describis.
Quomodo formae fiunt?
In verbis regularibus imperfectum habet -bā-. Ante -m et -t, atque ante -nt, vocalis brevis est: -bam, -bat, -bant.
| Verbum | Pars ante -bam | Prima persona singularis |
|---|---|---|
| amō, amāre | amā- | amābam |
| moneō, monēre | monē- | monēbam |
| legō, legere | legē- | legēbam |
| capiō, capere | capiē- | capiēbam |
| audiō, audīre | audiē- | audiēbam |
Verbum capiō est tertiae coniugationis, sed in praesenti habet -iō. In imperfecto habet -iēbam, sicut audiō.
Formas inter se compara: amābam, monēbam, legēbam, capiēbam, audiēbam. Deinde personam muta; pars ante -bam eadem manet.
Personae et numeri
Terminationes sunt -bam, -bās, -bat, -bāmus, -bātis, -bant.
| Persona | amāre | monēre | legere | capere | audīre |
|---|---|---|---|---|---|
| ego | amābam | monēbam | legēbam | capiēbam | audiēbam |
| tū | amābās | monēbās | legēbās | capiēbās | audiēbās |
| is, ea | amābat | monēbat | legēbat | capiēbat | audiēbat |
| nōs | amābāmus | monēbāmus | legēbāmus | capiēbāmus | audiēbāmus |
| vōs | amābātis | monēbātis | legēbātis | capiēbātis | audiēbātis |
| iī, eae | amābant | monēbant | legēbant | capiēbant | audiēbant |
Pronomina non semper necessaria sunt. Legēbāmus idem significat ac nōs legēbāmus.
Ego librum legēbam; tū epistulam scrībēbās.
Magister monēbat; discipulī audiēbant.
Nōs in agrō labōrābāmus; vōs aquam portābātis.
Quick check
Try one question now.
Check your answer when you are ready. No sign-in needed.
Res quae fiebant et consuetudines
Imperfectum pluribus modis adhibes:
- Rem ostendis quae certo tempore fiebat: Tum cēnam parābam.
- Consuetudinem praeteritam ostendis: Cotīdiē ad forum ambulābāmus.
- Locum aut vitam praeteritam describis: In parvā vīllā habitābant.
Verba tum, saepe et cotīdiē sensum adiuvant, sed imperfectum etiam sine his verbis adhibetur.
Imperfectum finem rei non ostendit. Epistulam scrībēbam non significat epistulam numquam confectam esse: tantum dicis quid eo tempore faciebas.
Cotīdiē non semper imperfectum postulat. Tempus quo res fit considera:
Nunc cotīdiē labōrō.
Tum cotīdiē labōrābam.
Verbum sum et brevis repetitio
Verbum sum formas proprias habet. In imperfecto non habet -bā-.
| Persona | Imperfectum verbi sum |
|---|---|
| ego | eram |
| tū | erās |
| is, ea | erat |
| nōs | erāmus |
| vōs | erātis |
| iī, eae | erant |
Tum eram puer.
Via erat longa, et viātōrēs erant fessī.
Cum imperfectum scribis:
- Cogita de re praeterita: quid fiebat? Quid saepe faciebas? Qualis locus erat?
- Elige formam verbi: amābam, monēbam, legēbam, capiēbam, audiēbam; sed eram.
- Elige personam et numerum: legēbam — ego; legēbāmus — nos.
You reached the end
You reached the endNow make it stick.
Save your progress, or start the exercises. Practice with detailed feedback after you submit, or save your progress and come back.
Was this lesson helpful?
Last updated November 5, 2026