Is, ea, id: res iam dictae
Prōnōmina is, ea, id ad hominēs et rēs iam dictās refer: disce fōrmās, genus, numerum et cāsum, atque ūsum fōrmārum eius, eōrum et eārum ad possessiōnem.
Homines et res iam dictae
Is, ea, id hominem vel rem iam dictam saepe indicant. Nōmen nōn semper iterum dīcimus: prō nōmine prōnōmen pōnimus. Hīc fōrmās discis et cāsum aptum ēligis; etiam possessiōnem fōrmīs eius, eōrum, eārum indicās.
Puella in hortō est. Ea cantat.
Librum habeō. Is novus est.
Mālum in mēnsā est. Id edō.
Ea puellam indicat; is librum; id mālum. Itaque is nōn sōlum hominem, sed etiam rem generis masculīnī indicāre potest.
Genus, numerus et casus
Genus et numerus prōnōminis cum nōmine iam dictō conveniunt. Cāsus autem ex novā sententiā pendet.
- Genus: liber → is; mēnsa → ea; mālum → id.
- Numerus: puella → ea; puellae → eae.
- Cāsus: puella cantat → ea cantat; puellam videō → eam videō.
Puella venit. Eam salūtō.
Puella nōminātīvus est: puella venit. Eam accūsātīvus est: ego puellam salūtō.
Prīmum quaere: quem hominem vel quam rem prōnōmen indicat? Deinde vidē quid prōnōmen in novā sententiā faciat. Cāsum nōminis prioris nōn semper servās.
Formae pronominis
| Cāsus | Masculīnum singulāre | Fēminīnum singulāre | Neutrum singulāre | Masculīnum plūrāle | Fēminīnum plūrāle | Neutrum plūrāle |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Nōminātīvus | is | ea | id | eī | eae | ea |
| Genetīvus | eius | eius | eius | eōrum | eārum | eōrum |
| Datīvus | eī | eī | eī | eīs | eīs | eīs |
| Accūsātīvus | eum | eam | id | eōs | eās | ea |
| Ablātīvus | eō | eā | eō | eīs | eīs | eīs |
Genetīvus singulāris eius et datīvus singulāris eī omnibus generibus commūnēs sunt. Neutra eāsdem fōrmās in nōminātīvō et accūsātīvō habent: id, ea.
Prō eī in nōminātīvō plūrālī etiam iī invenīs; prō eīs etiam iīs vel īs. Hae fōrmae quoque rēctae sunt. Prōnōmen is, ea, id fōrmam vocātīvī propriam nōn habet.
Quick check
Try one question now.
Check your answer when you are ready. No sign-in needed.
Casus in sententiis
Cāsus ostendit quōmodo homō vel rēs ad verbum aut ad alia verba pertineat.
Nōminātīvus: Puerī adsunt. Eī lūdunt.
Accūsātīvus: Puellās videō. Eās salūtō.
Datīvus: Mārcus adest. Eī librum dō.
Ablātīvus: Iūlia adest. Cum eā ambulō.
In eī librum dō, Mārcus librum accipit. In cum eā ambulō, praepositiō cum ablātīvum poscit.
Fōrma eī duōs cāsūs habēre potest. In eī lūdunt, nōminātīvus plūrālis est; in eī librum dō, datīvus singulāris est. Tōtam sententiam lege.
Eius, eorum, earum
Genetīvus saepe possessōrem indicat: cuius liber? Genus et numerus possessōris, nōn reī possessae, hās fōrmās regunt.
| Possessor | Fōrma | Exemplum |
|---|---|---|
| Ūnus vir vel ūna fēmina | eius | liber eius; librī eius |
| Plūrēs virī | eōrum | liber eōrum; librī eōrum |
| Plūrēs fēminae | eārum | liber eārum; librī eārum |
Iūlia librum habet. Mārcus librum eius legit.
Puellae librōs habent. Mārcus librōs eārum legit.
In prīmā sententiā Mārcus librum Iūliae legit. Eius nōn mūtātur sī rēs possessa plūrālis est: Mārcus etiam librōs eius legere potest.
Eius et suus nōn idem significant. In hīs exemplīs discrīmen servā:
Iūlia librum suum legit: liber Iūliae est.
Mārcus adest. Iūlia librum eius legit: liber Mārcī est.
Quid eligis?
- Invenī hominem vel rem iam dictam.
- Genus et numerum spectā.
- Cāsum ex novā sententiā ēlige.
- Sī possessōrem indicās, inter eius, eōrum et eārum distingue.
Liber in mēnsā est. Is novus est. Eum legō.
Idem liber manet; cāsus mūtātur.
You reached the end
You reached the endNow make it stick.
Save your progress, or start the exercises. Practice with detailed feedback after you submit, or save your progress and come back.
Was this lesson helpful?
Vocabulary in this lesson
6 words, ready to study.
Play a word to hear it, then mark it as known — or save it to study later.
Save any of these 6 words and review them later.
Vocabula: Is, ea, id: res iam dictae
6 wordsLast updated November 5, 2026