B1 · IntermediateLesson 1 of 4

Participium perfecti passivi et concordia

Disce participium perfecti passivi formare, cum nomine genere, numero et casu componere atque in formis cum esse et in sententiis Latinis recte adhibere.

Res iam facta

Participium perfectī passīvī rem iam factam plērumque significat. Cum nōmine genere, numerō et cāsū concordat, ut adiectīvum. Hīc discēs formās eius agnōscere et nōminī aptāre.

Puella epistulam scrīptam legit.

Epistula iam scrīpta est; nunc puella eam legit. Scrīptam cum epistulam concordat: utrumque est fēminīnum, singulāre, accūsātīvum.

In hōc exemplō epistula nōn scrībit: aliquis epistulam scrīpsit. Participium passīvum rem quae āctiōnem accipit dēscrībit.

Formae participii

Participium perfectī passīvī ut adiectīvum bonus, bona, bonum dēclīnātur. Nōminātīvus singulāris exit in -us, -a, -um. Tamen pars quae ante hās terminātiōnēs stat nōn in omnibus verbīs eadem ratiōne fōrmātur. Formam participiī ūnā cum verbō disce.

Verbum Masculīnum Fēminīnum Neutrum
amāre amātus amāta amātum
monēre monitus monita monitum
legere lēctus lēcta lēctum
capere captus capta captum
audīre audītus audīta audītum

Hae sunt formae nōminātīvī singulāris. In plūrālī nōminātīvō sunt, exempli grātiā, lēctī, lēctae, lēcta.

Nōn omnibus verbīs adde -ātus. Ā verbō legere fit lēctus; ā verbō capere, captum.

Genus, numerus et casus

Prīmum nōmen reperī ad quod participium pertinet. Deinde genus, numerum et cāsum nōminis exāminā. Eadem tria in participiō servā.

Nōmen cum participiō Genus Numerus Cāsus
epistula scrīpta fēminīnum singulāris nōminātīvus
epistulam scrīptam fēminīnum singulāris accūsātīvus
epistulārum scrīptārum fēminīnum plūrālis genetīvus
puerō monitō masculīnum singulāris datīvus vel ablātīvus
puerōs monitōs masculīnum plūrālis accūsātīvus
dōna accepta neutrum plūrālis nōminātīvus vel accūsātīvus

Cāsus interdum ē tōtā sententiā intellegitur: puerō monitō potest esse datīvus aut ablātīvus. In Puerō monitō librum dō, datīvus est.

Puella epistulās scrīptās legit.

Magister puerō monitō librum dat.

Puerī dōna accepta in mēnsā pōnunt.

Concordia nōn semper eandem terminātiōnem postulat. Nōmina et participia possunt ad dēclīnātiōnēs dīversās pertinēre.

✓ Mīlitēs vulnerātī adsunt.

Mīlitēs et vulnerātī sunt masculīna, plūrālia, nōminātīvī cāsūs, quamquam alterum in -ēs, alterum in -ī exit.

Quick check

Try one question now.

1
Mater a liberis laeta est.

Check your answer when you are ready. No sign-in needed.

Participium cum verbo esse

Cum formīs verbī esse, participium perfectī passīvī tempora passīva fōrmat. In hīs formīs participium cum subiectō genere, numerō et cāsū concordat. Subiectum verbī fīnītī nōminātīvō pōnitur; in accūsātīvō cum īnfīnītīvō subiectum īnfīnītīvī accūsātīvō pōnitur.

Tempus Exemplum
Perfectum Epistula scrīpta est.
Plūsquamperfectum Epistula scrīpta erat.
Futūrum perfectum Epistula scrīpta erit.

In perfectō scrīpta est āctiōnem praeteritam exprimit, quamquam est ipsum praesentis temporis est.

Puer monitus est. → Puella monita est.

Puerī monitī sunt. → Puellae monitae sunt.

Dīcit epistulam scrīptam esse.

Epistulam est subiectum īnfīnītīvī scrīptam esse; scrīptam cum eō accūsātīvō concordat.

Puella epistulam scrīpsit. → Epistula ā puellā scrīpta est.

In prīmā sententiā puella est subiectum; in secundā epistula fit subiectum. Ā puellā indicat quis epistulam scrīpserit: is quī agit per ā/ab cum ablātīvō exprimitur. Passīvum ēligimus cum dē epistulā potius quam dē puellā loquī volumus. Sī nōn opus est dīcere quis scrīpserit, satis est Epistula scrīpta est.

Sēnsus et memoria

Participium perfectī saepe rem ante aliam āctiōnem factam indicat, nōn certum tempus per sē.

Crās puella epistulam hodiē scrīptam leget.

Epistula hodiē scrībitur; puella crās eam leget.

Participium etiam statum ex āctiōne ortum dēscrībere potest: Iānua clausa est potest significāre iānuam nōn patēre. Sēnsus ē contextū intellegitur.

Participia perfectī verbōrum dēpōnentium saepe sēnsum āctīvum habent: profectus dīcitur dē eō quī profectus est. Ex sōlā terminātiōne sēnsum passīvum nōn cognōscis.

Antequam formam ēligis:

  1. Reperī nōmen vel subiectum ad quod participium pertinet.
  2. Servā eius genus, numerum et cāsum.
  3. Formam participiī ipsīus verbī recognōsce.
  4. Sī participium cum esse tempus passīvum fōrmat, cāsum subiectī servā: nōminātīvum cum verbō fīnītō, accūsātīvum in accūsātīvō cum īnfīnītīvō.

You reached the end

You reached the end

Now make it stick.

Save your progress, or start the exercises. Practice with detailed feedback after you submit, or save your progress and come back.

Practice exercises

Was this lesson helpful?

Last updated November 5, 2026