A2 · ElementaryLesson 3 of 4

Perfectum et imperfectum in narratione

Perfectum rēs gestās narrat; imperfectum quid tum fīēbat ostendit. Disce haec tempora in brevī nārrātiōne distinguere et cum verbīs temporis adhibēre.

Dē rēbus praeteritīs nārrās. Perfectum rēs gestās saepe in ōrdine pōnit; imperfectō rem in cursū vel cōnsuētūdinem dēscrībis. Haec tempora in eādem nārrātiōne ūnā adhibēre potes.

Quid accidit? Quid tum fīēbat?

Perfectō rem gestam tōtam spectās. Imperfectō rem quasi ante oculōs pōnis: Iūlia, exempli grātiā, adhūc ambulābat; initium et fīnem nōn indicās.

Quid accidit? Mārcus iānuam aperuit.

Quid tum fīēbat? Iūlia in hortō ambulābat.

In prīmā sententiā rem gestam nārrās. In alterā Iūliam ambulantem dēscrībis; initium et fīnem ambulātiōnis nōn indicās.

Accidit eandem fōrmam in praesentī et in perfectō habet. Hīc dē rēbus praeteritīs nārrāmus: accidit perfectum est. Sōla fōrma tempus nōn ostendit.

Formae et sententiae

Hīc nōn omnēs fōrmās discis: fōrmās iam nōtās comparās. Omnia verba in tabulā ad ūnam persōnam pertinent.

Verbum Imperfectum: quid tum fīēbat? Perfectum: quid accidit?
ambulāre Iūlia ambulābat. Iūlia ad forum ambulāvit.
scrībere Mārcus epistulam scrībēbat. Mārcus epistulam scrīpsit.
aperīre Puer iānuam aperiēbat. Puer iānuam aperuit.

Epistulam scrībēbat nōn dīcit epistulam perfectam esse. Epistulam scrīpsit rem gestam tōtam nārrat.

Perfectum nōn semper rem brevem significat. Iūlia multōs annōs Rōmae habitāvit: tempus longum est, sed hīc tōtum spectātur.

Tempora in eādem nārrātiōne

Imperfectō locum, hominēs et rēs quae tum fīēbant saepe dēscrībis. Perfectō rēs gestās in ōrdine nārrās.

Sōl lūcēbat. Iūlia in hortō sedēbat et librum legēbat. Subitō Mārcus vēnit. Iūlia librum posuit et amīcum salūtāvit.

  • Lūcēbat, sedēbat, legēbat: haec tum fīēbant.
  • Vēnit: aliquid novum accidit.
  • Posuit, salūtāvit: hae rēs deinde accidērunt.

Nōn necesse est nārrātiōnem imperfectō incipere. Sed haec coniūnctiō temporum saepe ūtilis est: prīmum rēs dēscrībis, deinde rēs gestās nārrās.

Rēs saepe factae

Imperfectum etiam cōnsuētūdinem ostendit.

Puer cottīdiē ad flūmen ambulābat. Ibi cum amīcīs lūdēbat.

Herī ad flūmen ambulāvit et ibi cum amīcīs lūsit.

Prīmae duae sententiae cōnsuētūdinem dēscrībunt. Tertia sententia rēs ūnō diē gestās nārrat.

Nōlī tempus ex ūnō adverbiō tantum ēligere. Herī cum utrōque tempore adhibētur:

  • Herī, hōrā tertiā, Iūlia librum legēbat.
  • Herī Iūlia librum lēgit.

Nec omnis rēs iterāta imperfectum poscit: Mārcus ter iānuam pulsāvit. Hīc trēs ictūs ūnā nārrantur.

Quōmodo tempus ēligis?

  1. Rem gestam tōtam nārrās? Adhibē perfectum: Mārcus vēnit.
  2. Rem in cursū dēscrībis? Adhibē imperfectum: Iūlia legēbat.
  3. Cōnsuētūdinem dēscrībis? Saepe adhibēs imperfectum: puer cottīdiē lūdēbat.

Iūlia legēbat. Mārcus vēnit. Lectiō tum fīēbat; adventus Mārcī in nārrātiōne accidit.

You reached the end

You reached the end

Now make it stick.

Save your progress, or start the exercises. Practice with detailed feedback after you submit, or save your progress and come back.

Practice exercises

Was this lesson helpful?

Last updated November 5, 2026