B1 · IntermediateLesson 1 of 3

Praesens coniunctivi

Praesēns coniūnctīvī: formās actīvās et passīvās quīnque exemplīs cognōsce, verba irrēgulāria distingue et ūsum cum ut et nē in sententiīs intellege.

By the flumi team About 4 min read Grammar learning path: Formae et tempora coniunctivi

Praesēns coniūnctīvī nōn idem significat atque praesēns indicātīvī. Formās eius cognōsce, ab indicātīvō distingue, et in sententiīs cum ut et nē intellege.

Sensus ex sententia cognoscitur

Indicātīvō rem affirmāmus: Iūlia legit. Coniūnctīvus autem, inter aliōs ūsūs, ostendit quid aliquis fierī velit aut quem fīnem sibi prōpōnat.

Iūlia legit. — Dīcō quid Iūlia faciat.

Iūliam rogō ut legat. — Rogō; nōn affirmō eam iam legere.

Librum afferō ut Iūlia legat. — Librum afferō hōc cōnsiliō: volō Iūliam legere.

Nōmen praesēns nōn significat rem semper nunc fierī. In exemplō rogō ut legat, lectiō etiam post rogātiōnem fierī potest.

Formae activae

In prīmā coniugātiōne, ā indicātīvī fit ē in coniūnctīvō: amāmus → amēmus. In cēterīs coniugātiōnibus appāret ā: monēmus → moneāmus, regimus → regāmus.

Tabula etiam verba in -iō tertiae coniugātiōnis et quartam coniugātiōnem ostendit. Ante -m, -t, -nt, vōcālis e vel a brevis est.

Persōna Amāre Monēre Regere Capere Audīre
Ego amem moneam regam capiam audiam
Tū amēs moneās regās capiās audiās
Is, ea amet moneat regat capiat audiat
Nōs amēmus moneāmus regāmus capiāmus audiāmus
Vōs amētis moneātis regātis capiātis audiātis
Iī, eae ament moneant regant capiant audiant

Coniugātiōnem prīmum cognōsce. Confer amat — amet, sed monet — moneat, regit — regat, capit — capiat, audit — audiat.

Formae passivae

Vōcālēs coniūnctīvī manent, sed terminātiōnēs passīvae adhibentur. Ecce formae verbī amāre:

Persōna Actīvum Passīvum
Ego amem amer
Tū amēs amēris
Is, ea amet amētur
Nōs amēmus amēmur
Vōs amētis amēminī
Iī, eae ament amentur

In cēterīs coniugātiōnibus similiter habēs monear, regar, capiar, audiar; tertia persōna singulāris est moneātur, regātur, capiātur, audiātur.

Magister clārē loquitur ut audiātur.

Librōs in arcam pōnō nē laedantur.

Pro amēris etiam amēre legere potes: utraque forma secundae persōnae singulāris passīvae est. Verba dēpōnentia quoque terminātiōnēs passīvās habent, sed nōn ideō rem passīvam significant: hortor → horter, sequor → sequar.

Sum et alia verba irregularia

Formās verbōrum sum et possum memoriā tenē:

Persōna Sum Possum
Ego sim possim
Tū sīs possīs
Is, ea sit possit
Nōs sīmus possīmus
Vōs sītis possītis
Iī, eae sint possint

Alia verba frequentia hās formās habent. Hīc tantum prima persōna singulāris ostenditur:

  • volō → velim;
  • nōlō → nōlim;
  • mālō → mālim;
  • eō → eam;
  • ferō → feram.

Tibi librum dō ut legere possīs.

Tē rogō ut mēcum eās.

Ut, ne et forma recte eligenda

Post verba praesentia, velut rogō et afferō, praesēns coniūnctīvī in exemplīs suprā positīs adhibētur. Ut rem optātam aut fīnem affirmātīvum intrōdūcit; nē rem vītandam.

Tē rogō ut veniās.

Tē rogō nē discēdās.

Fēnestram aperiō ut aer intret.

Ut nōn semper coniūnctīvum poscit. Confer Ut scīs, Iūlia abest: hīc ut scīs idem valet ac sīcut scīs, et scīs indicātīvus est.

Etiam forma sōla interdum nōn sufficit: regam potest esse praesēns coniūnctīvī aut futūrum indicātīvī. In rogō ut regam, coniūnctīvus est.

Ad formam eligendam:

  1. Cognōsce verbum et coniugātiōnem eius.
  2. Elige persōnam, numerum et vōcem.
  3. Adhibē vōcālem et terminātiōnem aptam: amēmus, regāmus, audiāmur.
  4. Tōtam sententiam lege: coniūnctīvī significātiō ex contextū intellegitur.

You reached the end

You reached the end

Now make it stick.

Save your progress, or start the exercises. Practice with detailed feedback after you submit, or save your progress and come back.

Practice exercises

Was this lesson helpful?

Last updated November 5, 2026