Ut et ut non: consecutio rerum
Disce quōmodo ut et ut nōn cum coniūnctīvō ēventum indicent, quae verba eās prōpositiōnēs praenūntient, et quōmodo ēventus ā prōpositō distinguātur.
Propositiō consecutīva ostendit quid ex aliquā rē sequātur: Tam fessus sum ut ambulāre nōn possim. Hīc discēs ēventum cum ut vel ut nōn exprimere, verba quae eum praenūntiant agnōscere et ēventum ā prōpositō distinguere.
Quid ex rē sequitur?
Prīmum duās sententiās lege:
Ventus tam vehemēns est. Arborēs cadunt.
Eās ita coniungere potes:
Ventus tam vehemēns est ut arborēs cadant.
Arborēs cadunt propter vim ventī. Verba ut arborēs cadant ēventum indicant.
In prōpositiōne consecutīvā ut cum coniūnctīvō pōnitur. Itaque cadunt, indicātīvus, fit cadant, coniūnctīvus.
Coniūnctīvus hīc nōn significat rem dubiam esse. In exemplō arborēs rē vērā cadunt; coniūnctīvus ad hanc cōnstrūctiōnem pertinet.
Verba quae ēventum praenūntiant
In prōpositiōne prīncipālī saepe sunt tam, ita, sīc, tantus vel tot. Haec verba māgnitūdinem, modum aut numerum indicant.
| Verbum | Ūsus frequēns | Exemplum |
|---|---|---|
| tam | Cum adiectīvō vel adverbiō | Aqua tam frīgida est ut eam bibere nōn possim. |
| ita, sīc | Cum verbō: quō modō aliquid fit | Magister ita loquitur ut omnēs eum intellegant. |
| tantus, tanta, tantum | Cum nōmine: quam māgna rēs sit | Tantus clāmor est ut nihil audiam. |
| tot | Cum nōmine plūrālī: quam multae rēs sint | Tot librōs habeō ut omnēs legere nōn possim. |
Tantus cum nōmine genere, numerō et cāsū concordat: tantus clāmor, tanta vōx, tantum perīculum. Tot nōn dēclīnātur.
Haec verba utilia sunt, sed nōn semper adsunt:
Accidit ut omnēs adsint.
Hīc ut omnēs adsint explicat quid accidat; tam vel tantus nōn requīritur.
Ēventus negātus: ut nōn
Sī rēs nōn fit, ūtere ut nōn, nōn nē. Nōn nōn necesse est statim post ut pōnere.
Tam fessus sum ut nōn possim ambulāre.
Tam fessus sum ut ambulāre nōn possim.
Utraque sententia eundem ēventum indicat: propter lassitūdinem ambulāre nōn possum.
Negātiō etiam aliīs verbīs exprimitur:
- ut nēmō: Tam obscūrē loquitur ut nēmō eum intellegat.
- ut nihil: Tantus clāmor est ut nihil audiam.
- ut numquam: Tam diligēns est ut numquam officium neglegat.
His in exemplīs nēmō, nihil et numquam iam negātiōnem continent; nōn nōn additur.
Quick check
Try one question now.
Check your answer when you are ready. No sign-in needed.
Ēventus et prōpositum
Ut cum coniūnctīvō etiam prōpositum indicāre potest. Itaque nōn sōlum fōrmam, sed etiam sēnsum spectā.
| Sēnsus | Exemplum | Explicātiō |
|---|---|---|
| Prōpositum | Clārē loquitur ut omnēs eum audiant. | Vult omnēs eum audīre. |
| Ēventus | Tam clārē loquitur ut omnēs eum audiant. | Omnēs eum audiunt propter vōcis clāritātem. |
| Prōpositum negātum | Tacet nē puerum excitet. | Puerum excitāre nōn vult. |
| Ēventus negātus | Tam leviter loquitur ut puerum nōn excitet. | Vōx tam levis est ut puer dormīre pergat. |
Nē prōpositum negātum, ut nōn ēventum negātum exprimit. Nōlī alterum prō alterō pōnere: sēnsus mūtātur.
Tempora et brevis repetītiō
In exemplīs simplicibus praesēns cum praesentī, praeteritum cum imperfectō saepe coniungitur:
- Nunc: Tam fessus sum ut ambulāre nōn possim.
- Herī: Tam fessus eram ut ambulāre nōn possem.
Haec sunt exempla frequentia, nōn rēgula sine exceptiōne. In prōpositiōnibus consecutīvīs etiam alia tempora coniūnctīvī occurrunt.
Cum ēventum exprimere vīs:
- Vidē quid ex rē sequātur, nōn quid aliquis facere velit.
- Pōne ut cum coniūnctīvō.
- Sī ēventum negās, pōne ut nōn, ut nēmō vel aliud verbum negāns.
- Ubi convenit, adde tam, ita, tantus vel tot in prōpositiōne prīncipālī.
You reached the end
You reached the endNow make it stick.
Save your progress, or start the exercises. Practice with detailed feedback after you submit, or save your progress and come back.
Was this lesson helpful?
Vocabulary in this lesson
11 words, ready to study.
Play a word to hear it, then mark it as known — or save it to study later.
Save any of these 11 words and review them later.
Vocabula: Ut et ut non: consecutio rerum
11 wordsLast updated November 5, 2026