Verba cum dativo
Disce quibus verbīs datīvus iungātur, quōmodo pārēre, crēdere, placēre et prōdesse adhibeās, et quōmodo hunc cāsum ab accūsātīvō rēctē distinguās.
Cui pārēs? Cui crēdis?
Magistrō pārēs, sed magistrum audīs. Cāsus nōn idem est: alia verba datīvum, alia accūsātīvum postulant. Hīc discēs quae verba cum datīvō iungantur et quōmodo eōrum ūsum ab accūsātīvō distinguās.
In sententiā Iūlia magistrō pāret, Iūlia est subiectum; magistrō indicat cui Iūlia pāreat. Datīvus igitur nōn sōlum eum significat cui aliquid datur.
Pater fīlium vocat. Fīlius patrī pāret.
Amīcus vēra dīcit. Amīcō crēdō.
Haec fābula mihi placet.
Verba frequenter adhibita
Haec verba ūnā cum datīvō disce. Datīvus persōnam vel rem indicāre potest: magistrō pārēre, lēgibus pārēre.
| Verbum | Exemplum cum datīvō |
|---|---|
| pārēre | Discipulus magistrō pāret. |
| crēdere | Tibi crēdō: vēra dīcis. |
| persuādēre | Tū mihi persuādēs; iam tēcum sentiō. |
| favēre | Cīvēs poētae favent. |
| nocēre | Frīgus arboribus nocet. |
| parcere | Victor victīs parcit. |
| placēre | Hic liber puellae placet. |
| prōdesse | Somnus corporī prōdest. |
| deesse | Pecūnia mercātōrī deest. |
Nōn omnia verba quae auxilium, fidem aut favōrem significant eundem cāsum postulant. Amīcō prōsum, sed amīcum iuvō. Verbum et cāsum simul disce.
Subiectum et datīvus
Cum placēre, prōdesse et deesse adhibēs, subiectum ā datīvō distingue. Verbum cum subiectō numerō congruit, nōn cum nōmine in datīvō positō.
Liber mihi placet. → Librī mihi placent.
Liber mihi placet. → Liber nōbīs placet.
Ūnus liber discipulō deest. → Duo librī discipulō dēsunt.
In prīmō exemplō numerus subiectī mūtātur; itaque etiam verbum mūtātur. In secundō exemplō tantum datīvus mūtātur; subiectum liber singulāre manet.
Prō nōmine etiam prōnōmen pōnere potes:
- magister mihi crēdit;
- magister tibi crēdit;
- magister nōbīs crēdit;
- magister vōbīs crēdit.
Quick check
Try one question now.
Check your answer when you are ready. No sign-in needed.
Datīvus an accūsātīvus?
Verba propinquae significātiōnis nōn semper eundem cāsum habent. Compara:
| Cum datīvō | Cum accūsātīvō |
|---|---|
| Magistrō pāreō: facio quod iubet. | Magistrum audiō: vōcem eius percipiō. |
| Amīcō prōsum: amīcus auxilium ā mē accipit. | Amīcum iuvō: eī auxilium ferō. |
Etiam ūnum verbum variōs cāsūs habēre potest, prout significātiō et cōnstrūctiō variant. Cum crēdere, distingue cui crēdās et quid crēdās.
Tibi crēdō: tū mihi vērax vidēris.
Hoc crēdō: hoc vērum esse putō.
Tibi datīvus est; hoc in hāc sententiā accūsātīvus est. Nōn igitur omne nōmen aut prōnōmen apud crēdere datīvō pōnitur.
Cum dīcis tē facere quod magister iubet, scrībe magistrō pāreō, nōn magistrum pāreō.
At magistrum audiō rēctē dīcitur. Nōlī cāsum mūtāre nisi verbum eiusque ūsum spectās.
Quid memoriā teneās
Antequam cāsum ēligis:
- Verbum reperī. Estne pārēre, crēdere, placēre an aliud?
- Ūsum spectā. Cui crēdis? nōn idem est atque quid crēdis?
- Cāsum aptum adhibē. Amīcō prōsum, sed amīcum iuvō.
- Subiectum recognōsce. Liber mihi placet; librī mihi placent.
Verbum cum cāsū disce; numerum verbī ex subiectō ēlige.
You reached the end
You reached the endNow make it stick.
Save your progress, or start the exercises. Practice with detailed feedback after you submit, or save your progress and come back.
Was this lesson helpful?
Vocabulary in this lesson
11 words, ready to study.
Play a word to hear it, then mark it as known — or save it to study later.
Save any of these 11 words and review them later.
Vocabula: Verba cum dativo
11 wordsLast updated November 5, 2026