Vocativus et appellatio
Vocātīvus in appellātiōne: fōrmae ut Mārce, Lūcī, fīlī et mī, nōmina sine mūtātiōne, plūrālis, particula ō et virgulae in exemplīs salūtātiōnis.
Cum aliquem appellās, vocātīvō ūteris: «Salvē, Mārce!» Hīc discis nōmina in appellātiōne pōnere et ūnum amīcum vel plūrēs amīcōs salūtāre.
Quem appellās?
Mārcus est amīcus tuus. Cum dē Mārcō loqueris, dīcis: «Mārcus adest.» Cum Mārcum appellās, dīcis: «Mārce, salvē!»
Iūlia adest. → Salvē, Iūlia!
Mārcus adest. → Salvē, Mārce!
Mārcus est nōminātīvus; Mārce est vocātīvus. In nōmine Iūlia, nōminātīvus et vocātīvus eandem fōrmam habent.
Quālis est fōrma?
Vocātīvus plērumque eandem fōrmam habet ac nōminātīvus. Sed nōmina secundae dēclīnātiōnis in -us, ut Mārcus et amīcus, in vocātīvō singulārī habent -e.
| Nōminātīvus | Vocātīvus | Appellātiō |
|---|---|---|
| Iūlia | Iūlia | Salvē, Iūlia! |
| puella | puella | Salvē, puella! |
| puer | puer | Salvē, puer! |
| magister | magister | Salvē, magister! |
| Mārcus | Mārce | Salvē, Mārce! |
| amīcus | amīce | Salvē, amīce! |
Nōn omnia nōmina mūtantur. Dīc Mārce, sed puer et magister: «Salvē, magister!»
Lūcī, fīlī, mī
Nōmina propria in -ius, ut Lūcius et Iūlius, in vocātīvō singulārī habent -ī. Etiam fīlius habet fīlī.
| Nōminātīvus | Vocātīvus |
|---|---|
| Lūcius | Lūcī |
| Iūlius | Iūlī |
| fīlius | fīlī |
| meus fīlius | mī fīlī |
| cārus amīcus | cāre amīce |
Adiectīvum quoque in vocātīvō pōnitur: cārus → cāre. Vocātīvus masculīnus singulāris adiectīvī meus est mī.
Salvē, Lūcī!
Mī fīlī, venī!
Salvē, cāre amīce!
Quick check
Try one question now.
Check your answer when you are ready. No sign-in needed.
Ūnus amīcus, plūrēs amīcī
In plūrālī vocātīvus eandem fōrmam habet ac nōminātīvus.
| Ūnum appellās | Plūrēs appellās |
|---|---|
| Salvē, amīce! | Salvēte, amīcī! |
| Salvē, puella! | Salvēte, puellae! |
Salvē dīcis ūnī; salvēte dīcis plūribus.
Ubi vocātīvus pōnitur?
Vocātīvus initium vel fīnem sententiae tenēre potest. Potest etiam in mediā sententiā pōnī. In scrīptūrā virgulae eum ā reliquīs verbīs sēparant.
Mārce, salvē!
Salvē, Mārce!
Quid, Mārce, facis?
Ante vocātīvum interdum pōnitur ō: «Ō amīce!» Sed ō nōn est necessārium. In salūtātiōne satis est: «Salvē, amīce!»
Memoriā tenē
- Aliquem appellās: vocātīvō ūtere.
- Saepe fōrma nōn mūtātur: Iūlia, puer, magister.
- Discerne Mārcus → Mārce, Lūcius → Lūcī, fīlius → fīlī.
- Dīc mī fīlī, nōn meus fīlius, cum fīlium appellās.
- Ūnum salūtās: Salvē, amīce! Plūrēs salūtās: Salvēte, amīcī!
You reached the end
You reached the endNow make it stick.
Save your progress, or start the exercises. Practice with detailed feedback after you submit, or save your progress and come back.
Was this lesson helpful?
Vocabulary in this lesson
9 words, ready to study.
Play a word to hear it, then mark it as known — or save it to study later.
Save any of these 9 words and review them later.
Vocabula: Vocativus et appellatio
9 wordsLast updated November 5, 2026