A1 · Beginner

Vocativus et appellatio

Vocātīvus in appellātiōne: fōrmae ut Mārce, Lūcī, fīlī et mī, nōmina sine mūtātiōne, plūrālis, particula ō et virgulae in exemplīs salūtātiōnis.

By the flumi team About 3 min read 9 vocabulary words

Cum aliquem appellās, vocātīvō ūteris: «Salvē, Mārce!» Hīc discis nōmina in appellātiōne pōnere et ūnum amīcum vel plūrēs amīcōs salūtāre.

Quem appellās?

Mārcus est amīcus tuus. Cum dē Mārcō loqueris, dīcis: «Mārcus adest.» Cum Mārcum appellās, dīcis: «Mārce, salvē!»

Iūlia adest. → Salvē, Iūlia!

Mārcus adest. → Salvē, Mārce!

Mārcus est nōminātīvus; Mārce est vocātīvus. In nōmine Iūlia, nōminātīvus et vocātīvus eandem fōrmam habent.

Quālis est fōrma?

Vocātīvus plērumque eandem fōrmam habet ac nōminātīvus. Sed nōmina secundae dēclīnātiōnis in -us, ut Mārcus et amīcus, in vocātīvō singulārī habent -e.

Nōminātīvus Vocātīvus Appellātiō
Iūlia Iūlia Salvē, Iūlia!
puella puella Salvē, puella!
puer puer Salvē, puer!
magister magister Salvē, magister!
Mārcus Mārce Salvē, Mārce!
amīcus amīce Salvē, amīce!

Nōn omnia nōmina mūtantur. Dīc Mārce, sed puer et magister: «Salvē, magister!»

Lūcī, fīlī, mī

Nōmina propria in -ius, ut Lūcius et Iūlius, in vocātīvō singulārī habent -ī. Etiam fīlius habet fīlī.

Nōminātīvus Vocātīvus
Lūcius Lūcī
Iūlius Iūlī
fīlius fīlī
meus fīlius mī fīlī
cārus amīcus cāre amīce

Adiectīvum quoque in vocātīvō pōnitur: cārus → cāre. Vocātīvus masculīnus singulāris adiectīvī meus est mī.

Salvē, Lūcī!

Mī fīlī, venī!

Salvē, cāre amīce!

Quick check

Try one question now.

1
Marcum appellas: «, ubi es?»

Check your answer when you are ready. No sign-in needed.

Ūnus amīcus, plūrēs amīcī

In plūrālī vocātīvus eandem fōrmam habet ac nōminātīvus.

Ūnum appellās Plūrēs appellās
Salvē, amīce! Salvēte, amīcī!
Salvē, puella! Salvēte, puellae!

Salvē dīcis ūnī; salvēte dīcis plūribus.

Ubi vocātīvus pōnitur?

Vocātīvus initium vel fīnem sententiae tenēre potest. Potest etiam in mediā sententiā pōnī. In scrīptūrā virgulae eum ā reliquīs verbīs sēparant.

Mārce, salvē!

Salvē, Mārce!

Quid, Mārce, facis?

Ante vocātīvum interdum pōnitur ō: «Ō amīce!» Sed ō nōn est necessārium. In salūtātiōne satis est: «Salvē, amīce!»

Memoriā tenē

  • Aliquem appellās: vocātīvō ūtere.
  • Saepe fōrma nōn mūtātur: Iūlia, puer, magister.
  • Discerne Mārcus → Mārce, Lūcius → Lūcī, fīlius → fīlī.
  • Dīc mī fīlī, nōn meus fīlius, cum fīlium appellās.
  • Ūnum salūtās: Salvē, amīce! Plūrēs salūtās: Salvēte, amīcī!

You reached the end

You reached the end

Now make it stick.

Save your progress, or start the exercises. Practice with detailed feedback after you submit, or save your progress and come back.

Practice exercises

Was this lesson helpful?

Vocabulary in this lesson

9 words, ready to study.

Play a word to hear it, then mark it as known — or save it to study later.

Save any of these 9 words and review them later.

Vocabula: Vocativus et appellatio

9 words

Last updated November 5, 2026