Zdania z to: nazywanie osób i rzeczy
Zdania z to do nazywania osób i rzeczy: formy to jest i to są, pytania kto to i co to oraz proste przeczenia. Poznaj codzienne przykłady z mianownikiem.
Za pomocą to przedstawiamy osoby i nazywamy rzeczy: To jest Anna. To jest telefon. Poznasz też formę to są, pytania Kto to?, Co to? i proste przeczenia.
Kto to? Co to?
Gdy pytasz o osobę, użyj Kto to? lub Kto to jest? Gdy pytasz o rzecz, użyj Co to? lub Co to jest?
— Kto to?
— To jest Adam. To mój brat.
— Co to?
— To jest telefon.
Możesz odpowiedzieć krótko, bez jest:
- To jest Anna. → To Anna.
- To jest mój telefon. → To mój telefon.
Obie formy są poprawne i naturalne.
To jest i to są
Używamy to jest, gdy mówimy o jednej osobie lub jednej rzeczy. Używamy to są, gdy mówimy o kilku osobach lub rzeczach.
| Liczba | Konstrukcja | Przykład |
|---|---|---|
| Jedna osoba | To jest + nazwa osoby | To jest nauczycielka. |
| Jedna rzecz | To jest + nazwa rzeczy | To jest książka. |
| Kilka osób | To są + rzeczownik w liczbie mnogiej | To są studenci. |
| Kilka rzeczy | To są + rzeczownik w liczbie mnogiej | To są książki. |
W zdaniu To są studenci rzeczownik studenci jest w liczbie mnogiej. To ma tu zawsze taką samą formę.
Mówimy: To jest książka, nie: ✗ Ta jest książka.
Mówimy: To są książki, nie: ✗ Te są książki.
W tych zdaniach nie zmieniaj to na ta ani te.
W liczbie mnogiej też można odpowiedzieć krótko: To moi rodzice. To moje klucze.
W tych przykładach rzeczowniki rodzice, klucze i zaimki dzierżawcze moi, moje są w liczbie mnogiej. Porównaj: To mój brat. → To moi bracia. Zmieniamy mój brat na moi bracia, ale to się nie zmienia.
Nazwa w mianowniku
Po to, to jest i to są nazwa osoby lub rzeczy ma formę mianownika. Mianownik to przypadek, który odpowiada na pytania kto? co?
| Nazwa | Zdanie |
|---|---|
| lekarz | To jest lekarz. |
| nauczycielka | To jest nauczycielka. |
| okno | To jest okno. |
| klucze | To są klucze. |
Możesz też najpierw podać imię lub nazwę, a potem powiedzieć, kim lub czym jest ta osoba albo rzecz:
Adam to lekarz.
Ewa to moja siostra.
Warszawa to miasto.
Porównaj: Adam to lekarz, ale Adam jest lekarzem. Gdy podajesz zawód ze słowem jest, bez to, użyj narzędnika: lekarzem. Nie mów: ✗ Adam jest lekarz.
Zapamiętaj całe połączenia: to lekarz, to nauczycielka, to miasto. Po to używaj mianownika.
Quick check
Try one question now.
Check your answer when you are ready. No sign-in needed.
Pytania i przeczenia
Aby sprawdzić, czy dobrze rozpoznajesz osobę lub rzecz, dodaj czy na początku zdania.
| Zdanie | Pytanie |
|---|---|
| To jest twój brat. | Czy to jest twój brat? |
| To są twoje klucze. | Czy to są twoje klucze? |
W przeczeniu postaw nie przed jest lub są.
— Czy to jest twój brat?
— Nie, to nie jest mój brat. To mój kolega.
— Czy to są twoje klucze?
— Nie, to nie są moje klucze.
Bez jest też możesz zaprzeczyć: To nie mój telefon.
W tych przeczeniach nazwa nadal ma formę mianownika: To nie jest lekarz. To nie są książki.
Zapamiętaj
- Pytasz o osobę: Kto to?
- Pytasz o rzecz: Co to?
- Nazywasz jedną osobę lub rzecz: To jest…
- Nazywasz kilka osób lub rzeczy: To są…
- Podajesz zawód lub nazwę: Adam to lekarz.
- Zaprzeczasz: To nie jest… / To nie są…
W tych konstrukcjach to się nie zmienia, a nazwa osoby lub rzeczy jest w mianowniku.
Pamiętaj o różnicy: Adam to lekarz, ale Adam jest lekarzem.
You reached the end
You reached the endNow make it stick.
Save your progress, or start the exercises. Practice with detailed feedback after you submit, or save your progress and come back.
Was this lesson helpful?
Last updated October 12, 2026