C1 · AdvancedLesson 2 of 3

ที่…นั้น และการเน้นข้อมูลสำคัญ

เรียนรู้การใช้ที่…นั้นเพื่อกำหนดหัวเรื่องและเสนอข้อมูลสำคัญในภาษาเขียน แยกหน้าที่จากการขยายนาม เลือกคงหรือละนั้น และใช้บริบทช่วยเน้นเหตุผลหรือแก้ความเข้าใจ

จัดกรอบก่อนเสนอข้อมูลสำคัญ

เมื่อผู้เขียนต้องการให้ผู้อ่านแยกออกว่า กำลังกล่าวถึงเรื่องใด และจะบอกอะไรเกี่ยวกับเรื่องนั้น อาจใช้ ที่…นั้น เช่น “ที่เขาขอเลื่อนประชุมนั้น เป็นเพราะข้อมูลยังไม่ครบ” ส่วนแรกกำหนดเรื่องที่กำลังพิจารณา ส่วนหลังเสนอคำอธิบายที่ต้องการให้รับรู้

บทนี้เน้นการอ่านและใช้โครงสร้างดังกล่าวในข้อความอธิบายและโต้แย้ง โดยแยกการกำหนดหัวเรื่องออกจากการชี้ข้อมูลสำคัญ และพิจารณาว่าเมื่อใดควรคงหรือละ นั้น

หน้าที่ของ ที่ และ นั้น

ในโครงสร้างอย่าง ที่เขาขอเลื่อนประชุมนั้น คำว่า ที่ นำข้อความเกี่ยวกับเหตุการณ์มาใช้เป็นหัวเรื่อง ส่วน นั้น ช่วยปิดช่วงหัวเรื่องและส่งต่อไปยังข้อความที่กล่าวเกี่ยวกับหัวเรื่องนั้น

ส่วนของข้อความ ตัวอย่าง หน้าที่ในบริบทนี้
ที่ + ข้อความ ที่เขาขอเลื่อนประชุม ยกเหตุการณ์ขึ้นมาพิจารณา
นั้น ที่เขาขอเลื่อนประชุมนั้น ทำให้ขอบเขตหัวเรื่องชัดขึ้น
ข้อความที่กล่าวต่อ เป็นเพราะข้อมูลยังไม่ครบ ให้เหตุผลเกี่ยวกับเหตุการณ์นั้น

หัวเรื่องคือสิ่งที่ข้อความกำลังกล่าวถึง ส่วนข้อมูลสำคัญคือสิ่งที่ผู้เขียนต้องการให้ผู้อ่านรับรู้หรือพิจารณาเป็นพิเศษ ทั้งสองส่วนไม่จำเป็นต้องเป็นส่วนเดียวกัน

ที่…นั้น ไม่ได้ทำให้ข้อความที่อยู่ระหว่างสองคำนี้เป็นข้อมูลเด่นที่สุดเสมอไป ในประโยค “ที่เขาขอเลื่อนประชุมนั้น เป็นเพราะข้อมูลยังไม่ครบ” เหตุการณ์ขอเลื่อนประชุมเป็นกรอบ ส่วนเหตุผลในช่วงหลังเป็นข้อมูลที่เสนอเพิ่มเติม

โครงสร้างนี้พบได้บ่อยในภาษาเขียนเชิงอธิบายและการพูดที่เป็นทางการ แต่ไม่จำกัดอยู่เฉพาะภาษาราชการ

ใช้บริบทกำหนดว่ากำลังเน้นอะไร

การเลือกโครงสร้างควรสัมพันธ์กับคำถามหรือข้อสงสัยที่ข้อความกำลังตอบ ไม่ใช่เพียงเติม ที่ และ นั้น เพื่อให้ประโยคดูเป็นทางการ

บริบท: ผู้อ่านทราบแล้วว่ามีการเลื่อนประชุม แต่ยังไม่ทราบเหตุผล

ที่คณะทำงานเลื่อนประชุมนั้น เป็นเพราะต้องตรวจสอบตัวเลขอีกครั้ง

เหตุการณ์เดิมเป็นหัวเรื่อง ส่วนเหตุผลเป็นข้อมูลที่ต้องการเสนอ

บริบท: มีผู้ตีความว่าการเงียบหมายถึงการยอมรับ

ที่ผมยังไม่ตอบนั้น ไม่ได้หมายความว่าผมเห็นด้วย

ผู้พูดยกพฤติกรรมที่อีกฝ่ายสังเกตเห็นขึ้นมา แล้วปฏิเสธข้อสรุปที่อาจตามมา

บริบท: ผู้เขียนต้องการจำกัดขอบเขตข้อเสนอของตน

ที่ผู้เขียนเสนอให้ลดขั้นตอนนั้น หมายถึงการลดงานซ้ำซ้อน ไม่ใช่การยกเลิกการตรวจสอบ

ส่วนหลังระบุความหมายที่ตั้งใจ พร้อมกันความเข้าใจอีกแบบหนึ่ง

หัวเรื่องมักเป็นเรื่องที่กล่าวถึงแล้วหรืออนุมานได้จากบริบท แต่ไม่จำเป็นต้องเป็นเรื่องที่ทุกฝ่ายยอมรับว่าเป็นจริง ผู้เขียนอาจยกคำกล่าวของผู้อื่นขึ้นมาประเมินได้ เช่น “ที่มีผู้กล่าวว่าโครงการนี้ล้มเหลวนั้น ยังไม่มีหลักฐานเพียงพอรองรับข้อกล่าวหานี้”

Quick check

Try one question now.

1
ผู้อ่านทราบว่าห้องสมุดปิดเร็ว แต่ถามถึงสาเหตุ ผู้จัดการจึงตอบว่า ที่ห้องสมุดปิดเร็วกว่าปกตินั้น ระบบไฟฟ้าขัดข้อง

Check your answer when you are ready. No sign-in needed.

แยกจากการขยายนามและการระบุคำตอบ

การพบคำว่า ที่ และ นั้น ในประโยคเดียวกันยังไม่เพียงพอที่จะสรุปว่าเป็นโครงสร้างเดียวกัน ต้องดูว่าคำเหล่านี้สัมพันธ์กับส่วนใด

ตัวอย่าง การวิเคราะห์
ที่เขาคัดค้านนั้น เป็นเพราะงบประมาณไม่พอ ยกเหตุการณ์คัดค้านเป็นหัวเรื่อง แล้วให้เหตุผล
ข้อเสนอที่เขาคัดค้านนั้นผ่านการอนุมัติแล้ว ที่เขาคัดค้าน ขยายนาม ข้อเสนอ; นั้น อยู่ท้ายกลุ่มนาม
สิ่งที่เขาคัดค้านคือการลดงบประมาณ ระบุว่าสิ่งที่คัดค้านคืออะไร โดยเสนอคำตอบหลัง คือ

ประโยคที่สองอาจใช้กลุ่มนามทั้งกลุ่มเป็นหัวเรื่องได้เช่นกัน แต่ ที่ ภายในกลุ่มนั้นทำหน้าที่ขยายนาม ไม่ได้เริ่มข้อความบอกเหตุการณ์แบบประโยคแรก

หากต้องการตอบคำถามว่า “คัดค้านอะไร” รูป สิ่งที่…คือ… ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างสิ่งที่ต้องการระบุกับคำตอบชัดเจนกว่า ส่วน ที่เขาคัดค้านนั้น เป็นเพราะ… ตอบคำถามว่า “คัดค้านเพราะอะไร”

อย่าเติม คือ หลัง นั้น โดยอัตโนมัติ คำที่ตามมาต้องตรงกับความสัมพันธ์ที่ต้องการสื่อ เช่น ให้เหตุผลด้วย เป็นเพราะ… หรือแก้การตีความด้วย ไม่ได้หมายความว่า… ไม่ใช่ใช้รูปเดียวกับทุกความหมาย

เลือกคงหรือละ นั้น อย่างมีเหตุผล

ในหลายบริบทสามารถละ นั้น ได้ โดยใจความหลักยังเหมือนเดิม เช่น “ที่เขาขอเลื่อนประชุม เป็นเพราะข้อมูลยังไม่ครบ” อย่างไรก็ตาม การมี นั้น ช่วยทำให้รอยต่อระหว่างหัวเรื่องกับคำอธิบายเด่นขึ้น โดยเฉพาะเมื่อช่วงหัวเรื่องค่อนข้างยาว

ประโยคที่มีหัวเรื่องยาว

ที่คณะกรรมการยังไม่อนุมัติคำขอเพิ่มงบประมาณสำหรับการซ่อมอาคารนั้น เป็นเพราะเอกสารประกอบยังไม่ครบ

รูปที่ตรงกว่าและไม่ใช้กรอบ ที่…นั้น

คณะกรรมการยังไม่อนุมัติคำขอเพิ่มงบประมาณสำหรับการซ่อมอาคาร เพราะเอกสารประกอบยังไม่ครบ

ทั้งสองประโยคให้เหตุผลเดียวกัน แต่ประโยคแรกแยกเหตุการณ์ที่กำลังอธิบายออกเป็นกรอบชัดกว่า

การเว้นวรรคหลัง นั้น อาจช่วยให้อ่านเห็นสองช่วง แต่ช่องว่างไม่ได้เป็นตัวกำหนดโครงสร้าง และไม่จำเป็นต้องเติมเครื่องหมายจุลภาคตามแบบภาษาอื่น

ถ้าข้อความเพียงรายงานเหตุการณ์ใหม่อย่างตรงไปตรงมา ประโยคที่ไม่ใช้ ที่…นั้น มักกระชับกว่า เลือกใช้โครงสร้างนี้เมื่อการแยกกรอบเรื่องออกจากคำอธิบายช่วยให้ผู้อ่านตามเหตุผลได้จริง

ตรวจขอบเขตและน้ำหนักก่อนใช้

ก่อนใช้ ที่…นั้น ให้ตรวจตามลำดับต่อไปนี้

  1. ระบุว่าเรื่องที่ยกขึ้นต้นคือเหตุการณ์ คำกล่าว หรือกลุ่มนามที่มีข้อความขยาย
  2. ตรวจว่าส่วนหลังกล่าวถึงเรื่องนั้นโดยตรง และให้เหตุผล ประเมิน หรือชี้แจงได้ชัดเจน
  3. พิจารณาว่าข้อมูลที่ต้องการเสนออยู่ตรงไหน อย่าถือว่าส่วนระหว่าง ที่ กับ นั้น ต้องเด่นที่สุด
  4. ทดลองละ นั้น หรือเขียนเป็นประโยคตรง หากอ่านง่ายกว่าและไม่เสียการจัดข้อมูล ก็เลือกใช้ได้

สรุปคือ ที่…นั้น ช่วยแบ่งกรอบเรื่องออกจากข้อความที่กล่าวต่อ ส่วนการเน้นข้อมูลสำคัญเกิดจากทั้งโครงสร้าง บริบท และความสัมพันธ์ระหว่างสองช่วง ไม่ได้เกิดจากคำว่า นั้น เพียงคำเดียว

You reached the end

You reached the end

Now make it stick.

Save your progress, or start the exercises. Practice with detailed feedback after you submit, or save your progress and come back.

Practice exercises

Was this lesson helpful?

Last updated November 5, 2026