Fill in the blank

اجازه، درخواست و دامنهٔ نفی در زندگی روزمره

با توجه به بافت، معنای جمله و شیوهٔ خطاب، گزینهٔ درست را برای هر جای خالی انتخاب کنید.

0 / 13 blanks filled0%
1
من می‌خواستم به حیاط بروم، اما نگهبان در را قفل کرد و صریحاً اجازه نداد. نگهبان به حیاط بروم.
2
خانواده‌ام برای فروش خانه هیچ فشاری به من نیاوردند؛ خودم تصمیم گرفتم آن را بفروشم. آن‌ها مرا که خانه را بفروشم.
3
او می‌خواست موضوع را به همسایه‌ها بگوید، اما برادرش با تهدید مجبورش کرد آن را پنهان نگه دارد. برادرش او را وادار کرد که موضوع را به همسایه‌ها .
4

در جملهٔ «صاحب‌خانه مرا وادار نکرد که اتاق را رنگ کنم»، فقط از همین جمله می‌فهمیم که

Answer options
5

فقط جملهٔ «خواهرم گذاشت از دوچرخه‌اش استفاده کنم» را شنیده‌ایم. دربارهٔ استفادهٔ واقعی از دوچرخه،

Answer options
6
در جملهٔ «مربی مرا وادار کرد که در مسابقه شرکت نکنم»، نفی مستقیماً مربوط به است.
7
به یک دوست نزدیک، با خطاب «تو» و فعل مفرد می‌گویید: «لطفاً خودم این مسئله را حل کنم.»
8
از سه نفر که جلوی در ایستاده‌اند، با خطاب جمع درخواست می‌کنید: «لطفاً عبور کنم.»
9
با خطاب محترمانهٔ «شما» به یک پزشک می‌گویید: «لطفاً سؤالم را بپرسم.»
10
در نامهٔ اداری، از میان دو تعبیر هم‌معنای «گذاشت» و «اجازه داد»، تعبیر معمولاً رسمی‌تر است.
11
دیروز به برادرم گفتم: «من مانع نمی‌شوم؛ انتخاب با خودت است.» من که او دربارهٔ زمان سفر تصمیم بگیرد.
12
«مرا وادار نکرد که بروم» و «نگذاشت بروم» هم‌معنی نیستند: اولی و دومی را بیان می‌کند.
0 of 13 blanks filled

Practice اجازه، درخواست و دامنهٔ نفی در زندگی روزمره with this interactive fill-in-the-blank exercise of 12 questions. Choose the option that correctly completes each sentence, then submit to check your answers and get detailed feedback on every choice.

Practicing grammar in real sentences — rather than memorising rules in isolation — is one of the most effective ways to make a structure stick. You can retry as many times as you like to build accuracy and confidence using اجازه، درخواست و دامنهٔ نفی در زندگی روزمره in everyday Persian.

Looking for more practice? See all exercises for this lesson.