Ήμουν και είχα
Οι τύποι ήμουν και είχα στον παρατατικό: κλίση σε όλα τα πρόσωπα, περιγραφές στο παρελθόν, ηλικία, κατοχή, άρνηση και ερωτήσεις με απλά παραδείγματα.
Με τα ήμουν και είχα μιλάμε για το παρελθόν: πού βρισκόμασταν, πώς νιώθαμε, πόσων χρονών ήμασταν και τι είχαμε. Θα μάθουμε τους τύπους τους και πώς τους χρησιμοποιούμε σε περιγραφές, αρνήσεις και ερωτήσεις.
Από το τώρα στο τότε
Το ήμουν είναι ο παρατατικός του είμαι. Το είχα είναι ο παρατατικός του έχω. Εδώ χρησιμοποιούμε τον παρατατικό για να περιγράψουμε μια κατάσταση στο παρελθόν.
Τα είμαι και έχω δεν έχουν ξεχωριστούς τύπους αορίστου. Χρησιμοποιούμε τα ήμουν και είχα και όταν μιλάμε για μία μόνο φορά: «Χθες ήμουν στον γιατρό», «Χθες είχα ένα ραντεβού».
| Τώρα | Τότε |
|---|---|
| Είμαι στο σπίτι. | Χθες ήμουν στο σπίτι. |
| Είμαι κουρασμένη. | Χθες ήμουν κουρασμένη. |
| Έχω ένα ποδήλατο. | Παλιά είχα ένα ποδήλατο. |
| Έχω χρόνο. | Το πρωί είχα χρόνο. |
Λέξεις όπως χθες, παλιά, τότε και πέρσι μας βοηθούν να δείξουμε πότε ήταν αυτή η κατάσταση.
Οι τύποι σε όλα τα πρόσωπα
| Πρόσωπο | Είμαι → ήμουν | Έχω → είχα |
|---|---|---|
| εγώ | ήμουν | είχα |
| εσύ | ήσουν | είχες |
| αυτός / αυτή / αυτό | ήταν | είχε |
| εμείς | ήμασταν | είχαμε |
| εσείς | ήσασταν | είχατε |
| αυτοί / αυτές / αυτά | ήταν | είχαν |
Προσέχουμε τον τόνο: είχα, αλλά είχαμε, όχι «ειχάμε».
Το ήταν είναι ίδιο στον ενικό και στον πληθυντικό. Το πρόσωπο φαίνεται από την υπόλοιπη πρόταση:
- Η Άννα ήταν εδώ.
- Τα παιδιά ήταν εδώ.
Θα ακούσεις επίσης τους τύπους ήμουνα, ήσουνα και ήτανε, ιδιαίτερα στον προφορικό λόγο. Είναι αποδεκτοί τύποι: «Χθες ήμουνα στο σπίτι».
Με το ήμουν περιγράφουμε
Χρησιμοποιούμε το ήμουν για:
- τόπο: Χθες ήμουν στη δουλειά.
- κατάσταση ή συναίσθημα: Το πρωί ήσουν κουρασμένος. Τα παιδιά ήταν χαρούμενα.
- ιδιότητα ή επάγγελμα: Τότε ήμασταν μαθητές. Η μητέρα μου ήταν δασκάλα.
- ηλικία: Πέρσι ο Νίκος ήταν δέκα χρονών.
— Πόσων χρονών ήσουν τότε;
— Ήμουν δέκα χρονών.
Το επίθετο ταιριάζει με το πρόσωπο που περιγράφουμε: ο Νίκος ήταν κουρασμένος, η Άννα ήταν κουρασμένη, τα παιδιά ήταν κουρασμένα.
Πέρσι η Ελένη ήταν φοιτήτρια. Ήταν είκοσι χρονών. Οι φίλες της ήταν κι αυτές φοιτήτριες. Όλες ήταν στην Αθήνα.
Quick check
Try one question now.
Check your answer when you are ready. No sign-in needed.
Με το είχα μιλάμε για όσα είχαμε
Το είχα δείχνει τι είχαμε στο παρελθόν: ένα αντικείμενο, χρόνο, δουλειά ή κάτι άλλο. Το χρησιμοποιούμε επίσης σε εκφράσεις όπως είχα δίκιο και είχα πονοκέφαλο.
- Όταν ήμουν μικρός, είχα ένα κόκκινο ποδήλατο.
- Χθες είχαμε πολλή δουλειά.
- Η Μαρία είχε πονοκέφαλο.
- Εσύ είχες δίκιο!
- Στο βουνό είχε κρύο.
Στο «είχε κρύο» μιλάμε για τον καιρό, όχι για ένα πρόσωπο.
Για την ηλικία χρησιμοποιούμε ήμουν, όχι είχα.
✓ Τότε ήμουν δεκαπέντε χρονών.
✗ Τότε είχα δεκαπέντε χρονών.
Για μια κατάσταση προσέχουμε την έκφραση: ήμουν άρρωστος, αλλά είχα πυρετό.
Άρνηση και ερωτήσεις
Για την άρνηση βάζουμε δεν πριν από το ρήμα.
| Κατάφαση | Άρνηση |
|---|---|
| Ήμουν εκεί. | Δεν ήμουν εκεί. |
| Είχα χρήματα. | Δεν είχα χρήματα. |
Στις ερωτήσεις δεν χρειάζεται κάποιο επιπλέον ρήμα. Στον γραπτό λόγο βάζουμε το ελληνικό ερωτηματικό ;.
— Ήσουν στο μάθημα χθες;
— Όχι, δεν ήμουν. Ήμουν άρρωστος.
— Είχες πυρετό;
— Ναι, είχα.
— Πού ήσασταν το πρωί;
— Ήμασταν στο σπίτι.
— Τι είχες στην τσάντα σου;
— Είχα ένα βιβλίο.
Τι να θυμάμαι
- Για τόπο, κατάσταση, ιδιότητα και ηλικία στο παρελθόν επιλέγω ήμουν: «Ήμουν στο σχολείο».
- Για κάτι που είχα επιλέγω είχα: «Είχα μια μεγάλη τσάντα».
- Διαλέγω τον τύπο για το σωστό πρόσωπο: εμείς ήμασταν, εμείς είχαμε.
- Για άρνηση βάζω δεν: «Δεν είχα χρόνο».
Τώρα είμαι και έχω — τότε ήμουν και είχα.
You reached the end
You reached the endNow make it stick.
Save your progress, or start the exercises. Practice with detailed feedback after you submit, or save your progress and come back.
Was this lesson helpful?
Last updated October 12, 2026