Με και για στην καθημερινή επικοινωνία.

Οι λέξεις με και για είναι προθέσεις. Τις χρησιμοποιούμε κάθε μέρα: για την παρέα μας, τις μετακινήσεις, το φαγητό και τα δώρα. Με αυτές λέμε επίσης τι θέλουμε να κάνουμε.

1.Με: παρέα, μέσο και υλικά

Χρησιμοποιούμε το με όταν λέμε:

• ποιος είναι μαζί μας: Πάω βόλτα με τη Μαρία.
• ποιο μέσο χρησιμοποιούμε: Πάω στη δουλειά με το λεωφορείο.
• τι έχει ένα φαγητό ή ένα ποτό: Θέλω καφέ με γάλα.

2.Για: δώρο, χρήση, σκοπός και θέμα

Το για δείχνει συχνά ποιος παίρνει κάτι ή ποιος θα το χρησιμοποιήσει. Δείχνει επίσης το θέμα μιας συζήτησης ή ενός βιβλίου.

Με το για λέμε επίσης τι θέλουμε να κάνουμε ή σε τι χρησιμεύει κάτι.

Χρήση	Παράδειγμα
Τι θέλουμε να κάνουμε	Πάμε για καφέ;
Μια δραστηριότητα	Πάω για περπάτημα.
Σε τι χρησιμεύει κάτι	Θέλω ένα ποτήρι για νερό.
Θέμα συζήτησης	Ρωτάω για το μάθημα.

Το «Πάμε για καφέ;» σημαίνει «Πάμε να πιούμε καφέ;».

3.Με και για με αιτιατική

Μετά τις προθέσεις με και για, το ουσιαστικό μπαίνει σε αιτιατική. Προσέχουμε και το άρθρο: τον, τη(ν), το στον ενικό και τους, τις, τα στον πληθυντικό.

Ονομαστική	Με + αιτιατική	Για + αιτιατική
ο φίλος	με τον φίλο	για τον φίλο
η φίλη	με τη φίλη	για τη φίλη
το παιδί	με το παιδί	για το παιδί
οι φίλοι	με τους φίλους	για τους φίλους
οι φίλες	με τις φίλες	για τις φίλες
τα παιδιά	με τα παιδιά	για τα παιδιά

4.Με ή για; Αλλάζει το νόημα

Και οι δύο προθέσεις μπορούν να μπουν πριν από ένα πρόσωπο. Δεν σημαίνουν όμως το ίδιο.

Προσέχουμε τη διαφορά και με τα πράγματα:

• Ένα ποτήρι με νερό: το ποτήρι έχει νερό μέσα.
• Ένα ποτήρι για νερό: χρησιμοποιούμε το ποτήρι για να πίνουμε νερό. Μπορεί τώρα να είναι άδειο.

5.Τι θυμάμαι

• Με: μαζί με κάποιον, μέσο ή υλικό — με την Άννα, με το τρένο, με ζάχαρη.
• Για: ποιος παίρνει κάτι ή ποιος είναι ο σκοπός — για τον Νίκο, για καφέ.
• Για: θέμα — Μιλάμε για τη δουλειά, ρωτάμε για το μάθημα.
• Μετά το με και το για, χρησιμοποιώ αιτιατική: με τον φίλο, για τον φίλο.
• Στον πληθυντικό: με τους φίλους, για τις φίλες, με τα παιδιά.