التزامی پس از امید، ترس و احتمال
کاربرد التزامی پس از امیدوارم، میترسم، ممکن است و احتمال دارد؛ بیان امید، نگرانی و احتمال با مثالهای روزمره و تفاوت احتمال دارد با شاید و احتمالاً.
۱. امید، نگرانی و اتفاق نامطمئن
وقتی دربارهٔ اتفاقی امید، نگرانی یا احتمال را بیان میکنیم، اغلب از فعل التزامی استفاده میکنیم: «امیدوارم فردا هوا خوب باشد.» در این جمله، خوببودن هوا را یک واقعیت قطعی معرفی نمیکنیم. اینجا کاربرد این فعل را پس از «امیدوارم»، «میترسم»، «ممکن است» و «احتمال دارد» یاد میگیریم.
- امیدوارم در امتحان قبول شوی.
- میترسم به قطار نرسیم.
- ممکن است فردا باران ببارد.
در جملهٔ اول، گوینده نتیجهٔ خوبی میخواهد. در جملهٔ دوم، نگران نتیجهای بد است. در جملهٔ سوم، فقط از یک احتمال صحبت میکند.
۲. عبارت اصلی و فعل التزامی
الگوی رایج چنین است: عبارتِ امید، ترس یا احتمال + جملهای با فعل التزامی. میان دو بخش، گاهی «که» میآید.
| عبارت اصلی | نمونه با فعل التزامی |
|---|---|
| امیدوارم (که) | امیدوارم که زود برگردی. |
| امید دارم (که) | امید دارم که مشکل حل شود. |
| میترسم (که) | میترسم که دیر برسیم. |
| ممکن است | ممکن است جلسه شروع شود. |
| احتمال دارد (که) | احتمال دارد که سارا امروز نیاید. |
لازم نیست شخصِ دو فعل یکی باشد: در «امیدوارم زود برگردی»، من امیدوارم، اما تو برمیگردی. پایان فعل دوم را با شخصِ همان بخش هماهنگ میکنیم.
صورتهای آشنای التزامی را به یاد بیاورید: بروم، بیایی، برسد، باشیم، داشته باشید. صورت منفی نیز کاربرد زیادی دارد: نروم، نیاید، نرسد، نباشیم، نداشته باشید.
۳. امید و ترس: نتیجهٔ خوب یا نگرانکننده
با امیدوارم از نتیجهای صحبت میکنیم که آن را میخواهیم. فعل بعد از آن میتواند مثبت یا منفی باشد.
دوستی بیمار است: امیدوارم زود خوب شوی.
فردا سفر داریم: امیدوارم هوا سرد نباشد.
برای رفتن به ایستگاه وقت کمی داریم: میترسم قطار را از دست بدهیم.
دوستم هنوز پاسخ نداده است: میترسم پیامم را نبیند.
در این مثالها، میترسم یعنی «نگرانم که چنین اتفاقی بیفتد». فعلِ مثبت هم میتواند اتفاق ناخوشایندی را بیان کند: «میترسم دیر برسیم.» پس برای بیان نگرانی، همیشه فعل منفی لازم نیست.
«ترسیدن» همیشه این ساخت را ندارد. در «از تاریکی میترسم»، فقط موضوعِ ترس را میگوییم و جملهٔ دومی وجود ندارد. این صفحه دربارهٔ نگرانی از یک اتفاق است، مانند «میترسم دیر برسیم».
Quick check
Try one question now.
Check your answer when you are ready. No sign-in needed.
۴. احتمال و تفاوت عبارتها
برای بیان یک اتفاق ممکن، از ممکن است یا احتمال دارد همراه با التزامی استفاده میکنیم. این عبارتها بهتنهایی درصد دقیقی برای احتمال تعیین نمیکنند.
ممکن است رضا امشب به ما سر بزند.
احتمال دارد اتوبوس دیر برسد.
ممکن است فردا وقت نداشته باشم.
برای بیان احتمال، «شاید» و «احتمالاً» هم رایجاند، اما الگوی فعل پس از آنها همیشه یکسان نیست.
| عبارت | نمونهٔ طبیعی |
|---|---|
| ممکن است + التزامی | ممکن است فردا بیاید. |
| احتمال دارد + التزامی | احتمال دارد فردا بیاید. |
| شاید + التزامی | شاید فردا بیاید. |
| احتمالاً + اخباری | احتمالاً فردا میآید. |
همهٔ واژههای بیان احتمال، فعل التزامی نمیخواهند. در فارسی معیار، «احتمالاً فردا میآید» طبیعی است. پس فقط به معنای «احتمال» نگاه نکنید؛ عبارتِ انتخابشده هم مهم است. «شاید» نیز در بعضی بافتها با فعل اخباری میآید.
۵. راهنمای انتخاب و مرور
برای ساختن جمله:
- نگرش خود را انتخاب کنید: امید، نگرانی یا احتمال.
- عبارت مناسب را بیاورید: امیدوارم، میترسم، ممکن است یا احتمال دارد.
- فعل دوم را التزامی بسازید: شخص و مثبت یا منفیبودن آن را با منظورتان هماهنگ کنید.
سه جملهٔ زیر دربارهٔ یک موضوعاند، اما نگرش گوینده فرق دارد:
- امیدوارم مریم به جلسه برسد؛ آمدنش را میخواهم.
- میترسم مریم به جلسه نرسد؛ نرسیدنش مرا نگران میکند.
- ممکن است مریم به جلسه نرسد؛ فقط احتمالِ نرسیدن را بیان میکنم.
You reached the end
You reached the endNow make it stick.
Save your progress, or start the exercises. Practice with detailed feedback after you submit, or save your progress and come back.
Was this lesson helpful?
Vocabulary in this lesson
7 words, ready to study.
Play a word to hear it, then mark it as known — or save it to study later.
Save any of these 7 words and review them later.
التزامی پس از امید، ترس و احتمال
7 wordsLast updated October 27, 2026