B2 · Upper IntermediateLesson 2 of 3

جابه‌جایی زمان و ارجاع در نقل گفتار

کاربرد زمان فعل در نقل گفتار، حفظ یا تغییر آن بر پایهٔ بافت، و تنظیم ضمیرها و واژه‌های زمانی و مکانی برای روشن ماندن منظور گوینده و مرجع آن‌ها.

در نقل گفتار، باید روشن باشد چه کسی، در چه زمانی و در کجا حرف زده است. زمان فعل همیشه تغییر نمی‌کند؛ انتخاب آن به رابطهٔ رویدادها و بافت گزارش بستگی دارد. ضمیرها و واژه‌هایی مانند امروز و اینجا نیز باید به شخص، زمان و مکان درست اشاره کنند.

۱. دو موقعیت را از هم جدا کنید

برای گزارش سخن یک نفر، دو موقعیت داریم: موقعیت گفتن سخن اصلی و موقعیت گزارش آن. ممکن است گوینده، مخاطب، روز یا محل در این دو موقعیت متفاوت باشد.

روز دوشنبه، مینا در کتابخانه به من گفت: «من امروز اینجا درس می‌خوانم.»

روز سه‌شنبه، در خانه این اتفاق را گزارش می‌کنم:

مینا دیروز گفت که همان روز در کتابخانه درس می‌خواند.

در گزارش، «من» دیگر به گزارشگر اشاره نمی‌کند؛ شخصی که درس می‌خواند میناست. همچنین «امروز» و «اینجا» با توجه به روز و محل گفت‌وگوی اصلی بازنویسی شده‌اند.

۲. زمان فعل خودکار تغییر نمی‌کند

گذشته بودن فعل گزارش، مانند گفت، به‌تنهایی باعث نمی‌شود فعل جملهٔ بعد هم به گذشته تبدیل شود. ابتدا ببینید سخن دربارهٔ چه زمانی است و گزارش از چه دیدگاهی بیان می‌شود.

رابطهٔ زمانی سخن اصلی گزارش در بافت مناسب
وضعیتی که هنوز برقرار است سارا: «من در شیراز زندگی می‌کنم.» سارا هفتهٔ پیش گفت که در شیراز زندگی می‌کند.
وضعیتی در زمان گفت‌وگوی گذشته رضا: «الان مشغول کارم.» رضا دیروز گفت که آن موقع مشغول کار بود.
کاری پیش از گفت‌وگوی اصلی لیلا: «کار را تمام کرده‌ام.» لیلا دیروز گفت که کار را تمام کرده بود.
کاری پس از گفت‌وگو که هنوز در آینده است نادر: «جمعه به سفر می‌روم.» نادر دیروز گفت که جمعه به سفر می‌رود؛ امروز چهارشنبه است.

در مثال لیلا، تمام کرده بود نشان می‌دهد پایان کار پیش از گفت‌وگوی دیروز بوده است. این انتخاب برای روشن کردن ترتیب رویدادهاست، نه اجرای یک قاعدهٔ اجباری پس از «گفت».

در فارسی، حفظ زمان فعل نیز ممکن است: لیلا گفت که کار را تمام کرده است. این صورت به‌ویژه وقتی طبیعی است که نتیجهٔ کار برای موقعیت فعلی اهمیت دارد. انتخاب میان صورت‌ها به بافت و زاویهٔ گزارش بستگی دارد.

۳. تفاوت دیدگاه را حفظ کنید

گاهی دو گزارش درست‌اند، اما رویداد را از دو دیدگاه نشان می‌دهند.

سخن اصلی سارا در هفتهٔ گذشته: «من در شیراز زندگی می‌کنم.»

  • سارا گفت که در شیراز زندگی می‌کند. گزارشگر وضعیت را همچنان جاری مطرح می‌کند.
  • سارا گفت که در شیراز زندگی می‌کرد. گزارشگر وضعیت را در چارچوب گذشته بیان می‌کند.

جملهٔ دوم به‌تنهایی ثابت نمی‌کند که سارا اکنون دیگر در شیراز نیست. برای رساندن این معنا باید اطلاعات بیشتری بدهیم: «سارا گفت که آن زمان در شیراز زندگی می‌کرد، اما حالا در تهران است.»

دربارهٔ آینده نیز فاصلهٔ رویداد با زمان گزارش مهم است:

دوشنبه، امیر گفت: «فردا به بانک می‌روم.»

گزارش در همان دوشنبه: امیر گفت که فردا به بانک می‌رود.

گزارش در چهارشنبه: امیر دوشنبه گفت که روز بعد به بانک می‌رود.

در گزارش دوم، می‌رود برنامه‌ای را بیان می‌کند که هنگام سخن گفتن امیر در آینده بوده است. این گزارش نمی‌گوید که او واقعاً به بانک رفته است. اگر انجام شدن کار را می‌دانیم، باید آن را جداگانه بیان کنیم.

Quick check

Try one question now.

1
من، نرگس، سخن بهرام را گزارش می‌کنم. او به من گفت: «تو مسئول خرید هستی.» گزارش: بهرام به من گفت که مسئول خرید .

Check your answer when you are ready. No sign-in needed.

۴. ضمیر و شناسه را با مرجع هماهنگ کنید

مرجع یعنی شخص یا چیزی که ضمیر به آن اشاره می‌کند. در نقل غیرمستقیم، شخص دستوری ممکن است عوض شود، اما مرجع باید همان بماند.

ناهید به من گفت: «من فردا با تو تماس می‌گیرم.»

گزارش من در همان روز:

ناهید گفت که فردا با من تماس می‌گیرد.

«من» در سخن اصلی ناهید است، اما «تو» مخاطب او، یعنی گزارشگر، است. بنابراین تماس می‌گیرم به تماس می‌گیرد و با تو به با من تبدیل شده است.

تغییر ضمیر همیشه لازم نیست:

  • من گفتم: «خسته‌ام.» ← من گفتم که خسته‌ام. اگر هنوز خسته باشم، این گزارش طبیعی است.
  • علی گفت: «مریم آماده است.» ← علی گفت که مریم آماده است. نام مریم و شخص فعل تغییر نمی‌کند.

تبدیل همهٔ ضمیرها به «او» ممکن است مرجع را مبهم کند.

سخن اصلی: مریم به سارا گفت: «من کتاب تو را پیدا کردم.»

گزارش روشن: مریم به سارا گفت که کتاب سارا را پیدا کرده است.

تکرار نام سارا در اینجا روشن‌تر از «کتابش» است؛ «کتابش» ممکن است به مریم یا شخص دیگری نسبت داده شود.

۵. واژه‌های زمان و مکان را با بافت تنظیم کنید

واژه‌هایی مانند امروز، فردا، اینجا و این به موقعیت وابسته‌اند. تغییر آن‌ها اجباری و مکانیکی نیست؛ باید ببینید در گزارش جدید به چه چیزی اشاره می‌کنند.

صورت در سخن اصلی اگر موقعیت مشترک باشد اگر موقعیت تغییر کرده باشد
امروز امروز همان روز، آن روز، یا نام روز
فردا فردا روز بعد، یا نام روز مورد نظر
دیروز دیروز روز قبل، یا تاریخ مشخص
اینجا اینجا آنجا، یا نام مکان
این کتاب این کتاب آن کتاب، یا توصیفی روشن از کتاب

معلم صبح در کلاس گفت: «امروز اینجا امتحان داریم.»

گزارش عصر همان روز در همان کلاس:

معلم گفت که امروز اینجا امتحان داریم.

گزارش روز بعد در خانه:

معلم دیروز گفت که همان روز در کلاس امتحان داریم.

در مثال دوم، «داریم» همچنان شامل گزارشگر و هم‌کلاسی‌های اوست؛ فقط زمان و مکانِ اشاره تغییر کرده‌اند.

اگر «آن روز»، «روز بعد» یا «آنجا» روشن نیست، نام روز یا مکان را بیاورید: سه‌شنبه، در کتابخانه، در دفتر مدیر. هدف حفظ ارجاع است، نه جایگزین کردن واژه‌ها طبق یک جدول ثابت.

۶. بررسی نهایی گزارش

پیش از پایان دادن به نقل غیرمستقیم، این پرسش‌ها را بررسی کنید:

  1. چه کسی؟ ضمیرها و شناسه‌ها هنوز به گوینده و مخاطب درست اشاره می‌کنند؟
  2. چه زمانی؟ رویداد پیش از سخن اصلی، هم‌زمان با آن یا پس از آن است؟
  3. از کدام دیدگاه؟ وضعیت را در زمان گذشته گزارش می‌کنید یا آن را همچنان جاری مطرح می‌کنید؟
  4. کدام روز و مکان؟ «امروز» و «اینجا» در گزارش جدید همان منظور قبلی را می‌رسانند؟
  5. چه چیزی واقعاً معلوم است؟ گزارش یک برنامه را با خبرِ انجام شدن آن اشتباه نگرفته‌اید؟

قاعدهٔ اصلی: معنا و مرجع را حفظ کنید؛ زمان فعل و واژه‌های اشاره را فقط با توجه به بافت انتخاب کنید.

You reached the end

You reached the end

Now make it stick.

Save your progress, or start the exercises. Practice with detailed feedback after you submit, or save your progress and come back.

Practice exercises

Was this lesson helpful?

Last updated October 27, 2026