B2 · Upper IntermediateLesson 1 of 2

Antequam et priusquam: tempus et exspectatio

Antequam et priusquam cum indicātīvō vel coniūnctīvō: distingue ordinem rērum, exspectātiōnem et cōnsilium; ēlige tempora apta in nārrātiōne et futūrō.

By the flumi team About 4 min read 9 vocabulary wordsGrammar learning path: Ordo, duratio et finis exspectatus

Antequam et priusquam rem ūnam ante alteram fierī significant. Sed modus verbī etiam ostendit utrum scrīptor ordinem rērum indicet an rem adhūc exspectātam, cōgitātam vel cōnsiliō praeveniendam prōpōnat.

Quae rēs prior est?

In sententiā Discessī antequam lūx orta est, discessus prior est, ortus lūcis posterior. Propositiō ab antequam incipiēns rem posteriōrem continet.

Discessī antequam lūx orta est.

Prīmum discessī; deinde lūx orta est.

Priusquam lūx orta est, discessī.

Īdem rērum ordō manet, quamquam propositiō temporālis nunc prīma pōnitur.

Antequam et priusquam in hāc significātiōne plērumque inter sē commūtārī possunt. Modus nōn ex sōlā coniūnctiōne ēligitur.

Indicātīvus: ordō rērum

Indicātīvus adhibētur cum scrīptor rem temporālem ut factum vel certam temporis ratiōnem prōpōnit, neque exspectātiōnem aut cōnsilium praecipuē exprimit. In nārrātiōne praeteritā perfectum indicātīvī frequēns est.

Antequam bellum ortum est, mercātōrēs in urbe habitābant.

Mercātōrēs ibi habitābant tempore quod bellum antecessit. Ortum est bellum ut factum nārrat.

Priusquam epistulam accēpī, nihil dē morte amīcī sciēbam.

Epistula accepta est; ante illud tempus nihil sciēbam.

Nōn necesse est utrumque verbum eōdem tempore pōnere: habitābant statum dūrantem, ortum est initium bellī exprimit.

Coniūnctīvus: exspectātiō et cōnsilium

Coniūnctīvus rem ostendere potest quae, tempore āctiōnis prīncipālis, adhūc exspectātur vel cōgitātur. Etiam adhibētur ubi quis aliquid ante aliam rem facere vult, praesertim ut eam praeveniat.

Discessimus antequam hostēs advenīrent.

Hostium adventus tum adhūc exspectābātur. Discessimus nōn exspectātō adventū.

Portās clausimus priusquam hostēs intrārent.

Hic cōnsilium intellegī potest: portās clausimus ut hostēs intrāre nōn possent.

Coniūnctīvus per sē nōn significat rem numquam factam esse.

Discessimus antequam hostēs advenīrent; illī paulō post advēnērunt.

Haec sententia recta est: adventus tempore discessūs adhūc exspectābātur, sed posteā factus est.

Itaque exspectātiō et cōnsilium impediendī nōn idem sunt. Ex reliquā sententiā cognōscis utrum rēs tantum exspectētur an aliquis eam impedīre velit.

Quick check

Try one question now.

1

Nautae solverunt antequam ventus mutatus est. Quid prius factum est?

Answer options

Check your answer when you are ready. No sign-in needed.

Tempora quae saepe occurrunt

Ubi coniūnctīvus exspectātiōnem exprimit, post tempus prīmārium saepe praesēns, post tempus historicum saepe imperfectum pōnitur. Hae sunt ratiōnēs usitātae, nōn omnium exemplōrum fōrmulae.

Ratiō Propositiō temporālis Exemplum
Factum praeteritum nārrātur Perfectum indicātīvī Discessī antequam lūx orta est.
Rēs futūra exspectātur Praesēns coniūnctīvī Cum amīcō loquar antequam proficīscātur.
Rēs in nārrātiōne praeteritā exspectābātur Imperfectum coniūnctīvī Cum amīcō locūtus sum antequam proficīscerētur.

In exemplō Cum amīcō loquar antequam proficīscātur, colloquium et profectiō ad futūrum pertinent. Proficīscātur, quamquam praesēns coniūnctīvī est, profectiōnem futūram exprimit.

Nōlī ex hāc tabulā colligere omnēs rēs futūrās coniūnctīvum postulāre. Indicātīvus quoque cum antequam et priusquam ad futūrum referrī potest. Hic coniūnctīvus rem exspectātam ostendit; tempus futūrum sōlum modum nōn dēcernit.

Coniūnctiō integra vel dīvīsa

Praeter antequam et priusquam, inveniēs ante … quam et prius … quam. Alia verba inter duās partēs pōnī possunt.

Priusquam proficīscerētur, eum vīdī.

Prius eum vīdī quam proficīscerētur.

In utrāque sententiā eum ante profectiōnem vīdī.

Quam igitur cum prius vel ante coniungere dēbēs, etiam sī nōn statim sequitur. Haec dīvīsiō per sē neque rērum ordinem neque vim modī mūtat.

Quid in legendō et scrībendō quaerās

  1. Ordinem reperī: rēs in propositiōne prīncipālī ante rem ab antequam vel priusquam inductam fit.
  2. Modum spectā: indicātīvus factum vel temporis ratiōnem prōpōnit; coniūnctīvus saepe exspectātiōnem vel cōnsilium exprimit.
  3. Tempus ad contextum refer: proficīscātur ad futūrum, proficīscerētur ad rem tum adhūc futūram referrī potest.
  4. Exitum nōlī fingere: coniūnctīvus sōlus nōn docet utrum rēs posteā facta sit necne.

Ordō rērum idem manēre potest; modus ostendit quā ratiōne scrīptor rem posteriōrem spectet.

You reached the end

You reached the end

Now make it stick.

Save your progress, or start the exercises. Practice with detailed feedback after you submit, or save your progress and come back.

Practice exercises

Was this lesson helpful?

Vocabulary in this lesson

9 words, ready to study.

Play a word to hear it, then mark it as known — or save it to study later.

Save any of these 9 words and review them later.

Vocabula: Antequam et priusquam: tempus et exspectatio

9 words

Last updated November 5, 2026