Consonantes et diphthongi
Consonantes c, g, v, i et qu, litterae geminatae atque diphthongi ae, au, oe: soni et exempla simplicia secundum pronuntiationem Latinam restitutam.
Cōnsonantēs et diphthongōs in verbīs Latīnīs audīs. Hīc sonōs frequentēs cognōscis et verba simplicia prōnūntiās.
Quō modō prōnūntiāmus?
Hīc prōnūntiātiō restitūta adhibētur: sonōs antīquōrum Rōmānōrum imitāmur. Signa inter [ ] sonōs indicant.
Prōnūntiātiō ecclēsiastica alia est trāditiō, nōn mendum. Hīc autem c etiam ante e et i sonum [k] habet.
Cōnsonantēs frequentēs
Litterae p, t, m, n, f, b, d, l sonōs [p], [t], [m], [n], [f], [b], [d], [l] habent. Aliās litterās attende:
| Littera | Sonus | Exempla |
|---|---|---|
| c | [k], etiam ante e et i | canis, cēna, cibus |
| g | [ɡ], etiam ante e et i | gallus, gelū |
| s | [s], nōn [z] | sōl, rosa |
| v | [w] | vīnum, vōs |
| r | [r]; lingua vibrat | rosa |
| h | [h]; spīritus lēnis | hortus |
Canis et cibus: idem sonus [k].
Gallus et gelū: idem sonus [ɡ].
Sōl et rosa: idem sonus [s].
I cōnsonāns et qu
Littera i nōn semper vōcālis est. In iam et iocus, i cōnsonāns est: sonum [j] habet. In ita, i vōcālis est.
In qu, u cum q sonat: qu sonum [kʷ] habet. Ūnum sonum prōnūntiā; post [k] nōlī vōcālem [u] sēparātim addere.
Iam, iocus: i cōnsonāns.
Ita: i vōcālis.
Quis? Quid? Labia rotunda, dum sonum qu prōnūntiās.
Quick check
Try one question now.
Check your answer when you are ready. No sign-in needed.
Cōnsonantēs geminātae
Duae cōnsonantēs eaedem sunt cōnsonantēs geminātae: ll, nn, tt. Sonus longior est quam in cōnsonante simplicī.
| Cōnsonāns simplex | Cōnsonāns gemināta |
|---|---|
| n: anus | nn: annus |
Anus est fēmina vetus. Annus duodecim mēnsēs habet. Sonus longior etiam sēnsum mūtat.
In collum, ll cōnsonāns gemināta est: sonum l diūtius tenē.
In annus, sonum n diūtius tenē. Nōlī autem vōcālem a longam facere: annus, nōn ānus.
Diphthongī
Diphthongus duās vōcālēs in ūnā syllabā coniungit. Ab ūnā vōcālī ad alteram sine intervallō trānsīs.
Trēs diphthongī frequentēs sunt ae, au, oe.
| Diphthongus | Sonus | Exemplum |
|---|---|---|
| ae | [ae̯] | aestās |
| au | [au̯] | aurum |
| oe | [oe̯] | poena |
Etiam eu diphthongus esse potest, ut in heu; hic ūsus rārior est.
Aurum: a et u coniunguntur.
Poena: o et e coniunguntur.
Heu!: e et u coniunguntur.
Duae vōcālēs proximae nōn semper diphthongum faciunt. In deus, e et u sēparantur: de-us. In heu autem eu ūnam syllabam facit.
Repete et mementō
- C sonat [k]; g sonat [ɡ].
- V sonat [w]; i in iam sonat [j].
- Qu sonat [kʷ].
- Cōnsonantem geminātam diūtius prōnūntiā: annus.
- In diphthongīs ae, au, oe, duās vōcālēs coniunge.
Lentē lege: cēna — gelū — vīnum — iam — quis — annus — aestās — aurum — poena.
You reached the end
You reached the endNow make it stick.
Save your progress, or start the exercises. Practice with detailed feedback after you submit, or save your progress and come back.
Was this lesson helpful?
Last updated November 5, 2026