Partes principales verbi
Quattuor partēs prīncipālēs verbī cognōsce: quid singulae indicent, quō ōrdine in lexicō dentur et quōmodo tē adiūvent ad aliās fōrmās intellegendās.
In lexicō, ūnum verbum saepe quattuor fōrmās habet: amō, amāre, amāvī, amātum. Hae sunt partēs prīncipālēs. Ex hīs multās aliās fōrmās cognōscere potes. Discē quid singulae indicent et eās ūnā memoriā tenē.
Cūr plūrēs fōrmae discendae sunt?
Sī tantum amō scīs, nōn omnēs fōrmās verbī scīs. Partēs prīncipālēs etiam infinitīvum et fōrmās aliās ostendunt.
amō, amāre, amāvī, amātum
Nunc Iūliam amō.
Iūliam amāre possum.
Iūliam semper amāvī.
Nōn omnia verba eōdem modō mūtantur. Compara amō → amāvī, sed regō → rēxī. Itaque singula verba cum partibus prīncipālibus disce.
Quid singulae partēs indicant?
Hic ōrdō in multīs lexicīs adhibētur:
| Pars | Fōrma | Quid indicat? |
|---|---|---|
| Prīma | amō | Praesēns indicātīvī actīvī: ego amō. |
| Secunda | amāre | Infinitīvus praesentis actīvī: amāre possum. |
| Tertia | amāvī | Perfectum indicātīvī actīvī: ego amāvī. |
| Quārta | amātum | Supīnum in -um. |
Prīma et tertia pars sunt prīmae persōnae numerī singulāris: ego.
Quārta pars supīnum appellātur. Nunc hanc fōrmam agnōsce et cum cēterīs disce; nōn necesse est omnēs eius ūsūs iam scīre.
Nōn omnia lexica eundem ōrdinem servant. Quaedam etiam participium, ut amātus, prō supīnō amātum pōnunt. Prīmum vidē quōmodo lexicon tuum partēs ostendat.
Exempla quattuor coniugātiōnum
Prīmās duās partēs simul spectā. Infinitīvus secundam coniugātiōnem in -ēre ā tertiā in -ere distinguit.
| Coniugātiō | Praesēns | Infinitīvus | Perfectum | Supīnum |
|---|---|---|---|---|
| Prīma | amō | amāre | amāvī | amātum |
| Secunda | moneō | monēre | monuī | monitum |
| Tertia | regō | regere | rēxī | rēctum |
| Tertia, in -iō | capiō | capere | cēpī | captum |
| Quārta | audiō | audīre | audīvī | audītum |
In monēre, ē longa est; in regere, e ante r brevis est. Capiō et audiō ambo in -iō exeunt, sed infinitīvī differunt: capere, audīre.
Quick check
Try one question now.
Check your answer when you are ready. No sign-in needed.
Tertia pars et fōrmae perfectī
Tertia pars tē adiuvat ad perfectum cognōscendum. Dēlē -ī: quod manet thēma perfectī appellātur.
- amāvī → amāv-
- monuī → monu-
- rēxī → rēx-
- cēpī → cēp-
Ad tertiam persōnam singulārem perfectī actīvī faciendam, adde -it: amāvit, monuit, rēxit, cēpit.
Ego puerum monuī. Magister puerum monuit.
Ego epistulam scrīpsī. Iūlia epistulam scrīpsit.
Partēs verbī sunt scrībō, scrībere, scrīpsī, scrīptum.
Nōlī omnibus verbīs -āvī addere. Moneō perfectum monuī habet, nōn monāvī. Etiam verba eiusdem coniugātiōnis diversa perfecta habēre possunt: amō → amāvī, sed dō → dedī.
Quid memoriā teneās
Nōn omne verbum quattuor partēs habet. Sum, esse, fuī supīnō caret. Ubi pars dēest, nōlī eam fingere.
Cum novum verbum discis:
- Partēs prīncipālēs in lexicō quaere.
- Prīmās duās comparā: moneō, monēre.
- Tertiam nōtā: monuī, nōn monāvī.
- Quārtam quoque, sī adest, disce: monitum.
Moneō, monēre, monuī, monitum nōn sunt quattuor verba, sed quattuor fōrmae ūnīus verbī.
You reached the end
You reached the endNow make it stick.
Save your progress, or start the exercises. Practice with detailed feedback after you submit, or save your progress and come back.
Was this lesson helpful?
Vocabulary in this lesson
8 words, ready to study.
Play a word to hear it, then mark it as known — or save it to study later.
Save any of these 8 words and review them later.
Vocabula: Partes principales verbi
8 wordsLast updated November 5, 2026