B2 · Upper Intermediate

Participium futuri activi et periphrasis activa

Participium futūrī actīvī formāre et cum subiectō coniungere; periphrasī actīvā cōnsilium vel rem imminentem indicāre et tempora rectē distinguere.

By the flumi team About 4 min read

Participium futūrī actīvī rem significat quae postea fīet aut quam aliquis facere cōnstituit. Hīc discēs eius formās facere, concordiam servāre et, participiō cum verbō sum coniūnctō, cōnsilium vel rem imminentem exprimere.

Quid participium significet

Participium futūrī actīvī ad rem spectat quae tempore verbi prīncipālis posterior est. Saepe etiam cōnsilium agentis indicat.

Dux profectūrus mīlitēs convocat.

Dux nunc mīlitēs convocat; posteā proficīscī vult.

Dux profectūrus mīlitēs convocāvit.

Dux tum mīlitēs convocāvit; profectiō adhūc futūra erat.

Ita profectūrus nōn semper rem post tempus praesēns futūram significat. Tempus eius cum tempore verbi prīncipālis comparandum est.

Quomodo formae fiant

In plērīsque verbīs, ā fōrmā supīnī in -um tolle -um et adde -ūrus, -ūra, -ūrum. Participium ut adiectīvum prīmae et secundae dēclīnātiōnis dēclīnātur.

Verbum Supīnum Participium futūrī actīvī
amāre amātum amātūrus, amātūra, amātūrum
monēre monitum monitūrus, monitūra, monitūrum
legere lēctum lēctūrus, lēctūra, lēctūrum
audīre audītum audītūrus, audītūra, audītūrum
īre itum itūrus, itūra, itūrum
proficīscī profectum profectūrus, profectūra, profectūrum

Verba dēpōnentia quoque hoc participium habent: profectūrus eum significat quī proficīscētur.

Nōn omnēs formae ex hāc rēgulā fīunt. Ā verbō morior fit moritūrus, nōn mortūrus. Verbum sum participium futūrus, futūra, futūrum habet, quamquam supīnō caret.

Concordia cum subiecto

In periphrasī actīvā participium cum subiectō genere, numerō et cāsū congruit. In sententiīs quae sequuntur, subiectum et participium sunt nōminātīvī. Verbum sum persōnam et numerum indicat.

Mārcus lectūrus est.

Iūlia lectūra est.

Puerī lectūrī sunt.

Puellae lectūrae sunt.

Ego, Iūlia, lectūra sum.

Participium etiam obiectum accūsātīvō cāsū accipit, sī verbum id postulat: Iūlia librum lectūra est.

In sententiā Iūlia librum lectūra est, scrībe lectūra, nōn lectūrum. Iūlia leget librum; participium igitur cum Iūlia, nōn cum librum, congruit.

Quick check

Try one question now.

1
Magister discipulos est. (monere, monitum)

Check your answer when you are ready. No sign-in needed.

Periphrasis activa et tempora

Participium futūrī actīvī cum verbō sum coniūnctum periphrasis actīva appellātur. Tempus verbi sum ostendit quandō cōnsilium adsit vel rēs futūra exspectētur.

Periphrasis Sēnsus in hōc contextū
Epistulam scrīptūrus sum. Nunc epistulam scrībere cōnstituī.
Epistulam scrīptūrus eram. Tum epistulam scrībere in animō habēbam.
Crās epistulam scrīptūrus erō. Crās mihi erit cōnsilium epistulam scrībendī.

Periphrasis praeteritī temporis nōn per sē indicat utrum rēs posteā facta sit necne.

Discessūrus eram, sed amīcus mē retinuit.

Discessūrus eram, et paulō post discessī.

In utrāque sententiā discessus tum futūrus erat. Reliqua verba ostendunt quid posteā acciderit.

Consilium, res imminens, futurum simplex

Periphrasis nōn ūnum tantum sēnsum habet. Contextum semper spectā.

  • Cōnsilium: Crās ad patrem scrīptūrus sum. Scrībere in animō habeō.
  • Rēs imminēns: Arbor iam cāsūra est. Arbor prope cāsum est; cōnsilium habēre nōn potest.
  • Rēs exspectāta: Puer multōs annōs victūrus est. Vīta longa exspectātur, nōn actiō statim futūra.

Comparā crās proficīscar et crās profectūrus sum. Prīma sententia profectiōnem futūram nūntiat; altera cōnsilium proficīscendī clārius exprimere potest. Sēnsūs tamen nōn semper longē distant.

-Ūrus neque semper cōnsilium neque semper rem statim futūram indicat. Quaere quis agat, quid fiat, quae verba circā participium posita sint.

Quid memoria tenendum sit

  1. Formam participiī reperī; formās singulārēs, ut moritūrus, memoriā tenē.
  2. Participium cum subiectō coniunge: lectūra est, lectūrī sunt.
  3. Tempus verbi sum observā: factūrus sum nunc, factūrus eram tum.
  4. Ex contextū discerne cōnsilium, rem imminentem vel rem exspectātam.
  5. Ex sōlā periphrasī praeteritī temporis nōlī concludere rem nōn esse factam.

You reached the end

You reached the end

Now make it stick.

Save your progress, or start the exercises. Practice with detailed feedback after you submit, or save your progress and come back.

Practice exercises

Was this lesson helpful?

Last updated November 5, 2026