Si cum indicativo: condicio simplex
Disce quōmodo sī cum indicātīvō condiciōnem exprimat, quōmodo tempora praesentia, praeterita et futūra adhibeās et quid nisi in sententiā significet.
Sī pluit, domī maneō. Pars cum sī condiciōnem exprimit; altera pars dīcit quid tum fīat. Hīc discis condiciōnem simplicem cum indicātīvō exprimere, tempus aptum ēligere et nisi intellegere.
Quid sī significat?
In sententiā Sī pluit, domī maneō, duae partēs sunt:
- Sī pluit: haec est condiciō.
- Domī maneō: hoc faciō, sī pluit.
Verbum pluit est indicātīvī modī, temporis praesentis. Etiam maneō est indicātīvī modī.
Sī pecūniam habeō, librum emō.
Librum nōn semper emō: eum emō, sī pecūniam habeō.
Sī fessus es, quiēscis.
Quiēscis, sī fessus es.
Indicātīvus nōn semper rem certam indicat. Sī pecūniam habēs, librum emis nōn idem est atque Pecūniam habēs. Fortasse pecūniam habēs, fortasse nōn habēs.
Quōmodo sententia compōnitur?
Condiciō simplex saepe hanc fōrmam habet:
Sī + verbum indicātīvī modī, altera pars sententiae.
In exemplīs huius pāginae etiam altera pars indicātīvum habet.
| Condiciō | Altera pars |
|---|---|
| Sī aquam habēs, | aquam bibis. |
| Sī pluit, | domī manēmus. |
| Sī veniēs, | laetābor. |
Pars cum sī potest prīma vel secunda esse. Sēnsus idem manet.
Sī pluit, domī maneō.
Domī maneō, sī pluit.
Quod tempus ēligis?
Tempus ex rē ēlige. Post sī nōn semper praesēns pōnitur: etiam praeteritum et futūrum adhibentur.
| Tempus | Exemplum | Sēnsus |
|---|---|---|
| Praesēns | Sī pluit, domī manēmus. | Hoc facere solēmus. |
| Imperfectum | Sī pluēbat, domī manēbāmus. | Hoc facere solēbāmus. |
| Futūrum | Sī crās pluet, domī manēbimus. | Dē diē crāstinō loquimur. |
In hīs exemplīs utrumque verbum idem tempus habet. Sed tempora nōn semper eadem esse dēbent: rēs ipsae tempus indicant.
Sī herī vēnistī, cūr hodiē abīs?
Vēnistī est perfectum: ad diem hesternum pertinet. Abīs est praesēns: ad hunc diem pertinet.
In condiciōne dē futūrō etiam futūrum exāctum saepe adhibētur: Sī vēneris, laetābor. Hīc vēneris est futūrum exāctum indicātīvī: prīmum veniēs, tum laetābor. Hoc tempus rem ante aliam rem futūram perfectam indicat.
Quick check
Try one question now.
Check your answer when you are ready. No sign-in needed.
Sī nōn et nisi
Ad condiciōnem negandam sī nōn vel nisi adhibēre potes. In prōsā classicā nisi ūsitātius est, cum tōta condiciō excipitur; sī nōn potius adhibētur, cum ūnum verbum praecipuē negātur vel alterī oppōnitur.
Sī nōn festīnās, ad lūdum tardē venīs.
Nisi festīnās, ad lūdum tardē venīs.
In hīs exemplīs sēnsus idem est: sine festīnātiōne tardē venīs. Sed sī nōn et nisi nōn semper eōdem modō adhibentur.
Sī et nisi nōn idem significant.
Sī pluit, domī maneō: pluvia est condiciō.
Nisi pluit, domī maneō: domī maneō, sī nōn pluit.
Quid meminisse dēbēs?
- Partem cum sī quaere: quae est condiciō?
- Alteram partem lege: quid tum fit?
- Tempus spectā: rēs ad praesēns, praeteritum an futūrum pertinet?
- Nisi vidēs? Saepe sī nōn intellegere potes.
Sī crās pluet, domī manēbō. Condiciō est sī crās pluet; manēbō dīcit quid tum faciam. Utrumque verbum futūrum est.
You reached the end
You reached the endNow make it stick.
Save your progress, or start the exercises. Practice with detailed feedback after you submit, or save your progress and come back.
Was this lesson helpful?
Vocabulary in this lesson
2 words, ready to study.
Play a word to hear it, then mark it as known — or save it to study later.
Save any of these 2 words and review them later.
Vocabula: Si cum indicativo: condicio simplex
2 wordsLast updated November 5, 2026