Ubi et postquam: res ordine narrare
Disce quōmodo ubi et postquam tempora coniungant: rēs praeteritās ordine nārrā, perfectum indicātīvī adhibē et tempus ā locō in exemplīs distingue.
Ubi et postquam rēs tempore coniungunt. Hīs verbīs rēs praeteritās ordine nārrāre potes: quid prīmum factum est? Quid deinde? In exemplīs perfectum indicātīvī adhibēmus; etiam ubi tempus aut locum significāre potest.
Quid primum, quid deinde?
Duās rēs spectā:
- Prīmum Mārcus domum vēnit.
- Deinde cēnāvit.
Nunc rēs coniunge:
Postquam Mārcus domum vēnit, cēnāvit.
Prīmum vēnit; deinde cēnāvit.
Postquam rem priōrem indicat. Pars postquam Mārcus domum vēnit tempus cēnae indicat.
Ubi et postquam
Ubi tempus indicāre potest: tum aliquid fit. Postquam clārius ostendit ūnam rem ante alteram factam esse. Saepe utrumque verbum in eādem nārrātiōne adhibēre potes.
| Verbum | Exemplum | Ōrdō rērum |
|---|---|---|
| ubi | Ubi Mārcus intrāvit, Iūlia surrēxit. | Mārcus intrāvit; tum Iūlia surrēxit. |
| postquam | Postquam Mārcus intrāvit, Iūlia surrēxit. | Mārcus prīmum intrāvit; deinde Iūlia surrēxit. |
Postquam nōn semper significat alteram rem statim factam esse. Tempus inter duās rēs longum aut breve esse potest.
Postquam Mārcus discessit, Iūlia diū exspectāvit; deinde ipsa discessit.
Perfectum in narratione
Cum rēs praeteritās nārrās, post ubi et postquam saepe perfectum indicātīvī pōnis. Formae vēnit, intrāvit, surrēxit, cēnāvit in exemplīs perfecta sunt.
Ubi magister intrāvit, discipulī surrēxērunt.
Postquam Iūlia librum lēgit, epistulam scrīpsit.
Postquam cēnam parāvimus, cēnāvimus.
In ultimō exemplō nōs cēnam parāvimus et nōs cēnāvimus. In prīmō autem magister intrāvit, sed discipulī surrēxērunt. Nōn necesse est eundem hominem utramque rem facere.
Rēs prius facta est, sed plūsquamperfectum nōn necesse est. Rectē dīcis: Postquam Iūlia librum lēgit, epistulam scrīpsit. Perfectum lēgit hīc aptum est.
Quick check
Try one question now.
Postquam nauta navem paravit, solvit. Primum nauta
Check your answer when you are ready. No sign-in needed.
Locus an tempus?
Ubi nōn semper tempus indicat. In quaestiōne etiam locum quaerit.
| Quaestiō vel nārrātiō | Quid indicātur? |
|---|---|
| Ubi est Mārcus? — In hortō est. | Locus. |
| Ubi Mārcus domum vēnit, cēnāvit. | Tempus: tum cēnāvit. |
Sententiam tōtam lege. In alterō exemplō nōn quaerimus in quō locō Mārcus sit; rēs ordine nārrāmus.
Ordo rerum et ordo verborum
Pars cum postquam etiam post alteram partem pōnī potest. Ōrdō rērum idem manet.
Postquam Mārcus domum vēnit, cēnāvit.
Mārcus cēnāvit, postquam domum vēnit.
In utrāque sententiā Mārcus prīmum vēnit, deinde cēnāvit.
Cum nārrās:
- Rem priōrem ēlige.
- Postquam adhibē, ut rem priōrem indicēs; ubi adhibē, ut tempus indicēs.
- In hīs nārrātiōnibus perfectum indicātīvī pōne.
- Ōrdinem rērum spectā, nōn sōlum ōrdinem verbōrum.
You reached the end
You reached the endNow make it stick.
Save your progress, or start the exercises. Practice with detailed feedback after you submit, or save your progress and come back.
Was this lesson helpful?
Vocabulary in this lesson
9 words, ready to study.
Play a word to hear it, then mark it as known — or save it to study later.
Save any of these 9 words and review them later.
Vocabula: Ubi et postquam: res ordine narrare
9 wordsLast updated November 5, 2026