A2 · Elementary

Sum et possum in praeterito et futuro

Verba sum et possum in imperfectō, perfectō et futūrō: formās sex persōnārum disce et distingue quid erat, quid fuit et quid posteā esse poterit.

By the flumi team About 4 min read

Verba sum et possum iam nōvistī. Nunc discis quid anteā erat vel fuit, quid facere poterās vel potuistī, et quid posteā erit. Tria tempora adhibēs: imperfectum, perfectum et futūrum.

Anteā et posteā

Imperfectum rem praeteritam dēscrībit: quid tum erat, quid aliquis facere poterat. Perfectum rem praeteritam tōtam spectat. Futūrum rem quae posteā erit indicat.

  • Tum eram domī et librum legēbam.
  • Herī fuī apud amīcum.
  • Crās erō in scholā.

Verbum sum indicat quis, quālis aut ubi aliquis sit. Verbum possum cum īnfīnītīvō indicat quid aliquis facere possit: poteram legere, potuī legere, poterō legere.

Formae verbi sum

Persōna Imperfectum Perfectum Futūrum
ego eram fuī erō
tū erās fuistī eris
is, ea, id erat fuit erit
nōs erāmus fuimus erimus
vōs erātis fuistis eritis
iī, eae, ea erant fuērunt erunt

Prōnōmen saepe nōn opus est: erās idem indicat ac tū erās.

  • Puer erat fessus; puella quoque erat fessa.
  • Herī fuimus in hortō.
  • Crās eritis domī.

Adiectīvum cum subiectō concordat. Tempus mūtātur, concordia manet: sum fessus, eram fessus, erō fessus.

Formae verbi possum

Persōna Imperfectum Perfectum Futūrum
ego poteram potuī poterō
tū poterās potuistī poteris
is, ea, id poterat potuit poterit
nōs poterāmus potuimus poterimus
vōs poterātis potuistis poteritis
iī, eae, ea poterant potuērunt poterunt

In imperfectō et futūrō vidēs pot- ante formās verbi sum: pot-eram, pot-erō. Perfectum autem est potuī, nōn possuī.

  • Puer parvus poterat legere.
  • Herī propter morbum venīre nōn potuī.
  • Crās nōbīscum lūdere poteris.

Tempus in verbō possum ostende. Īnfīnītīvus manet: poteram legere, potuī legere, poterō legere.

Prō fuērunt etiam fuēre legere potes; prō potuērunt, potuēre. Hae quoque sunt formae perfectī.

Quick check

Try one question now.

1
(Imperfectum) Ego in via ; nos procul ab oppido .

Check your answer when you are ready. No sign-in needed.

Eram an fuī? Poteram an potuī?

Imperfectum et perfectum nōn simpliciter rem longam et rem brevem distinguunt. Rem etiam longam perfectō tōtam spectāre potes.

Tum eram Rōmae. — Dīcis ubi tum vīvēbās.

Decem annōs fuī Rōmae. — Tōtum illud tempus praeteritum spectās.

Puer nātāre poteram. — Dīcis quid facere sciēbās, cum puer erās.

Herī nātāre nōn potuī. — Dīcis quid herī facere nōn licuit aut nōn valuistī.

Poteram facultātem praeteritam dēscrībit. Potuī facultātem ad rem vel tempus praeteritum refert quod tōtum spectās.

Potuī facere nōn semper idem est ac fēcī. Sōla facultās nōn prōbat rem factam esse.

Venīre potuī, sed nōn vēnī. — Facultās erat; tamen nōn vēnī.

Quid eligis?

  1. Rem praeteritam dēscrībis? Adhibē eram vel poteram.
  2. Rem vel tempus praeteritum tōtum spectās? Adhibē fuī vel potuī.
  3. Dē tempore futūrō loqueris? Adhibē erō vel poterō.
  4. Persōnam et numerum spectā: erō, sed erimus; poteris, sed poteritis.

Eram — fuī — erō: quid anteā erat vel fuit, quid posteā erit.

Poteram — potuī — poterō: quid anteā facere poteram vel potuī, quid posteā facere poterō.

You reached the end

You reached the end

Now make it stick.

Save your progress, or start the exercises. Practice with detailed feedback after you submit, or save your progress and come back.

Practice exercises

Was this lesson helpful?

Last updated November 5, 2026