B2 · Upper Intermediate

Odmiana liczebników złożonych

Odmiana liczebników złożonych: formy przypadków, nieodmienne jeden, połączenia z rzeczownikiem oraz różnice między liczebnikami głównymi a porządkowymi.

By the flumi team About 7 min read

Liczebniki złożone, takie jak dwieście trzydzieści pięć, składają się z kilku wyrazów. Aby użyć ich w zdaniu, trzeba dobrać formy odpowiednie do przypadku. Ważne są też nieodmienne jeden na końcu liczebnika oraz różnica między odmianą liczebników głównych i porządkowych.

Najpierw ustal przypadek

Przypadek całego wyrażenia zależy od czasownika, przyimka lub konstrukcji zdania. Następnie dobieramy formy poszczególnych członów liczebnika.

Na liście są trzydzieści dwa nazwiska.

Nie ma na niej trzydziestu dwóch nazwisk. — Dopełniacz po przeczeniu „nie ma”.

Przyglądam się trzydziestu dwóm nazwiskom. — Celownik po „przyglądać się”.

Pracujemy nad trzydziestoma dwoma nazwiskami. — Narzędnik po „nad” w tym znaczeniu.

Nie wystarczy więc zmienić końcówki rzeczownika: zwykle zmieniają się również człony liczebnika.

Odmiana kolejnych członów

Przejrzysty sposób tworzenia form polega na odmienieniu wszystkich członów, które podlegają odmianie. Warto prześledzić go na przykładzie liczby 235.

Przypadek Liczebnik z rzeczownikiem
Mianownik dwieście trzydzieści pięć książek
Dopełniacz dwustu trzydziestu pięciu książek
Celownik dwustu trzydziestu pięciu książkom
Biernik dwieście trzydzieści pięć książek
Narzędnik dwustu trzydziestoma pięcioma książkami
Miejscownik o dwustu trzydziestu pięciu książkach

W narzędniku poprawne są również formy trzydziestu i pięciu, np. z dwustu trzydziestu pięciu książkami. Forma rzeczownika i przyimek pomagają rozpoznać przypadek.

W rozbudowanych liczebnikach głównych dopuszczalna jest także odmiana tylko końcowych członów. Odmieniamy wtedy co najmniej dwa ostatnie człony, np. z dwieście trzydziestoma pięcioma książkami. Jeżeli na końcu stoi nieodmienne jeden, odmieniamy dwa człony przed nim. Odmiana wszystkich odmiennych członów jest przejrzystą strategią, którą stosujemy w dalszych przykładach.

Szczególny ostatni człon: jeden

W liczebnikach takich jak dwadzieścia jeden czy sto pięćdziesiąt jeden końcowe jeden pozostaje nieodmienne. Nie dopasowujemy go do rodzaju ani przypadku rzeczownika.

Przypadek Przykład
Mianownik dwadzieścia jeden stron
Dopełniacz bez dwudziestu jeden stron
Celownik dzięki dwudziestu jeden stronom
Biernik Widzę dwadzieścia jeden książek / dwudziestu jeden studentów.
Narzędnik z dwudziestoma jeden stronami
Miejscownik o dwudziestu jeden stronach

Porównaj: jedna strona, ale dwadzieścia jeden stron; z jedną stroną, ale z dwudziestoma jeden stronami.

✗ Raport ma dwadzieścia jedną stronę.

✓ Raport ma dwadzieścia jeden stron.

Samodzielne jeden odmienia się, ale jako końcowy człon takiego liczebnika zachowuje stałą postać.

Quick check

Try one question now.

1
W magazynie nie ma zamówionych pudełek.

Check your answer when you are ready. No sign-in needed.

Liczebnik a forma rzeczownika

W mianowniku połączeń z rzeczownikami niemęskoosobowymi znaczenie ma zakończenie całej liczby:

  • dwadzieścia dwie książki, sto trzydzieści cztery książki — zakończenie na 2, 3 lub 4, z wyjątkiem 12, 13 i 14;
  • sto dwanaście książek, dwieście piętnaście książek — rzeczownik w dopełniaczu liczby mnogiej;
  • dwadzieścia jeden książek — również dopełniacz liczby mnogiej, mimo końcowego jeden.

Gdy takie wyrażenie jest podmiotem, zakończenie liczebnika wpływa też na formę orzeczenia. Przy zakończeniu na 2, 3 lub 4 (poza 12, 13 i 14) używamy liczby mnogiej. Przy pozostałych zakończeniach używamy liczby pojedynczej, a w czasie przeszłym — rodzaju nijakiego.

Podmiot Zgoda orzeczenia
dwadzieścia dwie książki Na stole leżą dwadzieścia dwie książki. Wczoraj leżały tam również.
dwadzieścia pięć książek Na stole leży dwadzieścia pięć książek. Wczoraj leżało tam również.
dwadzieścia jeden książek Na stole leży dwadzieścia jeden książek. Wczoraj leżało tam również.

W celowniku, narzędniku i miejscowniku rzeczownik przyjmuje przypadek całego wyrażenia: dwudziestu pięciu książkom, dwudziestoma pięcioma książkami, o dwudziestu pięciu książkach.

Przy rzeczownikach męskoosobowych pamiętaj o formach znanych z prostszych liczebników. Liczba członów nie usuwa tego rozróżnienia: widzę dwadzieścia pięć budynków, ale widzę dwudziestu pięciu studentów.

W funkcji podmiotu używamy również form męskoosobowych zakończonych na -u, które mają postać taką jak dopełniacz: Przyszło dwudziestu dwóch studentów, Dwudziestu pięciu studentów czekało. Rzeczownik występuje wtedy w dopełniaczu liczby mnogiej, a orzeczenie — w liczbie pojedynczej, w czasie przeszłym w rodzaju nijakim.

Przy liczebnikach zakończonych na 2, 3 i 4 (poza 12, 13 i 14) poprawna jest także konstrukcja z dwaj, trzej, czterej: Dwadzieścia dwaj studenci przyszli. W tym wariancie rzeczownik ma formę mianownika liczby mnogiej, a orzeczenie — formę męskoosobową liczby mnogiej. Nie należy więc uznawać połączenia dwadzieścia dwaj studenci za błąd.

Tysiące i miliony

Człony tysiąc i milion odmieniają się jak rzeczowniki. W pełnej odmianie liczebnika trzeba uwzględnić także ich formy.

Liczba Forma członu rzeczownikowego
1 000 tysiąc złotych
2 000 dwa tysiące złotych
5 000 pięć tysięcy złotych
2 000 000 dwa miliony złotych
5 000 000 pięć milionów złotych

Po dwa człony tysiące i miliony mają tu formę mianownika liczby mnogiej, a po pięć — dopełniacza liczby mnogiej: tysięcy, milionów. Gdy liczebnik kończy się na członie tysiąc lub milion, nazwa liczonych osób albo rzeczy występuje w dopełniaczu liczby mnogiej: tysiąc złotych, dwa tysiące osób, pięć milionów mieszkańców. Jeśli dalej występują mniejsze składniki liczby, trzeba uwzględnić jej zakończenie, jak w poniższym przykładzie.

Pomoc otrzymały dwa tysiące trzysta dwie rodziny.

Pomoc udzielona dwóm tysiącom trzystu dwóm rodzinom obejmowała zakup żywności.

W drugim zdaniu wszystkie odmienne człony mają formę celownika. Człon tysiącom zachowuje swoją rzeczownikową końcówkę.

Inaczej odmieniają się liczebniki porządkowe

Liczebnik główny odpowiada na pytanie ile?, a porządkowy — który z kolei?. Nie należy stosować do nich tego samego schematu odmiany.

W złożonych liczebnikach porządkowych formę porządkową mają człony oznaczające dziesiątki i jedności, jeśli występują. Wcześniejsze człony pozostają nieodmienne.

Znaczenie Forma podstawowa Forma w zdaniu
Ile? sto dwadzieścia trzy strony Brakuje stu dwudziestu trzech stron.
Która? sto dwudziesta trzecia strona Nie ma sto dwudziestej trzeciej strony.
Która? dwieście piąta strona Czytam o tym na dwieście piątej stronie.

Gdy liczba oznacza pełne setki lub tysiące, formę porządkową ma odpowiedni końcowy człon: dwusetna strona → na dwusetnej stronie, tysięczny uczestnik → z tysięcznym uczestnikiem.

Daty i lata

Liczebników porządkowych używamy do nazywania dni miesiąca i lat. W nazwie roku stosujemy ten sam schemat odmiany:

Zapis Odczytanie
rok 2001 rok dwa tysiące pierwszy
w roku 2025 w roku dwa tysiące dwudziestym piątym
Dziś jest 23 maja. Dziś jest dwudziesty trzeci maja.
Spotkamy się 23 maja 2025 roku. Spotkamy się dwudziestego trzeciego maja dwa tysiące dwudziestego piątego roku.

✗ Spotkaliśmy się w dwa tysiące dwadzieścia piątym roku.

✓ Spotkaliśmy się w dwa tysiące dwudziestym piątym roku.

Spotykane w mowie potocznej w dwa tysiące dwadzieścia piątym jest błędne: człon oznaczający dziesiątki również musi mieć formę porządkową i odpowiedni przypadek.

Schemat do zapamiętania

  1. Rozstrzygnij, czy podajesz liczbę, czy miejsce w kolejności.
  2. Ustal przypadek wymagany przez zdanie.
  3. Przy liczebniku głównym zastosuj pełną odmianę kolejnych członów, pozostawiając końcowe jeden bez zmiany.
  4. Przy liczebniku porządkowym odmieniaj tylko człony mające formę porządkową.
  5. Sprawdź formę rzeczownika: dwudziestu trzech książek, ale dwudziestej trzeciej książki.

You reached the end

You reached the end

Now make it stick.

Save your progress, or start the exercises. Practice with detailed feedback after you submit, or save your progress and come back.

Practice exercises

Was this lesson helpful?

Last updated October 12, 2026