Domus et nomina urbium: locus et motus
Disce cāsūs nōminum urbium et formās domī, domum, domō: ubi manēs, quō īs, unde venīs, et quōmodo Rōmae, Rōmam, Rōmā inter sē differant in exemplīs clārīs.
Ubi, quō, unde?
Domī manēs, domum īs, domō venīs. Nōmina urbium quoque formam mūtant: Rōmae, Rōmam, Rōmā. Quaestiōnem spectā: locum, iter ad locum, an iter ā locō indicās?
- Ubi? — Ubi manēs? Rōmae maneō.
- Quō? — Quō īs? Rōmam eō.
- Unde? — Unde venīs? Rōmā veniō.
Nōmina urbium sine praepositiōne
Cum nōminibus urbium, hīs in exemplīs praepositiōnem nōn addimus.
| Nōmen urbis | Ubi? | Quō? | Unde? |
|---|---|---|---|
| Rōma | Rōmae | Rōmam | Rōmā |
| Tūsculum | Tūsculī | Tūsculum | Tūsculō |
| Athēnae | Athēnīs | Athēnās | Athēnīs |
| Carthāgō | Carthāgine | Carthāginem | Carthāgine |
Quō? Accūsātīvum pōne: Rōmam, Athēnās.
Unde? Ablātīvum pōne: Rōmā, Athēnīs.
Ubi? Forma ā dēclīnātiōne et numerō pendet. Nōmen Athēnae plūrāle est, sed ūnam urbem nōminat.
Locus: Rōmae, Tūsculī, Athēnīs
Ad quaestiōnem ubi?, nōmina urbium prīmae et secundae dēclīnātiōnis numerī singulāris locātīvum habent. Hic cāsus locum indicat.
- Prīma dēclīnātiō: Rōma → Rōmae.
- Secunda dēclīnātiō: Tūsculum → Tūsculī.
- Numerus plūrālis: Athēnae → Athēnīs, fōrma ablātīvī.
- Tertia dēclīnātiō: Carthāgō → Carthāgine, fōrma ablātīvī.
Iūlia Rōmae habitat.
Mārcus Tūsculī manet.
Discipulī Athēnīs discunt.
Mercātor Carthāgine habitat.
Rōmae hīc locātīvus est, nōn genitīvus: locum indicat. Athēnīs et Carthāgine ad ubi? et ad unde? respondēre possunt. Tōtam sententiam lege.
Quick check
Try one question now.
Check your answer when you are ready. No sign-in needed.
Domī, domum, domō
Cum dē domō tamquam locō ubi habitās loqueris, hās formās sine praepositiōne ūsurpā.
| Quaestiō | Forma et cāsus | Exemplum |
|---|---|---|
| Ubi? | domī: locātīvus | Domī maneō. |
| Quō? | domum: accūsātīvus | Domum redeō. |
| Unde? | domō: ablātīvus | Domō veniō. |
Māne domō discēdō. Vesperī domum redeō. Nunc domī sum.
Trēs formās ūnā disce: domī — domum — domō. Nōn tōtam dēclīnātiōnem nōminis domus sequuntur: domī propria fōrma locātīvī est.
Urbs et nōmen urbis
Nōmen commūne urbs et nōmen proprium Rōma nōn eōdem modō ūsurpantur.
| Quaestiō | Cum nōmine commūnī | Cum nōmine urbis |
|---|---|---|
| Ubi? | in urbe sum | Rōmae sum |
| Quō? | in urbem eō | Rōmam eō |
| Unde? | ex urbe veniō | Rōmā veniō |
Ad Rōmam nōn semper mendum est. Ad locum prope urbem indicāre potest: ad Rōmam castra sunt. At sī in ipsā urbe habitās, dīc: Rōmae habitō.
Formam ēlige
- Ubi? Locum indicā: Rōmae sum; domī maneō.
- Quō? Iter ad locum indicā: Rōmam eō; domum redeō.
- Unde? Iter ā locō indicā: Rōmā veniō; domō discēdō.
Memoriter tenē: Rōmae — Rōmam — Rōmā; domī — domum — domō.
You reached the end
You reached the endNow make it stick.
Save your progress, or start the exercises. Practice with detailed feedback after you submit, or save your progress and come back.
Was this lesson helpful?
Last updated November 5, 2026